Terwijl ik mijn gedachten voor heel andere dingen nodig had de afgelopen dagen, (het gaat niet zo goed met mijn moeder), werd ik gisteren geconfronteerd met een heel ander probleempje.
In een mailtje dat een goede vriendin me stuurde, las ik dat er foto's van mijn weblog waren genomen,gepakt,gepikt,(hoe wil je het noemen) en zonder toestemming op een ander blog waren gebruikt.
Nu kan ik desgevraagd (!) natuurlijk best een fotootje of wat missen, echter...
de foto's waar het hier om gaat, zijn niet van mij.
Ik had deze exclusief en voor eenmalig gebruik gekregen om de lezers van Nuttig en Fraai een prachtig artikeltje met uitgebreide hand-out te kunnen aanbieden.
Zo zat ik dus op de zondagmorgen een mailtje te schrijven waarin ik de foto-kopiëerster nadrukkelijk verzocht om de foto's per direct van haar blog te verwijderen en de maakster van deze prachtige plombe een ander berichtje te schrijven waarin ik mij verontschuldigde voor wat een ander had gedaan.
Ik kan jullie vertellen dat ik Not amused was en dan druk ik me heel zacht uit.
Uit de reacties bij het blog met de 'leenfoto's' merk ik op dat velen niet weten waar zo'n Plombe voor gebruikt werd. Ook dat vind ik jammer.
Wie meer wil weten over de Plombe kan hier
de beide artikeltjes vinden.
Een interessante site over wat wel en niet mag als weblogger vind je op deze plek
en hier
Ik wil dit verhaal afsluiten met een quote van Margreet Beemsterboer
"respecteer a.u.b.het werk wat is gedaan en kopieer niet"
Posts tonen met het label plombe. Alle posts tonen
Posts tonen met het label plombe. Alle posts tonen
maandag 13 augustus 2012
donderdag 9 juni 2011
Een loodzwaar onderwerp II
Dit keer heb ik een mooie primeur op nuttig en fraai. De aanleiding van dit al is de weeshuis-merklap uit Bristol die velen van jullie in Handwerken zonder Grenzen nummer 164 hebben gezien. In dat nummer zie je de gehele lap die in 1881 door F. Edwards in een weeshuis in Bristol gemaakt is, tesamen met het eerste deel van het telpatroon, het gedeelte met de letters.
De lap maakt deel uit van de collectie van Aafke Buurs-Brand. Aafke is als lid van Merkwaardig �n als verzamelaar van prachtig en vaak zeer bijzonder borduur- en handwerk bij veel handwerksters bekend. Niet alleen beheert Aafke een prachtige collectie, ze weet van elk stuk ook nog een mooi stuk geschiedenis te vertellen zoals ook over deze lap.
De bedoeling van de vorige hoofdredacteur van HZG was om het totale patroon in een aantal delen in het tijdschrift te brengen, dit omdat het totale patroon te groot was voor een enkele aflevering. Inmiddels heeft de uitgever besloten om de serie niet voort te zetten. Het totale patroon kun je nu hier opvragen.
Bij de artikelen over de weeshuis-lap is ook een serie bedacht waarbij telkens met onderdelen uit het patroon een nieuwe toepassing bedacht werd. In HZG 164 ging Margreet Beemsterboer aan de slag met de letters uit het bovendeel van de lap en maakte een beschrijving voor een drietal mapjes en etuitjes met daarop spreuken, zogenaamde conversation pieces, spreukjes die uitnodigen tot een gesprek. Je vind deze 'Gekke Letters" vanaf bladzijde 59 van HZG 164.
Nu HZG de artikelserie over de weeshuislap niet verder brengt en de weeshuis-ideetjes evenmin kreeg ik in overleg met Aafke Buurs en Margreet Beemsterboer de gelegenheid om het inmiddels uitgewerkte idee voor HZG 165 hier te laten zien.
Bij het artikel was een Plombe bedacht, voor mij een bekend onderwerp. Het idee ontstond na het bekijken van de 'handwerkbijbel' Encyclopédie des Ouvrages de Dames geschreven door Thérèse de Dillmont uit de bibliotheek van DMC. Omdat dit een blog is en geen artikel van een blad volsta ik met een korte beschrijving en een heleboel grote foto's (klik) waarmee je aan de slag kunt om zelf ook zo'n prachtige plombe te maken.
Naar aanleiding van een vraag van kunsthistorica Sanny de Zoete (zie onder):
In Een loodzwaar onderwerp I heb ik de benaming Plombe gebruikt, de Nederlandse benaming met een 'e' aan het eind. Margreet heeft zich laten inspireren door Thérèse de Dillmont en gebruikt het Franse woord; Plomb, dus zonder die 'e'. Op haar werkstuk heeft ze die benaming ook geborduurd en om die reden heb ik me bij dit blog aan haar benaming aangepast. Het staat natuurlijk ieder vrij om te kiezen welk van de twee benamingen het best past in de zelf te maken plombes.
Werkwijze plomb
* neem een baksteen ( langwerpig of vierkant) en wikkel daar fiberfill omheen. Zet de fiberfill rondom met grote steken vast.
*Naai om de omwikkelde steen een lapje van katoen 
De in dit voorbeeld gebruikte benodigdheden voor het borduurwerk zijn:
Borduurstof 100 % linnen, 14 dr/cm, 50×40 cm. DMC mouliné, kleur 814, 6 strengen.
Maak een tekening van de te borduren vlakken en neem de beklede baksteen daarbij als uitgangspunt
*in het voorbeeld werd een extra verhoging gemaakt om het gebruiksgemak te verhogen. Deze verhoging mag maar is niet noodzakelijk.
* Als je je de extra verhoging maakt ga dan als volgt te werk: Borduur eerst het losse lapje voor de verhoging en zet het vervolgens met een open zoomsteek langs de lange kanten en één korte kant op de grote lap vast. Niet vlak erop, maar met een kleine ruimte die daarna gevuld kan worden met fiberfill voordat het laatste korte kantje wordt gesloten.
*Borduur vervolgens de bovenkant en de vier zijkanten. Het patroon van de weeshuis-merklap uit Bristol geeft natuurlijk veel meer mogelijkheden dan in het onderstaande voorbeeld zijn gebruikt. Je kunt er dus helemaal je eigen invulling aan geven.
Benodigdheden voor de plomb zoals gebruikt in het voorbeeld: Karton van 2 mm dikte, lood van 2 mm dikte, lakenstof of vilt in dezelfde kleur als het borduurgaren, zeemleer, boekbinderslijm of houtlijm, een ronde naald.
*Snijdt verschillende laagjes karton op maat van de baksteen. Laat een laagje heel en maak in de andere laagjes ruimte voor het lood. Lijm de verschillende laagjes karton op elkaar om op een totaalgewicht (steen, lood en karton) van ongeveer 3 kg te komen.
*bekleed de laagjes karton met de rode stof (of het vilt)
*Sluit de zijnaden van het borduurwerk en trek het borduurwerk om de beklede baksteen. Zet de beklede baksteen en het beklede karton ( met daarin het lood) aan elkaar. In het voorbeeld is dat gedaan met twee festonsteken per kruisje. Een ronde naald is hierbij een handig hulpmiddel.
*Voor een mooie afwerking: snijd nog een stukje karton (iets kleiner dan die met het lood) en beplak dat met zeemleer. ( zeemleer maakt dat de plomb minder snel zal schuiven). Plak tot slot het karton met zeemleer tegen de onderkant van de plomb.
De plomb is klaar:
Hoe de plomb gebruikt wordt laat deze illustratie uit Thérèse de Dillmont zien:
De lap maakt deel uit van de collectie van Aafke Buurs-Brand. Aafke is als lid van Merkwaardig �n als verzamelaar van prachtig en vaak zeer bijzonder borduur- en handwerk bij veel handwerksters bekend. Niet alleen beheert Aafke een prachtige collectie, ze weet van elk stuk ook nog een mooi stuk geschiedenis te vertellen zoals ook over deze lap.
De bedoeling van de vorige hoofdredacteur van HZG was om het totale patroon in een aantal delen in het tijdschrift te brengen, dit omdat het totale patroon te groot was voor een enkele aflevering. Inmiddels heeft de uitgever besloten om de serie niet voort te zetten. Het totale patroon kun je nu hier opvragen.
