Nuttig en fraai



Nuttig en fraai

Onder deze naam vertel ik sinds 25 oktober 2005 over mijn handwerk-leven. Tot augustus 2011 waren mijn verhalen te volgen bij web-log. Tijdens hun verhuizing heb ik de draad opnieuw opgepakt bij blogspot. Omdat ook mijn oude logs nog veel gelezen werden breng ik die over naar mijn nieuwe blogplek. Ik werk in de tijd terug van augustus 2011 tot aan 25 oktober 2005. Vind je het leuk om ook de oude blogjes mee te lezen dan weet je nu in welke volgorde ik de blogjes plaats. Reageren kan zowel op de nieuwe als op de oude blogs. Ik weet niet of ik ook de reacties van de oude blogs terug plaats, dat is weer een flink karwei extra en die tijd besteed ik liever aan...een nuttig of fraai handwerkje.

Behalve aan een enkele quilt besteed ik mijn handwerkuurtjes de laatste jaren vooral aan de nuttige en fraaie handwerken. Een mooie selectie daarvan is bijeen verzameld in een Souvenir de ma Vie. Verder vind je hier stopwerk, merklappen en diverse andere bekende of minder bekende handwerktechnieken. Ook over bezoekjes aan tentoonstellingen en andere handwerkgerelateerde uitstapjes kun je hier het een en ander lezen. Ik exposeer zelf zo nu en dan en ook daarover lees je bij nuttig en fraai.

Ik wens je veel plezier bij Nuttig en fraai,
Marcella

vrijdag 23 mei 2014

De laatste pakdoeken.

Beloofd is beloofd, jullie hadden nog twee pakdoeken te goed. Was de laatste uit het vorige blok nog keurig gestopt,Pakdoek vier gaat weer een stukje verder. Tussen de technieken stopwerk en sneewerk zit nog een tussenvariant, die Utterwerk genoemd wordt. Wie er echt meer van wil weten kan natuurlijk de e-cursus Handwerken van het eiland Marken bestellen of als je hem al hebt, nog eens lezen en kijken hoe het Utterwerk gemaakt wordt. Het is een mooie techniek die tamelijk arbeidsintensief is. Pakdoek vier kreeg dus een mooi open randje in Utterwerk en hoe leuk zo'n rand kan worden zie je hier nog eens in detail. Een pláátje, vind ik zelf. Maar ik ben dan ook bevooroordeeld, ik houd van het prachtige handwerk van Marken en geniet vooral ook van het zelf maken daarvan. Ook hier kreeg de aanzet van de strikbandjes weer een eigen manier van afwerken. De naam van deze doek wil je weten? Ach, kijk zelf maar.... Na het Utterwerk blijft er van de witwerktechnieken van Marken nog maar eentje over en dat vind ik dan meteen ook de meest sensationele...het Sneewerk. Inmiddels was ik er achter dat de AH-theedoeken zich prima lenen om draden uit te trekken dus ging ik met veel plezier aan de slag met pakdoek nummer vijf. Het is vast een genoegen om daar straks mijn werkstukjes in op te bergen. Kijk nog maar eens wat dichterbij hoe mooi het Marker Sneewerk is. Zo leuk, om dit werk onder je handen te zien groeien! Helemaal in de ban van de puntjes die ik op Marken zou demonstreren op het Gezellig Dagje Uit op 4 april besloot ik te kijken of het mogelijk zou zijn om met gebruik van de puntjes ook tegelijk het band aan te zetten. Een eigen vinding, want voor zover mij bekend werd dit op Marken niet gedaan. Hoe mooi het Sneewerk ook werd, met de naam van deze doek bleef ik een beetje worstelen. Ik besloot om raad te vragen aan Margreet Beemsterboer die me onderstaande suggestie aan de hand deed, met daarbij de opmerking dat daar dan die werkstukjes in worden opgeborgen die niet helemaal boven op mijn prioriteiten lijstje staan. En zo geschiede... Zo eindigt mijn pakdoekenverhaal al ben ik nog lang niet 'klaar' met Marken. Uit de e-cursus zijn er nog wat werkstukjes die ik graag wil maken en ook mijn wit- en sneewerklap mag wel weer met wat nieuwe steekjes aangevuld. Op dit moment zal het er niet van gaan komen. De E-cursus Marken krijgt namelijk een vervolg, de 'ingewijden' weten dat al wat langer. Op dit moment wordt er heel hard gewerkt aan het vervolg: Doorborduren op Marken. Achter de schermen werken Margreet en ik heel hard om voor het komend najaar weer een mooi en leerzaam geheel samen te stellen. Ik zit me dus bepaald niet te vervelen, integendeel, wat is dit genieten!

