Een plofje op de mat

Met enige regelmaat speur ik op ebay naar een leuk handwerk'hebbedingetje'. Iets wat toevoegt aan de verzameling. Vorige week zag ik in twee aanbiedingen van dezelfde verkoper iets wat mooi zou passen in mijn 'collectie'. Ik bood op beide en 'won', zo heet dat op Ebay als je mag betalen ;) Vanmorgen plofte het op de mat en ik haastte me naar beneden, nieuwsgierig!

Na het verwijderen van wat grauwe papiertjes, meters grijs plakband en wat kartonnetjes verscheen er dit pakje. Cadeautje! Ik was blij met het feestelijke extraatje. Ik maakte mijn ontbijtboterhammetje en wachtte even met uitpakken....extra spannend.... En nu mogen jullie meegenieten:

Twee boekjes van 17x17 cm met een getekende kaft en op de rug van een leuke binding voorzien met een koordje. De achterkant laat op het ene boekje initialen zien, een beetje vlekkerig, dat wel en op beiden een klasaanduiding: Classe de 4e en Classe de 6e 10 ans 1/2. Het laatste boekje, met de eekhoorn op het voorblad is dus gemaakt op een school door een meisje jonger dan kleindochter Sophie!

Het zal inmiddels niet moeilijk te raden zijn wat er in de boekjes te vinden is: schoolhandwerkjes van meisje G.Y. op een Franse lagere school.

In beide boekjes zit een leporello, een vouwboekje met daarop een aantal kleine handwerkproefjes en in mooie letters ( zie ik daarin de hand van de juf?) welke techniek er geoefend is.

Het handwerk als zodanig is niet bijzonder voor mijn kleine verzameling. De vorm waarin de kleine en hier en daar erg mooie werkstukjes zijn gepresenteerd wel. Ik ben er heel blij mee!

Met dank aan Valérie C voor het inpakken

over tule, Fries witwerk en hemdensplitjes

Sinds ik zondag mijn eerste pronkrol, bijgenaamd Souvenir de ma Vie uit haar doos pakte en ik de nog niet ingenaaide lapjes bekeek ben ik lekker op dreef om de rol nu eindelijk eens af te maken. Ik was destijds gestopt bij drie heel kleine merklapjes, rode lapjes zoals ze op school werden gemaakt. Het waren de laatste lapjes die ingenaaid werden voordat de Rol voor een paar maanden in museum de Timmerwerf tentoongesteld werd. Daarna volgde al snel Musee Scheveningen en was ik het werkstuk opnieuw maanden 'kwijt'. Niet bepaald bevorderlijk om het projekt helemaal af te maken. Daarna volgde het een en ander wat de aandacht vroeg: werkzaamheden voor HZG, de e-cursus Marken en de tweede pronkrol die overigens wél helemaal af is met bijna 12 meter aan vrolijke handwerken.

Twee randjes in tulekant had ik al geborduurd klaar liggen en eentje mocht tussen de merklapjes en het eerstvolgende lapje. Ik koos voor een lapje in Fries witwerk. Ik kreeg destijds een klein stukje van een 17e eeuws linnen laken en daarop maakte ik een klein Fries witwerkje, met letters, platsteken, randjes en open naaiwerk...Een flinke klus want het linnen was oud en de draadjes soms heel moeilijk te tellen. Ik schat dat het 25 of meer draadjes per cm is...Het is een beauty geworden, ik borduurde met zijden garen en dat geeft een prachtige glans op het oude linnen. Super....

Hoe fijn het linnen is zie je aan dit vrij uitgebreide levensboompje, het is ondanks de vele steekjes niet meer dan een klosje breed...

. Minder fijn maar zeker niet minder mooi wordt de Friese letterlap waar ik ook mee bezig ben...

Ook hier is het linnen oud, maar vast niet zo oud als het Souvenir pronkstukje. Deze lap is ook een flink stuk groter zodat ik lekker lang met deze lap bezig kan zijn. Het linnen zal ongeveer 22 draads zijn...nog steeds fijn, maar voor mij nog goed te zien.

Deze lap wordt geborduurd met een linnen draadje...ook heel bijzonder om daar eens mee te experimenteren. Voor de Souvenir ligt inmiddels het volgende lapje klaar en gisteravond naaide ik er alvast een stukje tule tegenaan voor het volgende tussenrandje. Het lapje is een werkstukje met oefeningen in hemdensplitjes die met naaldkant zijn gevuld. In het voormalig museum in Celle waren dergelijke lapjes te zien. Alle naaldkantvullingen hebben een eigen klein patroontje...

Bij het borduren van het tulekantje kan ik de ruimte in de splitjes ook gebruiken....Straks eerst maar eens een patroontje tekenen.

Zondag

Gisteren was het zondag en behalve van genieten van een klein lentezonnetje en wat heen en weer schoffelen in de voortuin (hard nodig) besteedde ik mijn mijn dag aan het bekijken van de inhoud van De Manden. In twee flinke rieten manden liggen stapels theedoeken te wachten op....ja op wat eigenlijk? Gisteren was het onderwerp van mijn opruim-woede de inhoud van mijn manden. Eigenlijk viel het mee wat ik er in aantrof. Voor een groot deel waren het losse lapjes die nog aan mijn Souvenir de ma Jeunesse genaaid moeten worden. Voor een kleiner deel zijn het lapjes die misschien de Rol niet meer gaan halen omdat ik in de loop der jaren mooier en beter ben gaan borduren.... Voor een ander deel zijn het lapjes die of af zijn en dus in de verkeerde mand zijn beland of lapjes die wel klaar zijn wat betreft de borduurtechniek, maar die nog geen bestemming hebben...kijk mee en huiver... Het lapje hierboven, heel fijn geborduurd en eigelijk prachtig borduurde ik jaren geleden en daarna bleef het ongebruikt in de mand. Wat ga ik er mee doen? een dekseltje van een doosje mee bekleden? inlijsten?

Het merklapje uit het weeshuisboek van Berthi; Dat wordt verhuisd naar de map met merklapjes....

dan dit lieve rode merklapje, ooit geborduurd in een vakantie...verhuizing volgt naar de merklappenmap of....in een naaidoosje ter decoratie....leuk dat ik het terug vond.

twee kleine proefjes, ooit gemaakt op een workshop op de Handwerkbeurs...ik heb ze destijds thuis afgemaakt maar nu?.....

en tot slot deze....een monogrammenlapje, een van mijn eerste, keurig gezoomd en helemaal klaar....in de map monogrammenlapjes waar straks ook een plekje gaat vinden... Ondertussen heb ik mijn oude liefde, mijn Souvenir de ma Jeunesse 'uit het vet' gehaald en ben gisteren nog begonnen met een nieuw lapje erin te zetten. Het wordt een hele klus, want bijna alle tule kantjes die tussen de lapjes komen moeten nog geborduurd worden...maar móói dat 't wordt...

Een doosje van 9 x 9 cm.....

Een paar dagen geleden liet Jeanny haar stoplapje zien. Ze ging aan de slag naar aanleiding van een artikel in een oude HZG. Zelf ook een liefhebber van stopwerkjes, herinnerde ik me dat ik diezelfde techniek uit dat oude tijdschrift ook 'eens' had uitgeprobeerd.....maar wanneer en waarin? Ik moest echt even nadenken want zoeken is geen optie meer met zoveel werkstukken die in dozen en laden liggen. Vanmorgen 'floepte' de oplossing van het probleempje mijn hoofd binnen:...er was nog een souvenir-achtig doosje met allerlei piepkleine werkstukjes. Ik heb het hier geloof ik nog nooit laten zien, dus bij dezen de show and tell:....

Hier zie je het doosje met inhoud, de buitenmaten van het doosje zijn 9 x 9 cm. Het doosje had ik al en alle werkstukjes zijn op die maat aangepast. Een held met karton en lijm ben in nog steeds helaas niet, al zijn ook daar wel kleine vorderingen merkbaar ;)

In het doosje zit een klein 'liftje' van een op maat gemaakt kartonnetje met een lintje: zo kan ik makkelijk de andere kartonnetjes uit het doosje halen. De opdracht van het Souvenir-doosje zit in het deksel, onder het strikje.

We waren destijds met zijn drietjes en er waren drie lapjes te verdelen. Ik koos deze. Ik vermoed dat het zakdoekjes of kleedjes zijn uit een oud kindernaaidoosje. Ieder mocht 'iets' doen met haar lapje en mijn idee was om het patroon of een deel daarvan op verschillende manieren uit te werken op heel kleine lapjes in een heel klein Souvenir-doosje. Behalve de pronkrol of Souvenir de ma Jeunesse waren er nog allerlei andere manieren om de schoolwerkstukjes als één geheel bij elkaar te bewaren. De proefjes en werkstukjes op een kartonnetje naaien is daar een van. Een dergelijk werkstuk was er nog niet van mijn hand, dus dit was een prachtige gelegenheid daarvoor.

Hier zie je vier verschillende technieken die elk iets van het oorspronkelijke patroon laten zien. De naam van de techniek schreef ik onder het werkstuk.

Behalve dan van dit werkstukje in Casalguidi, een cursus in die techniek volgde ik ooit bij Margreet Beemsterboer.

Nog een viertal werkstukjes uit de Pronkdoos; het lapje rechtsboven is ook gemaakt in een techniek uit een oud nummer van HZG. Erg leuk om dat op kleine schaal eens te proberen.

Het is telkens weer een uitdaging om te bepalen welk deel van het patroon je kunt gebruiken voor de techniek die je gaat uitvoeren. Als laatste werkstukje zie je het mini- stoplapje, niet groter dan 6 x 6 cm waarin ik het patroon heb doorgestopt op de oude manier, beschreven in HZG.

Een erg leuke techniek, die ik zeker nog eens ergens ga toepassen.

Nelly Royer

Gisteren bezocht ik de Antiek Textielmarkt in Maarn die jaarlijks door de Nederlandse Kostuumvereniging wordt georganiseerd. Het is altijd heerlijk snuffelen in al dat oude textiel. Al hoef ik niet alles zelf in huis te hebben, door te kijken en te vragen leer je ook een heleboel over streek- en klederdracht, oud kant en allerlei andere zaken. Ik werd erg blij van twee stukjes karton. Zij werden mij aangeprezen als mutsonderdeel van Marken. Ik geloof het graag, al zijn de mij bekende kartonnetjes in die betreffende muts wat anders van vorm. Ik ga eens navraag doen als ik weer op Marken ben. Mijn tweede aankoop die dag was een prachtige en zeer fijne Souvenir de Ma Jeunesse gemaakt door Nelly Royer Het is met recht een zeer fijn gemaakte Souvenir, ik heb hem niet gemeten maar hij is bij benadering 80 x 80 cm, en prachtig geborduurd in verschillende technieken. Nelly maakte haar pronkstuk in 1881 en voor een lap van die leeftijd is hij nog in bijzonder goede staat, een missend knoopje, twee kleine gaatjes en nog tamelijk schoon en wit. De lap laat verschillende manieren van Tuleborduren zien, witwerk, een klein onderdeel met het 'nuttige' handwerk tussen het vele fraaie Een prachtige grote strook broderie Anglaise met verschillende naaldkantvullinkjes in de gaatjes en in het midden een mooie 'sampler' van Tule doorstopmotieven. Een pronkstukje om lang naar te kijken en vaak van te genieten.

Stoeien op facebook

Vanmiddag even lekker zitten stoeien met mijn facebook-gebeuren. Ik heb wat 'gouwe ouwen' geplaatst in een fotomapje en ondertussen gepuzzeld hoe ik de foto's in de juiste mapjes ging krijgen. Dat blijkt uiteindelijk te lukken. Nu alleen nog de al geplaatste foto's opnieuw plaatsen en dan in het goede mapje. We leren het wel, al gaat het soms l a n g z a a m. Mijn mooie Friese sneewerk letters kregen een plekje en mijn Point de Saxe op verzoek ook. Het geheel werd voorzien van een 's zomers vlindertje in Richelieu Ik heb natuurlijk niet iedere dag iets nieuws te showen :)

Af in 2012, naaldkant in je hempje

Het "Travaille" in gouden letters op mijn Souvenir heb ik goed in mijn oortjes geknoopt. Zo kon het gebeuren dat ik met een flinke eindspurt nog voor de kerst mijn lap met hemdensplitjes als "Af Produkt" kan wegstrepen van mijn lijstje.

Dit was genieten! Met als enige voorbeeld een aantal foto's in een oude Handwerken zonder grenzen over het Stickmustermuseum in Celle ben ik aan de slag gegaan met de eerste beginselen van naaldkant. Op een fijn lapje linnen en met broder spécial van DMC heb ik eerst vier vierkantjes gevuld met verschillende naaldkantsteken. Ik stel me voor dat ook voor de meisjes die destijds hun hemdensplitjes oefenden, de vierkanten wat makkelijker waren dan de splitten. Eerst wordt een vierkant gat gemaakt en afgewerkt, daarna wordt er een stukje geplastificeerd karton achter geregen en kun je aan de slag met de vulsteekjes. In het museum in Celle zijn maar liefst een twaalftal van deze oefenlapjes te zien. Het wordt hoog tijd dat ik daar eens heen ga om te kijken of mijn lapje er net zo uit ziet als de oefenlapjes van die daar tentoon gesteld worden. De hemdensplitten werden geoefend als nuttig handwerk al zijn ze ook rijkelijk en fraai versierd met allerlei verschillende borduursteekjes. Het naaldkant in het split is een van de manieren om de zwakste plek van het split, daar waar de ronding van het zoompje op z'n smalst is te verstevigen. Door het naaldkant verplaats je de trekkracht die anders onderaan het split zou zijn, en waar de stof al vrij snel zou inscheuren naar boven waar er wel houvast is in de rolzoom. Het is dus niet alleen een bijzonder fraaie versiering maar bovenal een nuttige. De negen splitjes in mijn oefenlapjes kregen allemaal een ander patroontje in het naaldkant, een kroon, een initiaal, een hart,een kruis... Op die manier werd er net zoals bij merklappen gebruikelijk was, symboliek gebruikt in het handwerk.

Hier zie je nog een detail van het borduurwerk en het naaldkant. In het midden is een kransje in kruissteek geborduurd, net zoals op een aantal lappen in Celle het geval is.

Zowel links als rechts is de lap niet afgewerkt, dat valt straks netjes onder de rode stof van mijn Souvenir de ma Vie. Aan de bovenrand zitten er drie splitjes die ik straks aan een lapje tule moet vastnaaien, hoe ik dat ga doen weet ik nog niet al heb ik wel enkele ideetjes daarover. De onderzijde is recht afgewerkt met...een halsboord geborduurd met Fries witwerk en afgewerkt met een rand van 'tandjes'. Die laatste werden veel toegepast om de zoom van het linnen te beschermen tegen slijtage. Hierbij kwam het boek Letter voor Letter goed van pas. Ik heb met bijzonder veel plezier aan dit lapje gewerkt.

Af in 2012, een tulerandje voor mijn Souvenir

Alweer een af werkstukje te melden en nog eentje dat binnenkort ook klaar zal zijn.

