Nuttig en fraai



Nuttig en fraai

Onder deze naam vertel ik sinds 25 oktober 2005 over mijn handwerk-leven. Tot augustus 2011 waren mijn verhalen te volgen bij web-log. Tijdens hun verhuizing heb ik de draad opnieuw opgepakt bij blogspot. Omdat ook mijn oude logs nog veel gelezen werden breng ik die over naar mijn nieuwe blogplek. Ik werk in de tijd terug van augustus 2011 tot aan 25 oktober 2005. Vind je het leuk om ook de oude blogjes mee te lezen dan weet je nu in welke volgorde ik de blogjes plaats. Reageren kan zowel op de nieuwe als op de oude blogs. Ik weet niet of ik ook de reacties van de oude blogs terug plaats, dat is weer een flink karwei extra en die tijd besteed ik liever aan...een nuttig of fraai handwerkje.

Behalve aan een enkele quilt besteed ik mijn handwerkuurtjes de laatste jaren vooral aan de nuttige en fraaie handwerken. Een mooie selectie daarvan is bijeen verzameld in een Souvenir de ma Vie. Verder vind je hier stopwerk, merklappen en diverse andere bekende of minder bekende handwerktechnieken. Ook over bezoekjes aan tentoonstellingen en andere handwerkgerelateerde uitstapjes kun je hier het een en ander lezen. Ik exposeer zelf zo nu en dan en ook daarover lees je bij nuttig en fraai.

Ik wens je veel plezier bij Nuttig en fraai,
Marcella

dinsdag 9 mei 2006

Souvenir

Deze keer geen foto's van mijn eigen Souvenir-in-de-maak maar herinneringen in textiel aan de eerste Wereldoorlog. Op onderstaande foto zie je het werkstuk van een krijgsgevangene. Een prachtige lap geborduurd en ge-appliceerd  door een man in krijgsgevangenschap. De tekst op de lap luidt: "Souvenir de ma captivité".  De gevangenschap was kennelijk in 1916 afgelopen. Dit is ook een herinneringslap maar dan op een heel andere manier tot stand gekomen. Er stond helaas geen onderschrift bij dus we moeten raden wie deze lap gemaakt heeft en wanneer.De lap is helemaal bezaaid met handtekeningen van soldaten en officieren, eerst erop getekend en daarna met steelsteekjes in verschillende kleuren er over heen geborduurd. In de lap zijn diverse tussenzetsels van kant en open naaiwerk. In de randen van het  open naaiwerk zijn linten geregen met de kleuren van de Franse, de Canadese, de Belgische en de Britse vlag. Het is een bijzonder fraaie lap. Wat ik me dus  afvraag is of deze mannen overlevenden zijn van de oorlog of dat  de handtekeningen al tijdens de oorlog verzameld zijn. Tijdens de oorlog was er een hele industrie gaande van voorwerpjes die een herinnering waren aan de oorlog. Er waren geborduurde kaarten met vlaggen erop en geweren, met vergeet-me-nietjes, klavertjesen dergelijke en vaak met Souvenir de la Guerre erop, heel fijntjes op batist geborduurd en tegelijkertijd ook heel bizar. De kaarten werden vaak naar het front gestuurd om de geliefde zoon, man of verloofde een herinnering aan "thuis" te sturen. er werden zakdoeken en sjaaltjes bedrukt met teksten, liedjes en foto's. Zie ook de foto hierboven

14 opmerkingen:

Berthi zei

In één woord PRACHTIG!!
Hoe kwam de krijgsgevangene aan het grote hoeveelheid borduurgaren? En zoveel verschillende en mooie kleuren?

De geborduurde lap met alle namen kan heel goed na de oorlog gemaakt zijn. Ik heb in Groesbeek, meen ik, in het museum een servet gezien waarop alle namen geborduurd zijn van soldaten en officiëren. Die namen zijn tijdens een speciaal etentje na de oorlog eerst op de servet geschreven en later is er overheen geborduurd, vaak in steelsteek.

