Over meekrap en kabinetten

Dat was een leuk logje gisteren over de mee.bael, dat merkte ik wel aan de reacties voor en achter de schermen. Zelf heb ik er ook veel van geleerd door op zoek te gaan naar de feitjes achter deze gevelsteen.

Ik schreef het al, het eigenlijke doel van het tochtje was een rondje langs de vlooienmarkt en..een bezoekje aan de winkel van Sanny  waar de quilt waar ik van haar al zoveel over gehoord had en waar ze me al eerder delen van liet zien op haar laptop nu eindelijk  in volle glorie zou hangen.

Ik werd niet teleurgesteld: het is een beauty!  Op  Sanny's weblog  hadden we al een voorproefje gekregen maar als je er eenmaal voor staat is zo'n quilt natuurlijk pas echt indrukwekkend. 

Op zaterdag in een drukke winkel is het wat moeilijk om voldoende afstand te kunnen nemen om de gehele quilt in één foto te  vangen maar een klik op het linkje hierboven brengt je naar Sanny's blog en daar staat hij wel in zijn geheel op.

Ik houd het dus maar bij de details. De quilt is samengesteld uit oude en nieuwe fragmenten textiel. Antieke en soms zelfs zeer antieke lapjes afgewisseld met nieuwere exemplaren die allemaal voor Sanny een eigen herinnering hebben.  Een lapje wat zoonlief op prille leeftijd borduurde, maar ook fragmenten van door Sanny zelf ontwikkeld textiel wat nu nog steeds bij haar in de winkel te koop is. 

Jammer genoeg waren er op zaterdag ook klanten in de winkel en die willen natuurlijk  allemaal graag geholpen worden;  een volledige 'rondleiding'  langs alle lapjes van de quilt moeten we dus maar eens op een andere dag plannen.

  Een willekeurig fraai plekje op één van de 'kastplanken'  wat een prachtige ideetjes doe je hier op als je zelf ook graag zo'n quilt wilt maken van oude fragmentjes textiel.

 

Zelfs de dookrollen hebben een plekje gekregen in Sanny's indrukwekkende kabinet. In de etalage van de winkel staat het prachtige miniatuur-kabinet wat model gestaan heeft voor deze stoffen versie. Ook die is gevuld met kleine, o zo fraaie lapjes.

Wie deze maand tijd heeft om naar Delft te gaan raad ik een bezoekje aan Sanny's winkel van harte aan, het is zeer de moeite waard.

Over meekrap en kabinetten

Ik had dit logje ook 'Het gelijk van Elisabeth' kunnen noemen want zij was het, die als eerste het hele verhaal bij elkaar googelde.

Ik was inderdaad in Delft waar ik onder het pand Oude Delft 137-139 de opnieuw ingemetselde gevelsteen ontdekte. Hier kun je het hele verhaal lezen. Een eerdere bewoner, Paulus van Beresteyn (1548-1625) was naamgever van het pand. Hij noemde het 'In de gulden Mee.bael', hij was namelijk een zeer succesvol handelaar in meekrap, de rode verfstof die in de lakenindustrie gebruikt werd.

Ook Delft had indertijd een bloeiende lakenindustrie. Veel straatnamen en dergelijke herinneren nog aan die tijd zoals de Voldersgracht, de Verwersdijk, Het Raam en de Drapeniersbrug.

Ik stel me zo voor dat aan de Voldergracht de volders van Delft hun werkplaatsen hadden waar de wollen weefsels gereinigd en gevilt werden. Dat vilten werd gedaan om het laken dichter te maken zodat het steviger en warmer was.  Op de Verwersdijk woonden en werkten de ververs. Misschien kochten zij hun verfstoffen bij Paulus van Beresteyn?  Op grote, schuin geplaatste rekken liet men het laken drogen na het verf-proces en dat rook kennelijk niet al te fris. Om die reden kun je het raam altijd buiten de stad vinden. Bij uitbreiding van de stad werd het raam dan verplaatst en werd een nieuwe naam gekozen om de plek van het raam aan te duiden.  In Amsterdam vind je na de diverse uitbreidingen de Raamgracht, de Raampoort, de Raamstraat en het Raamplein. 

