De kabelproblemen zijn weer achter de rug. Gisterochtend kwamen "de mannen" scheppen en ging eerst de straat open, daarna mijn tuin en vervolgens bleek de koppeling tussen ons en hun draadje precies onder mijn heg te zitten. Verkeerd aangelegd ooit, maar niet door mij! Een nieuw stukje kabel en een nieuwe koppeling deden wonderen
Uit blijdschap zet ik hier het gebak vast klaar, pak er gerust eentje:
De maakster van de gebakjes heeft een Flickr fotogallery en de link kwam via Elise die zelf ook af en toe erg mooie en lekkere taartjes maakt. Ze wil deze nu ook proberen. Hoe ‘t moet wordt stap voor stap in de fotootjes uitgelegd.
Omdat het aangename vaak samen gaat met het nuttige hierbij ook een update van mijn laatste Souvenir de ma Vie lapje.
ik pak even mijn map erbij:
Mijn enige kartonnagewerkstuk ooit en reuze handig om alle lapjes mooi plat op te bergen.
Er kan aardig wat in
en er ligt al een flinke stapel Souvenir in delen te wachten op een plekje in de rol.
Deze is er bij gekomen: een lapje met inzetjes, verschillende naden (andere dan in het vorige nuttige lapje), wat splitjes en nog zo het een en ander. Het lapje is nog niet helemaal af maar ik leg het nu even weg tot ik er tijd voor -en zin in- heb.
Het mooie doosje van Gutermann mocht ik hebben. Van mezelf
Ga nou niet met je neus tegen het beelscherm je ogen zitten verknoeien. In het volgende logje komen er details, echt, ik beloof het je ;)
De post bracht gisteren een mooie kaart van Sophie die erg blij is met haar muis uit een eerder logje:
en vandaag kreeg ik uit heel onverwachte hoek post, super lieve "dingetjes" en een gezellige brief.
straks nog wat quilten, een akertje knopen en een zak mest uitstrooien in de tuin, want dat moet toch ook eindelijk eens gebeuren ;)
15 Reacties
donderdag 3 juli 2008
zondag 29 juni 2008
Snel, snel, SNEL!
Niet dat ik nou zo’n haastig persoontje ben, maar Het Net heeft kuren. Wij werden maandenlang aan het lijntje gehouden door het kabelbedrijf die op voorhand de klant verantwoordelijk houdt voor de storing...(hebt u wel het goede kabeltje en is het stekkertje nog wel goed ?) om steevast elk gesprek te beëindigen met de dreigende boodschap "wij rekenen € 40 euro voorrijkosten als het probleem bij u thuis blijkt te zijn.
Uiteindelijk kwam afgelopen week na de zoveelste 24 uurs uitval van zowel de tv als het internet de 'cable guy' die na het vervangen van het contactpunt (toch eigen schuld/dikke bult? ) constateerde dat de kabel buiten onder de straat, de openbare weg dus, gebroken is.
Het wachten is nu op een aannemer die de straat mag openbreken.
Zo nu en dan en maar heel af en toe hebben we geluk en zijn we op onverklaarbare gronden een kwartiertje of halfuurtje online. Zoals nu.
ik zal snel mijn berichtje tikken.
Morgen is het speldenkussentjes-dag want het is eind van de maand. Ik heb een naaldenboekje deze keer:
Begin van de maand kwam onze quiltgroep bij elkaar en we deden een projectje: kleine borduurtjes met een dikke draad DMC op grof stramien. Zomaar uit de losse hand maakten we een schetsje en prutsten het vol met borduurgaren. Vier dagen was ik in de ban van dit werkje; zo leuk en voor even...zo verslavend.
Ik maakte er vier waarvan ik er twee gebruikte voor mijn naaldenboekje. Liesje aan de voorkant en een hart aan de achterkant:
Er is ook nog een Binnenin en dat ziet er zo uit:
een rijtje aan elkaar geregen klosjes garen, een paar lapjes vilt voor de naalden en spelden en er is ook nog plek voor een schaartje. Wat wil je nog meer?
Tijdens mijn periode van internet-Onthouding ben ik heerlijk aan het quilten geslagen. Deze week had ik "afmaakdag"; de naam zegt het al en heb ik heerlijk gewerkt aan 'de quilt voor hem'. Sindsdien ben ik thuis ook weer lekker opgeschoten. Ook mijn tweede nuttige lapje is inmiddels bijna af. Zonder internet zijn heeft ook zijn voordelen.
Ik ga nu dit berichtje plaatsen en probeer nog zo lang mogelijk op bezoek te gaan bij andere loggers. Wees niet boos als ik bij jou niet ben langs geweest, dan ben ik vermoedelijk weer afgesloten ;)
groeten!
25 Reacties
Uiteindelijk kwam afgelopen week na de zoveelste 24 uurs uitval van zowel de tv als het internet de 'cable guy' die na het vervangen van het contactpunt (toch eigen schuld/dikke bult? ) constateerde dat de kabel buiten onder de straat, de openbare weg dus, gebroken is.
Het wachten is nu op een aannemer die de straat mag openbreken.
