Een drieling en een lapje van Alice

Toen ik deze week een logje plaatste over mijn twee nieuwste handwerkjes had ik al plannetjes om daar ook een derde opbergertje voor handwerkspullen bij te maken.
Na wat tekenwerk, heel veel steekjes en daarna het opvullen van de vlakjes kon ik gisteravond dan het mapje in elkaar zetten. Het is een mooi trio zo bij elkaar:

Hier zie je het mapje nog wat beter in beeld

Het lapje met kleine knoopjes wat er onder ligt kocht ik vorige week bij de Quilthoeve toen Supergoof haar trunkshow hield. Het lapje is er ook nog in rood en daarvan heb ik inmiddels ook iets gemaakt, waarover later meer...
Eerst nog even terug naar het mapje dat natuurlijk net zoals alle andere mapjes ook een achterkant heeft

Als ondergrond voor dit alles gebruikte ik de kleine Souvenir de ma Jeunesse die ik gisteren kocht in Delft.

Gemaakt door Alice

die met prachtige en fijne steekjes deze bloemenmand borduurde rond 1900.

Het verstelwerkje is fijntjes gemerkt met A W en

dat is niet zo heel vreemd als je Alice Wustefeld heet.

Alice naaide en borduurde vooral in de nuttige handwerken

zoals deze voorbeelden laten zien maar behalve het mooie bloemenmandje zien we ook een vrij brede rand in kantkloswerk om het geheel

Een klein 'roddeltje': terwijl ik het lapje afrekende en nog een praatje maakte zei de verkoper:"zo fijn kunnen wij het niet meer tegenwoordig". "nou, maar ik wel hoor", zei ik en laat ik nou net toevallig mijn uiterst fijne lapje in Fries wit- en sneewerk bij me hebben om aan Sanny de Zoete te laten zien.
Ik geloof dat ik de aardige meneer wel overtuigd heb dat er tegenwoordig nog fijn geborduurd en gehandwerkt wordt ;)
Nog even dit op de valreep: bovenstaande Boutis werkstukjes komen uit dit boek

Ik kocht het vroig jaar in Frankrijk waar ik ook de maakster persoonlijk ontmoette, ik schreef er eerder dit logje over. Het naai'doosje' wat ik daar laat zien staat ook nog op mijn lijstje met leuke projectjes.

verwend, deel II

Als je een logje schrijft wat verwend,I heet, dan kun je op je Hollandse klompjes aanvoelen dat er nog meer verwennerij zal volgen.
In september waren wij, mijn lief en ik een paar weken in de Elzas waar wij ook het jaarlijkse Quiltfestival in Ste Marie aux Mines bezochten. De eerste week van de vakantie zag ik bij de supermarkt met de grote boekenafdeling een prachtig boek met bijzonder leuke Boutis-projectjes.

Ik besloot het boek te kopen want zoveel leuke projectjes in een boek zie je nu ook niet zo heel vaak. Dit is het boek

en hier zie je een van de projectjes: een klein jurkje wat nu al veel te klein is voor Sophie

Gelukkig maar, zou ik bijna zeggen, want dan heb ik meer tijd over voor bijvoorbeeld dit beeldschone naaidoosje

Eenmaal op de Carrefour bleek de schrijfster van het boek,Kumiko Nakayama daar ook te zijn met een winkeltje. Ik kocht er een paar halve metertjes pastel kleurige batist

zodat ik op een regenachtige zondag direct aan de slag kan. In dat winkeltje zag ik ook een heel bijzondere collectie stoffen, ontworpen door Kumiko Nakayama, speciaal voor het Musee de la Toile de Jouy in Parijs (in Jouy en Josas). Omdat mijn portemonnee inmiddels aardig leeg was heb ik de lapjes alleen aan mijn lief laten zien zonder ze te kopen. Het zou ook een flinke uitgave geweest zijn want er waren maar liefst 36 lapjes in dat koffertje. Mijn lief had wel gezien dat ik de lapjes geweldig vond en met mijn naderende verjaardag in het hoofd besloot hij ze heel stiekem zelf te kopen.

Op mijn verjaardag, een paar weken geleden kreeg ik 's nachts om twaalf uur dit kleine koffertje.

Tussen de knisperende papiertjes lag een kaartje van Kumiko Nakayama met op de achterkant

een allerliefste verjaardagswens van de ontwerpster zelf. In het Japans wat ik niet kan lezen, maar geeft dat niet juist iets bijzonders aan het kaartje? Als je de papiertjes voorzichtig openvouwt komen de lapjes tevoorschijn:

Prachtig vind ik ze, die kleuren

en die motieven

Een allerliefst cadeau van mijn lief en extra bijzonder door het lieve kaartje erbij. De dames van het winkeltje kregen niet veel heren die lapjes voor hun vrouw kochten vertelde mijn lief. Zij vonden het in ieder geval super lief... en ik ook ;)

het oude blogje dat ik vandaag plaatste gaat over de lap met Vernaaide Linten van Marken. Die lap ligt tot en met twintig november te pronk in Muzee Scheveningen.

L'art du Boutis, Kumiko Nakayama-Geraerts
Mango Pratique, ISBN 9 782812 500602

Goede voornemens

Ter inspiratie maak ik ieder nieuw jaar een aantal goede voornemens op handwerkgebied. Niet om mezelf daar nou echt heel streng aan te houden maar meer als overpeinzing voor mezelf: waar ben ik mee bezig, wat zou ik nog graag willen en vooral wat wil ik in de komende tijd doen, maken en beleven. Het levert voor mezelf altijd een aardige brainstorm op die vooral bedoeld is om de vele ideeën in mijn hoofd een beetje te kanaliseren.
Prioriteit 1 op mijn denkbeeldige lijstje is het afmaken van mijn Zaans stikwerk project waar ik hier eerder al een en ander over vertelde.
Onze drie lessen in het najaar krijgen namelijk een bijzonder vervolg - een uitstapje en dan wil ik natuurlijk graag mijn stukje Zaans Stikwerk kunnen laten zien.
Van de drie deeltjes voor mijn werkstuk heb ik deze week de eerste afgemaakt.

Het was nog een heel gepuzzel om het patroontje passend te krijgen, de vlakjes met perzisch ajour in te vullen en tenslotte om de goede materialen te vinden voor het opvulwerk.

Deel twee heb ik vandaag op de stof getekend en daar kan ik nu aan verder werken.
Daarna volgt nog het in elkaar zetten van de onderdelen en dan hoop ik over een week of vijf, zes mijn Ding klaar te hebben.

Piqué de Marcella

Omdat ik niet iedere dag een nieuw Dingetje af heb vandaag een logje over een van mijn "ouwetjes". Dit quiltje heb ik eind 2002 gemaakt als cursuswerkstuk. Er zijn verschillende Trapunto technieken in gebruikt en het is intensief gequilt; er zitten dan ook erg veel uurtjes werk in. Trapunto of piqué de Marseille is een quilttechniek waarbij voor het quilten opvultechnieken gebruikt worden waardoor het werk extra reliëf krijgt na het quilten. De platte vlekken zijn opgevuld met een speciaal vlies, er is cording gebruikt en andere delen zijn opgestopt  met een katoenen pluksel. Alle delen zijn eerst afzonderlijk gemaakt en pas na het quilten met biezen aan elkaar genaaid. (quilt-as-you-go ) Het quiltje is 95 x 95 groot van katoen en met de hand gequilt. De naam van de quilt is een woordgrapje op Piqué (of Piqure ) de Marseille zoals Trapunto ook wel genoemd wordt. Het quiltje: en een detail: