vrijdag 3 april 2020

Huisspreuk: A Needlebook a day, keeps the doctor away

Hoe gaat het verder in Corona-land. Het gedwongen thuis zitten lijkt voorzichtig zijn vruchten af te werpen, maar echt aanleiding om te juichen is er nog niet. Gisteren en vandaag lekker in de tuin gewerkt, verse plantjes geplant en straks ga ik nog een rondje gieten, ook leuk! Veel tijd voor een handwerkje bleef er dus niet over, maar met een paar prachtige staaltjes wollen stof en wat wollen garen heb ik me naast de tv weer prima vermaakt. In het vorige blog vertelde ik over mijn leuke benen aankoopje uit Noorwegen, een naaldenkokertje gemaakt van een rendierbeen met wol en leer. Dat bracht me op het idee om dan eindelijk eens een Zweeds naaldenetuitje te maken van wollen garen geborduurd op wollen stof. Ik zag ze jaren geleden al eens en sindsdien stonden ze op mijn 'bucketlist'. Ik ging aan de slag en maakte onderstaand naaldenetuitje:
Ik vind het een schatje. Door het 'kokertje' schuift een tweetal wollen lapjes waarin de naaldjes kunnen worden opgeborgen.
op deze foto zie je de twee lapjes er al een beetje uit steken. Deze gaat binnenkort op de post en dus.....maakte ik er nog een. Ik vind dit een erg leuk en ontspannen werkje wat ik bij minder licht lekker gezellig beneden kan doen naast mijn lief.
Dag twee was nummer twee ook klaar en ik werkte deze niet af met een benen ringetje maar met de helft van een sluiting van (vermoedelijk) een Noors vest...Ik kreeg dit stukje sluiting ooit van een vriendin die er niet meer is. Fijn dat ik dit stukje tinnen sluiting nu een mooi plekje heb kunnen geven. Tot mijn plezier staat er op de achterzijde dat het uit Noorwegen komt. Dag drie kon ik er bijna niet meer mee ophouden, met mijn naaldenboekjes en zo ontstond nummer 3
Ik heb veel plezier gehad met mijn wollen avontuurtjes. Het is leuk om zo ook de oude voorraadjes wollen garen en lapjes eens aan te spreken.

maandag 30 maart 2020

Huisvlijt

Sinds mijn laatste blogpost is er weinig veranderd in de vooruitzichten. Het virus woekert door en wij blijven dus thuis. Het zal erom spannen of er voldoende ziekenhuis- en vooral IC capaciteit is... Behalve het werk in huis en tuin, ons wekelijkse uitje naar de supermarkt en mijn huiswerk waarover je in het vorige blog kunt lezen heb ik nog een andere guilty pleasure: struinen op E-bay.... Zo vond ik tijdens mijn huisarrest periode een superlief, piepklein garenwindertje uit China, gemaakt van Paarlemoer en mooi gegraveerd. Ik ben er blij mee! Een prachtige ambachtelijk gemaakte Chinese schaar van koper en smeedijzer, een enorm ding van maar liefst 20 cm. Op dit moment de grootste schaar in mijn...ahum....collectie. Wat ik hier nu wil laten zien is mijn allerlaatste aankoopje....
Ik bedoel niet de prachtige 19e eeuwse houten doos, een Butte uit Noorwegen, die heb ik al een tijdje. Ook bedoel ik niet de mooie blauw witte doopsokken want die breide ik zelf naar een oud Noors patroon en Noors gebruik. Nee, mijn aankoopje is het derde item in mijn mini verzameling Noorwegen en ligt op de doopsokjes die ik in 2011 breide voor Sophie.
Hier zie je het wat beter. Een bot? hoor ik je denken. Inderdaad, een rendierbot, al dan niet van Rudolf.
Het is niet zomaar een bot, het is bijzonder leuk gedecoreerd met een mannetje op een arreslee....
door 'Nils Somby' en dus zocht ik die meneer even op om er meer over te weten.... Ik vond o.a. dit maar als je even googelt kun je nog veel meer over deze Nils Somby te weten komen. Maar om weer even terug te komen op het bot en vooral de functie daarvan: het is een naaldenkoker gemaakt op de traditionele manier van de Saami.
in de ruimte van het rendierbot zit een driehoekig kussentje voor naalden verstopt. Door aan een van de benen ringetjes te trekken kom het naar buiten, trek je aan het andere ringetje dan floept het weer naar binnen. Het kussentje is gemaakt van wollen vilt wat deels is bedekt met een stukje leer. Dat leer is aan één kant in vier lange strips gesneden waarvan er telkens twee om elkaar gedraad zijn als trekkoordje.
aan de andere zijde is het als een flapje om het ringetje geslagen en vastgezet. Er zat een naaldje in bij aankoop en een stukje draad, ook van organische aard. Het lijkt op catgut, wat vroeger gebruikt werd als hechtmatriaal in de chirurgie, voor het bespannen van tennisrackets en voor snaren van muziekinstrumenten. Het woord catgut heft overigens niets met katten van doen, maar komt van het woord cattle (vee). Meestal werd er schapendarm gebruikt.
Ik vind het wel een mooi gebruiksvoorwerpje en het heeft een mooie geschiedenis en herkomst. Het is gemaakt in 1972.

