Nuttig en fraai



Nuttig en fraai

Onder deze naam vertel ik sinds 25 oktober 2005 over mijn handwerk-leven. Tot augustus 2011 waren mijn verhalen te volgen bij web-log. Tijdens hun verhuizing heb ik de draad opnieuw opgepakt bij blogspot. Omdat ook mijn oude logs nog veel gelezen werden breng ik die over naar mijn nieuwe blogplek. Ik werk in de tijd terug van augustus 2011 tot aan 25 oktober 2005. Vind je het leuk om ook de oude blogjes mee te lezen dan weet je nu in welke volgorde ik de blogjes plaats. Reageren kan zowel op de nieuwe als op de oude blogs. Ik weet niet of ik ook de reacties van de oude blogs terug plaats, dat is weer een flink karwei extra en die tijd besteed ik liever aan...een nuttig of fraai handwerkje.

Behalve aan een enkele quilt besteed ik mijn handwerkuurtjes de laatste jaren vooral aan de nuttige en fraaie handwerken. Een mooie selectie daarvan is bijeen verzameld in een Souvenir de ma Vie. Verder vind je hier stopwerk, merklappen en diverse andere bekende of minder bekende handwerktechnieken. Ook over bezoekjes aan tentoonstellingen en andere handwerkgerelateerde uitstapjes kun je hier het een en ander lezen. Ik exposeer zelf zo nu en dan en ook daarover lees je bij nuttig en fraai.

Ik wens je veel plezier bij Nuttig en fraai,
Marcella

zaterdag 27 oktober 2018

en nog iets af in 2018

Alweer een berichtje over een lapje wat af is. Het kwam deze zomer klaar en ik vergat er iets over te posten. Gisteren vond ik tijd om de laatste aanwinsten te fotograferen voor Nuttig en fraai.
Dat is een heel gedoe omdat ik de foto's altijd eerst even wat kleiner maak, ik voeg mijn logootje toe en dan sla ik ze op in een apart mapje op datum. Mocht er weer eens een blogverhuizing komen, dan ben ik voorbereid :)
Ik maakte al eens eerder een Vierlande sampler en die zie je naast de nieuwe op deze foto. Het zijn inspirerende bollen op deze lappen en ik vind het leuk om ze onder mijn handen te zien groeien. De oude lap heeft veel minder motieven en de levensbomen ontbreken op deze lap. De nieuwe lap stond in de twee laatste nummers van Sampler & Antique Needlework quarterly, een tijdschrift wat helaas niet meer bestaat. Ik viel voor de prachtige motieven en de enorme dichtheid van het borduurwerk. Er kan bijna geen steekje meer tussen. Knap hoe dit destijds zonder computerprogramma's zo netjes opgevuld is.
In de close up zie je twee dezelfde motieven op beide lappen. 16 draads linnen tegenover plm 22 draads en dan valt er nog wat op: de fijnste lap heeft een unevenweave zodat de bollen net niet rond zijn. Precies zoals in de originele lap. Dat laatste heb ik niet uitgezocht, het was gewoon een mooie lap linnen die ik had liggen en gebruikte. Mooi vind ik het wel!
Ook hier ergens verstopt en heel subtiel een klein beetje kleur in het zwart.
en ook hier laat het spook van de opera zich even zien.
De lap is klaar als ook mijn initialen en het jaartal een plekje hebben gevonden, want eerlijk is eerlijk: mijn ontwerp is het niet en met de oude en nieuwe jaartallen bij elkaar is het voor ieder duidelijk dat deze lap geen 200 jaar oud is...

vrijdag 26 oktober 2018

oude nieuwe dingetjes

Soms blijven Dingen een tijdje liggen omdat je het even niet meer weet. Dat overkwam me met deze letterlap.
Het was een internet projectje in delen die uiteindelijk erg l a n g z a a m deeltje voor deeltje verschenen. Het was wel erg leuk om al die verschillende lettertjes te maken mat al die verschillende steekjes, op zich dus een erg geslaagd project via en van de hand van Marie Suarez.
Zodra er weer wat nieuws was maakte ik met veel plezier mijn net verschenen lettertjes.
en zo vorderde langzaam maar gestaag mijn letterlap.
Maar toen alle lettertjes 'op' waren verscheen in het laatste deel de afwerking, vier vakjes groot, twee linksboven en twee rechtsonder. Ik vond ze niet mooi en zon op een beter plan. Dat laatste heeft soms tijd nodig maar deze week floepten deze lege vakjes ineens uit mijn brein en werden ze opgetekend en daarna geborduurd. Helemaal tevreden nu en de afgelopen twee avonden zwoegde ik op 't zoompje. Het is klaar en ik ben er blij mee.
Wat ik er mee moet? vraag je je misschien af. Niets eigenlijk, gewoon op de stapel met andere letterlapjes.
Een tijdje geleden was ik 'ergens' onder borduursters en andere handwerksters en ik had mijn Pronkrol Marken mee die ik aan iemand liet zien. Wij beiden hadden er veel plezier aan, zij met kijken en ik met vertellen.
Totdat er iemand aan ons tafeltje kwam zitten en meteen maar met de deur in huis viel: "wat moet je er mee, straks als je er niet meer bent wordt het allemaal weggegooid". Wij waren letterlijk sprakeloos.
Tot op zekere hoogte klopt dat, niet al je werk zal straks zo gewaardeerd worden dat het 'voor de eeuwigheid bewaard wordt' door je nabestaanden, maar is dat zo erg? Ik heb zoveel plezier in het bedenken, het maken, het vertellen over en het laten zien van het geen ik voortbreng.....dat is toch al zoveel meer plezier en waardering dan je je kunt wensen?