Nuttig en fraai



Nuttig en fraai

Onder deze naam vertel ik sinds 25 oktober 2005 over mijn handwerk-leven. Tot augustus 2011 waren mijn verhalen te volgen bij web-log. Tijdens hun verhuizing heb ik de draad opnieuw opgepakt bij blogspot. Omdat ook mijn oude logs nog veel gelezen werden breng ik die over naar mijn nieuwe blogplek. Ik werk in de tijd terug van augustus 2011 tot aan 25 oktober 2005. Vind je het leuk om ook de oude blogjes mee te lezen dan weet je nu in welke volgorde ik de blogjes plaats. Reageren kan zowel op de nieuwe als op de oude blogs. Ik weet niet of ik ook de reacties van de oude blogs terug plaats, dat is weer een flink karwei extra en die tijd besteed ik liever aan...een nuttig of fraai handwerkje.

Behalve aan een enkele quilt besteed ik mijn handwerkuurtjes de laatste jaren vooral aan de nuttige en fraaie handwerken. Een mooie selectie daarvan is bijeen verzameld in een Souvenir de ma Vie. Verder vind je hier stopwerk, merklappen en diverse andere bekende of minder bekende handwerktechnieken. Ook over bezoekjes aan tentoonstellingen en andere handwerkgerelateerde uitstapjes kun je hier het een en ander lezen. Ik exposeer zelf zo nu en dan en ook daarover lees je bij nuttig en fraai.

Ik wens je veel plezier bij Nuttig en fraai,
Marcella

zondag 27 november 2016

het oog is groter dan de maag....

Tegenwoordig wordt deze uitdrukking niet veel meer gebruikt, maar vroeger schepte je soms meer op je bordje dan je op kon eten. Dat gebeurt soms ook met je handwerk. In het bijzonder gebeurde me dit bij de afwerking van mijn Itse muts voor de Marker Pronkrol. Het breien van het mutsje was al een heel ding zoals je hier kon lezen. De afwerking werd zo mogelijk een nog groter Ding. Ik had me namelijk in mijn hoofd gehaald om een rand uit de muts terug te laten komen als stopwerk op linnen. Vorige week legde ik de laatste hand aan mijn project en reeg ik de lap in de Pronkrol die inmiddels toch wel een meter of acht, negen zal zijn.
Vandaag reageerde ik op Facebook op een andere Itse muts die geheel onafhankelijk van de mijne tot stand kwam in het Fries Museum en werd de Itse muts plotseling weer even actueel...
Om plaats te maken voor het ingevouwen deel van de muts besloot ik het daarvoor gereserveerde stukje linnen van een tekst te voorzien over...de Itse Muts. Ik borduurde met hetzelfde breigaren waarmee ik de muts breide en dat bleek nog een hele toer. Uitgeklapt bij het 'showen' van mijn Pronkgebeuren ziet het er zó uit:
De bovenrand van mijn linnen lapje werd keurig afgewerkt met een breiwerkje wat ik rechtstreeks aan het linnen breide. Het is hetzelfde muizentandje wat bovenaan mijn gebreide steekmouwtjes van Marken zit. Dat breiwerk was onderdeel van de tweede e-cursus Marken. Voor de onderrand koos ik - geheel in stijl blijvend voor het zwarte gebreide boordje wat de onderrand van diezelfde mouwtjes siert.
Daarboven siert nu mijn gestopte rand die over gespannen draden is gestopt, boven het linnen en dan met twee kleuren per 'toer' is gestopt volgens patroon. Een tijdrovend kunststukje dat wel en soms had ik spijt over de gekozen techniek...nu het klaar is kijk ik met veel genoegen naar mijn naadloos 'gebreide' randje. Met een los gebreide rand had ik dat nooit zo glad op het linnen kunnen bevestigen...De aanhouder wint :)

woensdag 16 november 2016

het heeft even geduurd....

