Nuttig en fraai



Nuttig en fraai

Onder deze naam vertel ik sinds 25 oktober 2005 over mijn handwerk-leven. Tot augustus 2011 waren mijn verhalen te volgen bij web-log. Tijdens hun verhuizing heb ik de draad opnieuw opgepakt bij blogspot. Omdat ook mijn oude logs nog veel gelezen werden breng ik die over naar mijn nieuwe blogplek. Ik werk in de tijd terug van augustus 2011 tot aan 25 oktober 2005. Vind je het leuk om ook de oude blogjes mee te lezen dan weet je nu in welke volgorde ik de blogjes plaats. Reageren kan zowel op de nieuwe als op de oude blogs. Ik weet niet of ik ook de reacties van de oude blogs terug plaats, dat is weer een flink karwei extra en die tijd besteed ik liever aan...een nuttig of fraai handwerkje.

Behalve aan een enkele quilt besteed ik mijn handwerkuurtjes de laatste jaren vooral aan de nuttige en fraaie handwerken. Een mooie selectie daarvan is bijeen verzameld in een Souvenir de ma Vie. Verder vind je hier stopwerk, merklappen en diverse andere bekende of minder bekende handwerktechnieken. Ook over bezoekjes aan tentoonstellingen en andere handwerkgerelateerde uitstapjes kun je hier het een en ander lezen. Ik exposeer zelf zo nu en dan en ook daarover lees je bij nuttig en fraai.

Ik wens je veel plezier bij Nuttig en fraai,
Marcella

zaterdag 18 augustus 2018

en zo kan 't ook

Allereerst wil ik bedanken voor alle lieve, nuttige en mooie reacties op mijn hartekreet van gisteren. Zoveel liever zet ik steekjes en werk ik aan mooie projecten dan dat ik in vervelend gedoe op internet verzeild raak. Toch zijn er nog wat open eindjes aan de discussie wat wel kan en wat niet.
Een foto van mijn Marker vernaaide linten lap. Ik schreef er destijds over op dit blog. Het patroon was, toen ik deze foto maakte, nog een 'kooppatroon', de maakster van het patroon is Margreet Beemsterboer. De foto is heel veel gedeeld op interest en wordt kennelijk mooi gevonden. Toch laat ik maar erg weinig van het patroon zien terwijl het toch een inspirerend plaatje is om te zien. Was wat ik wilde uitdragen nu mooier geweest als ik de hele lap had laten zien? Ik denk het niet.
Een merklapje uit het weeshuisboek van Berthi Smith: je ziet dat ik er aan werk, je kunt de steekjes tellen maar het hele lapje blijft verborgen in mijn boek. Toch is ook dit een inspirerend plaatje.... Maar mag ik dan helemaal niets meer in zijn geheel op het internet zetten?
Natuurlijk wel....dit boekje met DMC kleuren wilde ik met jullie delen, ik heb er heel veel verschillende foto's van geplaatst waarop genoeg te zien is. Dat kon ook want ...... ik heb dit boekje zelf bedacht en zelf gemaakt....
of dit doosje vol met kleine priegelwerkjes op kartonnetjes...ik heb ze ooit stuk voor stuk laten zien en er mooie foto's van geplaatst....en ook dat mag...ik heb ze zelf ontworpen. Natuurlijk zijn we allemaal trots op wat we maken en willen we er mee pronken. Maar soms zegt een fragment zoveel meer dan het geheel. Ook kun je, als je meerdere dingen wilt laten zien uit één boek of uit een project of cursus de foto's die je maakt wat spreiden in de tijd. Er is zoveel te zien op internet dat de samenhang op die manier veel minder duidelijk is en dat is echt heel veel fijner voor wie het boek schreef of de cursus maakte. Dan is er ook nog de gunfactor. Als iemand je vriendelijk vraagt om iets weg te halen omdat zij vindt dat het inbreuk maakt op haar auteursrecht, waarom dan de hakken in het zand zetten en wachten op wat er gaat gebeuren als je het niet doet..... "Maar het is reclame voor jullie mooie werk", las ik ook....Tuurlijk, maar dan moet je wel de bronnen noemen. Zonder merk geen reclame, behalve voor jezelf dan...... Ik hoop dat ik met dit blogje weer een bijdrage heb kunnen leveren aan de discussie over auteursrecht

vrijdag 17 augustus 2018

auteursrechten en ergernissen

Een paar jaar geleden maakten Margreet Beemsterboer en ik een e-cursus over de vele kanten van het Marker handwerk. Zij startte met een flinke beschrijving van alle witwerk die op Marken toegepast werd en ik leverde daar aan aantal bijdragen aan. Aansluitend kwam het tweede deel, een Marker pronkrol. Deze Pronkrol is uniek in zijn soort want waar werd ooit eerder een pronkrol gemaakt op het eiland Marken? precies, nergens! Andere pronkrollen of Souvenirs, ik bezit zelf enkele oude, bevatten de nuttige handwerktechnieken, de fraaie technieken of een mix van beiden. Nooit eerder zag ik een Pronkrol waarin niet alleen de handwerktechnieken van een bepaalde plaats te zien zijn, maar tevens ook onderdelen van de klederdracht, zowel op schaal als op ware grootte. Wie kennis heeft van de auteursrechten of zich erin wil verdiepen, zal begrijpen dat ik op geen enkele manier 'amused' was toen ik maar liefst 14 verschillende onderdelen uit die rol bij elkaar gepubliceerd zag op enkele Facebookpagina's. De foto's lieten steeds de gehele werkstukken zien van cursisten met een fotoresolutie waarbij je op sommige foto's letterlijk de steken kon tellen. Niet alleen is het hele concept Marker Pronkrol auteursrechtelijk beschermd omdat het een volledig uitgewerkt idee betreft, maar ook elk onderdeel afzonderlijk valt onder diezelfde rechten. Hierboven zie je een fragment wat ik knipte uit een van de foto's die ik deze week aantrof op internet. Uiteraard publiceer ik hier niet de gehele foto want dat is nu net wat ik wilde voorkomen. Oordeel zelf of jij gratis en voor niets het gehele merklapje kunt maken als het in zijn geheel op deze grootte gepubliceerd wordt. De drie schoolmerklapjes uit de e-cursus mochten wij zien en fotograferen bij mensen thuis op Marken, het werd ons gegund speciaal voor de e-cursus. Wij hebben ze vervolgens op patroon gezet om het bijzondere handwerk van Marken met onze e-cursisten kunnen delen. Deze drie merklapjes waren bij de 14 onderdelen die buiten ons om nu gepubliceerd zijn. Van een Facebookgroep waar de foto's op gepubliceerd waren, zijn de foto's vrij snel nadat ik aktie ondernam verwijderd. Zonder vragen of commentaar; deze beheerders zagen in dat dit niet kan. Met degene die het publiceren begon heb ik uitvoerig contact gehad waarom ik vind dat dit niet kan. Zij is nog steeds niet overtuigd en weigert aan mijn herhaalde verzoek te voldoen om de foto's te verwijderen en te vervangen voor detailfoto's. De beide e-cursussen zijn voor erg weing geld aangeboden, juist om iedereen de gelegenheid te geven om mee te kunnen doen: €15 per e-cursus in zes maandelijkse afleveringen, geprint per cursus een dikke ordner vol met informatie, werkstukken foto's en handleidingen. Om mensen in de gelegenheid te stellen om elkaars werk te zien en informatie te vragen of te delen hebben wij een Yahoo groep gemaakt waarvoor iedere cursist bij inschrijving de aanmeldgegevens heeft gekregen. Waarom het dan op deze manier via Facebook gedeeld moet worden is me een raadsel. Mocht iemand zich ondertussen afvragen waarom ik zo weinig laat zien de laatste tijd.....zie boven.
Mocht iemand mij weer eens willen vragen wannneer er een volgende e-cursus komt.....dan zal ik verwijzen naar dit blog en zeggen: 'wat dacht je zelf?"

zondag 29 april 2018

een beetje van mezelf en een beetje van anderen....

Voor vandaag heb ik een leuk inspiratieblogje bedacht....het regent hier en tussen de steekjes door wil een mens toch ook weleens wat schrijven - of lezen, in jullie geval.
Mijn inspiratie begon met een mandje met bloemen dat ik een tijdje geleden al eens borduurde met de bedoeling er 'iets' van te maken. Het mandje bleef liggen tot inspiratiemomentje twee. Dat kwam bij een van mijn borduurgroepjes waar een van de vriendinnen een leuk, nieuw gemaakt tasje liet zien wat gemaakt was naar een oud modelletje...en laat ik zo'n oud modelletje nu toevallig in mijn bescheiden collectie hebben....Onderweg naar huis bedacht ik me al hoe leuk het zou zijn om van het zwart geborduurde lapje wat al zo lang op mijn tafel lag ook zo'n nieuw- naar- oud tasje te maken. Een naadje was gauw gemaakt en daarna was het lapje groot genoeg voor tasje 3.
Het bovenste deel van het tasje is echt een tasje waar dingetjes in kunnen. Die gaan er tzt ook vast komen, de ideetjes zijn er al, de tijd nog niet....in het onderste deel zit heel handig een spelden- of naaldenboekje verborgen. Daar heb ik nu mijn speldenverzamelingetje opgespeld.
. Waar het idee van dit zwartwerk vandaan komt is ook meteen duidelijk. Bij de oude handwerkgereedschapjes kom je zo nu en dan kleine benen of ivoren speldenkussentjes en naaldenboekjes tegen met een 'circle and dots'motief, Madraswork. Dit tasje is overigens niet het eerste inspiratiemodelletje naar aanleiding van het oude tasje. Al eerder maakte ik er een in Richelieu met zo'n zelfde speldencompartimentje onderop. Op de foto zie je dat links, met in het midden het oude voorbeeldtasje.
Het madrasworktasje wat ik nu heb gemaakt is een zelf bedacht werkstukje wat past bij twee eerdere tasjes die ik maakte naar voorbeeld uit twee oude Sampler @ Antique Needlework Quarterly's, een tijdschrift dat helaas niet meer bestaat.
Nu heb ik een mooi setje van drie waar ik met heel veel plezier aan gewerkt heb.
Fijne zondag allemaal..

dinsdag 27 maart 2018

over tule, Fries witwerk en hemdensplitjes

Sinds ik zondag mijn eerste pronkrol, bijgenaamd Souvenir de ma Vie uit haar doos pakte en ik de nog niet ingenaaide lapjes bekeek ben ik lekker op dreef om de rol nu eindelijk eens af te maken. Ik was destijds gestopt bij drie heel kleine merklapjes, rode lapjes zoals ze op school werden gemaakt. Het waren de laatste lapjes die ingenaaid werden voordat de Rol voor een paar maanden in museum de Timmerwerf tentoongesteld werd. Daarna volgde al snel Musee Scheveningen en was ik het werkstuk opnieuw maanden 'kwijt'. Niet bepaald bevorderlijk om het projekt helemaal af te maken. Daarna volgde het een en ander wat de aandacht vroeg: werkzaamheden voor HZG, de e-cursus Marken en de tweede pronkrol die overigens wél helemaal af is met bijna 12 meter aan vrolijke handwerken.
Twee randjes in tulekant had ik al geborduurd klaar liggen en eentje mocht tussen de merklapjes en het eerstvolgende lapje. Ik koos voor een lapje in Fries witwerk. Ik kreeg destijds een klein stukje van een 17e eeuws linnen laken en daarop maakte ik een klein Fries witwerkje, met letters, platsteken, randjes en open naaiwerk...Een flinke klus want het linnen was oud en de draadjes soms heel moeilijk te tellen. Ik schat dat het 25 of meer draadjes per cm is...Het is een beauty geworden, ik borduurde met zijden garen en dat geeft een prachtige glans op het oude linnen. Super....
Hoe fijn het linnen is zie je aan dit vrij uitgebreide levensboompje, het is ondanks de vele steekjes niet meer dan een klosje breed...
. Minder fijn maar zeker niet minder mooi wordt de Friese letterlap waar ik ook mee bezig ben...
Ook hier is het linnen oud, maar vast niet zo oud als het Souvenir pronkstukje. Deze lap is ook een flink stuk groter zodat ik lekker lang met deze lap bezig kan zijn. Het linnen zal ongeveer 22 draads zijn...nog steeds fijn, maar voor mij nog goed te zien.
Deze lap wordt geborduurd met een linnen draadje...ook heel bijzonder om daar eens mee te experimenteren. Voor de Souvenir ligt inmiddels het volgende lapje klaar en gisteravond naaide ik er alvast een stukje tule tegenaan voor het volgende tussenrandje. Het lapje is een werkstukje met oefeningen in hemdensplitjes die met naaldkant zijn gevuld. In het voormalig museum in Celle waren dergelijke lapjes te zien. Alle naaldkantvullingen hebben een eigen klein patroontje...
Bij het borduren van het tulekantje kan ik de ruimte in de splitjes ook gebruiken....Straks eerst maar eens een patroontje tekenen.

maandag 26 maart 2018

Zondag

Gisteren was het zondag en behalve van genieten van een klein lentezonnetje en wat heen en weer schoffelen in de voortuin (hard nodig) besteedde ik mijn mijn dag aan het bekijken van de inhoud van De Manden. In twee flinke rieten manden liggen stapels theedoeken te wachten op....ja op wat eigenlijk? Gisteren was het onderwerp van mijn opruim-woede de inhoud van mijn manden. Eigenlijk viel het mee wat ik er in aantrof. Voor een groot deel waren het losse lapjes die nog aan mijn Souvenir de ma Jeunesse genaaid moeten worden. Voor een kleiner deel zijn het lapjes die misschien de Rol niet meer gaan halen omdat ik in de loop der jaren mooier en beter ben gaan borduren.... Voor een ander deel zijn het lapjes die of af zijn en dus in de verkeerde mand zijn beland of lapjes die wel klaar zijn wat betreft de borduurtechniek, maar die nog geen bestemming hebben...kijk mee en huiver... Het lapje hierboven, heel fijn geborduurd en eigelijk prachtig borduurde ik jaren geleden en daarna bleef het ongebruikt in de mand. Wat ga ik er mee doen? een dekseltje van een doosje mee bekleden? inlijsten?
Het merklapje uit het weeshuisboek van Berthi; Dat wordt verhuisd naar de map met merklapjes....
dan dit lieve rode merklapje, ooit geborduurd in een vakantie...verhuizing volgt naar de merklappenmap of....in een naaidoosje ter decoratie....leuk dat ik het terug vond.
twee kleine proefjes, ooit gemaakt op een workshop op de Handwerkbeurs...ik heb ze destijds thuis afgemaakt maar nu?.....
en tot slot deze....een monogrammenlapje, een van mijn eerste, keurig gezoomd en helemaal klaar....in de map monogrammenlapjes waar straks ook een plekje gaat vinden... Ondertussen heb ik mijn oude liefde, mijn Souvenir de ma Jeunesse 'uit het vet' gehaald en ben gisteren nog begonnen met een nieuw lapje erin te zetten. Het wordt een hele klus, want bijna alle tule kantjes die tussen de lapjes komen moeten nog geborduurd worden...maar móói dat 't wordt...

zaterdag 24 maart 2018

Opruimen.

