Een reisje door de wereld vanuit mijn huis

Er is even niks nieuws te melden niets is af en we blijven thuis. Het is vandaag Woningsdag en ik ging vanmorgen op pad om twee tompoucen te scoren. Ik was niet de enige....een enorme rij aan de ene kant van ons dorpje en een evenlange rij aan de andere kant door de lange winkelstraat met in het midden de bakkerij.... Wachttijd 2.5 uur wist een dame mij te vertellen, zo lang had zij gewacht op haar doosje met lekkers. Gelukkig had een grootgrutter nog mini pouce-jes in de vriezer...ook lekker :) Vandaag neem ik je mee op mijn handwerktochtje via Azië naar het hoge Noorden....

Het zijn maar kleine wereldbolletjes, maar de inhoud past precies bij mij:

Was ik in het begin van de Lockdown nog volop bezig met een Chinees rolletje

met stopjes hier en

stopjes daar....ineens was de 'lol' er een beetje af en schoot het niet op. Dat heb je soms en zeker in Corona-tijd. Ondertussen raakte ik in de ban van Zweedse wolletjes.

Toen het tasje af was ging ik nog even door met Zweden en begon een wollen doorstopwerkje. Ik heb al met veel materialen doorgestopt, maar nog nooit met wol. Het werkt niet helemaal lekker omdat je van onder naar boven en vice versa moet steken en met korte draadjes is er heel veel af te hechten. Toch is het een leuk experiment wat nog de nodige uurtjes werk gaat opleveren voor het af is. Deze vorm van doorstopppen heet Smoyg.

Net toen ik op het punt was dat ik zag hoe een en ander zou worden startte er op Facebook een groep Hitomezashi, een Japanse doorrijg techniek

En natuurlijk kon ik het niet laten, nieuwsgierig naar dit voor mij nieuwe techniekje....Gisteren begon ik en vandaag prijken er al heel wat kleine patroontjes op mijn lap....

Mijn ebay aankoopje, een rendierbotje met een naalden-etuitje binnenin bracht ook nog iets moois op. Het kwam per post en via een lezer van mijn blog: een benen bakje, wellicht gebruikt voor spelden, ook uit Noorwegen.

Ik ben er super blij mee en het past mooi in de verzameling....

De afdeling China had ook nog een tweetal verzamelmomentjes: een enorme garenwinder en een eveneens kolossale schaar.... Vanuit mijn huisje met tuin wil ik jullie veel handwerkplezier wensen en natuurlijk een goede gezondheid!

Genoeg wol in huis

We zijn alweer een covid-blijf-in-huis week verder. We bleven weer een week met zijn tweetjes in ons huisje met tuin. Dat laatste is wel een geweldig iets in Coronatijden. Lekker even naar buiten, genieten van de plantjes met vaak een zonnetje op je bol. In de vrije (haha) uurtjes borduurde ik lekker voort op mijn wolwerkje. Hoe meer mijn wollen tuintje groeide, hoe blijer ik er van werd.

In een eerder blogje liet ik jullie drie naalden'boekjes' zien, ook deze zijn van wol. Eentje kreeg een nieuw huis, de andere twee bleven hier. Aan een van de twee maakte ik aan de onderkant, waar je het naaldencompartimentje uittrekt een helft van een Noorse tinnen sluiting vast. Ik kreeg het ooit van een vriendin die helaas niet meer leeft. Echt handig was het niet daar, het was nogal zwaar. Al 'zaaiend' aan mijn wollen boeketje besloot ik het er af te halen en ergens anders opnieuw te gebruiken.

Het stukje tin ging er dus af en ik naaide aan het naaldenetuitje een vogeltje....De keus van het vogeltje was niet 'zomaar'.... Kijk maar eens hier :

Voor mijn tuintje in wording vond ik in de doos met Marker lintjes en lapjes een stukje machinaal kraaienlint. Prachtig, ik vind het zo mooi passen bij de bloemetjes. En het stukje tin? dat kreeg een eervol plekje aan de bovenkant van mijn tasje. Nu willen julie vast weten hoe mijn wolwerkje geworden is?

dit tasje is af en ik ben inmiddels gestart met een nieuw borduurwerkje. Er is immers......'Genoeg wol in huis' Blijf gezond en houdt het gezellig.......

Gezelligheid in huis

Het leven in lockdown begint een beetje te wennen. In de afgelopen week kwam er leuke post langs. Eerst op maandag in de mail toen ik een berichtje kreeg van Jessica Grimm met de mededeling dat ik als lezer van haar nieuwsbrief een van de winnaars was van een garenpakketje. Ik mocht zelf de kleur kiezen en ik koos....rood. Een dag later kwam er post van de postbode. Mijn lieve oudste kind stuurde haar moeder een lief kaartje met een gedichtje van Toon Hermans. Dank je wel, lieve dochter! vandaag kwam opnieuw de postbode langs, ditmaal met een dikke envelop uit Duitsland.