Zo nu en dan en maar heel af en toe hebben we geluk en zijn we op onverklaarbare gronden een kwartiertje of halfuurtje online. Zoals nu.
ik zal snel mijn berichtje tikken.
Morgen is het speldenkussentjes-dag want het is eind van de maand. Ik heb een naaldenboekje deze keer:
Begin van de maand kwam onze quiltgroep bij elkaar en we deden een projectje: kleine borduurtjes met een dikke draad DMC op grof stramien. Zomaar uit de losse hand maakten we een schetsje en prutsten het vol met borduurgaren. Vier dagen was ik in de ban van dit werkje; zo leuk en voor even...zo verslavend.
Ik maakte er vier waarvan ik er twee gebruikte voor mijn naaldenboekje. Liesje aan de voorkant en een hart aan de achterkant:
Er is ook nog een Binnenin en dat ziet er zo uit:
een rijtje aan elkaar geregen klosjes garen, een paar lapjes vilt voor de naalden en spelden en er is ook nog plek voor een schaartje. Wat wil je nog meer?
Tijdens mijn periode van internet-Onthouding ben ik heerlijk aan het quilten geslagen. Deze week had ik "afmaakdag"; de naam zegt het al en heb ik heerlijk gewerkt aan 'de quilt voor hem'. Sindsdien ben ik thuis ook weer lekker opgeschoten. Ook mijn tweede nuttige lapje is inmiddels bijna af. Zonder internet zijn heeft ook zijn voordelen.
Ik ga nu dit berichtje plaatsen en probeer nog zo lang mogelijk op bezoek te gaan bij andere loggers. Wees niet boos als ik bij jou niet ben langs geweest, dan ben ik vermoedelijk weer afgesloten ;)
groeten!
25 Reacties
dinsdag 17 juni 2008
Waldkirch
Voor wie het niet gemerkt had: ik was er even niet.
De afgelopen dagen waren we in Waldkirch (Zwarte Woud) waar eens in de drie jaar een festival mechanische muziek wordt gehouden. We hoefden niet veel dit keer: we hadden geen orgeltje mee en alleen op zaterdag gaf mijn lief een tweetal lezingen in het Elztalmuseum; daarna werden we uitgenodigd voor een vip-lunch. De rest van de tijd hadden we "vrij" om iedereen te ontmoeten, alles te zien en te beluisteren en natuurlijk om te genieten van heerlijke maaltijden, gezellig een drankje drinken op een terrasje of met een goed glas wijn naast het orgel van Zwitserse vrienden.
Voor mijn weblog heb ik flink gezocht naar de kleine textielmomenten, maar die waren er niet heel veel. Terwijl op vrijdag het Nederlands elftal voetbalde aten wij met een aantal bekenden waaronder een stel uit Friesland. Aangezien hij regelmatig over de Friese taal en cultuur praat heb ik mijn knottendoek spreukje maar eens voor hem opgeschreven met de vraag of hij dat voor mij kon uitspreken. Ik ken de betekenis wel maar ik vind het ook leuk om daarbij de goede klank in mijn hoofd te hebben. Nadat hij mij het spreukje had voorgelezen heb ik hem uitgelegd wat de betekenis en herkomst van de knottendoek is. Hij vond het een mooi verhaal en ik was blij dat ik nu weet hoe het spreukje klinkt.
In de werkplaats van een orgelbouwer zag ik dit zeer oude orgeltje met een geborduurd front. Alhoewel het frontje niet origineel is, was het wel heel oud goud-borduurwerk.
Helaas is het borduurwerk in zeer slechte staat maar ik laat het jullie toch zien:
Ik ben benieuwd of het borduurwerk na restauratie van het orgeltje ook in ere hersteld zal worden.
Ander borduurwerk wat ik zag, zat meer in de knutsel- en hobbysfeer zoals dit bord onder een modern draaiorgeltje
Zelf was ik zaterdagmorgen al vroeg in de plaatselijke breiwinkel te vinden en ik was daar bepaald niet de enige. Eerst stond ik twee mij bekende Amerikaanse dames van adviezen te voorzien, een had wol en breinaalden nodig voor een shawl. Ik heb hen er nog op gewezen dat het die dag WWKIP-day was, maar ik heb ze verder niet op straat zien breien. Daarna kwamen er nog wat bekenden wol- en borduurdingen aanschaffen. De winkel was opmerkelijk goed gesorteerd!
Ikzelf vond er twee klosjes zijden garen (au ver a soie) in verschillende draaddikte om mee te borduren.
In een winkel met antiek en woondingetjes vond ik vier prachtige lintjes, waar ik erg blij mee ben:
eentje in rose-wit, twee rode en een donker grijze.
Op zondag kwam ik ook nog voor een prikkie een oud borduurringetje tegen op standaard. Te handig om te laten liggen.