woensdag 14 mei 2014

en dan nu de pakdoeken!

Er was natuurlijk een blog beloofd over de pakdoeken die ik op 4 april op Marken liet zien aan de grote groep e-cursisten die op het gezellig dagje waren afgekomen. Wat er tussen kwam, was ondermeer een vakantie in Bretagne en Normandië waar mijn lief en ik samen "Pour l'amour du fil" bezochten in Nantes en een heleboel WOII beton en musea in de overige dagen. Het eerste was natuurlijk wat meer ( en dat is een understatement ;)) mijn liefde en het andere reisdoel meer het zijne. Al met al hebben we heerlijke weken gehad. Eenmaal thuis waren er 'de dagelijkse Dingen' en nog wat extraatjes die ook 'gedaan' moesten. Tussendoor was ik hard aan het werk want het werk 'op Marken' moet natuurlijk ook gedaan. Ik was op vijf april gebleven bij de bovenste foto van dit logje en we gaan snel verder met het uitpakken van de doeken. Er was een verloren zoon en ook daar was op Marken een vernaaid lint over te vinden. Heel toepasselijk voor ons, want alhoewel onze zoon niet verloren was zat hij toch voor enkele maanden heel ver weg, in Taiwan. Voor mij dus een mooie herinnering aan die tijd en 'zijn' letter prijkt dan ook naast het keurig ingerolde bandje van de pakdoek. Welke naam geef je zo'n doek dan? Natuurlijk: 'De verloren zoon' in keurige oude lettertjes uit een van de alfabetten die op Marken gebruikt worden. Snel door naar pakdoek nummer 2. Een oefening in witwerk. Zelfs op een gewoon theedoekje van AH wordt het een fraai geheel. Ik koos een andere bevestiging voor het bandje en gaf ook deze doek een eigen naam: In het verleden werd borduren naaien of ook wel vernaaien genoemd. Het vervoegen van het werkwoord en de wijze van schrijven kende vele varianten. Pakdoek 3, en dat is de laatste van dit blogje laat weer een andere techniek zien: het stoppen. Ook op katoen bleek het mogelijk om weefseldraden te verwijderen. Eerlijk gezegd borduurt het heerlijk, deze theedoekstof. Weer een nieuwe variatie op de bevestiging van het strikbandje. Dan nu de vraag hoe je een gestopte theedoek noemt? ;) "Gestopt, maar niet versleten', want het is natuurlijk een groot verschil of je stopt of doorstopt omdat het goed versleten is of dat je bezig bent met een versierende techniek. Theedoek 4 en 5 gaan nog even 'in de wacht' die komen een volgende keer aan de beurt. Ik ga eerst zelf nog een paar steekjes maken.

zondag 13 april 2014

de losse eindjes van 'Marken'