Wat een genoegen om dit mooie pakketje zomaar te krijgen. Héél hartelijk bedankt, Jessica Grimm.

Behalve een mooi Sajou kaartje (een die ik nog niet had in de kleine verzameling) vond ik een prachtige en diverse verzameling garens in de envelop. Sommige bekend voor mij en anderen niet. Er is zijden floss, ( ik zie daar wel een mooi Chinees projektje uit voort komen, Perlé garen in diktes die ik niet heb en van een merk waar ik nog niet eerder mee heb gewerkt, de allerzachtste merinowol van Langley in superzachte tintjes, Mouliné van DMC, van Mez en van Eva Rosenstand en mooie, fijne Broder spécial....in het pakketje vond ik ook nog een zakje met mooie kraaltjes....Een smulpakketje om eerst te koesteren en later lekker te gaan gebruiken... Ondertussen was ik nog niet uitgekeken op mijn wollen avontuurtje waar ik in het vorige blog over schreef. Na drie naaldengevalletjes ben ik het wolborduren wat groter aan gaan pakken.

Op een lapje zwarte wol borduur ik in Zweedse stijl bloemetjes. Yllebroderi heet dat, het is erg leuk om te doen al vergt het wel wat doorzettingsvermogen om van uittelbaar borduren nu opeens vrij te gaan borduren op stof waarop je geen patroon kunt overbrengen. Het werd dus een experiment uit de vrije hand en ik moet eerlijk zeggen: het gaat wennen na verloop van tijd.

Ik merk ook dat ik minder kritisch naar elke steek begin te kijken en dat het 'losse' er langzamerhand in begint te komen.

Zoals je ziet is er nog een heleboel vol te borduren op mijn lapje, maar dat geeft niet. Er is tijd genoeg voor op dit moment en mijn out of the box borduurwerk geeft een heleboel nuttige en fraaie afleiding

Huisspreuk: A Needlebook a day, keeps the doctor away

Hoe gaat het verder in Corona-land. Het gedwongen thuis zitten lijkt voorzichtig zijn vruchten af te werpen, maar echt aanleiding om te juichen is er nog niet. Gisteren en vandaag lekker in de tuin gewerkt, verse plantjes geplant en straks ga ik nog een rondje gieten, ook leuk! Veel tijd voor een handwerkje bleef er dus niet over, maar met een paar prachtige staaltjes wollen stof en wat wollen garen heb ik me naast de tv weer prima vermaakt. In het vorige blog vertelde ik over mijn leuke benen aankoopje uit Noorwegen, een naaldenkokertje gemaakt van een rendierbeen met wol en leer. Dat bracht me op het idee om dan eindelijk eens een Zweeds naaldenetuitje te maken van wollen garen geborduurd op wollen stof. Ik zag ze jaren geleden al eens en sindsdien stonden ze op mijn 'bucketlist'. Ik ging aan de slag en maakte onderstaand naaldenetuitje:

Ik vind het een schatje. Door het 'kokertje' schuift een tweetal wollen lapjes waarin de naaldjes kunnen worden opgeborgen.

op deze foto zie je de twee lapjes er al een beetje uit steken. Deze gaat binnenkort op de post en dus.....maakte ik er nog een. Ik vind dit een erg leuk en ontspannen werkje wat ik bij minder licht lekker gezellig beneden kan doen naast mijn lief.

Dag twee was nummer twee ook klaar en ik werkte deze niet af met een benen ringetje maar met de helft van een sluiting van (vermoedelijk) een Noors vest...Ik kreeg dit stukje sluiting ooit van een vriendin die er niet meer is. Fijn dat ik dit stukje tinnen sluiting nu een mooi plekje heb kunnen geven. Tot mijn plezier staat er op de achterzijde dat het uit Noorwegen komt. Dag drie kon ik er bijna niet meer mee ophouden, met mijn naaldenboekjes en zo ontstond nummer 3

Ik heb veel plezier gehad met mijn wollen avontuurtjes. Het is leuk om zo ook de oude voorraadjes wollen garen en lapjes eens aan te spreken.

Huisvlijt

Sinds mijn laatste blogpost is er weinig veranderd in de vooruitzichten. Het virus woekert door en wij blijven dus thuis. Het zal erom spannen of er voldoende ziekenhuis- en vooral IC capaciteit is... Behalve het werk in huis en tuin, ons wekelijkse uitje naar de supermarkt en mijn huiswerk waarover je in het vorige blog kunt lezen heb ik nog een andere guilty pleasure: struinen op E-bay.... Zo vond ik tijdens mijn huisarrest periode een superlief, piepklein garenwindertje uit China, gemaakt van Paarlemoer en mooi gegraveerd. Ik ben er blij mee! Een prachtige ambachtelijk gemaakte Chinese schaar van koper en smeedijzer, een enorm ding van maar liefst 20 cm. Op dit moment de grootste schaar in mijn...ahum....collectie. Wat ik hier nu wil laten zien is mijn allerlaatste aankoopje....

