Het is al met al een flinke lap geworden, zo'n 50 x 50 cm schat ik en het zomen was nog een hele toer. Misschien komen er nog kwastjes aan op de hoekpunten net zoals op de originele doek.
Aan een van de zijden staat: La Hizo (gemaakt) Nicola Sabie alaño (in het jaar)1818
De lap mag even pronken op mijn tafeltje met handwerkspulletjes en wordt dan netjes opgerold en zonder kreukjes bewaard tot....ach, je weet maar nooit ;)
Bij mijn wekelijkse dag bij mijn moeder neem ik altijd een klein handwerkje mee. Niet omdat ik niet een dag zonder steekjes kan maar omdat mijn moeder dat leuk vindt. Bovendien geeft het stof tot praten. De patroontjes van Soed idee zijn daar heel geschikt voor. Ik neem niet al te fijn linnen (al is het wel fijner dan op de patroontjes staat aangegeven) en ik ga gewoon met wat 'eigen' kleurtjes garen aan de slag. Het schiet niet heel hard op natuurlijk, maar toch is het leuk om zo nu en dan toch een klein af produktje mee te kunnen nemen tijdens 'mijn dagje'.
Natuurlijk heeft mijn lief wel een beetje gelijk, wat betreft mijn voorraden speldenkussentjes maar dat vertel ik hem niet. Sttt en mondje dicht...
Eerdere Soed-ideetjes die ik bij mijn bezoekjes maakte zie je hier:
Voor het gebruikte patroontje weet ik al een liefhebber en ik kijk straks even in de 'voorraden' wat ik de komende week mee zal nemen.
Fijn weekend!
Ik maakte er nog een naaldenboekje bij met steekjes over een draadje van het zelfde linnen en voerde dat met....
...een allerliefst lapje van Moda wat ik minstens tien jaar geleden kocht en waarop in precies de goede kleur voor dit project het stratenplan van Parijs is gedrukt. Dat noem ik nog eens een vooruitziende blik hebben, de aankoop van dit lapje.
Grappig genoeg kwam ik pas heel laat op het idee dat dit lapje nog ergens in mijn stash moest liggen. Geheel in stijl volgde het rode ronde viltje waar ik mijn naalden in kan steken met de bijbehorende tekst :)
Ook aan de achterkant werd gedacht en daar borduurde ik een mooie letter M op.
Op deze foto kun je ook wat beter zien dat ik knoopjes heb meegehaakt in het omlijstende randje. Een aanrader want het staat erg leuk.
Nog even een close-upje van de knoopjes en dan kan ook dit projectje in de map met 'af in 2013'.
Voor deze keer is de foto lekker groot gelaten, even klikken dus als je er wat meer van wilt zien.
Mooi in kleur bij het mapje in Boutis wat ik vorig jaar maakte.
En ook prachtig bij deze eerder gemaakte handwerkattribuutjes. Kennelijk houd ik erg van blauw :)
Je vraagt je af wat er in het hoesje zit?
Mijn draadsnijdertje van Clover. Het patroon was bedoeld voor een scissorsfobje maar al bordurend vond ik mijn draadsnijdertje er wel erg uitnodigend bij liggen.
Het is erg handig, mijn nieuwe hoesje, kijk maar: 
zo raak ik mijn Clovertje niet kwijt.
Het patroontje is een (oude) freebie van Thistle Threads.
Volgende blog schrijf ik over het andere huswif en nu? nu ga ik verder quilten aan mijn Oud Goed quilt.
tot later
Vier maanden ben ik er mee bezig geweest, met mijn Huswif boek. En dit weekend kwam de laatste bladzijde klaar.
Wat was het leuk, het patroon, de Yahoo-groep, het nuttig dagje in Velp waar al die enthousiaste mede-Huswiffers bijeen waren om te vertellen, te laten zien en te leren. Ik heb er van genoten en dat geluid hoor ik ook van de anderen, achter de schermen bij Yahoo.
Nu mijn boek klaar is wil ik het natuurlijk ook graag laten zien. Hierboven zie je hoe het Huswif er uit ziet in gesloten toestand. Ik heb ervoor gekozen om er een omslagje voor te maken. De leuke sluiting die Margreet ervoor had bedacht in het patroon bewaar ik even. Later kan ik die in een ander projectje toepassen want alle tips en trucs moeten natuurlijk worden uitgeprobeerd.
Doen we de strik los dan zien we dit:
De eerste bladzijde van mijn boek. Ik vond het leuk om die half tussen de omslag te schuiven zodat je alvast een stukje van het Huswif ziet als het boek nog dicht is. Alle mapjes zijn los en kunnen ook apart gebruikt worden.
Als ik het eerste etuitje terzijde schuif komt de rest van de mapjes te voorschijn. 
Het bovenste mapje biedt ondermeer plaats aan een schaartje, een rolcentimeter, een draaddoorstekertje en een opschrijfboekje, handgemaakt en een cadeautje van een goede fee. Het is bekleed met oud linnen in de kleuren van het Huswif.
Ook dit etuitje ligt los in de omslag. Als ik het even weghaal komt het volgende mapje tevoorschijn:
Aan de bovenzijde heeft dit etui twee zakjes, een met een sluiting met knopen en handgenaaide knoopsgaten, het andere is uitgevoerd in wit op wit met onder andere damaststopjes. Je ziet inmiddels wel dat het een heel gedetailleerd en tijdrovend handwerkproject is geweest. 