De naam Drapeniersbrug herinnert aan het beroep van drapenier, (de lakenreder, de inkoper van de wol)  Ik vond een erg leuke link met beschrijvingen van oude beroepen. Daar vond ik onder andere het beroep van drapenier. Een erg leuke site om eens heerlijk te snuffelen naar al die soms lang vergeten beroepen. Op de pagina waar ik de drapenier vond zag ik een verklaring van de uitdrukking  'rijke stinkers'.  Ben je nieuwsgierig waar dat vandaan komt dan is een kijkje op de site aanbevolen ;)

Naast de gevelsteen vonden we bovenstaand bordje. Voor de volledigheid een linkje van een site over meekrap.

Mijn tochtje door Delft betrof een rondje langs de grachten waar op zaterdag een brocante-markt is. We kwamen bij toeval Sophietje tegen die zeer blij was om haar opa en oma te zien. Ze wilde 'op kansie'  want zulk mooi terasjes-weer  èn je opa en oma zien is voor een tweejarige bijna vakantie.

Natuurlijk was ik bij Sanny de Zoete om haar schitterende quilt te bewonderen. Ik maakte een schat aan foto's maar die laat ik in het volgende logje zien

Puzzeltje voor de zondag

Ik was er al vele malen langsgelopen voor ik aan het eind van het paadje langs de parkeergarage in X deze gevelsteen ontdekte in de poort die naar de straat leidt.

De vorige keren dat ik er was, had ik geen fototoestel bij me en daarom besloot ik bij aanschaf van mijn volgende mobieltje om er een met die functie te nemen. Inmiddels ben ik de blije bezitter van een telefoon met fototoestel en heb zelfs de mogelijkheid om daarmee een filmpje te maken.

Gisteren liep ik weer langs de plek en deze keer had ik zelfs twee mogelijkheden om een mooi plaatje te schieten. Ik had namelijk met een heel ander doel mijn gewone fototoestel ook op zak.

 

Dit is wat ik zo graag met jullie wilde delen met daarbij de vraag wat de bedoeling is van de tekst in mooi vergulde letters op deze gevelsteen ?

Wie het weet mag het zeggen; later vertel ik wat meer over deze prachtige steen, waar die steen te vinden is (tenzij er een slimmerd is die zelfs dát weet te vertellen) en ook wat ik in stadje X ging doen.

Zo'n handig mapje

Iedere, nou ja, bijna iedere handwerkster maakt zo nu en dan een of ander leuk speldenkussen, naaldenboekje of ander o zo handig handwerk Ding.

Deze zomer ging ik met een boek, een lapje grauw linnen, wit garen en wat handwerkspulletjes op vakantie. Omdat ik  niet zo heel goed liep na een mislukte landing onderaan de trap had ik erg veel tijd voor mijn handwerkje op mijn Franse balkonnetje.

Het boek dat ik meenam is La broderie Blanche en het staat vol met leuke projectjes in verschillende witwerk-technieken.

Mijn keus viel op een handwerk-mapje in Dentelle Ruskin en een piepklein stukje daarvan liet ik eerder al zien.

Inmiddels ben ik een stuk verder en op wat kleine afwerk-puntjes na is het mapje af.

 Het is uit een Japans boekje en dus opent het mapje aan de linkerkant, van achter naar voren en ik heb het zo gelaten. Dit is de voorzijde en op een sluiting na is deze kant van het mapje klaar.

 

Een stukje van het borduurwerk heb ik vergroot om een beter idee te krijgen van de techniek. Het mapje is geborduurd op 12 draads linnen met wit borduurgaren nr 16.  Als ik nog eens iets in deze techniek ga maken kies ik zowel het linnen als het garen wat fijner alhoewel ik het effect van deze combinatie ook wel mooi vindt nu het af is.