....maar nu is er weer iets te zien op Nuttig en Fraai. Schreef ik in mijn vorige bericht ( dat was in augustus, o help...) een en ander over mijn nieuwe Friese merklap van TAA en verder dat ik eerst 'even' iets anders af moest maken: inmiddels is dat andere werkstuk af en is er ook een aardig beginnetje aan de TAA lap.
De mooie merklap uit Marken is klaar en ik ben er blij mee. Het patroon kocht ik jaren geleden bij Berthi en het leek me deze zomer na al het Marken ge-Pronkrol een prima ideetje om dat lapje tijdens mijn trip naar Thailand te borduren....In het vliegtuig, maar dat liep anders zoals je kon lezen in het vorige blog. Daarna was het echt een tijd te warm om te borduren en kwamen er wekelijks maar een paar steekjes bij...Inmiddels ligt het lapje toch alweer een tijdje op de stapel mooi te zijn.
="
, de rechter bovenhoek mooi versierd met 'puntjes'....tot in de puntjes verzorgd... Daarna mocht ik los op de Tesselschade Arbeid Adelt merklap. Daarover schreef ik de vorige keer dat het patroon zo goed mogelijk van een oude merklap op papier is gezet door Margreet Beemsterboer die dit belangeloos voor TAA heeft gedaan. De originele merklap is in bezit van Tesselschade. Ik zocht mijn eigen kleuren uit.....( zie het vorige blog) en veranderde daar weer het een en ander aan.
Het eerste begin is veelbelovend.....
en na even flink borduren bereikte ik de rechterzijde van de lap... Ondertussen begon het toch te kriebelen wat Margreet in het patroon suggereert..."in rood is ie ook erg mooi" en tsja, daar worden wij bij Nuttig en Fraai natuurlijk behoorlijk besluiteloos van.
want eerlijk is eerlijk....in rood IS ie mooi...of niet? Het patroon van Tesselschade heeft inmiddels een tweede druk, daarom herhaal ik voor wie belangstelling heeft de info om het patroon te kopen. Heb je belangstelling voor het Friese patroon van TAA? Het boekje kost € 17,50, inclusief verzendkosten (in NL) en kunt u per mail bestellen bij: bibliotheek@tesselschade-arbeidadelt.nl, o.v.v. naam en adres. Het bedrag gaarne gelijktijdig overmaken op rekeningnummer NL 72 INGB 000 003 3062 t.n.v. Tesselschade-Arbeid Adelt, o.v.v merklap 1806. Zodra de betaling is ontvangen wordt het boekje verzonden.

woensdag 24 augustus 2016

een nieuw seizoen, een nieuw patroon

De scholen zijn (hier) alweer begonnen en daarom leek het tijd voor een nieuw lapje. Vorige week was ik in Amsterdam en toevallig kon ik het niet laten.....de nieuwste uitgave van Tesselschade mocht mee naar thuis. Vanmiddag zocht ik mijn eigen kleuren uit.
Het patroon is van een merklap uit 1806. De Bibliotheek van Tesselschade krijgt vaak stapels boeken en patronen. Daar zijn ze heel blij mee. Soms vinden ze bijzondere stukken tussen de schenkingen, zoals deze Friese lap uit 1806. De originele merklap is aan TAA Rotterdam ( mijn geboortestad) geschonken en heeft daar vele jaren in de winkel gehangen. Daar wilden de dames Tesselschade iets mee doen. Margreet Beemsterboer heeft de merklap voor TAA op patroon gezet, beschreven en het patroon in de oorspronkelijke kleuren geborduurd. Een enorme klus die zij belangeloos voor TAA heeft gedaan. Tesselschade is daar erg blij mee en de dank naar Margreet is groot. Het resultaat van al dit werk is een boekje met beschrijving van de merklap, drie patronen, namelijk één in kleur, één in zwart-wit en één in rood. Mijn merklap wordt straks in de door mijzelf gekozen kleuren geborduurd. Binnenkort vind je de eerste steekjes hier op Nuttig en Fraai. Ondertussen werk ik eerst nog even verder aan een merklapje uit Marken wat ik tijdens de reis naar Thailand had willen borduren. Mooir randjes
en leuke figuurtjes.
Onervaren met lange vliegreizen dacht ik daar tijdens de vlucht wel tijd voor te hebben...De eerste paar uur kregen we allerlei lekkers om te eten en te drinken. Rond een uur of tien 's avonds ging het licht uit....lekker rustig voor de crew, denk ik. Ik had geen slaap maar kon evenmin borduren in de schemer rondom me.... Heb je belangstelling voor het Friese patroon van TAA? Het boekje kost € 17,50, inclusief verzendkosten (in NL) en kunt u per mail bestellen bij: bibliotheek@tesselschade-arbeidadelt.nl, o.v.v. naam en adres. Het bedrag gaarne gelijktijdig overmaken op rekeningnummer NL 72 INGB 000 003 3062 t.n.v. Tesselschade-Arbeid Adelt, o.v.v merklap 1806. Zodra de betaling is ontvangen wordt het boekje verzonden.