Behalve een flink aantal orgels waaronder sommige zeer bijzonder waren er ook wat muziekgroepen zoals deze familie uit Chili. De oudste van het gezelschap was grootvader van 80 die met zijn twee kleinzoons het slagwerk bespeelde. Daarbij werden de grote trommels op de rug met de rechtervoet bespeeld ( via een touw aan de hak van de schoen) en het grote bekken met de rechterhand op de rug. Ondertussen draaiden ze dan ook nog al spelend in het rond en voerden allerlei danspasjes uit. Bijzonder knap! De melodie werd gespeeld op twee zelfgebouwde replica orgeltjes rechts op het podium te zien met kleurige frutseltjes eraan en bespeeld door vader en een neef.
in tegenstelling tot de vele orgeltjes op grote of kleinere wagens stonden deze orgeltjes op een poot. Opa is het kleine mannetje helemaal rechts. Een bijzonder gezelschap.
Duitsland is ook het land van het mooie kinderspeelgoed en voor Sophie vond ik deze muis in huis.
Zoonlief had als peuter ook een muis-in-huis en ik heb heel wat uren van mijn leven zoekend naar zijn "Mientjes" doorgebracht. Alhoewel dit natuurlijk een andere muis is vond ik het toch heel grappig om nu deze huismuis tegen te komen.
en voor wie ook de muizenbillen nog wil zien……
...the end...
27 Reacties
De afgelopen dagen waren we in Waldkirch (Zwarte Woud) waar eens in de drie jaar een festival mechanische muziek wordt gehouden. We hoefden niet veel dit keer: we hadden geen orgeltje mee en alleen op zaterdag gaf mijn lief een tweetal lezingen in het Elztalmuseum; daarna werden we uitgenodigd voor een vip-lunch. De rest van de tijd hadden we "vrij" om iedereen te ontmoeten, alles te zien en te beluisteren en natuurlijk om te genieten van heerlijke maaltijden, gezellig een drankje drinken op een terrasje of met een goed glas wijn naast het orgel van Zwitserse vrienden.
Voor mijn weblog heb ik flink gezocht naar de kleine textielmomenten, maar die waren er niet heel veel. Terwijl op vrijdag het Nederlands elftal voetbalde aten wij met een aantal bekenden waaronder een stel uit Friesland. Aangezien hij regelmatig over de Friese taal en cultuur praat heb ik mijn knottendoek spreukje maar eens voor hem opgeschreven met de vraag of hij dat voor mij kon uitspreken. Ik ken de betekenis wel maar ik vind het ook leuk om daarbij de goede klank in mijn hoofd te hebben. Nadat hij mij het spreukje had voorgelezen heb ik hem uitgelegd wat de betekenis en herkomst van de knottendoek is. Hij vond het een mooi verhaal en ik was blij dat ik nu weet hoe het spreukje klinkt.
In de werkplaats van een orgelbouwer zag ik dit zeer oude orgeltje met een geborduurd front. Alhoewel het frontje niet origineel is, was het wel heel oud goud-borduurwerk.
Helaas is het borduurwerk in zeer slechte staat maar ik laat het jullie toch zien:
Ik ben benieuwd of het borduurwerk na restauratie van het orgeltje ook in ere hersteld zal worden.
Ander borduurwerk wat ik zag, zat meer in de knutsel- en hobbysfeer zoals dit bord onder een modern draaiorgeltje
Zelf was ik zaterdagmorgen al vroeg in de plaatselijke breiwinkel te vinden en ik was daar bepaald niet de enige. Eerst stond ik twee mij bekende Amerikaanse dames van adviezen te voorzien, een had wol en breinaalden nodig voor een shawl. Ik heb hen er nog op gewezen dat het die dag WWKIP-day was, maar ik heb ze verder niet op straat zien breien. Daarna kwamen er nog wat bekenden wol- en borduurdingen aanschaffen. De winkel was opmerkelijk goed gesorteerd!
Ikzelf vond er twee klosjes zijden garen (au ver a soie) in verschillende draaddikte om mee te borduren.
In een winkel met antiek en woondingetjes vond ik vier prachtige lintjes, waar ik erg blij mee ben:
eentje in rose-wit, twee rode en een donker grijze.
Op zondag kwam ik ook nog voor een prikkie een oud borduurringetje tegen op standaard. Te handig om te laten liggen.
Behalve een flink aantal orgels waaronder sommige zeer bijzonder waren er ook wat muziekgroepen zoals deze familie uit Chili. De oudste van het gezelschap was grootvader van 80 die met zijn twee kleinzoons het slagwerk bespeelde. Daarbij werden de grote trommels op de rug met de rechtervoet bespeeld ( via een touw aan de hak van de schoen) en het grote bekken met de rechterhand op de rug. Ondertussen draaiden ze dan ook nog al spelend in het rond en voerden allerlei danspasjes uit. Bijzonder knap! De melodie werd gespeeld op twee zelfgebouwde replica orgeltjes rechts op het podium te zien met kleurige frutseltjes eraan en bespeeld door vader en een neef.
in tegenstelling tot de vele orgeltjes op grote of kleinere wagens stonden deze orgeltjes op een poot. Opa is het kleine mannetje helemaal rechts. Een bijzonder gezelschap.
Duitsland is ook het land van het mooie kinderspeelgoed en voor Sophie vond ik deze muis in huis.
Zoonlief had als peuter ook een muis-in-huis en ik heb heel wat uren van mijn leven zoekend naar zijn "Mientjes" doorgebracht. Alhoewel dit natuurlijk een andere muis is vond ik het toch heel grappig om nu deze huismuis tegen te komen.
en voor wie ook de muizenbillen nog wil zien……
...the end...
27 Reacties
maandag 9 juni 2008
Met Liefde op Linnen
Gisteren waren wij in het NOM, het Nederlands Openlucht Museum in Arnhem voor de jaarlijkse contactdag van de Kring van draaiorgelvrienden die net als de jaren daarvoor in het NOM gehouden werd. Dit jaar hadden we zelf ook een orgeltje mee. Omdat wij vroeg van huis gingen en de weg praktisch leeg was waren we al erg vroeg in het museum. Via de dienstingang reden wij om even over negen door een nog bijna slapend museum. Dat is een heel aparte gewaarwording: de "bewoners" van de huisjes waren nog in diepe rust maar gaandeweg kwam er steeds meer leven in de brouwerij. Toen het museum om tien uur open ging voor publiek zocht mijn lief met orgel een plekje in de tram en ik ging op zoek naar de Biedermeier merklapjes, de speciale tentoonstelling in samenwerking met merkwaardig. De tentoonstelling is niet erg groot maar wel mooi. In vier grote vitrines zijn diverse oude en nieuwe lapjes te bewonderen en daarnaast ook ander Biedermeier borduurwerk zoals een brillenkoker, een tas en zelfs een met borduurwerk bekleed stoeltje. Later kocht ik in de museumwinkel ook de catalogus van de tentoonstelling om thuis nog eens op mijn gemak al dat moois te kunnen bekijken.
Het thema in het NOM dit jaar is "relaties" en er was dus veel te doen over de liefde. Afgelopen zaterdag las ik toevallig bij haar over haar uitstapje in het Fries museum waar ze een oude knottedoek had gezien. Groot was mijn verrassing toen ik gisteren maar liefst vier oude knottedoeken mocht bekijken. Ik kende een aantal ervan al van foto’s maar zo in het echt is het toch heel bijzonder.
Het spreukje op deze knottedoek is als volgt:
schoen liefcken ient
ontvanc die gaven die ick iu sent
al is die gaven clin
ghi vet vel vat ick mien
Deze doek is ooit door Ian Dircks aan zijn geliefde gegeven.
In dezelfde vitrine zag ik ook een knottekistje en een knottepong: een prachtig geborduurd zakje om de godspenning of huwelijkspenning in te doen. Ook die kende ik wel van foto’s maar tot mijn verrassing was het kistje veel kleiner dan ik in gedachten had.
Gelukkig zijn mijn foto’s redelijk gelukt. In dit gedeelte van het museum is het vrij donker in verband met het behoud van het textiel. Behalve het gebrek aan licht moest ik ook nog door glas fotograferen en dat is bepaald niet ideaal.
Inmiddels was ook Sophietje met haar paps en mams gearriveerd en met zijn vieren hebben we een mooie wandeling door het museum gemaakt.
Zo waren we op Marken en zagen deze mooi beschilderde kistjes:
eerder fotografeerde ik al een verzameling mutsjes uit Marken; kijk eens wat een prachtige sitsen:
Uiteindelijk zagen we dit mooie wiegje. Het huisje was leeg en even bedachten we hoe leuk het zou zijn om Sophie even, heel even maar, in dat prachtige wiegje te leggen. Maar ja, zo iets doe je natuurlijk niet ;)
Het was een mooie en warme dag en aan het eind van de middag hebben we nog een tijdje met ons orgeltje op een van de terrassen gedraaid. Om vijf uur gingen de bezoekers naar huis en zagen we hoe de rust letterlijk stukje bij beetje weer in het museum terugkeerde. Met een hapje en drankje sloten we daar in alle rust een geslaagde dag af.
meer over de knottedoek
23 Reacties
Het thema in het NOM dit jaar is "relaties" en er was dus veel te doen over de liefde. Afgelopen zaterdag las ik toevallig bij haar over haar uitstapje in het Fries museum waar ze een oude knottedoek had gezien. Groot was mijn verrassing toen ik gisteren maar liefst vier oude knottedoeken mocht bekijken. Ik kende een aantal ervan al van foto’s maar zo in het echt is het toch heel bijzonder.
Het spreukje op deze knottedoek is als volgt:
schoen liefcken ient
ontvanc die gaven die ick iu sent
al is die gaven clin
ghi vet vel vat ick mien
Deze doek is ooit door Ian Dircks aan zijn geliefde gegeven.
In dezelfde vitrine zag ik ook een knottekistje en een knottepong: een prachtig geborduurd zakje om de godspenning of huwelijkspenning in te doen. Ook die kende ik wel van foto’s maar tot mijn verrassing was het kistje veel kleiner dan ik in gedachten had.
Gelukkig zijn mijn foto’s redelijk gelukt. In dit gedeelte van het museum is het vrij donker in verband met het behoud van het textiel. Behalve het gebrek aan licht moest ik ook nog door glas fotograferen en dat is bepaald niet ideaal.