Beloofd is beloofd dus hier volgen nog wat losse endjes van het tripje naar Marken op vier april. Het werd een latertje en pas tegen achten was ik thuis. Eerst even eten en daarna de tas uitgepakt. Het houten doosje met geborduurde sampler was op de valreep nog klaar gekomen. Alle vier de binnenschotjes geborduurd en vastgeplakt. Helemaal mooi, zo'n geborduurd doosje en het smaakt beslist naar meer om dit nog eens te herhalen. Misschien met andere technieken of met andere motieven maar dat er ooit nog eens een doos of doosje komt is zeker! Op diezelfde valreep maakte ik nog twee herinneringetjes-aan-de-dag: een spanen doosje om het garen en de al geknoopte eindjes voor mijn akertjes in te bewaren. Ik werd daarvoor geïnspireerd door een stoffen tasje met rits waarin naamgenoot MK háár akertjes-spullen in bewaart. Ook kreeg ik inspiratie van een foto op Needlesatwork-facebook waarin een eenvoudig thee-ei fungeerde als kloshoudertje. Prima geschikt voor het klosje waarmee ik de Marker tandjes zou demonstreren. Ik maakte er een modern keelbandje voor mét tandjes ( kon ik mooi nog even oefenen voor de vierde) en nu kan het bandje om de pols of in een knoopsgat gestoken worden. Reuze handig! Ook Margreet maakte een herinnering aan de dag die aan alle Marken bezoekers die hun e-mailadres achterlieten in de daarvoor bestemde doos inmiddels hebben ontvangen. Het telpatroontje is ook op Facebook Needlesatwork te zien dus met een beetje handigheid kun je zelf aan de slag. Ik mocht kiezen tussen het rode en blauwe exemplaar en koos het rode speldenknoopje. Ook op een van mijn presentjes ( ik maakte natuurlijk ook voor Margreet een doosje en eitje) werd een herinnering aan de dag geborduurd zoals je hier kunt zien. Diezelfde naamgenoot Mk die mij inspireerde met haar akertjesttasje had samen met vriendin H ook nog voor een leuk presentje gezorgd: voor Margreet en mij was er een leuk speldenbloemetje. Aan de bodem zit een stokje waardoor je het in een klosje kunt zetten. Natuurlijk werden er Marker ruitjes en sitsen voor gebruikt en ook mijn letter M ontbrak niet, die was in piepkleine steekjes op het ruitje geborduurd. Mezelf verwennen deed ik ook. Zowel in het winkeltje van Ma Korving als in het museum wat we na afloop van de dag nog even snel bezochten werden de nodige ruitjes en bandjes 'gescoord'. En dan zijn we inmiddels aangekomen bij de beloofde vijf pakdoeken, maar daarover in het volgende logje meer. Fijne zondag allemaal!

zaterdag 5 april 2014

zomaar een dagje op Marken

Gisteren was de afsluiting van de e-cursus Handwerken van het eiland Marken waar zoveel borduursters de hele winter mee aan de slag waren. Al vroeg was ik uit de veren (om zes uur) en al vroeg waren Margreet (Beemsterboer) en ik op Het Eiland. Eerst langs het winkeltje van Ma Korving waar zoveel mooi oud goed te zien èn bovendien te koop is. Er was goed nagedacht over onze komst want voorin de winkel lagen de mooie ruitjes en bandjes al op de vele klanten te wachten. Daarna bezochten we een lief winkeltje aan de haven waar mooie doosjes met stof beplakt te koop waren. Een aanrader, deze nieuwkomer, toen door naar Eetcafé/restaurant de Visscher waar de deur staat zo vroeg in de ochtend al uitnodigend open staat. Een bordje op de deur kondigt onze komst al aan. Terwijl Margreet de informatie over de akertjes neerlegt zitten de eerste borduursters al aan de vis met frietjes... Daarna werd een tafeltje gedekt met de werkstukken en stukjes uit de cursus. het handwerk van Margreet en... de handwerkjes van mij. Een prachtig antiek halsdoekje met evenoude akers en een viertal nieuwe in een doosje. Een serie van vijf pakdoeken, waarover later meer op nuttig en fraai. Toen eenmaal alles neergelegd was stroomde al gauw het restaurant vol met handwerksters en partners van...Het duurde niet lang of het gedeelte achter het hekje was bomvol...gelukkig haddden Margreet en ik een plekje vrij gehouden om het knopen van de akertjes en het borduren van de puntjes te kunnen demonstreren. Het was een fijne dag, daar op Marken!

donderdag 27 maart 2014

Een rare manier van werken.