Ik bedoel niet de prachtige 19e eeuwse houten doos, een Butte uit Noorwegen, die heb ik al een tijdje. Ook bedoel ik niet de mooie blauw witte doopsokken want die breide ik zelf naar een oud Noors patroon en Noors gebruik. Nee, mijn aankoopje is het derde item in mijn mini verzameling Noorwegen en ligt op de doopsokjes die ik in 2011 breide voor Sophie.

Hier zie je het wat beter. Een bot? hoor ik je denken. Inderdaad, een rendierbot, al dan niet van Rudolf.

Het is niet zomaar een bot, het is bijzonder leuk gedecoreerd met een mannetje op een arreslee....

door 'Nils Somby' en dus zocht ik die meneer even op om er meer over te weten.... Ik vond o.a. dit maar als je even googelt kun je nog veel meer over deze Nils Somby te weten komen. Maar om weer even terug te komen op het bot en vooral de functie daarvan: het is een naaldenkoker gemaakt op de traditionele manier van de Saami.

in de ruimte van het rendierbot zit een driehoekig kussentje voor naalden verstopt. Door aan een van de benen ringetjes te trekken kom het naar buiten, trek je aan het andere ringetje dan floept het weer naar binnen. Het kussentje is gemaakt van wollen vilt wat deels is bedekt met een stukje leer. Dat leer is aan één kant in vier lange strips gesneden waarvan er telkens twee om elkaar gedraad zijn als trekkoordje.

aan de andere zijde is het als een flapje om het ringetje geslagen en vastgezet. Er zat een naaldje in bij aankoop en een stukje draad, ook van organische aard. Het lijkt op catgut, wat vroeger gebruikt werd als hechtmatriaal in de chirurgie, voor het bespannen van tennisrackets en voor snaren van muziekinstrumenten. Het woord catgut heft overigens niets met katten van doen, maar komt van het woord cattle (vee). Meestal werd er schapendarm gebruikt.

Ik vind het wel een mooi gebruiksvoorwerpje en het heeft een mooie geschiedenis en herkomst. Het is gemaakt in 1972.

Huiswerk

Het zijn barre tijden, met het Coronavirus. Wij hadden vrij snel in de gaten dat het foute boel is om een besmetting op te lopen dus mijn lief en ik waren het snel eens dat zoveel mogelijk thuisblijven de enige optie was. Dat doen we sinds begin maart. Zaterdag 7 maart had ik nog een erg leuke dag in Maarn, bij de jaarlijkse antiek textielmarkt van Kostuum en dat was voorlopig mijn laatste uitje..... Ik moet me nu thuis zien te amuseren en dat lukt me op de meeste dagen prima. Mijn Chinese rolletje vordert langzaam. Dat komt voor een groot deel omdat ik erg weinig patronen heb, ik werk vooral van foto's uit boeken en probeer in ieder geval de juiste 'sfeer' er in te krijgen. Waar was ik gebleven sinds mijn laatste blogje?

In dit stukje aan de rol zie je een paar randjes die ik vond in een boekje van Ien Rappoldt. Deze waren gelukkig wel van een telpatroontje voorzien en dat borduurde heerlijk, in kleurtjes die normaal de mijne niet zijn :)

Het was een plezier om aan dit eerste werkstukje te borduren. Na deze kleurexplosie borduurde ik verder op een lapje met stripjes van doorstopwerk wat ik vorig jaar maakte. Ik vond een foto er van in een boek en puzzelde op de patroontjes van de doorstopjes. Op een andere foto vond ik de toepassing van deze stripjes en zag dat ze na het doorstoppen worden uitgeknipt en tot kleine sliertjes gerold worden. Zo maakte ik een aantal sliertjes en zette deze vast op en onder een donkerblauwe omgeslagen rand die een kraag moet voorstellen.

het werd een grappig geheel met die opwippende sliertjes. Ik voegde een mooi blauwdrukje toe omdat dat in het kostuum bij de sliertjes hoort en vulde een leeg plekje op met een motiefje in kruissteek wat er zomaar bij zou kunnen horen. In tegenstelling tot het Marker borduurwerk waar ik echt heel diep in de gebruiken en patronen kon duiken ga ik hier om praktische reden meer op mijn intuitie af dan op de juistheid van het geheel. Ik ben tenslotte nog nooit in China geweest en de hoeveelheid aan volken en kostuumgebruiken is te complex om alles in de juiste context te kunnen plaatsen.