dinsdag 16 augustus 2016

Een traditionele Thaise bruiloft

Zo tussen de regels door hadden jullie inmiddels wel begrepen dat er een bruiloft zou komen. Ruim drie jaar geleden leerde onze zoon via een studievriend een Thais meisje kennen en sindsdien groeide er iets moois tussen die twee. Al snel besloot hij een baan in Taiwan te aanvaarden om zo wat dichter bij het meisje van zijn dromen te zijn. Na twee bezoeken aan Nederland, eerst samen met haar ouders en vorig jaar alleen met Sebastiaan ter gelegenheid ons 40 jarig huwelijksfeest in de Ardennen vroeg Sebastiaan zijn Thanya afgelopen voorjaar toen hij bij haar in Thailand was. Zaterdag was het feest en wij reisden met een klein ploegje familie af naar Thailand voor de Kan Maak, de traditionele Thaise huwelijksceremonie.
De ceremonie begon al heel vroeg in de ochtend. De link Kan Maak hierboven geeft een goed beeld hoe zo'n Kan Maak processie eruit ziet.
Bij een aantal onderdelen van de Kan Maak kregen wij een taak. Eenmaal boven in de bruidssuite kon zoonlief eindelijk zijn bruid in de armen sluiten. Beiden zijn traditioneel gekleed.
Bij de Shell Ceremony mochten wij gewijd water over de handen van bruid en bruidegom schenken. Daarna kwam er een ceremonie waarbij een negental monniken het huwelijk inzegenden.
De traditionele Kan Maakschalen zijn door een tante van de bruid opgemaakt, het opmaken van de schalen is een ambacht wat niet meer door heel veel mensen gedaan wordt.
Tegen het einde van de Kan Maak werd er getrouwd en werden de ringen aan de vingers geschoven.
Hierna werd het traditionele kostuum vervangen voor een meer Westerse outfit.
De kindertjes van de zus van de bruid en de zus van de 'gom' werden direct dikke vriendinnen.
Er was champagne,
die na een beschaafde knal door bruid en bruidegom werd gedronken.
Er waren heel veel gelukkige momenten,
er was een bruidsboeket wat door een van de bruidsmeisjes werd opgevangen en
er waren honderden gasten. Hier een deel van de ploeg uit Taiwan waaronder zijn werkgever en de Taiwanese expat-vrienden. Ook een aantal studievrienden uit Delft waren speciaal voor de bruiloft naar Thailand gekomen, waaronder zijn 'best man' Bert
Het was voor ieder een onvergetelijke dag
De rest van ons verblijf werden wij geweldig verzorgd en verwend door Thanya en Sebastiaan, haar ouders en Thanya's zus en zwager. met dank aan Tawatchai Rakkleang en Michael van der Meijden voor een aantal van bovenstaande foto's

dinsdag 7 juni 2016

Weer eens wat anders...of toch niet?