Het is hollen of stilstaan hier. Alhoewel ik al weken heerlijk rustig mijn Dingetje doe op handwerkgebied - lees: op Marker handwerkgebied, is er nog weinig te vertellen geweest. Jazeker een paar steekjes hier en een paar steekjes daar, maar daar vul je geen blog mee. Gisteren liet ik mijn randje sneewerk zien, althans, het randje wat nog sneewerk moest krijgen. Later die avond begon ik aan het knipwerk wat - al heb je nog zo veel ervaring - toch altijd een heel precies klusje is waar je goed je hoofd bij moet houden. Vandaag kan ik al wat van mijn uitgeknipte vormpjes laten zien: Twee voor Marken karakteristieke vormen die straks met mooie steekjes opgevuld gaan worden. Hier zie je de situatie net na het knippen en voor het verstevigen van de draadbundeltjes. Helemaal nieuw is dit overigens niet voor mij: ik knipte al eerder in mijn lapjes zoals je op onderstaande foto's kunt zien. Dit is geen Marker borduurwerk, deze letter in Sneewerk, maar Fries Witwerk. Wat een rijke handwerktraditie heeft ons land toch! Na de M maakte ik in 2012 ook nog een letter K, Dat gebeurde overigens op veel kleinere schaal dan mijn huidige Marker Sneewerkrand. Nu werk ik op 16 draadjes per cm, het lapje in Fries witwerk is heel wat fijner zoals je hier kunt zien: Toch is het ook plezierig om eens wat minder fijn te werken, je ziet zoveel meer ;) En terwijl ik mijn Friese letterlap op tafel had liggen zag ik dat er ook nog wat mooie platsteekrandjes op te vinden zijn. Randjes die ik nu weer zou kan gebruiken voor het Marker witwerk... Zelfs een randje in stopwerk staat er op. Zo heb ik al aardig wat materiaal verzameld voor een volgend project. Het hart wat destijds op mijn Friese lapje werd geborduurd vond ik zo prachtig en zo leuk om te borduren, maar helaas zou het misstaan op een Marker techniekenlap... Zo zie je maar, dat je ook eerst heel fijn kunt beginnen met het sneewerk en later het iets minder fijne werk kunt maken, met evenveel plezier en met een even mooi resultaat. De avond is nog lang,ik ga gauw nog een paar steekjes zetten aan mijn sneewerkrandje...wordt vervolgd!

woensdag 26 maart 2014

bijna aan het knippen

Het is even wat werk maar dan heb je ook wat... Ik blijf het indrukwekkend vinden, het sneewerk van het eiland Marken. Eerst alles afwerken in platsteek en stersteek en dan.... dan mag de schaar erin en worden alle ontstane 'gaatjes' mooi afgewerkt. Wel een werkje waar je je hoofd bij moet houden natuurlijk... Gelukkig mag ik eerst nog mijn randje in platsteken afmaken...

dinsdag 18 maart 2014

Bijna twee weken niets laten 'horen'...

Ojee, zes maart was mijn laatst geschreven berichtje. Dat ging over mijn uitstapje naar de klederdracht van Volendam. Ik was er heerlijk mee aan de slag en ook met andere Dingen. Zo druk in de weer dat ik jullie voor even helemaal vergat... Ik vermaakte me met een randje in Utterwerk, een pprecies maar leuk werkje om te doen. Daarna werd er het een en ander gestopt, dat was miraculeus want het was niet eens versleten. Er meldde zich een vrolijk varkentje bij Nuttig en fraai en dat moest natuurlijk ook een plekje vinden. Daarna raakte er 'iets' - of moet ik zeggen 'iemand'? - verloren. Gelukkig wist ik ervan en komt het gelukkig allemaal weer op de juiste pootjes terecht. Gisteravond begon ik aan een randje witwerk, want ook dat komt voor bij het handwerk van het eiland Marken... Dit mooie 'weefwerkje' hoort er ook bij. Het blijft boeiend, deze technieken, ik geniet zowel van het maken ervan als van het resultaat, en jullie? Vandaag kwam er een nieuw vernaaid lint online, je vind het bij Needles at work