De binnenzijde van het mapje ziet er - voorlopig - zó uit:

 

Twee handige vakken waar van alles in kan, de bovenrand is voorzien van een  geborduurde schulpjesrand en het vak is in het midden met een staafknoopjes-steek in tweeën gedeeld.

 

Ik vind het wel een aparte manier om de beide helften te scheiden.

Ook rondom is het gehele mapje met schulpjes afgewerkt op 1 cm na. Mijn draadje was op en de tijd van het borduur-moment ook. Daar moet ik dus ook nog wat aan doen.

Ik denk dat ik het linkervakje nog wat onderverdeel zodat mijn schaartje niet aan de wandel gaat.

 

Aan de achterkant borduurde ik een letter M.

Bij het mapje hoort een klein speldenkussentje, een scissorfob in dezelfde stijl. Ik denk dat dat een mooi werkje wordt voor een volgende vakantie ;)

La Broderie Blanche, Jours et dentelles, Ayako Otsuka

Editions de Saxe, ISBN 978-2-7565-0221-2

Blanche de Valck

My name is Hilly and I'm an addict.  Hilly schreef het echt op 30 juli, kort na de vorige Blanche update en haar email was vergezeld van maar liefst 8 foto's met in toenemende mate Blanche-achtige vorderingen. 

 Al zittend op bed bracht ze het eerst tot vier complete alfabetten èn een randje. Haar tornmesje in de aanslag voor als er onverhoopt iets verkeerd zou gaan. 

 Al tuinierend met Paul Biegel kreeg haar lap een rijtje cijfers. 

 Met Margriet de Moor bracht ze het tot vijf rijen letters. "En nu moet ik werken" schreef Hilly erbij

maar dat was niet geheel waar want er lag een nieuw boek naast de nieuwe rij met letters en cijfers

 Even leek het er zelfs op dat lezen belangrijker werd dan borduren maar 

daar piepte dan toch alfabet acht (eight voor de Engelstaligen onder ons) onder de krant vandaan.

 Hilly probeerde nog even of het borduren sneller zou gaan met een moderne versie van het plompje

 maar de stand bleef op die dertigste juli steken op 8 complete rijen van Blanche.

Mijn eigen lapje vordert ook, de stand van hedenmorgen  (29 augustus)  is bijna twee alfabetten. Na Hilly's enorme bijdrage valt dat natuurlijk tamelijk in het niet, maar ik laat ze toch zien.

 al was het maar om vragen te voorkomen :)

 

Onaffe zakdoekjes

Het is al weer een tijdje geleden sinds ik over zakdoekjes schreef.  Sinds een paar  jaar richt  mijn verzamelwoede zich ook op zakdoekjes. Aanvankelijk om goed naar de techniekjes te kunnen kijken, later kwam daar Hankies4all bij, met iedere twee maanden een nieuwe aflevering om zelf aan de slag te gaan. 

Sinds die tijd speur ik met nog meer ijver de kraampjes langs als ik ergens te vlooi ben en soms, héél soms zoek ik een dure uit bij Sanny

Op die manier heb ik al een aardige collectie bij elkaar weten te sprokkelen. Soms krijg ik ook zakdoekjes die niet af zijn. Een goede handwerkster die met een mooi doekje bezig was en dat om welke reden dan ook nooit heeft afgemaakt laat uiteindelijk een half werkstukje na. Te mooi om weg te gooien en daarom bleef het vermoedelijk bewaard.

 

Van Trijnie kreeg ik deze toen ik mijn eerste monogrammetjes probeerde te maken. "Kijk er maar eens goed naar en misschien kun je hem zelfs wel afmaken". Met deze opdracht ging het zakdoekje mee naar huis en zo nu en dan neem ik het in handen en geniet van de fijne lettertjes en het prachtige schulpje. 

Er moet nog een hoop aan gebeuren, kijk maar...