vrijdag 27 maart 2020

Huiswerk

Het zijn barre tijden, met het Coronavirus. Wij hadden vrij snel in de gaten dat het foute boel is om een besmetting op te lopen dus mijn lief en ik waren het snel eens dat zoveel mogelijk thuisblijven de enige optie was. Dat doen we sinds begin maart. Zaterdag 7 maart had ik nog een erg leuke dag in Maarn, bij de jaarlijkse antiek textielmarkt van Kostuum en dat was voorlopig mijn laatste uitje..... Ik moet me nu thuis zien te amuseren en dat lukt me op de meeste dagen prima. Mijn Chinese rolletje vordert langzaam. Dat komt voor een groot deel omdat ik erg weinig patronen heb, ik werk vooral van foto's uit boeken en probeer in ieder geval de juiste 'sfeer' er in te krijgen. Waar was ik gebleven sinds mijn laatste blogje?
In dit stukje aan de rol zie je een paar randjes die ik vond in een boekje van Ien Rappoldt. Deze waren gelukkig wel van een telpatroontje voorzien en dat borduurde heerlijk, in kleurtjes die normaal de mijne niet zijn :)
Het was een plezier om aan dit eerste werkstukje te borduren. Na deze kleurexplosie borduurde ik verder op een lapje met stripjes van doorstopwerk wat ik vorig jaar maakte. Ik vond een foto er van in een boek en puzzelde op de patroontjes van de doorstopjes. Op een andere foto vond ik de toepassing van deze stripjes en zag dat ze na het doorstoppen worden uitgeknipt en tot kleine sliertjes gerold worden. Zo maakte ik een aantal sliertjes en zette deze vast op en onder een donkerblauwe omgeslagen rand die een kraag moet voorstellen.
het werd een grappig geheel met die opwippende sliertjes. Ik voegde een mooi blauwdrukje toe omdat dat in het kostuum bij de sliertjes hoort en vulde een leeg plekje op met een motiefje in kruissteek wat er zomaar bij zou kunnen horen. In tegenstelling tot het Marker borduurwerk waar ik echt heel diep in de gebruiken en patronen kon duiken ga ik hier om praktische reden meer op mijn intuitie af dan op de juistheid van het geheel. Ik ben tenslotte nog nooit in China geweest en de hoeveelheid aan volken en kostuumgebruiken is te complex om alles in de juiste context te kunnen plaatsen.
er kwam nog een tweede motiefje bij en
Daarna begon ik aan een tweede doorstopproject. Eerst werkte ik op een heel fijn stofje en de randjes schoten maar nauwelijks op. Toen ik draadjes ging tellen bleek waarom: het was een lapje 28 draads linnen. Ik begon opnieuw op wat minder fijn linnen, 22 draads en dat werd erg mooi. Een patroon had ik niet dus ik frutselde uit de losse hand vanaf een foto waar ik ongeveer heen moest met de rijen steekjes. Dat lukte best aardig al moest ik in het begin nogal eens wat uithalen voordat het patroon'in mijn hoofd' zat. De randen horen op een brede band linnen die om het middel wordt geknoopt en waarvan de mooie doorstopranden aan de achterkant zichtbaar zijn.
Na dit blauw op wit doorstopwerk stopte ik nog even door op een lapje 16 draads blauw linnen met een Chinees zijden of acryl draadje met weer andere motieve die ik op een foto zag. Deze stoppatronen vind je op broekspijpen. Aardig is dat er deels met wit wordt doorgestopt en voor een groter deel met zwart, dat geeft een erg mooi effekt.
Dit blauwe lapje was, doordat het minder fijn is, wel een stuk sneller klaar dan het vorige doorstopwerk. Tenslotte maakte ik dit werkstukje op schaal uit hetzelfde boek van Ien Rappoldt. Ook hier weer de uitbundige kleuren, de zilveren kraaltjes, die eigenlijk halve bolletjes moesten zijn (maar waar vindt je die buiten dat éne dorpje in Yunan?) als projectje best geslaagd al was het een hele toer om die kraaltjes er netjes in het gelid op te mikken. Het virus woedt nog even door en wij blijven nog wel even thuis. Je hoort vast binnenkort weer van mij als er iets nieuws te melden is...tot die tijd: blijf gezond en wees voorzichtig!

zondag 16 februari 2020

12 en meer

Een paar dagen geleden werd Sophie 12. Het gaat hard met groot worden, te hard, vindt ze zelf ook. Het werd dus hoog tijd om het inspiratiehoofd te raadplegen voor vlaggetje nummer 12
Het werd er een met een opdracht: een briefje van Sophie aan Sophie. Het mag als het klaar in aan de bovenkant in het vlaggetje worden gestopt. Het is voor deze gelegenheid meer een zakje dan een vlaggetje.
en onderaan in het puntje zit een piepklein naaigarnituurtje met een klosje met twee kleuren garen en een naald. Als het briefje er in zit kan Sophie het zelf dicht naaien en dan is het een geheim zakje met inhoud geworden.
Het vlaggetje mag in 2029 worden open gemaakt als Sophie 21 is en dan kan ze teruglezen hoe ze in 2020 in het leven stond. Ze was er blij mee, met het zakje...en het kleine 'boekje' waarin ze het verhaal aan zichzelf kan doen. En ik? ik was blij met haar enthousiasme over mijn vlaggetje voor haar..... Ondertussen waren er in 2020 nog meer dingen te doen. Half januari gaf ik een masterclass Marker Rijglijf voor Craftscouncil in het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen. Het was méér dan leuk, een heel weekend lang bezig zijn met mooie technieken en ondertussen zelf verwend worden door cursisten die allerlei eigen handwerkjes, zelf gemaakt of zelf gekocht op een reis door China meebrachten. Ook al was er voor mij te weinig tijd om het allemaal goed te kunnen bekijken, het was toch bijzonder, mooi en inspirerend. Ook hier blije reacties, op de mooie materiaalpakketten waarvan je hier een heel klein deeltje ziet,
op de uitgebreide handout die ik schreef en op de beide 'nuttige' werkstukjes waarvan je hier een fragment ziet.
na dit weekend vol inspiratie ging ik aan de slag met mijn eigen Chinese handwerkjes. Eind december maakte ik een jaarzakje met een klein beetje China-inspiratie
en dat raakt inmiddels aardig gevuld. Ik begon aan een minipronkrolletje en maakte een kleine inventarisatie van de lapjes die ik vorig jaar maakte. De Inspiratie voor het rolletje kwam van cursist S die haar kleine Chinese werkstukjes ook in een rolletje bewaart. Ik mocht het rolletje meenemen naar mijn hotel tijdens het Masterclass weekend. Geweldig, wat een inspiratie. Omdat ik totaal andere werkstukjes maak blijft het bij inspiratie van haar en daarna zoeken, puzzelen en nadenken wat er in mijn eigen rolletje mag komen.
Het eerste beginnetje van mijn Miao souvenir zie je hierboven.

dinsdag 31 december 2019

dag vrolijk zakje

Alweer de laatste dag van 2019 en daarmee ook de laatste dag dat het vrolijke zakje van 2019 gebruikt wordt. Vanaf morgen ligt het - met inhoud - ergens in een doos bij de andere zakjes. Zo nu en dan kijk ik er in en dat is erg leuk om te zien wat zo'n jaar jou bracht. en met het afscheid is het ook tijd om het nieuwe zakje voor 2020 te introduceren op nuttig en fraai...
Het werd een chiquerd dit jaar met zijde en een flink borduurwerk, ook in zijde, op de klep. Ik deed in december mee met een internetuitdaging en maakte iedere dag een vierkantje...nou ja, dat was de bedoeling maar ik begon 10 dagen te laat en moest dus flink doorwerken om mijn ruim 17000 halve kruisjes over één draadje voor de kerst af te krijgen...Na een paar dagen merkte ik dat mijn pietepeuterige gepruts eigenlijk heel geschikt was voor op mijn zakje, of Trousse de mémoires, zoals ik het eerder heel deftig noemde.
Ik zou het zomaar op de 'buik' van het zakje kunnen verwerken...maar hoe? daarover dacht ik de rest van de dagen voor kerst. Het werkje kwam af en de kerst ging voorbij...er kwam weer wat ruimte in mijn hoofd en vroeg in de ochtend viel er een kwartje....het borduurtje zou op de omslag kunnen. Ik zocht zijde voor de achterkant en ik had nog een mooi blauw lapje voor de voorkant en na een middagje naaien was het tasje bijna klaar....
Ik zocht in mijn doosje met dingetjes naar een muntje of ornamentje en vond dit mooie paarlemoer rondje...met een oud stukje band uit de gouddoos en een zelfgemaakte franje van de restjes borduurgaren ging het er zowaar wat Chinezig uitzien.
Nog even het jaar erop en het nieuwe jaar mag beginnen. Ik wil jullie allemaal een heel mooi en gezond nieuw jaar toewensen, tot 2020!