Inmiddels was ook Sophietje met haar paps en mams gearriveerd en met zijn vieren hebben we een mooie wandeling door het museum gemaakt.
Zo waren we op Marken en zagen deze mooi beschilderde kistjes:
eerder fotografeerde ik al een verzameling mutsjes uit Marken; kijk eens wat een prachtige sitsen:
Uiteindelijk zagen we dit mooie wiegje. Het huisje was leeg en even bedachten we hoe leuk het zou zijn om Sophie even, heel even maar, in dat prachtige wiegje te leggen. Maar ja, zo iets doe je natuurlijk niet ;)
Het was een mooie en warme dag en aan het eind van de middag hebben we nog een tijdje met ons orgeltje op een van de terrassen gedraaid. Om vijf uur gingen de bezoekers naar huis en zagen we hoe de rust letterlijk stukje bij beetje weer in het museum terugkeerde. Met een hapje en drankje sloten we daar in alle rust een geslaagde dag af.
meer over de knottedoek
23 Reacties
vrijdag 6 juni 2008
Verstelwerk?
Vanmorgen vroeg plofte er een nieuw nummer van Handwerken zonder Grenzen op de mat. Tijd om het huishouden het huishouden te laten en meteen in een hoekje te duiken met mijn favoriete tijdschrift. Dit keer is een groot deel van het nummer gewijd aan kant. Er was een tijd dat een kantje voor mij een kantje was maar sinds ik me bezig houd met oude handwerktechnieken en daardoor ook regelmatig mooie stukjes kant onder ogen krijg ben ik de schoonheid en de diversiteit gaan waarderen. Er worden behalve de artikelen over kant ook tips gegeven voor diverse uitstapjes om zelf kant te gaan bekijken en dat is met de zomer op komst wellicht een goed idee voor een dagje uit.
Behalve voor kant is er ook een plaatsje gereserveerd voor ander "luchtig" handwerk zoals een prachtig werkstuk in Shetland lace. Twee handwerkwedstrijden dit keer om tijdens de lange zomer aan mee te doen: wordt het een zakdoekje of een ‘luchtig" handwerkje? ach, heel misschien wordt het wel beide!
Van het luchtige en frivole kant is het een flinke stap naar de stevige nuttige handwerken. Deze week stond nuttig lapje twee op mijn menu en dat betekende eerst een schetsje maken van wat er zoal op mijn nuttige lapje gewenst was. Daarna in de boekenkast naar wat nuttige "lectuur" gezocht zoals dit aardige boekje uit 1969 – een vertaling van een boekje van Elsa Svennas uit Noorwegen. Zoals je met wat moeite ziet op de foto hierboven "begint" mijn lap met het opnaaien van twee kleine lapjes. Het linker is er met de hand op genaaid, het lapje rechts is er achter genaaid nadat ik eerst een keurig vierkant gat (met een naadtoeslagje) uit de stof had gesneden; ook dit heb ik met de hand. In het dubbele lapje van het linkervierkant kwamen vier knoopsgaten, met de hand genaaid. Het viel niet mee om nette knoopsgaten te maken. Ik heb eerst een heleboel knoopsgaten geoefend voordat ik tevreden was en het aandurfde om het op het "echte" lapje te proberen. Als je eenmaal in de stof hebt gesneden kun je het eigenlijk niet meer uithalen. Het moest dus in een keer goed zijn. Ik had sterk de indruk dat mijn Bernina me uit zat te lachen tijdens mijn oefenpogingen. natuurlijk kan "zij" het machinaal vele malen mooier ;)
In een proefdoek uit 1825 te zien in het Noorse boekje zijn diverse versierde knoopsgaten te zien. Ik heb mijn knoopsgaten in dezelfde stijl versierd met Holbeinsteekjes, Franse knoopjes en bloemetjes van kettingsteekjes.
In het rechter lapje van een enkele laag stof kwamen nestelgaatjes in oplopende grootte.
Daarna kwam de eerste aanpassing van mijn schets: het rechter lapje leek een beetje "kaal" en dat heb ik opgelost met een geborduurd lettertje in een steekje wat ik nog niet had gebruikt in mijn souvenir:
even met de neus op het scherm:
zo ja, dan zie je het beter. Onder deze twee lapjes kwam een split. Aan een kant met een rechte afwerking, de andere loopt uit in een punt. Ook daar is al wat versierend witborduurwerk op maar het is nog niet af. Aan de rechterkant heb ik het splitje niet vastgenaaid maar sluit het met een lusje en een knoopje.
Daarna moet er een lapje met een aantal naadjes gemaakt worden wat straks in zijn geheel op de onderlap wordt gestikt. Ondertussen heb ik mijn foto’s met oude naailappen bekeken en zag ik nog wat leuke ideetjes en toepassingen
Ik ben hier dus nog wel even mee bezig!
17 Reacties
Behalve voor kant is er ook een plaatsje gereserveerd voor ander "luchtig" handwerk zoals een prachtig werkstuk in Shetland lace. Twee handwerkwedstrijden dit keer om tijdens de lange zomer aan mee te doen: wordt het een zakdoekje of een ‘luchtig" handwerkje? ach, heel misschien wordt het wel beide!
