Nuttig en fraai



Nuttig en fraai

Onder deze naam vertel ik sinds 25 oktober 2005 over mijn handwerk-leven. Tot augustus 2011 waren mijn verhalen te volgen bij web-log. Tijdens hun verhuizing heb ik de draad opnieuw opgepakt bij blogspot. Omdat ook mijn oude logs nog veel gelezen werden breng ik die over naar mijn nieuwe blogplek. Ik werk in de tijd terug van augustus 2011 tot aan 25 oktober 2005. Vind je het leuk om ook de oude blogjes mee te lezen dan weet je nu in welke volgorde ik de blogjes plaats. Reageren kan zowel op de nieuwe als op de oude blogs. Ik weet niet of ik ook de reacties van de oude blogs terug plaats, dat is weer een flink karwei extra en die tijd besteed ik liever aan...een nuttig of fraai handwerkje.

Behalve aan een enkele quilt besteed ik mijn handwerkuurtjes de laatste jaren vooral aan de nuttige en fraaie handwerken. Een mooie selectie daarvan is bijeen verzameld in een Souvenir de ma Vie. Verder vind je hier stopwerk, merklappen en diverse andere bekende of minder bekende handwerktechnieken. Ook over bezoekjes aan tentoonstellingen en andere handwerkgerelateerde uitstapjes kun je hier het een en ander lezen. Ik exposeer zelf zo nu en dan en ook daarover lees je bij nuttig en fraai.

Ik wens je veel plezier bij Nuttig en fraai,
Marcella

dinsdag 2 oktober 2012

Minder vrolijk textiel uit de Elzas

Behalve wijn, mooie quilts en schilderachtige dorpjes heeft de Elzas ook een minder zonnige kant: de geschiedenis van de beide wereldoorlogen. Deze vakantie bezochten we opnieuw (we waren er al eerder geweest) het Musée Mémorial du Linge een museum gewijd aan de Col du Linge (Lingekopf), een berg waar in de eerste wereldoorlog de Franse en Duitse legers gedurende vier jaar tegen over elkaar kwamen te staan en waarbij beiden 'geen meter' vooruitgang boekten. Stel je een berg voor met een flink traject aan loopgraven, waar tussen 1914 en 1918 flink gevochten is: het Franse leger aan de ene kant, het Duitse op soms niet meer dan enkele meters afstand in het andere loopgravenstelsel. Alleen al in de periode juli tot oktober 1915 verloren daar op dat kleine gebiedje van de Col du Linge 10.000 soldaten, veelal heel jonge mannen, zoons, jonge vaders, hun leven. Voor mijn lief waren andere dingen interessant dan voor mij. Ik heb vooral naar het textiel gekeken wat ik in de museumopstelling tegenkwam. Dat het - eenmaal buiten en in de loopgraven - voor de soldaten een verschrikking geweest moet zijn daar heb je volgens mij geen strategisch inzicht voor nodig; zoveel jonge mannen op zo weinig meters grondgebied.
Hierboven zie je enige voorwerpen die bij de uitrusting behoorden: het naaldenkokertje waar oorspronkelijk het garen (wol?,linnen?) in de kleuren bleue Horizon en rouge was gewikkeld. Als je het kokertje opendraait zit er een priem in en een aantal stevige naalden. Ook een vingerhoed past er om het kokertje. Een zakje om het naaigerei in te doen en de reserveknopen. Ook zie je een latje wat gebruikt werd bij het poetsen van de uniformknopen. Op die manier voorkwam je dat er Brasso op de stof van het uniform terecht kwam. Een handig hulpmiddeltje dus.* Zelf bezit ik ook enkele van die Franse naaldenkokertjes, je ziet ze soms op 'puces' of brocantes. Deze heeft geen vingerhoed, die ontbreken meestal al heb ik er wel een die hem nog wel heeft.
In de onderstaande opstelling werd ik getroffen door de sokken, die vele malen versteld zijn. Eigenlijk is er van de oorspronkelijke sok weinig meer over. Ik vraag me dan af wie de sokken versteld heeft: de soldaat of zijn moeder, zijn vrouw, zijn geliefde?
De miniatuur vlag met Heilig Hart is zeker door een geliefde, echtgenote of moeder gemaakt en geborduurd. Een aandenken aan thuis, aan het gewone dagelijkse leven. Het zal ongelofelijk veel betekend hebben voor de jonge man die het mee kreeg van thuis.
Aan de soldaten moest ook instructie gegeven worden. Dat werd soms gegeven op bedrukte zakdoeken. Het bedrukken van textiel was in die tijd al goed genoeg om ook tekst en afbeeldingen fijn en was-echt op stoffen te drukken. Hieronder zie je een zakdoek met instructie hoe men gewonden eerste hulp kon verlenen op het slagveld.
Ook het wapenarsenaal en hoe daar mee om te gaan werd op grote zakdoeken afgebeeld
Tenslotte zie je enkele naaiattributen zoals op foto 1, maar dan gevonden bij een opgraving.
Er is in de afgelopen tientallen jaren flink gezocht in de bodem van de Col du Linge. Veel manschappen waren niet teruggevonden na de oorlog. De laatste decennia zijn er gelukkig heel veel vermiste soldaten opgegraven en herbegraven op een van de vele militaire begraafplaatsen in het gebied. Bij een groot deel van hen is op het kruis hun naam, rang en sterfdatum vermeld. Heel veel dorpen en steden in Frankrijk eren hun doden uit de eerste Werelddoorlog met een speciaal monument, Le Monument aux Morts. * met dank aan Basje voor de uitleg van het knopenlatje.

10 opmerkingen:

Annelies zei

Indrukwekkend !

Jeanny zei

Sluit me helemaal aan biji mijn voorgangster: indrukwekkend!

Marrie-jette zei

Een paar jaar geleden zag ik op een rommelmarkt zo'n naaldenkokertje en kocht ik het voor een paar euro.Ik had geen idee wat het was.Nu dus wel!Vond het zo mooi.Heb je enig idee wat het echt waard is?

marcella zei

@Marrie-Jette, ik denk niet dat de waarde van deze kokertjes erg hoog is. Ze zijn met duizenden gemaakt en ze zijn niet zo heel kwetsbaar dus er moeten er nog heel veel thuis in Franse naaimandjes liggen. Maar je hebt gelijk, het zijn prachtige kokertjes.

BASJE zei

wat een indrukwekkend bezoek moet dat geweest zijn, Deergelijke loopgraven hebben we gezien op de grens Oostenrijk Italie, Gruwelijk als je je het voorstelt.

Jet knopenlatje werd rond de knopen gelegd als ze ge poetst moeten worden,zodat er gen braaso op de uniformen komt. Basje

marcella zei

@Basje, dank voor de uitleg, ik heb het in de tekst veranderd ( met bronvermelding, ere wie ere toekomt ;)
Ik zie je morgen?

Chris zei

Dat kan je je toch niet voorstellen dat er in zo'n klein gebied zó ontzettend veel mannen en jongens zijn omgekomen. Vreselijk!
Wat bijzonder dat de soldaten ook naaispullen bij zich hadden. Wat ik ook bijzonder vind, is die zakdoek met instructies! Een interessant, maar ook heel droevig museum.

Anny zei

Inderdaad: indrukwekkend. Ook in Engeland heeft ieder dorp en stadje nog z'n monument voor 14 -18... Zovel verschrikkingen. Het is gewoon niet voor te stellen.

Marrie-jette zei

Marcella in ieder geval bedankt!Het ging me ook echt niet om heel veel geld ....ik vroeg me af wat jullie er voor betaalde.De vrouw waar ik het van kocht had geen idee wat het was en ik kreeg het mee voor 2,50.

lheurebleue zei

die Grande Guerre moet zo'n vreselijke verschrikking geweest zijn - zoveel zinloze doden.
maar je laat wel heel veel heel bijzondere dingen zien!