donderdag 26 december 2019

Breirolletjes

Nu het even wat rustiger is op Kerstgebied heb ik vandaag mijn breirolletjes opgezocht. Aanleiding is de kerstbreirol via Annelein design die ik wel volgde maar niet meebreide. Er was voor mij 'te weinig' moeilijkheid in. Toch zag ik met veel plezier hoe een nieuwe generatie starters op de breirolmarkt met de patroontjes in de weer was. Zo ongeveer zoals ik me in 2006 voelde toen Sampler M werd gestart..... Voor vandaag een kleine terugblik op mijn breirollenleven met lekker veel plaatjes en weinig tekst. Zo hoort dat op tweede kerstdag ;)
Mijn eerste breirol naar oud voorbeeld en op patroon gezet door Carla Meijssen in 2006. Begin 2007 kwam het rolletje af. Daarna volgde een veel groter rolletje met maar liefst 100 verschillende patroontjes die ik her en der bij elkaar sprokkelde.
Het is een flinkerd!
er ergens in het midden breide ik ook een stukje in het rond met extra opgezette steken en een knoopsgat, daarna ging ik weer verder met een 'platte' rol.
Bij de oude rolletjes vind ik er twee die helemaal zijn rondgebreid, deze hebben veel patroontjes in ajour die voor kousen werden gebruikt.
Dit smalle oude breirolletje vond ik in Frankrijk, het mocht mee voor één euro :) het ( rechte) uiteinde is in een puntje genaaid en het rolletje kan vastgemaakt worden met twee keperbandjes die eraan zijn vastgenaaid.
In een ander doosje vond ik een heel klein rolletje, niet breder dan een cm of vijf wat ik 'ooit' met linnen garen breide....
Ook dat is een kleine uitdaging, een ander garen proberen. Een blik in mijn boekenkast leverde wat boeken op waarin patroontjes voor breirollen worden beschreven:
Een Duits boek met heel veel patronen, een prachtig Japans boek
en in deel drie van het Komplete handwerken waarin een kompleet breirolletje met patronen staat
.
Nog een prachtig boekje uit Duitsland waarin het tweede deel van de driedelige serie geheel aan breiwerk is besteed, ook aan het inbreien van kraaltjes in kousenpatronen. een aanrader!
. Mijn lijstje is hiermee vast niet kompleet. Verder lezen over breirollen op Nuttig en fraai kun je hier en hier. Wat ik later nog wil doen is mijn map met cursussen uit de Anna op brei- en haakrollen doorzoeken. Er zijn destijds een aantal Anna's gewijd aan deze leuke patroontjes. Helaas zijn bij de overgang van weblog naar blogger de oudste foto's van mijn blog verdwenen. Misschien kan ik deze wat betreft Sampler M en de andere breirolletjes nog terugzetten....maar dat is meer iets voor na de kerst :) Veel plezier met breien en een mooie tweede kerstdag gewenst!

zaterdag 23 november 2019

een klein Chinezig werkje

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, mijn aantal zakjes Chinese stijl groeit.
Niet heel snel, maar zo nu en dan kriebelt er iets en dan vliegt er zo een zakje of tasje uit mijn handen. Ik begon het jaar met mijn jaarzakje 2019 wat ik borduurde over een zelf uitgesneden papiertje met zijden garen. Daarna volgde een zakje met Chinese knoopjes op gele zijde waarbij in een tevoren opgeborduurd vormpje de honderden knoopjes werden geborduurd. Weer een héle tijd later kwam dit piepkleine zakje met achter elk geborduurd deel een heel klein opbergplekje voor 'iets'
sla je het open dan komt er nog een opbergplekje tevoorschijn, zó leuk!
Dit zakje maakte ik naar voorbeeld van een oud Chinees zakje wat in bezit is van iemand uit ons Chinese groepje. De tekeningetjes tekende ik over van een ander oud tasje wat ik op internet vond. Zo is het toch weer een 'eigen' invulling van wat er al is.
Toen gebeurde er lang niets, te warm, te druk met andere zaken en er waren cursus voorbeelden te maken voor de Masterclass Marken die ik begin volgend jaar geef.
een paar weken geleden begon er weer iets te kriebelen en er ontstond bijna vanzelf een volgend klein tasje. Weer met zijde geborduurd, ditmaal niet over een papiertje en met een linnen ondergrond.
De achterkant kreeg een kleurexplosie, en ook aan de zijkantjes werd aandacht besteed.
Het steekje waarmee ik het borduurwerkje rondom afwerkte en waarmee tegelijkertijd de zijnaadjes werden vastgezet was wel een belevenis. Het ging met twee draadjes tegelijk een om mee te naaien en de ander om het mooie ribbeltje te vormen. Het was even wennen, maar het resultaat stemt mij tevreden, dat steekje ga ik nog eens gebruiken!
Inspiratie voor mijn Chinese avontuurtjes komt onder andere uit dit boek
Ik kreeg het van mijn lief voor mijn verjaardag in oktober.