Het frommelige lapje is een oefening in hemdensplitjes, ik schreef er eerder over. Het is bijna klaar en dan wordt het eerst gewassen voor ik het hier durf te laten zien ;) Daaronder zie je een geborduurd randje in tuledoorstopwerk.

Voor mijn Souvenir de ma Vie heb ik gekozen voor eenheid van de kantjes die tussen de afzonderlijke werkstukjes worden genaaid. Alle randen zijn geborduurd op tule. Dit randje was vrij bewerkelijk en bleef uiteindelijk liggen.

Prie et Travaille

Een paar weken geleden kocht ik op een beurs een kleine bijzondere Souvenir de ma Jeunesse. Dit keer niet aan een rol maar als een klein maar fijn boekwerkje. Op een formaat niet groter dan 12x16 centimeter zijn er een 24-tal mooie werkstukjes verzameld.

De omslag moet ooit prachtig geweest zijn: In gouden letters is de tekst "Prie et Travaille" geborduurd, een tekst die verwijst naar de Regula Benedicti (de regel van Benedictus van Nursia) uit de zesde eeuw. De oorspronkelijke tekst was in Latijn en luidt: "Ora et Labora", een van de belangrijkste leefregels die een monnik moest volgen volgens Benedictus. Vooral de Benedictijnen en Cisterciënzers leefden volgens dit motto. Het zou mij dan ook niet verbazen als dit kleine boekje met handwerk in een klooster, hetzij in België dan wel in Frankrijk is gemaakt. Het goudwerk heeft veel van zijn oorspronkelijke glans verloren, maar hoe vakkundig en verfijnd de tekst is geborduurd is nog altijd goed waar te nemen. Binnenin het boekje zijn op breed blauw lint diverse werkstukjes vastgenaaid. Zo zien we hier een kantje wat gehaakt is aan een soort band wat eind 1800 te koop was. Het werkstukje daaronder is gemaakt met naaldkant aan een dergelijk gekocht bandje.

Een 'bladzijde' verder zien we een viertal kantjes die gehaakt zijn rond Minardise. Dat is een dun koordje waar aan weerszijden kleine lusjes aan zitten. Die lusjes worden op bepaalde plaatsen gebruikt om het haakwerk aan vast te zetten. Je krijgt er heel sierlijke gehaakte kantjes mee en de variatie mogelijkheden zijn enorm. Gelukkig heb ik zelf ook een klein stukje Minardise waarmee ik eens kan proberen hoe het werken met Minardise aanvoelt.

Daarna volgen twee fijne gehaakte kantjes

gevolgd door een zestal anderen op de volgende twee bladzijden. Daarna volgt nogmaals een bladzijde met een viertal kantjes, ditmaal heel smalle exemplaren waarvan er een gehaakt is rond zigzagband. Ook een techniek die vroeger veel gebruikt werd. Hierna is het borduurwerk aan de beurt, te beginnen met monogrammen:

Een prachtige letter L in verschillende steken, het lapje is aan drie zijden afgewerkt met verschillende schulpjesranden in festonsteek en de rand is verder versierd met Broderie Anglaise. Het volgende monogram laat eveneens de letter L zien, klein met daarbij een grote letter W. Ook hier zeer fijn werk en verschillende steeksoorten.

Een takje blauwe bloemetjes, misschien vergeet me nietjes, geborduurd met zijde op flanel, siert het volgende 'blad'.

Het volgende borduurwerkje is een oefening in tule doorstopwerk in blauw en wit, ook hier weer kleine blauwe bloemetjes. De achtergrond achter het tule is wit satijn.

Het laatste borduurwerk in dit boekje is een adembenemend mooi en fijn stukje Richelieu borduurwerk:

Tot zover het deel over het werken maar hoe zit het nu met het bidden? Dat zie je als je het boekje weer dicht doet; aan de achterkant van de omslag is een oud portret in de stoffenbekleding meegenomen. Rondom de foto is de stof uitgesneden en als een lijstje geborduurd

Het boekje sluit met een zachtgroen zijden lint