Zaans Stikwerk

In het vorige blog liet ik al zien dat mijn mutsje in Zaans stikwerk mee op vakantie was gegaan naar de Ardennen. Inmiddels is het mutsje klaar.

Opgevouwen ziet het er zo uit als hierboven op foto. Eigenlijk worden de mutsjes binnenste buiten gekeerd bewaard, maar omdat ik het heb gevoerd met een zacht flanelletje klapt het beter in zoals ik hierboven laat zien.

Als er een klein babybolletje in gaat ziet het mutsje er zo uit. Jammer dat ik geen pasgeborene in de omgeving heb, ik had het wel even aan willen passen.

Vanaf de bovenkant zie je dit patroontje. Een onderdeel van de cursus Zaans Stikwerk was het zelf samenstellen van een bruikbaar patroontje.

Voor ik de voering er in naaide maakten we in de Ardennen nog een foto van de binnenkant waarbij je goed het verschil kunt zien tussen Boutis en Zaans stikwerk: Bij Boutis zijn er alleen opgevulde delen, bij Zaans stikwerk ook platte vlakken die met ajoursteken opengewerkt worden.

Als ik het mutsje tegen het licht houd kun je goed zien wat ik bedoel. Bij Boutis worden in de regel ook alle losse eindjes draad en pluksel weggewerkt zodat het werk aan voor- en achterkant zo goed als identiek is. Dat er hier nog eindjes draad uitsteken heeft wel een functie: als het werkstukje gewassen wordt kunnen de katoenen draden nog wat na krimpen zodat na enkele wasbeurten alle draadjes aan de achterkant zijn verdwenen terwijl alles nog mooi dik opgevuld blijft.

Bij een dergelijk mutsje wordt er maar aan één kant een bandje aangenaaid. Als het mutsbandje vastgezet moet worden gebruikt men hiervoor een...kopspeld.

Nadat het mutsje in elkaar is gezet heb ik het gevoerd met een flanellen mutsje in hetzelfde model. Aan de achterkant heb ik aan de binnenzijde mijn initialen en het jaartal 2011 geborduurd. Ik heb genoten van de lessen van Inge Bosman bij Needles4all in Amsterdam. Bij het cursusmateriaal zit ook nog een patroon voor een jongensmutsje en van een baby-jakje. Ik kan dus nog even vooruit.

Huiswerk en thuiswerk

Drie verschillende juffen heb ik op 't moment.
Ik geef toe dat het een beetje veel is, maar het is niet anders. En omdat er drie juffen zijn is er ook drie keer een berg huiswerk te maken.

En of dat nog niet genoeg is wordt ik ook met enige regelmaat door de theedoek rechts in beeld verwijtend toegesproken. In de doek zit Blanche namelijk, die altijd en eeuwig bang is dat ze vergeten wordt.
Over de "juf' van het Tuleborduren schreef ik al eerder een logje, twee dagen na het Tuleborduurwerk meldde ik me op deze locatie

naast dit lieflijke kerkje

'ergens' aan de rand van Amsterdam voor de eerste les Zaans Stikwerk. We 'kregen' een prachtig cursuspakket met een flink naslagwerk en patroontjes,

verschillende soorten stof: batist, flanel, satijn, garens en naaldjes

en na een uitgebreide lezing met mooie plaatjes gingen we aan de slag. Eerst tekenen. Nu zet ik normaal gesproken alleen lettertjes op papier bij gebrek aan fantasie maar op de manier waarop wij aan de slag gingen verliep het kunst-proces eigenlijk helemaal niet zo slecht. We tekenden namelijk rookworstjes en daar bleken we allen zeer bedreven in. Halverwege de middag begonnen we aan een klein 'proefje' op stof en spraken af elkaar de week daarop weer te ontmoeten met een opgevuld proeflapje.
Een week later gingen de tassen open en kwamen de proeflapjes ter tafel

Iedereen had een eigen motiefje getekend en daarbij zelf de stofjes gekozen.
Mijn lapje ziet er zo uit:

Ook deze les had 'juf' Inge een heleboel voorbeelden van patronen, foto's, materialen, boeken en dergelijke meegenomen zodat we ideeën konden opdoen van wat er allemaal mogelijk is in deze techniek. Alhoewel ik al meer heb gedaan in zowel Boutis als Trapunto kon ik toch van deze lessen veel leren. Vooral van de vrije manier waarop de workshop gepresenteerd werd heb ik veel geleerd. We werden aangemoedigd om zoveel mogelijk verschillende garens te gebruiken uit de meegenomen voorraad en om te experimenteren met verschillende stoffen. De manier waarop zij patronen tekent en natekent was voor mij ook nieuw en leerzaam.
Omdat er ook nog een juf drie is - alweer eentje met huiswerk - ben ik op dit moment nog niet veel verder gekomen dan het eerste stukje van een driedelig 'iets'.

er moet nog veel aan 'gestikt' worden en daarna wordt het opgevuld en geborduurd. Komend voorjaar hebben we nog een bijzonder uitstapje met de groep. Dan wil ik toch wel heel graag minstens twee werkstukjes af hebben.
Met dank aan Inge voor de inspirerende lessen en Ineke voor de heerlijke catering.