Van het luchtige en frivole kant is het een flinke stap naar de stevige nuttige handwerken. Deze week stond nuttig lapje twee op mijn menu en dat betekende eerst een schetsje maken van wat er zoal op mijn nuttige lapje gewenst was. Daarna in de boekenkast naar wat nuttige "lectuur" gezocht zoals dit aardige boekje uit 1969 – een vertaling van een boekje van Elsa Svennas uit Noorwegen. Zoals je met wat moeite ziet op de foto hierboven "begint" mijn lap met het opnaaien van twee kleine lapjes. Het linker is er met de hand op genaaid, het lapje rechts is er achter genaaid nadat ik eerst een keurig vierkant gat (met een naadtoeslagje) uit de stof had gesneden; ook dit heb ik met de hand. In het dubbele lapje van het linkervierkant kwamen vier knoopsgaten, met de hand genaaid. Het viel niet mee om nette knoopsgaten te maken. Ik heb eerst een heleboel knoopsgaten geoefend voordat ik tevreden was en het aandurfde om het op het "echte" lapje te proberen. Als je eenmaal in de stof hebt gesneden kun je het eigenlijk niet meer uithalen. Het moest dus in een keer goed zijn. Ik had sterk de indruk dat mijn Bernina me uit zat te lachen tijdens mijn oefenpogingen. natuurlijk kan "zij" het machinaal vele malen mooier ;)
In een proefdoek uit 1825 te zien in het Noorse boekje zijn diverse versierde knoopsgaten te zien. Ik heb mijn knoopsgaten in dezelfde stijl versierd met Holbeinsteekjes, Franse knoopjes en bloemetjes van kettingsteekjes.
In het rechter lapje van een enkele laag stof kwamen nestelgaatjes in oplopende grootte.
Daarna kwam de eerste aanpassing van mijn schets: het rechter lapje leek een beetje "kaal" en dat heb ik opgelost met een geborduurd lettertje in een steekje wat ik nog niet had gebruikt in mijn souvenir:
even met de neus op het scherm:
zo ja, dan zie je het beter. Onder deze twee lapjes kwam een split. Aan een kant met een rechte afwerking, de andere loopt uit in een punt. Ook daar is al wat versierend witborduurwerk op maar het is nog niet af. Aan de rechterkant heb ik het splitje niet vastgenaaid maar sluit het met een lusje en een knoopje.
Daarna moet er een lapje met een aantal naadjes gemaakt worden wat straks in zijn geheel op de onderlap wordt gestikt. Ondertussen heb ik mijn foto’s met oude naailappen bekeken en zag ik nog wat leuke ideetjes en toepassingen
Ik ben hier dus nog wel even mee bezig!
17 Reacties
zaterdag 31 mei 2008
Jantje van leiden
Speldenkussentjes, ik had het beloofd: vanaf die dag zou er iedere maand een speldenkussentje of naaldenboekje van mijn hand verschijnen. Vergeleken bij de april versie, die ik toen al een "vluggertje" noemde is het mei-kussentje meer een Jantje van Leiden: een heel eenvoudig logcabin-achtig blokje met in het midden een kleine bloem in applicatie. Het was een pakketje en ik viel op de rozenstofjes.
Het lapje in het midden is bedrukt met kruissteekjes. Bij deze heb ik aan mijn zelfopgelegde mei-taakje voldaan en kan ik gaan denken aan de uitwerking van het juni-ding.
Afgelopen donderdag kwam mijn quiltgroep bij elkaar en we kregen dit keer een erg leuke borduur-opdracht. Ik ben er de hele avond druk mee in de weer geweest (ik geloof niet dat ik ooit zó stil was daar) en thuisgekomen heb ik mijn lapje afgemaakt. Daarna was ik niet meer te stuiten en heb gisteren nog een tweede en een derde gemaakt. Zo leuk! Vandaag was ik in Utrecht en heb ik twee lapjes vilt gekocht die ik er bij wil gebruiken. Voor de rest is het afwachten voor jullie en nog even piekeren voor mij want ik weet nog niet precies hoe ik e.e.a. in elkaar ga zetten. Maar leuk wordt het vast.
Ondertussen kwam ik her en der in huis nog wat speldenspul tegen zoals deze in het rood:
de bovenste twee zijn gekochte exemplaren, de onderste twee heb ik ooit zelf gemaakt.
Een blauwe van vilt die ik op een quiltexpo heb gekocht bij het Hongaarse Quiltersgilde. Dit lijkt mij een erg leuke techniek om zelf eens te proberen:
en tot slot nog een mini muis in vingerhoed. Ook in een ver verleden een projectje van de quiltgroep.
Verder nieuws op speldenkussen en naaldenboek gebied schreef ik hier : uit de envelop uit Frankrijk kwam een beelderig patroontje voor een speldenkussentje en vandaag werd ik na thuiskomst verrast met dit schattige patroon. (héél hartelijk bedankt allebei voor deze leuke en unieke verrassing!) De komende maanden staan er dus nog heel wat mooie dingetjes op het menu.