Inmiddels liggen de eerste vier bladzijden van mijn boek keurig op rij. Het mapje met het sokje en het speldenkussentje in Broderie Anglaise zit vast aan de omslag. Voor de stevigheid heb ik er een stukje karton in gezet en daar zit mapje vier bovenop genaaid. Nu draai ik alle losse mapjes om en laat hun achterkantjes zien:
Bovenaan een mapje met een er met de hand ingezette rits. We hadden tenslotte afgesproken voor dit project de naaimachine thuis te laten. Daaronder een etuitje waar ik mijn DMC Broder special garen in kan bewaren. De garens zijn gevlochten en een draadje eruit trekken gaat heel makkelijk, zonder dat je het van het ringetje hoeft af te halen. Helemaal onder een mapje met een sluiting van knoopjes. 
De omslag is deels opgevuld met een quiltvlies en daarna 'doorgepit' met een siersteekje.
De damaststopjes op een van de vakjes zijn maar net zichtbaar op de foto.
En tot slot de omslag zonder inhoud.
Omdat ik zoveel van het project prijsgeef met bovenstaande foto's heb ik de maakster van het patroon, Margreet Beemsterboer natuurlijk even gevraagd of ze bezwaar had tegen zo'n uitgebreide toer langs mijn Huswif. Een goed gebruik, vind ik, eerst vragen en dan pas publiceren en Margreet had geen bezwaar. Integendeel, zij vroeg zich af of het niet leuk zou zijn om het Huswif van een andere maakster ook bij nuttig en fraai te laten zien. Ook met deze handwerkster is inmiddels contact geweest. Het verhaal over het Huswifproject krijgt later dus nog een heel bijzonder en heel fraai vervolg!
Wie na het kijken en lezen zin heeft gekregen in het maken van een eigen en heel persoonlijk Huswif en het patroon nog niet heeft kan dit via de website van Margreet bestellen.
Voor meer detailfoto's van mijn Huswif klik hier voor de eerder blogjes.
Veel plezier met kijken, ik ga verder met het 'inrichten' van mijn Huswif :)
Hier ligt de linnen Kaatje naast de papieren Kaatje in het boek van Berthi. Wat meteen opvalt is de verhouding. Mijn lap van Kaatje lijkt breder te zijn dan het origineel.
Dat laatste is slechts schijn, in werkelijkheid is de lap van de oude Kaatje iets groter. Kaatje uit 1836 is geborduurd op linnen met 19 draden in de breedte en is 23,5 centimeter breed. Mijn Kaatje kreeg linnen van 22 draadjes per cm in de breedte en is ongeveer 2 centimeter smaller uitgekomen.
Omdat de originele merklap in de lengterichting geen 19 maar 16 draadjes linnen per centimeter heeft lijken alle patronen wat langerekter te zijn dan op de nieuwe lap waar in de breedte evenveel draden zijn dan in de lengte. De oude merklap is 29,5 centimeter in lengte terwijl de mijne, bijna vierkant slechts 22 centimeter in lengte meet.
Mijn patroontjes zijn wat 'vierkanter' in verhouding. Mijn linnen is een 'evenweave', het linnen uit het weeshuis een 'unevenweave'. De meeste moderne linnens zijn evenweave geweven.
Ook aan Kaatjes achterkant heb ik wat extra aandacht besteed. Ik heb zoveel mogelijk geprobeerd om op dezelfde manier af te hechten als Kaatje, met wat langere draadeindjes dan ik gewoonlijk laat zitten en ook de steekjes heb ik zo uitgevoerd als in het origineel.
Voor de zoom heb ik gekozen voor een eenvoudig open zoompje. Naast de rij met kronen borduurde ik mijn initialen en het jaartal 2013. Daarmee waren de laatste steekjes aan Kaatje gezet.
Zo ziet een shaker spoolhouder er uit, schaartje in een vakje op het deksel, een lintje van zijde om het tasje dicht te maken.
Doe je het deksel open dan zie je vier klosjes keurig op een rij. Een speldenkussen gevuld met zaagsel (zag ik door een klein gaatje in de stof), een houdertje voor de vingerhoed en de emery, het kleine gele 'bundeltje'. Onder het deksel zit een lapje flanel waarop de cijfers 7,8,9 en 10 de dikte van de naalden aangeven, alles keurig in een eigen afgebakend vakje.
Hier zie je een en ander wat duidelijker.
Bij het artikel hoorde ook een werkstukje: een prachtig geborduurde moderne variant op de Shaker spoolholder.
Zoiets vraagt natuurlijk om handelen. Vorige week begon ik mijn eigen gemaakte etuitje en woensdag kon ik het laten zien aan de beide borduurvriendinnen van een van mijn 'clubjes'. 
Ik vond gelukkig in de verzameling schaartjes een passend exemplaar en borduurde er vrolijk op los. Klosjes in een kleur die er bij paste lagen gelukkig ook in mijn voorraden en karton voor de assemblage ook. Hier kun je ook goed zien dat het lint door de klosjes is geregen; er gaat een lintje van voor naar achter en er komt er eentje terug door hetzelfde gaatje van achter naar voor. Dan buitenom naar de volgende opening en zo verder.
Voor het vilt moest ik ietsje langer speuren, maar net toen ik de zoektocht had gestaakt vond ik in een la toch een prima passend kleurtje.
De oude en de nieuwe kloshouder op een foto. Zo is duidelijk te zien dat mijn kloshoudertje een stuk kleiner is dan haar oudere broer.
ontwerp nieuwe spoolholder: Merry Cox,2005 voor Sampler & antique Needlework quarterly