In mijn vorige blogje schreef ik het een en ander over opruimen. Aan de reacties te lezen was ik toch niet helemaal duidelijk wat dat opruimen nu precies inhoudt. Welnu, een kleine uitleg bij dezen... Voor het projekt van het doosje bestaat het opruimen erin dat ik de inhoud van een theedoek weer netjes op kan bergen in de daarvoor bestemde opbergertjes. Alle garens per merk weer terug in de garendoosjes, het tijdschrift waar het patroon in staat op de stapel met bewaartijdschriften, het karton is grotendeels versneden, de restjes konden bij de nog bruikbare kartonrestanten of in de papierbak. De gebruikte naalden e.d op hun plekje en zo verder. De theedoek, inmiddels leeg, op het stapeltje met projekttheedoeken. Ik schrijf hier met opzet niet dat de theedoek gauw weer gevuld wordt met een nieuw projekt want ik wil eerst zoveel mogelijk afmaken van wat er nog ligt voor ik aan wat nieuws begin.... Een ander 'opruimertje' laat ik hierboven zien....Al jaren kom ik zo nu en dan met een groepje van vier bij elkaar om een hele dag met show and tell en in de middag een klein werkje te vullen. "Rijke" dagen want er is altijd veel te vertellen en te laten zien. Het middagwerkje is een klein techniekje wat een van ons voorbereidt en tot voor kort wist ik eigenlijk niet heel goed wat ik met die kleine prutsjes aan moest.... En dus bleven ze op de werktafel of ergens anders liggen...tot.... Afgelopen dinsdag zouden we een klein breiwerkje maken. Daags ervoor zocht ik naar wol en naalden en die vond ik ergens weggestopt met het vorige proefje nog op de pennen. Een proefje in Twined knitting....ooit bij hetzelfde clubje gemaakt en daarna moet ik er toch minstens duizend keer overheen gestapt zijn. Sinds vorig jaar naai ik mijn kleine proefjes op een blauw papiertje en schrijf er met een witte pen op wat de ahctergrond is van het werkje. Met wie, wannneer, herkomst patroon of techniek. Die mooie papiertjes gaan vervolgens in mijn jaarzakje en zijn voor het oog en in mijn hoofd lekker opgeruimd...en voor wie later in mijn zakjes kijkt een verrassing....dubbel plezier toch? Het werkstukje wat we dinsdag maakten is Mor Astrup breien, je leest erover in HZG 163

woensdag 21 maart 2018

geluk zit in twee kleine doosjes

Het is voorjaar en Het Grote Opruimen kan beginnen. Zo in de loop der tijden verzamel je allerlei materiaaltjes, patronen en allerlei andere handwerkdingetjes om je heen. Dan komt het moment dat je over de dozen begint te struikelen en je wéét dat je nu echt aan de slag moet. Zo zoetjes aan begin ik door de dozen mijn kamertje weer te zien...een hele opluchting! Ook komen er zo nu en dan werkstukjes langs die afgemaakt kunnen of willen worden...Liet ik twee weken geleden al een mooi doosje zien...Nu kan ik ook mijn tweede doos-projektje showen. Het is een variant op het bekende Chinese garendoosje met geborduurde paneeltjes in de vier jaargetijden.
Hierboven de winter met een lief rood vogeltje en veel groen.
Als je het dekseltje eraf doet klappen de vier paneeltjes uit en ontstaat er een handig etuitje met vakjes voor gereedschapjes en een klein speldenkussentje in het midden. Hier zie je het voorjaar met een van de twee haasjes die ook aan de buitenzijde te zien zijn.
Het rode vogeltje kreeg een eveneens rood schaartje met een scissorfob met gekleurde vilten balletjes. De 'zal ik je kussen' kikker zit met verliefde blik naar zijn geborduurde bruid te kijken....geef hem eens ongelijk
Omdat het opruim-tijd is en er een stukje overbleef van het projekt dat wel geborduurd was - volgens patroon - maar niet aan de binnenzijde van mijn dekseltje bleek te passen, maakte ik van dat overgebleven stukje borduurwerk nog snel even een speldenkussen...kijk en dat ruimt ook lekker op!

donderdag 8 maart 2018

geluk zit in een klein doosje

Soms zit geluk in heel kleine dingen....herinneren jullie je dit boekje nog?
. Jaren geleden gestart en nog niet zo heel lang geleden aangevuld met de 35 nieuwe kleuren mouliné van DMC. Omdat het een heel gedoe was om 'de boel bij elkaar te houden' vond ik dat er een doosje omheen moest.
Nu ben ik niet heel handig met kartonnetjes en lijm dus ik stelde het doosjesmaken nog even uit...tot.... de aardige meneer van de post een pakketje kwam brengen. Ik had een handwerkgereedschapje gekocht en de verkoper had het in een prachtig donkerblauw doosje gestopt voor de verzending.
en je raadt het al....laat mijn boekje daar nu helemaal precies in passen....alsof mijn boekje voor zijn doosje was gemaakt! Nu nog een handigheidje om het boekje er niet uit te hoeven schudden...ik borduurde een liftje met mijn initialen en kijk....
het boekje past er precies in, óp het liftje.

dinsdag 13 februari 2018

alweer een berichtje...

Het moet niet gekker worden, zo hoor je weken, soms maanden niets van mij en nu twee blogs in drie dagen. Dat heeft alles te maken met mijn enthousiasme over onderstaand projektje. Sinds dit jaar werk ik steeds een week aan hetzelfde project uit de afmaakmand. Eén van de twee afmaakmanden om precies te zijn. Van maandag tot en met zondag werk ik - min of meer (het vlaggetje voor Sophie was 'een tussendoortje') aan hetzelfde. Eerlijk gezegd gaat het wat sneller als ik niet steeds van het een naar het ander huppel. Een klein projekt wat ik vorig jaar begon was een letterlap met daarbij een aantal stekenlapjes. Het kwam in delen via internet en is gemaakt en ontworpen door Marie Suarez, bij velen niet onbekend. Deze week rondde ik alle letters en lapjes af voor zover ze nu bekend zijn. het letterlapje heeft nog twee dubbele vakjes open waar vast nog iets moois geborduurd gaat worden. Het borduren van de letters was een klein feestje. Op de grauw linnen lapjes zijn eerst de steekjes geoefend en daarna op het witte linnen lapje in letters vertaald. Heel afwisselend en heel verrassend. Wat er vervolgens met de vijf kleine lapjes gaat gebeuren is ook nog een verrassing. Voor nu ben ik er helemaal klaar mee en ik wacht netjes af wanneer de volgende lesjes online komen. Voor deze week heb ik mijn witte Friese merklap weer eens tevoorschijn gehaald. Een fijne week voor jullie, ik zet vanavond nog wat witte steekjes!

zondag 11 februari 2018

Jarig

Vaste bezoekers van Nuttig en Fraai weten het al: in februari is kleindochter Sophie jarig. In 2018 is het een kroonjaar en daarom maakte ik een extra speciale vlag voor haar vlaggetjesslinger. Tien is ze nu en al een hele tiener, grote voeten en schoenen die haar oma al van haar kan lenen....Nu is dat niet zo heel bijzonder als oma nooit verder is gekomen dan een schoenmaatje 36. Het thema voor haar verjaardagsfeestje is een High Tea die ze binnenkort met haar klasgenootjes zal vieren. Vandaag kwam de 'gewone' visite, de opa's en oma's, Sophie heeft er nog vier, tantes, kleine neefjes en nichtjes en vrienden van pappa en mamma. Een huis vol. Wij zaten gezellig onder de slinger met daaraan de vlaggetjes van de andere jaren. Hier en hier kun je de eerdere vlaggetjes nog eens terugzien. Dit kroonjaar kreeg Sophie een vlaggetje met een Verjaardagstaart van formaat, rijkelijk versierd met kraaltjes en borduursteekjes. Een nieuwsgierig Sophietje kijkt over de rand en zij draagt natuurlijk een kroontje. Dat mag je, als je tien bent! Het vlaggetje van dit jaar hangt ondersteboven aan de punt. Dan kun je ook aan de achterkant zien dat dit een bijzonder jaar is....

dinsdag 2 januari 2018

de kop is er af...

Gisteren met frisse moed aan het nieuwe handwerkjaar begonnen. Het leek me wel aardig om iets 'af' te maken zodat ik 2018 zowel nuttig als fraai kon starten. Nu hoor ik jullie denken: "maar dat had je toch al af?",wel,dat dacht ik ook in februari 2016. Ik had toen mijn boekje met alle beschikbare kleuren DMC mouliné klaar en was er blij mee. Ruim een jaar later komt datzelfde merk in oktober met maar liefst 35 nieuwe kleuren uit.....en ik was die maand ook nog jarig. Omdat 1+1 nog steeds 2 is was het besluit gauw genomen. Mijn verjaarscadeau, de 35 strengetjes DMC kregen een eerste bestemming in de uitbreiding van mijn boekje. Nadat ik goed naar de nieuwe kleurtjes had gekeken besloot ik om het tweede deel wat anders aan te pakken dan ik tot nu toe gedaan had. In de eerste series kleuren waren het steeds mooie rijtjes met in kleur oplopende tinten. Zo werden eerst alle rode kleurfamilies geborduurd en daarna een volgende kleur. Bij deze 35 leek het een beetje hapsnap, wat grijzen, wat bruinen en daarna geel en rood en paars. niet leuk naast elkaar. Om hier toch een beetje 'eenheid' in te krijgen per 'bladzijde' besloot ik ook de Franse namen van de kleuren te borduren. Op die manier werden de tinten wat meer verspreid en de vakjes toch mooi gevuld. Op bovenstaande foto zie je wat ik bedoel. Zonder de namen was of het vakje tamelijk leeg, of ik had in een afstekende kleur verder moeten gaan. Soms hield ik zelfs dan nog wat ruimte over en maakte ik daar een mooi motiefje. Poudre d' Alizarine is wel een favoriete kleur geworden. Zoals je ziet heb ik ook de kruissteekjes wat losgelaten in de nieuwe kleuren van DMC. Ik keek per kleur welke steek er mooi bij zou passen. Op het motiefje rechts borduurde ik 2018. Het is hetzelfde motief waarmee ik destijds het eerste deel afsloot: Zo zie je ook wat kleur 'doet' in een motief. Aan de achterkant van mijn boekje is ook veel moois te zien. Daar zijn geen kleurenblokjes maar is het hele vakje geborduurd. Zoals gezegd deze keer niet met alleen kruissteekjes maar een allegaartje van steekjes en motiefjes. een blackworkvariant, wat tapisseriesteekjes, zelfs een borduurwerkje met gouddraad ( niet in de DMC serie), 'Or nué' vond een plekje. Mijn absolute favoriet is die mooie rode kleur Alizarine. Prachtig kantwerk uit een boekje dat al heel lang in de boekenkast staat. En zelfs de voor mij 'moeilijke' kleuren paars en rode kool hebben een aardig patroontje gekregen. Niet nodig te vertellen hoeveel plezier ik al heb gehad van mijn nieuwe kleurdoos. Wil je zelf aan de slag met je eigen vakjesboekje: gebruik je fantasie en vraag niet om patroontjes. Ik heb niets op papier gezet van wat ik zelf verzonnen heb en wat uit een boekje komt....daar rust copyright op en dat respecteer ik!!