In Hzg 125 schrijf ik over geborduurde zakdoekjes uit de Eerste Wereldoorlog. Titel: Zakdoekjes uit de Eerste Wereldoorlog (1914-1918)
Van het front voor dierbare familieleden.

marian'ne m zei

Heel mooi en interessant, ook de verhalen erachter. Knap gemaakt en leuk dat dat door een man is gedaan. En ook eigenlijk heel lief, in zo'n koude,harde oorlog dan toch met handwerk ( mooie dingen) bezig kunnen zijn. Altijd weer ontroerend he!!!

marcella zei

Berthi, ik kan alleen maar raden naar het antwoord. Op de lap staat Souvenir de MA captivité, ofwel herinnering aan MIJN....vandaar mijn gedachte dat het door een man is geborduurd, van krijgsgevangen vrouwen uit WO I is mij niets bekend. Het front was was tamelijk dicht bij huis. zie ook de foto van de legerwas. Ik kan me voorstellen dat er veel dingen gewoon werden gebracht. Ik kan me jouw artikel uit HzG vaag herinneren, er stonden dacht ik ook foto's bij van geborduurde kaarten zoals op mijn foto 3 linksboven. Ik zoek het nummer straks even op. (soldaten) mannen moesten van oudsher hun eigen kleding verstellen, dus ze waren wel gewend aan naald en draad.
gezien de linten en het fijne kantwerk dacht ik ook al dat het handtekeningenwerk van na de oorlog was. De verklaring van een dergelijk etentje maakt dat nog logischer. Dan zullen het overlevenden geweest zijn

Berthi zei

Bij het artikel in HzG staat ook een geborduurde kaart.

Dat waren inderdaad overlevenden.

Vorig jaar heb ik een herinneringszakdoek geborduurd met alle namen die meegewerkt hebben aan de special '60 jaar bevrijding'. Op mijn website Textile-Collection staan afbeeldingen en het verhaal hoe ik het gedaan heb. Klik op bijzondere items en dan op herinneringszakdoek.

ron zei

bij de eerste wereldoorlog den k ik aan 'Sassoon' zie :http://www.hetprieeltje.net/oogvanderoos/sassoon.html

en zijn beeldschone poezie.
ja het was een gruwelijke oorlog.
de boekgrrls www.boekgrrls .com praten veel over literatuur en poezie. er is heel veel info te halen wat betreft WW 1.

basje winkel zei

]kan het ook zijn d at de vrouwen die in de kampen kwamen de namen verzamelden en borduurden, dan kan ik ook de kanten randen beter plaatsen, belgie is toch het kant-land

basje winkel zei

]kan het ook zijn d at de vrouwen die in de kampen kwamen de namen verzamelden en borduurden, dan kan ik ook de kanten randen beter plaatsen, belgie is toch het kant-land

Juul :o) zei

En als je nou "souvenir de ma captivité", vertaald als "herinnering aan mijn slavernij"...

Dan is het een herinering aan de bezettingstijd...

:? ???

Juul :o) zei

Letterlijk is de vertaling : herinnering van mijn gevangenschap...
(dus "krijgs", hoeft niet persé...)
En captivité = ook slavernij...

Hoe dan ook, 't is mooi handwerk, maar uit een rot oorlog.

marcella zei

@basje, daar dacht ik ook aan, tijdens de oorlog handtekeningen verzamelen, maar ik vind het verhaal van Berthi toch net iets verklaarbaarder.
@Juul, ben het niet met je eens, alleen al taalkundig is het niet juist, slavernij is ensclavage in Fr, en captivité betekent gevangenschap.

Juul :o) zei

Ik heb het woordenboek er zelfs bij gepakt...
Zoek captivité maar op..., meerdere betekenissen,...
Maar..., zoals ik al zei:
"Hoe dan ook, 't is mooi handwerk, maar uit een rot oorlog."

Bel het museum, voor info... :?
Irritant toch zo'n museum zonder uitleg!
Hoe dan ook...
Je plaatst een bewering zonder dat je 't zeker weet...
En dan gaan we meedenken, hè..., verklaringen zoeken...
;)
Einde discussie?

yvonnep zei

zo dat scheelt tijd, qua discussie. :-) En verder; prachtig om te zien, maar veel vragen... zouden er geen vrouwen meer in leven zijn die iets weten? Omdat hun moeder het deed? Omdat hun oma het deed? Dat ze de verhalen kennen? Dat moet in Fr. toch wel te vinden zijn?
Ik verbaas me er ook over dat ze de stoffen en garens te pakken hebben gekregen. Ach, dat deel van de geschiedschrijving zullen we wel weer naar kunnen fluiten; te veel gaat het om de loopgraven, niet om wat de vrouwen thuis deden.

Liesje zei

@ Marcella; Juul heeft blijkbaar (nog) niet in de gaten hoe secuur jij aan het werk gaat...zowel bij het handwerken als bij het researchen voor je log ;)
Geniet van de zon nu ze er nog is.....heb morgen een date in Capelle in de zon ;)

Juul :o) zei

Hoi Liesje!
Tuurlijk weet ik dat wel!
:D