er kwam nog een tweede motiefje bij en

Daarna begon ik aan een tweede doorstopproject. Eerst werkte ik op een heel fijn stofje en de randjes schoten maar nauwelijks op. Toen ik draadjes ging tellen bleek waarom: het was een lapje 28 draads linnen. Ik begon opnieuw op wat minder fijn linnen, 22 draads en dat werd erg mooi. Een patroon had ik niet dus ik frutselde uit de losse hand vanaf een foto waar ik ongeveer heen moest met de rijen steekjes. Dat lukte best aardig al moest ik in het begin nogal eens wat uithalen voordat het patroon'in mijn hoofd' zat. De randen horen op een brede band linnen die om het middel wordt geknoopt en waarvan de mooie doorstopranden aan de achterkant zichtbaar zijn.

Na dit blauw op wit doorstopwerk stopte ik nog even door op een lapje 16 draads blauw linnen met een Chinees zijden of acryl draadje met weer andere motieve die ik op een foto zag. Deze stoppatronen vind je op broekspijpen. Aardig is dat er deels met wit wordt doorgestopt en voor een groter deel met zwart, dat geeft een erg mooi effekt.

Dit blauwe lapje was, doordat het minder fijn is, wel een stuk sneller klaar dan het vorige doorstopwerk. Tenslotte maakte ik dit werkstukje op schaal uit hetzelfde boek van Ien Rappoldt. Ook hier weer de uitbundige kleuren, de zilveren kraaltjes, die eigenlijk halve bolletjes moesten zijn (maar waar vindt je die buiten dat éne dorpje in Yunan?) als projectje best geslaagd al was het een hele toer om die kraaltjes er netjes in het gelid op te mikken. Het virus woedt nog even door en wij blijven nog wel even thuis. Je hoort vast binnenkort weer van mij als er iets nieuws te melden is...tot die tijd: blijf gezond en wees voorzichtig!

12 en meer

Een paar dagen geleden werd Sophie 12. Het gaat hard met groot worden, te hard, vindt ze zelf ook. Het werd dus hoog tijd om het inspiratiehoofd te raadplegen voor vlaggetje nummer 12

Het werd er een met een opdracht: een briefje van Sophie aan Sophie. Het mag als het klaar in aan de bovenkant in het vlaggetje worden gestopt. Het is voor deze gelegenheid meer een zakje dan een vlaggetje.

en onderaan in het puntje zit een piepklein naaigarnituurtje met een klosje met twee kleuren garen en een naald. Als het briefje er in zit kan Sophie het zelf dicht naaien en dan is het een geheim zakje met inhoud geworden.

Het vlaggetje mag in 2029 worden open gemaakt als Sophie 21 is en dan kan ze teruglezen hoe ze in 2020 in het leven stond. Ze was er blij mee, met het zakje...en het kleine 'boekje' waarin ze het verhaal aan zichzelf kan doen. En ik? ik was blij met haar enthousiasme over mijn vlaggetje voor haar..... Ondertussen waren er in 2020 nog meer dingen te doen. Half januari gaf ik een masterclass Marker Rijglijf voor Craftscouncil in het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen. Het was méér dan leuk, een heel weekend lang bezig zijn met mooie technieken en ondertussen zelf verwend worden door cursisten die allerlei eigen handwerkjes, zelf gemaakt of zelf gekocht op een reis door China meebrachten. Ook al was er voor mij te weinig tijd om het allemaal goed te kunnen bekijken, het was toch bijzonder, mooi en inspirerend. Ook hier blije reacties, op de mooie materiaalpakketten waarvan je hier een heel klein deeltje ziet,

op de uitgebreide handout die ik schreef en op de beide 'nuttige' werkstukjes waarvan je hier een fragment ziet.

na dit weekend vol inspiratie ging ik aan de slag met mijn eigen Chinese handwerkjes. Eind december maakte ik een jaarzakje met een klein beetje China-inspiratie

en dat raakt inmiddels aardig gevuld. Ik begon aan een minipronkrolletje en maakte een kleine inventarisatie van de lapjes die ik vorig jaar maakte. De Inspiratie voor het rolletje kwam van cursist S die haar kleine Chinese werkstukjes ook in een rolletje bewaart. Ik mocht het rolletje meenemen naar mijn hotel tijdens het Masterclass weekend. Geweldig, wat een inspiratie. Omdat ik totaal andere werkstukjes maak blijft het bij inspiratie van haar en daarna zoeken, puzzelen en nadenken wat er in mijn eigen rolletje mag komen.

Het eerste beginnetje van mijn Miao souvenir zie je hierboven.