Bij de opening van de tentoonstelling 'Aan de Rol' hield Sanny de Zoete een toespraak en bij die gelegenheid gaf zij mij  een paar opdrachtjes in de vorm van nog niet afgemaakte zaken. Een daarvan was dit zakdoekje:

Bij deze is de rand voor een groot deel geborduurd met een fijn naaldkantje. Het is leuk om eens te proberen of ik dat net zo netjes kan als de maakster van dit zakdoekje. Deze heeft (nog) geen monogram maar met zo'n fraaie letter en een kroontje kan dat geen groot probleem meer zijn.

 

Het zakdoekje heeft ook een mooi opengewerkt patroontje langs de rand.

Op een heel andere manier niet af  is onderstaande Siamese tweeling 

 Twee herenzakdoeken, zo van de rol geknipt. Het materiaal is linnen batist. Een in Frankrijk wonende vriendin kocht een rol van twaalf en stuurde mij dit  tweetal.  Ze komen uit Cholet waar in het verleden een zakdoeken industrie gevestigd was. Ik zou er een mooi zoompje aan kunnen maken en misschien wel een monogrammetje. Aan de andere kant vind ik dat ook een beetje zonde nog, dan moet ik ze losknippen en wassen. Dat laatste vind ik ook een beetje jammer omdat de pap uit de fabriek er nog in zit.

Helaas voor ons zakdoekjesverzamelaars is Hankies4all  afgelopen voorjaar  gestopt met de tweemaandelijkse afleveringen maar ik heb goed nieuws! 

Handwerken zonder Grenzen komt in het najaar met een nieuwe website en daar.....

...zul je zo nu en dan een nieuw Hankje tegenkomen.

Just for Ladies

Het is zomer, de meeste dagen is het weer prima en die kans grijp ik dan meestal aan om heerlijk ergens te gaan vlooien.  Op ons gemak ( mijn lief vindt het gelukkig ook een leuke tak van sport) kuieren we langs de kraampjes in de hoop nou net dat ene te vinden waar je hart een beetje sneller van gaat kloppen. 

Zelfs zonder buit zijn zulke dagjes uit altijd gezellig en leuk.

Deze zomer is het er nog weinig van gekomen. We gingen een keer naar de Lange Voorhout in Den Haag en daarna een ochtendje naar Delft op zaterdag, met een gezellig zonnetje heerlijk  langs de grachten de vele kraampjes langs en daarna verstapte ik me op de trap waardoor winkelen en kuieren opeens niet meer zo heel aantrekkelijk klonken.

Nu amuseer ik me thuis ook prima met een boekje en een handwerkje dus voor zover is en was er niets aan de hand. Toch miste ik ons jaarlijkse zomer-gesnuffel.

Een nieuwe hobby werd geboren: zoeken op ebay.

Ik kocht een heleboel "klein grut", praktische handwerkgereedschapjes van weleer waar ik nu juist zo dol op ben, een mooi priempje, een handig schaartje, een handig naaldenkokertje. Leuke dingetjes en een mooie aanvulling op wat er zoal eerder werd verzameld.

Mijn absolute vondst is deze Ladies Companion,

een piepklein leren kokertje met daarin een aantal handige gereedschapjes en....... een klein kristallen flesje waar een heel klein beetje parfum in past. Een handwerkende dame moet zich tenslotte zo nu en dan besprenkelen nietwaar? 

Het hele kokertje is niet groter dan 3 x 4 cm en is in totaal bijna 8 cm hoog. 

 als je het open maakt zie je dat alle gereedschapjes en het flesje een eigen plekje hebben.

 De inhoud van het etuitje is behalve het parfumflesje, een zilveren vingerhoedje, (toevallig net in mijn maat, een klein schaartje, een rijgnaald, een dikke naald, een priempje en een een knopenhaak met aan de onderkant een bodkin. 

 

zo is alles nog een beetje duidelijker te zien. In het flesje zijn kleine sterretjes gegraveerd en sommige gereedschapjes hebben een koperen of verguld (?) uiteinde. In het schaartje is een afbeelding van een sleuteltje gegraveerd. 

Het was spannend om een bod te doen op dit mooie setje en opnieuw toen de postbode het pakje bracht. Ik ben er heel erg blij mee.