Bij de artikelen over de weeshuis-lap is ook een serie bedacht waarbij telkens met onderdelen uit het patroon een nieuwe toepassing bedacht werd. In HZG 164 ging Margreet Beemsterboer aan de slag met de letters uit het bovendeel van de lap en maakte een beschrijving voor een drietal mapjes en etuitjes met daarop spreuken, zogenaamde conversation pieces, spreukjes die uitnodigen tot een gesprek. Je vind deze 'Gekke Letters" vanaf bladzijde 59 van HZG 164.
Nu HZG de artikelserie over de weeshuislap niet verder brengt en de weeshuis-ideetjes evenmin kreeg ik in overleg met Aafke Buurs en Margreet Beemsterboer de gelegenheid om het inmiddels uitgewerkte idee voor HZG 165 hier te laten zien.
Bij het artikel was een Plombe bedacht, voor mij een bekend onderwerp. Het idee ontstond na het bekijken van de 'handwerkbijbel' Encyclopédie des Ouvrages de Dames geschreven door Thérèse de Dillmont uit de bibliotheek van DMC. Omdat dit een blog is en geen artikel van een blad volsta ik met een korte beschrijving en een heleboel grote foto's (klik) waarmee je aan de slag kunt om zelf ook zo'n prachtige plombe te maken.
Naar aanleiding van een vraag van kunsthistorica Sanny de Zoete (zie onder):
In Een loodzwaar onderwerp I heb ik de benaming Plombe gebruikt, de Nederlandse benaming met een 'e' aan het eind. Margreet heeft zich laten inspireren door Thérèse de Dillmont en gebruikt het Franse woord; Plomb, dus zonder die 'e'. Op haar werkstuk heeft ze die benaming ook geborduurd en om die reden heb ik me bij dit blog aan haar benaming aangepast. Het staat natuurlijk ieder vrij om te kiezen welk van de twee benamingen het best past in de zelf te maken plombes.
Werkwijze plomb
* neem een baksteen ( langwerpig of vierkant) en wikkel daar fiberfill omheen. Zet de fiberfill rondom met grote steken vast.
Borduurstof 100 % linnen, 14 dr/cm, 50×40 cm. DMC mouliné, kleur 814, 6 strengen.
Maak een tekening van de te borduren vlakken en neem de beklede baksteen daarbij als uitgangspunt
*in het voorbeeld werd een extra verhoging gemaakt om het gebruiksgemak te verhogen. Deze verhoging mag maar is niet noodzakelijk.
*Borduur vervolgens de bovenkant en de vier zijkanten. Het patroon van de weeshuis-merklap uit Bristol geeft natuurlijk veel meer mogelijkheden dan in het onderstaande voorbeeld zijn gebruikt. Je kunt er dus helemaal je eigen invulling aan geven.
*Snijdt verschillende laagjes karton op maat van de baksteen. Laat een laagje heel en maak in de andere laagjes ruimte voor het lood. Lijm de verschillende laagjes karton op elkaar om op een totaalgewicht (steen, lood en karton) van ongeveer 3 kg te komen.
maandag 29 juni 2009
Een loodzwaar onderwerp
Naar aanleiding van dit logje kreeg ik van twee mensen informatie en foto’s van andere naaistenen of zoals Sanny het noemt: plombes (naar het Franse woord plomb wat lood betekent).
Van Trijnie, mijn souvenir- en borduurvriendin kreeg ik deze foto’s toegestuurd van een boven- en zijaanzicht van een Nähsteine, een naaisteen uit Duitsland. De bezitters wisten volgens Trijnie niet goed wat de bedoeling was van de steen maar Duitse vriendin Gisela bracht uitkomst. Grappig is nog te vermelden dat Gisela lid is van "onze" merklappenvereniging Merkwaardig. Erg leuk dat er ook buitenlandse leden zijn bij de vereniging.
Van Sanny kreeg ik twee foto’s van plombes die zij zelf in bezit heeft, deze exemplaren zijn letterlijk loodzwaar; ze zijn met lood gevuld.
Eerder schreef ze in de reacties bij het eerdere logje over de Nähsteine (zie link hierboven) het volgende:
"De naaisteen heet plombe; keurige adellijke dames van zekere leeftijd heb ik liefkozend over hun "plompje" horen spreken. Een vrouw van ver over de negentig heeft mij geleerd hoe ik ermee kan werken. De naam is afkomstig van het stuk lood (plombe in het Frans) dat de basis vormt voor de verzwaring. Soms zit het stuk lood ook nog in een houten bakje. Op het lood werd een vulling aangebracht waar je de spelden doorheen kunt steken. Het geheel wordt met stof bekleed. Ik heb er zelf twee: de ene met een houten bakje erom en de andere met aan twee kanten een gedraaid koord als handvat.
In de 17e eeuw werkte men met een naaikussen op schoot. Ergens in de 19e eeuw is de plombe er voor in de plaats gekomen. De plombe nam je niet meer op schoot, maar zette je voor je op de tafel. De vroegste verwijzing voor een plombe vond ik in een boedelinventaris van een huis aan het Rapenburg in Leiden in 1851"
Sanny zette met de foto’s ook gelijk de puntjes op de i en schreef: "een naaikussen is iets anders dan een plombe. Een naaikussen zette je op je schoot en ook daar kon je je naaiwerk in vaststeken om het zo op spanning te houden. Als je een naai-attribuut nodig had, maakte je je kussen open en binnenin was de naaidoos. Het Rijksmuseum heeft een heel mooie en op een schilderij van Pieter de Hoogh (ook in het Rijksmuseum) is een naaikussen afgebeeld.
De plombes van Sanny zijn 18-20 centimeter lang en ongeveer 14 centimeter breed.
Wie na het lezen van dit log nieuwsgierig is geworden naar het naaikussen uit het Rijksmuseum hoeft er niet de straat voor op, op hun site vind je een foto en een uitgebreide beschrijving.
Dank jullie wel, Trijnie en Sanny voor jullie mooie aanvulling op mijn eerdere log.
26 Reacties
Van Trijnie, mijn souvenir- en borduurvriendin kreeg ik deze foto’s toegestuurd van een boven- en zijaanzicht van een Nähsteine, een naaisteen uit Duitsland. De bezitters wisten volgens Trijnie niet goed wat de bedoeling was van de steen maar Duitse vriendin Gisela bracht uitkomst. Grappig is nog te vermelden dat Gisela lid is van "onze" merklappenvereniging Merkwaardig. Erg leuk dat er ook buitenlandse leden zijn bij de vereniging.
"De naaisteen heet plombe; keurige adellijke dames van zekere leeftijd heb ik liefkozend over hun "plompje" horen spreken. Een vrouw van ver over de negentig heeft mij geleerd hoe ik ermee kan werken. De naam is afkomstig van het stuk lood (plombe in het Frans) dat de basis vormt voor de verzwaring. Soms zit het stuk lood ook nog in een houten bakje. Op het lood werd een vulling aangebracht waar je de spelden doorheen kunt steken. Het geheel wordt met stof bekleed. Ik heb er zelf twee: de ene met een houten bakje erom en de andere met aan twee kanten een gedraaid koord als handvat.
Sanny zette met de foto’s ook gelijk de puntjes op de i en schreef: "een naaikussen is iets anders dan een plombe. Een naaikussen zette je op je schoot en ook daar kon je je naaiwerk in vaststeken om het zo op spanning te houden. Als je een naai-attribuut nodig had, maakte je je kussen open en binnenin was de naaidoos. Het Rijksmuseum heeft een heel mooie en op een schilderij van Pieter de Hoogh (ook in het Rijksmuseum) is een naaikussen afgebeeld.
De plombes van Sanny zijn 18-20 centimeter lang en ongeveer 14 centimeter breed.
Wie na het lezen van dit log nieuwsgierig is geworden naar het naaikussen uit het Rijksmuseum hoeft er niet de straat voor op, op hun site vind je een foto en een uitgebreide beschrijving.
Dank jullie wel, Trijnie en Sanny voor jullie mooie aanvulling op mijn eerdere log.
26 Reacties
Abonneren op:
Posts (Atom)