Terwijl jullie massaal mijn blote min bezochten die ik op Facebook liet zien naar aanleiding van een vraag van een mede-vakantiewerkster (kijk even bij Majo, het is zeer de moeite waard), was er hier weinig nuttigs of fraais te beleven. Achter de schermen werd er natuurlijk wel gewerkt, wat dácht je! Met een klein groepje gelijkgestemden werd er eerder dit jaar gestart met een Friese lap in witwerk...ieder voor zich, dus ik kan hier nog niet heel veel laten zien...dat doen we straks, na de zomer als we weer bij elkaar zijn. Twee keer kwamen we bij elkaar, de eerste keer om materiaal te zoeken en te proberen en mijn keus viel op een prachtige en erg grote lap Iers linnen die ik ooit in Londen kocht. Een oude lap dus er zit hier of daar een piepklein vlekje of ongerechtigheidje, maar verder is ie....TOP! Herinneren jullie je deze nog? Dat was mijn eerdere Friese witwerk sampler die ik jaren geleden maakte voor in mijn Souvenir de ma jeunesse. Hier zie je hem nog eens in volle glorie:
Toen werkte ik ook op een oude lap en die was echt heel, heel oud, ergens uit 1700. Het garen wat ik toen gebruikte was zijde en het linnen telde meer dan 26 draadjes per centimeter. Zo fijn is mijn nieuwe oude lap niet,maar toch is hij nog altijd zo'n 24 draden per cm. Deze keer werk ik met - eveneens oud - linnen garen. Heel bijzonder voor mij want daar heb ik nog niet eerder mee geborduurd.
Het werkt fijn, dit linnen en dit garen. Het zal wel even duren voor deze lap af is want de letters zijn groot en per letter zijn er heel, heel veel steekjes. Platsteekjes, krulletjes en zo hier en daar nog meer variatie in steekjes. Het is dik genieten dit project en ik maak iedere dag wat vorderingen...
Mooie randjes komen er ook op...en straks ga ik alle 'gaatjes' vullen met kleine motiefjes...Een plan heb ik niet al is er wel een idee in heel grote lijnen. Bronnen, vraag je? mijn eigen uitgebreide fotocollectie en natuurlijk het boek Letter voor Letter.

zondag 1 mei 2016

cirkels en puntjes

Het handwerketuitje linksboven liet ik eerder in dit blogje zien. Het was love at first sight. Het stond in een tijdschrift waar ik destijds op geabonneerd was. Helaas bestaat het tijdschrift niet meer. Wat ik gelukkig nog wel op de valreep had besteld is de dvd met tien jaargangen van oudere nummers en laat daar nu net het zusje van mijn leuke handwerktasje in staan!
Op deze foto zie je mijn nieuwe aanwinst, een naaldenboekje met ruimte voor spelden in het achterste deel. Hierboven zie je dat er wat extra ruimte is gemaakt waar spelden een plekje in kunnen vinden. Voor de voorkant had ik een plaatje ivoor nodig wat ik op een onzichtbaar plekje uit de piano heb getrokken. Het plaatje ivoor heb ik een beetje gepolijst en daarna heb ik een kleine afbeelding erin gekrast en zwart gemaakt op de manier waarop Scrimshaw gemaakt wordt.
Binnenin het mapje is ruimte voor borduurnaalden nr 28 en 26, de door mij het meest gebruikte. Dat van die piano is natuurlijk niet waar, in de schuur lag nog een oud klavier wat ooit voor restauratie was bewaard en daar mocht ik van mijn lief ook wat van gebruiken. Vanmiddag maakte ik nog een speldenkussentje, een piepkleine en passend bij het seizoen....een strawberry emery. In plaats van met emery (carborundum) wat niet makkelijk te verkrijgen is vulde ik het aardbeitje met fijne staalwol. Zo blijven mijn speldjes lekker scherp!

zondag 6 maart 2016

Een nieuwe lap en een oude, I

Vanmorgen legde ik de laatste hand aan de zoom van mijn monogrammenlap en zette daarmee de laatste steekjes aan deze uitdaging.
Wat heb ik er veel van geleerd.....en wat heb ik genoten van het maken. Kruissteekjes zijn bij mij nogal eens "voor de heb". Dan vind ik het oude merklapje gewoon fijn (mooi) om te hebben en in dat geval zet ik - eveneens met plezier de vele steekjes die zullen leiden tot mijn eigen exemplaartje van De Lap. Leren, oefenen en je oefeningen beloond zien is van een geheel andere orde.
Hier genoot ik van elke letter, van elke steek. Ik begon dit lapje in 2010 maar had het eigenlijk te druk ( Tentoonstelling in De Lier) om het af te maken. Moeilijk vond ik het ook....met de jaren kwam kennelijk ook de wijsheid want het ging deze keer van een leien dakje...
"Wat ga je er mee doen" vroeg mij deze week iemand. Het was nog wel een handwerkster uit mijn borduurgroep... Een vreemde vraag.....niets natuurlijk, gewoon een beetje PRONKEN :)