Het is bijna vijf voor twaalf, de hoogste tijd om mijn logje openbaar te maken, het kan nog net in de maand mei ;)
27 reacties
Het lapje in het midden is bedrukt met kruissteekjes. Bij deze heb ik aan mijn zelfopgelegde mei-taakje voldaan en kan ik gaan denken aan de uitwerking van het juni-ding.
Afgelopen donderdag kwam mijn quiltgroep bij elkaar en we kregen dit keer een erg leuke borduur-opdracht. Ik ben er de hele avond druk mee in de weer geweest (ik geloof niet dat ik ooit zó stil was daar) en thuisgekomen heb ik mijn lapje afgemaakt. Daarna was ik niet meer te stuiten en heb gisteren nog een tweede en een derde gemaakt. Zo leuk! Vandaag was ik in Utrecht en heb ik twee lapjes vilt gekocht die ik er bij wil gebruiken. Voor de rest is het afwachten voor jullie en nog even piekeren voor mij want ik weet nog niet precies hoe ik e.e.a. in elkaar ga zetten. Maar leuk wordt het vast.
Ondertussen kwam ik her en der in huis nog wat speldenspul tegen zoals deze in het rood:
de bovenste twee zijn gekochte exemplaren, de onderste twee heb ik ooit zelf gemaakt.
Een blauwe van vilt die ik op een quiltexpo heb gekocht bij het Hongaarse Quiltersgilde. Dit lijkt mij een erg leuke techniek om zelf eens te proberen:
en tot slot nog een mini muis in vingerhoed. Ook in een ver verleden een projectje van de quiltgroep.
Verder nieuws op speldenkussen en naaldenboek gebied schreef ik hier : uit de envelop uit Frankrijk kwam een beelderig patroontje voor een speldenkussentje en vandaag werd ik na thuiskomst verrast met dit schattige patroon. (héél hartelijk bedankt allebei voor deze leuke en unieke verrassing!) De komende maanden staan er dus nog heel wat mooie dingetjes op het menu.
Het is bijna vijf voor twaalf, de hoogste tijd om mijn logje openbaar te maken, het kan nog net in de maand mei ;)
27 reacties
dinsdag 27 mei 2008
Insane
Na alle prachtige Hongaarse zaken – ook bij Berthi was er vandaag het nodige moois te beleven - weer terug naar de meer nuttige handwerken. Ik had het al beloofd gisteren.
Eerder en daarvoor schreef ik over drie kleine rode school lapjes bestemd voor mijn souvenir. Afgelopen week besloot ik de twee Franse schoollapjes en het rode weeshuislapje bij elkaar te voegen tot een lap.
Voor twee van de lapjes betekende dat geen probleem, ik had ze keurig rondom afgewerkt met een open zoompje en kon ze met enig telwerk keurig netjes met een open zoompje op de grote lap naaien.
kijk:
zo zit het lapje van Madeleine er op geborduurd en met een fijner open zoompje borduurde ik het weesmeisje Elisabet Frederiks in de lap.
Tot zover geen probleem zou je zeggen maar ik had me met het lapje van Mélanie Allard behoorlijk in de nesten gewerkt. Als je de link hierboven hebt aangeklikt weet je dat ik dit lapje rondom met een zelfkantje had afgewerkt. Hoe nu deze zelfkantjes op te naaien zonder al het werk om het zo te krijgen te niet te doen? Ik besloot raad te vragen tijdens de Stitch-in Portugal en Margreet legde mij uit hoe ik een gat kon maken in de borduurstof. Het had heel wat voeten in de aarde voor ik de techniek een beetje beheerste en na heel veel prutsen had ik mijn gat voor elkaar:
Een keurg gat, maar welke steekjes ik ook uitprobeerde om het lapje erin te laten "drijven", de zoom rond het gat bleef maar om aandacht roepen en haalde het hele effekt van het lapje weg.
Ik heb het lapje met het gat bewaard en maak daar een ander binnenkantje voor zodat ik het toch ergens in mijn souvenir kan gebruiken en ben opnieuw gaan nadenken over de afwerking van Mélanie.
Zo is het geworden:
een brede open zoom met op de hoekpuntjes monogrammen, even focussen:
Het totale lapje is bij elkaar een centimeter of veertig en is onder en boven al afgewerkt, het kan dus straks zo aan de rol.
helemaal in nuttiger sferen besloot ik ook een naden-lapje te maken. Op een stukje katoenen batist ging ik aan de slag met zoompjes, oprijgjes, geborduurde randjes
en monogrammen.
Bij het eerste naadje vond ik dat mijn draad machinegaren te dik was in verhouding tot de fijne batist. Ik heb het hele huis afgezocht naar nog fijner garen en uiteindelijk heb ik draadjes getrokken uit een ander lapje batist en heb daarmee genaaid. Even langs een stukje bijenwas, Super! De naadjes hebben toch niet veel te houden en de steekjes zijn nu bijna niet te zien.
Eenmaal een eindje op weg besloot ik dat er ook iets in rood gemerkt moest worden. Met een dun draadje onder de loep ging ik aan de slag om vervolgens te merken dat mijn ogen toch beslist achteruit gingen :)
toen ik de eerste zeven steekjes boven elkaar had en mijn rolmaatje erbij pakte zag ik dat er aan mijn ogen niks mankeerde maar dat ik op ongeveer 40 draads spul zat te tobben. Twee lettertjes is nog net te doen en het ziet er met het blote oog prima uit. Ik lijk wel gek soms
Dit fotootje krijgen jullie natuurlijk niet op groter formaat, dan ziet het er uit als een lap jute waar iemand behoorlijk naast de draden heeft zitten borduren, dus zo gek ben ik nou ook weer niet ;)
Onderaan vond ik nog plek voor wat trensjes en verschillende nestelgaatjes en ook een wasknoopje en een stukje machinaal geborduurd monogramlint ontbreken niet.
En last but not least mijn eerste twee letters ooit in Frans borduurwerk.
Ik geloof dat ik nog een draadje moet afknippen ;)
Mijn souvenir is ongeveer 80 cm rijker en mijn volgende project wordt weer een nuttig lapje, ditmaal op een lapje gewone witte katoen.
29 Reacties
Eerder en daarvoor schreef ik over drie kleine rode school lapjes bestemd voor mijn souvenir. Afgelopen week besloot ik de twee Franse schoollapjes en het rode weeshuislapje bij elkaar te voegen tot een lap.
Voor twee van de lapjes betekende dat geen probleem, ik had ze keurig rondom afgewerkt met een open zoompje en kon ze met enig telwerk keurig netjes met een open zoompje op de grote lap naaien.
kijk:
zo zit het lapje van Madeleine er op geborduurd en met een fijner open zoompje borduurde ik het weesmeisje Elisabet Frederiks in de lap.
Tot zover geen probleem zou je zeggen maar ik had me met het lapje van Mélanie Allard behoorlijk in de nesten gewerkt. Als je de link hierboven hebt aangeklikt weet je dat ik dit lapje rondom met een zelfkantje had afgewerkt. Hoe nu deze zelfkantjes op te naaien zonder al het werk om het zo te krijgen te niet te doen? Ik besloot raad te vragen tijdens de Stitch-in Portugal en Margreet legde mij uit hoe ik een gat kon maken in de borduurstof. Het had heel wat voeten in de aarde voor ik de techniek een beetje beheerste en na heel veel prutsen had ik mijn gat voor elkaar:
Een keurg gat, maar welke steekjes ik ook uitprobeerde om het lapje erin te laten "drijven", de zoom rond het gat bleef maar om aandacht roepen en haalde het hele effekt van het lapje weg.
Ik heb het lapje met het gat bewaard en maak daar een ander binnenkantje voor zodat ik het toch ergens in mijn souvenir kan gebruiken en ben opnieuw gaan nadenken over de afwerking van Mélanie.
Zo is het geworden:
een brede open zoom met op de hoekpuntjes monogrammen, even focussen:
Het totale lapje is bij elkaar een centimeter of veertig en is onder en boven al afgewerkt, het kan dus straks zo aan de rol.
helemaal in nuttiger sferen besloot ik ook een naden-lapje te maken. Op een stukje katoenen batist ging ik aan de slag met zoompjes, oprijgjes, geborduurde randjes
en monogrammen.
Bij het eerste naadje vond ik dat mijn draad machinegaren te dik was in verhouding tot de fijne batist. Ik heb het hele huis afgezocht naar nog fijner garen en uiteindelijk heb ik draadjes getrokken uit een ander lapje batist en heb daarmee genaaid. Even langs een stukje bijenwas, Super! De naadjes hebben toch niet veel te houden en de steekjes zijn nu bijna niet te zien.
Eenmaal een eindje op weg besloot ik dat er ook iets in rood gemerkt moest worden. Met een dun draadje onder de loep ging ik aan de slag om vervolgens te merken dat mijn ogen toch beslist achteruit gingen :)
toen ik de eerste zeven steekjes boven elkaar had en mijn rolmaatje erbij pakte zag ik dat er aan mijn ogen niks mankeerde maar dat ik op ongeveer 40 draads spul zat te tobben. Twee lettertjes is nog net te doen en het ziet er met het blote oog prima uit. Ik lijk wel gek soms
Dit fotootje krijgen jullie natuurlijk niet op groter formaat, dan ziet het er uit als een lap jute waar iemand behoorlijk naast de draden heeft zitten borduren, dus zo gek ben ik nou ook weer niet ;)
Onderaan vond ik nog plek voor wat trensjes en verschillende nestelgaatjes en ook een wasknoopje en een stukje machinaal geborduurd monogramlint ontbreken niet.
En last but not least mijn eerste twee letters ooit in Frans borduurwerk.
Ik geloof dat ik nog een draadje moet afknippen ;)
Mijn souvenir is ongeveer 80 cm rijker en mijn volgende project wordt weer een nuttig lapje, ditmaal op een lapje gewone witte katoen.
29 Reacties
Abonneren op:
Posts (Atom)