Nuttig en fraai



Nuttig en fraai

Onder deze naam vertel ik sinds 25 oktober 2005 over mijn handwerk-leven. Tot augustus 2011 waren mijn verhalen te volgen bij web-log. Tijdens hun verhuizing heb ik de draad opnieuw opgepakt bij blogspot. Omdat ook mijn oude logs nog veel gelezen werden breng ik die over naar mijn nieuwe blogplek. Ik werk in de tijd terug van augustus 2011 tot aan 25 oktober 2005. Vind je het leuk om ook de oude blogjes mee te lezen dan weet je nu in welke volgorde ik de blogjes plaats. Reageren kan zowel op de nieuwe als op de oude blogs. Ik weet niet of ik ook de reacties van de oude blogs terug plaats, dat is weer een flink karwei extra en die tijd besteed ik liever aan...een nuttig of fraai handwerkje.

Behalve aan een enkele quilt besteed ik mijn handwerkuurtjes de laatste jaren vooral aan de nuttige en fraaie handwerken. Een mooie selectie daarvan is bijeen verzameld in een Souvenir de ma Vie. Verder vind je hier stopwerk, merklappen en diverse andere bekende of minder bekende handwerktechnieken. Ook over bezoekjes aan tentoonstellingen en andere handwerkgerelateerde uitstapjes kun je hier het een en ander lezen. Ik exposeer zelf zo nu en dan en ook daarover lees je bij nuttig en fraai.

Ik wens je veel plezier bij Nuttig en fraai,
Marcella

woensdag 13 april 2011

Afscheid van Handwerken zonder Grenzen

Wie de nieuwsbrief van HZG ontvangt of onlangs op hun website heeft gekeken heeft daarop kunnen lezen dat een nieuwe hoofdredacteur zich daar voorstelt.
In het bericht is niet te lezen dat een groot deel van de redactie mèt Margreet Beemsterboer is opgestapt. In de reacties bij het bericht proef ik een zeker ongenoegen bij lezers die niet begrijpen waarom er geen woord (van dank) aan het vertrek van Margreet is gewijd. Ook wordt de vraag gesteld waarom Margreet weg is als hoofdredacteur.
Ook privé krijg ik vragen naar aanleiding van dit bericht. Omdat ik niet ieder persoonlijk kan en wil antwoorden volsta ik met een korte uitleg hier op Nuttig en Fraai.
Er zijn jaren geweest dat Margreet het (bijna) enige redactielid was van handwerken zonder Grenzen. Margreet deed dit werk met veel enthousiasme en met een enorme kennis van wat er leeft op handwerkgebied. Toch zocht ze achter de schermen al geruime tijd naar versterking want een 'echt redactie-team' stond al lang hoog op haar wensenlijstje. Margreet was dan ook erg blij dat ze mij een jaar geleden bereid vond om werkzaamheden voor zowel de redactie (het blad) als voor de website te doen.
Ik heb het afgelopen jaar de eindredactie voor HZG gedaan en daarnaast een bijdrage geleverd aan de website,met name in de vorm van een toegevoegd weblog.
Bij toeval zagen Margreet en ik kans om 'ons' team verder te versterken met een goede (en traditionele) handwerkster die bovendien over uitstekende organisatorische kwaliteiten èn een prima handwerk-netwerk beschikte: Petra Pereira.
Het team van HZG, inmiddels vier 'man' groot beschikte nu over een hoofdredacteur, een eindredacteur, een coördinator en iemand die de correcties verzorgde. Een ongekende luxe! Een paar maanden geleden kwam daar nog een vijfde redactielid bij die voor het laatste door dit team gemaakte nummer de controle van de werkbeschrijvingen heeft gedaan.
Tijdens het maken van het laatste nummer van Handwerken zonder Grenzen ( HZG 164) is door de uitgever besloten om met onmiddellijke ingang de opmaak van het blad naar India uit te besteden. Zonder erg inhoudelijk te worden kan ik jullie vertellen dat dat voor ons, en met name voor Margreet, Petra en mij bijzonder veel extra werk en zeer vele onzekerheden over de kwaliteit opleverde. Juist wij drieën hadden met name te maken met de overstap naar India.
Margreet heeft besloten dat zij hiervoor niet langer de verantwoordlijkheid kon en wilde dragen en heeft haar functie als hoofdredacteur neergelegd. Na een gesprek met de drukker heeft ook Petra laten weten dat zij geen toekomst meer zag in haar werkzaamheden voor HZG.
Zonder hoofdredacteur en zonder coördinerende functie van Petra zat er voor mij niet veel anders op dan de uitgever te laten weten dat ook ik geen mogelijkheid meer zag om de voortgang van HZG zoals ik die zelf voorsta (en dat is mijn persoonlijke mening) nog te kunnen waarborgen.
Is er reden voor droefheid? Natuurlijk is het moeilijk om afscheid te nemen van iets wat je met zoveel plezier mag doen. Voor mij persoonlijk wàs Margreet Handwerken zonder Grenzen. Het zal moeilijk zijn - velen merkten dat al op - om haar kennis en kunde op gebied van handwerken te evenaren. Haar netwerk met handwerksters over de gehele wereld is uniek!
Ik heb met zoveel plezier dit afgelopen jaar met Margreet samengewerkt, zo veel geleerd ( Margreet is een uitstekende 'coach') en er is ook zo veel gelachen. Dat gevoel blijft en dat gevoel wil ik nog lang koesteren. Ik denk dat onze wegen - al zijn ze niet meer redactioneel - niet zullen scheiden. Ik kijk met tevredenheid terug op een erg mooi jaar en ook vooruit naar ongetwijfeld weer even mooie, nieuwe en spannende Dingen die zullen komen.
Vanaf deze plaats een welgemeend en hartelijk: Dank je wel, Margreet ;)

Geen opmerkingen: