In bloei

Omdat vorige week onze borduurdames weer bij elkaar waren voor onze tweemaandelijkse bee had ik mijn lapje met kronen maar weer eens opgezocht. Tijdens de borduurdag heb ik nog wat steekjes kunnen maken alhoewel dat meestal erg moeilijk is omdat de steekjes klein en de afleiding groot is. Weer thuis ben ik er de afgelopen dagen druk mee in de weer geweest.
Zaterdag las ik zo hier en daar bij andere bloggers wat zij zoal te melden hadden en zo kwam ik bij Willy een verslag tegen van haar bezoek aan een merklappententoonstelling in Epe. Tot mijn grote verrassing ontdekte ik bij de foto's in het log, vlak onder de stoplapjes, een weeshuislapje uit Amsterdam, gemaakt in 1860. Op dat lapje staan dezelfde hertjes die onderaan mijn weeshuislapje pronken. Mijn lapje is een variant op een weeshuislapje dat ik vond in Handwerken zonder Grenzen nummer 1/1995 en is oorspronkelijk geborduurd in 1894, ruim dertig jaar nadat het lapje uit Epe gemaakt werd.
Het lapje wat  in het blad staat en waarvan ik delen gebruik voor mijn eigen lapje heeft een vrijwel identiek patroon met drie "boompjes" en twee herten.
Hier zie je het nogmaals op een foto die ik voor een eerder logje gebruikte

Tot mijn verbazing blijken de "boompjes" in het lapje uit Epe bloemen te hebben, anjers om precies te zijn. Willy was zo lief om me haar foto's op te sturen en aan de hand daarvan borduurde ik dit weekend bloemen op mijn kale steeltjes'.

Het kwam me eigenlijk wel goed uit;  omdat ik het patroon aanpas was er een klein open stukje ontstaan tussen de kronen en de steeltjes. Nu is dat mooi opgevuld.

Oorspronkelijk waren er twee kronen boven de bloemenmandjes geborduurd, aan weerszijden een. Daartussen stond het wapen van Amsterdam  met aan beide kanten een leeuw. Nu heb ik niet zoveel met Amsterdam en meer met kronen omdat dat de opdracht binnen de borduurgroep is. In mijn versie komen er nu vier kronen die wat groter zijn dan de originele.

Sterk uitvergroot ziet het er zo uit. Het wordt – net als het origineel – maar een prutserig klein lapje, 21 cm in breedte en de hoogte zal niet veel meer bedragen.
Het is erg leuk om een oude Handwerken zonder Grenzen als inspiratiebron te nemen voor een eigen werkstukje en nog leuker is het als je dan bij toeval op zo'n mooie aanvulling stuit.
Met dank aan Willy

Ik heb al een boek...

Ooit, toen verkopers nog aan de deur kwamen om hun Dingen te slijten belde een boekverkoper van een van Nederlands grootste boekenclubs bij ons aan. Mijn lief deed open en ik hoorde hem vriendelijk doch beslist zeggen: "Ik heb al een boek". Er werden geen zaken gedaan die dag ;)

Op onze vakantie in  de Haute Savoie in juli heb ik een flinke tijd doorgebracht in de plaatselijke boekhandel die altijd zeer goed gesorteerd is in handwerkboeken. Een flink aantal stond thuis al in mijn kast maar er waren ook veel nieuwe uitgaven die ik graag wilde bekijken.

Een boek trok onmiddellijk mijn aandacht: 

ik begon te bladeren

 

mijn enthousiasme

 

groeide met 

 

de minuut, totdat ik dit

 

tegenkwam, spelende poesjes, die had ik al meer gezien, thuis in mijn eigen boekenkast ;)

Ik suste mezelf dat het heus heel goed mogelijk was dat ik die poesjes eerder was tegengekomen, het was immers een oud, ingekleurd patroontje en die kom je nu eenmaal regelmatig tegen in één of ander boek.

Ik bladerde verder, toch enigszins gealarmeerd en zag deze twee merklapjes, in hetzelfde jaar gemaakt en mogelijk door twee klasgenootjes 

 

Ik besloot het boek niet te kopen, maar het kostte wel moeite.

Bij thuiskomst bleek het boek inderdaad in mijn boekenkast te staan. Dit gebeurt jullie toch ook wel eens? eerlijk zeggen!

Ik vond overigens nog een mooi boek van dezelfde uitgever, weer  zo'n heerlijk kijk- en inspiratieboek met  een heleboel patroontjes en zelfs een paar recepten uit de Elzasische keuken. Dit boek gaat over de Elzas, het handwerk in het bijzonder maar er is ook aandacht voor het andere "handwerk" zoals het aardewerk, het houtsnijwerk en de prachtig beschilderde kisten en dozen.

 

Ook hier prachtige plaatjes, veel te zien en te lezen

 

inspirerend  handwerk 

Ik heb wel wat met de Elzas, mijn grootvader is er geboren. Tot mijn verrassing zag ik in het boek  een foto van het servies waarin ik in mijn jeugd van at als we bij opa en oma waren.

 

Alle bordjes hadden een verschillende afbeelding in het midden. Dat betekende snel je bordje leegeten tot je bij het plaatje aan kwam ;) 

Abécédaires au Point de Croix de la toile à la Page,  Corinne Chambras-Gangloff. Arte Libris, ISBN 978-2-914856-59-1

Broderies au Point de Croix et Traditions, Fabienne Bassang, Arte Libris, ISBN 978-2-914856-68-3

Blanche de Valck, geschiedenis

Ik had jullie nog een vervolg op mijn logje over Blanche de Valck beloofd. In het vorige logje over Blanche liet ik de lap van Hilly zien die al een heel eind op weg is met de randjes en alfabetten.

De originele lap is in bezit van Trijnie met wie ik de tentoonstelling 'Aan de Rol' dit voorjaar organiseerde. Zij kocht de lap en leende hem vervolgens begin 2009 uit aan de Antwerpse borduur-vereniging  het Vingerhoedskruid. 

Men vond de lap zo mooi en zo bijzonder dat aan Trijnie gevraagd werd of de lap op patroon gezet mocht worden en zo werd menig borduurhart op die tentoonstelling verblijd met de aanschaf van een patroon. In die tijd kocht ik mijn exemplaar.

Toen wij afgelopen winter bezig waren om de oude stukken uit te zoeken voor de tentoonstelling in De Lier vroeg ik Trijnie of we de lap van Blanche ook daar mochten tentoonstellen. Weer werd Blanche een enorm succes en van diverse kanten bereikte mij de vraag of het patroon nog leverbaar was. Ik mocht de laatste vijf, zes patronen kopen en die was ik binnen heel korte tijd al weer kwijt.

Wie nu nog graag een patroon van deze lap zou willen hebben moet ik dus helaas teleurstellen, de patronen zijn op en worden voor zover ik begrepen heb niet meer bij gemaakt.

Het origineel is geborduurd rond 1893 door Blanche de Valck au convent des Soeurs de Sacré-Coeur de Jesus in Antwerpen. De lap is van linnen met 22 weefseldraden in de breedte en 26 draden in de hoogte, linnen waar ik zo snel niet aan kan komen.

Om het origineel zoveel mogelijk te benaderen borduur ik op een 22 draads  evenweave  linnen waardoor mijn lap straks wat langer uit zal vallen en de patronen  zullen ook stuk voor stuk iets hoger uitvallen dan die van het origineel.

De buitenmaten van de lap zijn 56,5 cm breed - 68 cm hoog, alle vier de zomen hebben een verschillende open naad. Er zijn zeven verschillende randen en veertien alfabetten op het patroon. Daarna volgen twee rijen van elk twaalf stopjes. Onderaan de lap bevinden zich nog twee identieke bloemenslingers met de initialen HR en EP gevolgd door een Cartouche met het jaartal 1893

Het moet een enorm werkstuk geweest zijn waar Blanche in haar vroege jeugd aan begonnen is. Op zulk fijn linnen werkt het niet gemakkelijk. Ik ga er dan ook de tijd voor nemen en zal met enige regelmaat een paar uurtjes aan de lap verder borduren. Echt spannend is het niet maar het is wel erg leuk om zo'n enorme lap langzaam te zien groeien.

 

Ik heb een net iets andere manier van werken dan Hilly; ik werk de bovenrand tegelijk op met alfabet nummer een en ook de linker zijrand laat ik in stukjes meelopen met de rest van de rijen. Ook ben ik van plan om de open zomen stukje bij beetje mee te borduren om straks geen "meters" van het zelfde te hoeven maken.

Ook dat is een leuk onderdeel van onze expeditie, kijken hoe de anderen "het doen".

In uitvergrote toestand ziet mijn lap er nu zo uit: 

 en de totale "Blanche" wordt straks zo:

 

Hilly, Mienke, Dijn en ik hebben dus nog een heleboel steekjes te maken ;)

Na mijn vakantie heb ik nog niets verder geborduurd aan Blanche, wel ben ik wat verder gegaan met mijn vakantie projectje waarvan hieronder een klein glimpje te zien is 

Nieuwsgierig ? kom gewoon nog eens terug dan zie je wat het geworden is ;) 

Weer terug

Ik was er eventjes niet, maar dat hadden jullie vast wel gemerkt of misschien gedacht. Wij waren in de Haute Savoie waar iedere twee jaar een enorm festival Musique Mecanique wordt gehouden. Voor de vijfde keer waren wij twee van de ruim 450 orgeldraaiers die de straten van Les Gets voor drie dagen onveilig maken.
Het was weer een groot feest, maar voor het zover was viel ik thuis nog even van de trap. Denken dat je er al bijna bent en dan twee in plaats van één treetje naar beneden komen. Het was genoeg om me voor het eerst van mijn leven bij de avond-huisartsenpost te melden en de dag dat ik eigenlijk de koffers moest pakken en allerlei andere dingetjes moest regelen en doen besteedde ik aan het organiseren van een paar krukken.
AU
Krukken of niet, ik heb me geamuseerd en hoe ;)

 

Er waren weer allerlei helse machinerieën op het feest zoals deze

en deze die met hem hierboven en nog een andere meneer was

(ik was niet de enige fan van de machinerietjes ;)

Omdat ik de kleding van de heren erg apart vond heb ik daar ook een foto van gemaakt.

Er was een wandelende kerkklok

met beweegbare vleugeltjes

en 's avonds werd met veel vuurwerk en het nodige lawaai de "meuh"  de dorpskoe binnengebracht

er was eten, en wijn en gezelligheid  

(en dit is nog maar één klein hoekje van de enorme eetzaal waar de vele festivaliers dagelijks een drie gangen menu voorgeschoteld kregen )

Er liepen twee zéér fanatieke nepagenten rond die de bezoekers van het festival soms tot wanhoop dreven: dan weer werden bezoekers bekeurd omdat ze een foto hadden gemaakt van één van de vele orgeltjes, dan weer werden bezoekers onder driftig gefluit hun plaats op het trottoir gewezen, nee niet hiér, prrrrrrrrt, maar dáár, prrrrrrrrrrrrrt, vijf cm verder gebarend.
De agenten kregen na afloop een prijs voor hun act en een fles Genepi, het lokale (en zeer lekkere) kruidenlikeurtje

Vooraf en en aan het eind was er een parade door het dorp waarna de festivaliers zich met instrumenten  verzamelden op het dorpsplein

In de consternatie met mijn zielige pootje waren we de kat vergeten. Van huis weggegaan zonder poes Carla. Schande riepen onze kinderen en na familieberaad heeft Elise de kat opgehaald) ontvoerd zegt mijn lief) en sindsdien wordt ze liefdevol verzorgd door Sophie die zich het lot van de achtergelaten poes zeer aan heeft getrokken

Carla, hier op archiefbeeld, is door ons in Frankrijk tijdelijk vervangen door Phil, de Alpine marmot maar wij willen natuurlijk Carla weer héél graag terug

Blanche de Valck, het begin

Het lijkt wel of er nog niet genoeg projecten en SAL-letjes te melden waren. Voor degenen die het woord SAL nog niet helemaal begrijpen een SAL is een borduurwerk dat je tegelijkertijd  met anderen maakt.
Bij de mand met theedoeken had ik nog niet eerder de enorme schoolmerklap in Rood van Blanche de Valck genoemd. Het origineel is in bezit van Trijnie en wie naar de tentoonstelling Aan de Rol is geweest kan zich misschien de lap nog herinneren. (op de foto's van bijgaande link zie je de merklap liggen onder maar liefst acht Rosina Luger's, zo groot is hij ).
Vandaag geef ik de eer aan Hilly  (zij is blogloos ) om het spits af te bijten en haar prille begin van Blanche te laten zien.

Hier heeft Hilly al een heel eind van rand een ( het patroon kent maar liefst zeven verschillende randen) en ook al wat letters van het eerste alfabet.

Al bordurend bedacht ze dat ze ook een boek moest lezen

 

en daarna nog een. Om trek van te krijgen en daarom nam ze er iets ook  lekkers bij

Daarna borduurde ze nog twee complete alfabetten en las nog een boek. "Ik ga het erg langzaam aan doen, hoor "  riep ze nog toen ik het patroon voor haar bestelde maar ondertussen is ze aardig verslingerd aan Blanche.
Hilly houdt alles netjes bij in een schriftje van Flow, hoe haar lap vordert, wie er mee doen met de Blanche merklap en soms ook welke foutjes ze maakt.

 zoals hierboven te zien is. Ze maakt foto's die ze in haar schriftje er bij plakt en als Blanche straks helemaal klaar is dan heeft ze een prachtige lap en een mooi document.
Op dit moment zijn Hilly, Dijn, Mienke en ik met Blanche in de weer. Hilly's werk zie je hierboven, Mienke laat zo nu en dan ook een stukje Blanche zien, Dijn "blancheert" op geheel eigen wijze en ik? Ik laat in het volgende logje mijn beginnetje zien.
Hilly borduurt op 16 draads linnen met 1 draadje DMC.
De originele lap is 54 x 64,5 cm
Ik vind het resultaat van Hilly nu al indrukwekkend!

Een laat begin is het halve werk

Gisteren was er weer een tweemaandelijks log over de sal à trois genaamd Barokke Brokken die ik samen met Dijn en Maria borduur. Natuurlijk kreeg ik een paar dagen tevoren een berichtje van Dijn dat de update eraan zat te komen en natuurlijk deed ik van alles behalve.... aan de Barokke lap verder werken.

Terwijl Dijn me in seinde dat zij nog even doorwerkte om dan 's avonds laat haar logje te plaatsen bedacht ik me dat ik nog moest beginnen.

HELP!

Middernacht kwam  het verhaal van Dijn met een prachtige chocolade engel en allerlei ander fraaie dingen, even later gevolgd door een zongebruinde hulpengel van Maria omringd door erg veel andere schone zaken (wat werkt zij hard)  en ik borduurde  twee bleekroze billen.

Tot in de late uurtjes, dat wel, want ook ik wilde natuurlijk met meer dan een paar roze pootjes voor de dag komen.

Vanmiddag had ik ook nog een uurtje over en er volgde een halve krans. Meer mag je natuurlijk niet verwachten als je zó laat begint. Vanavond kwam er nog een halve bloem bij en een kroontje en  vlak voor het te donker werd om te fotograferen zette ik mijn schamele oogst op de gevoelige plaat. 

Dit is wat ik nu in totaal op mijn Barokke lap heb. Voor de foto heb ik de garenkaartjes er nogmaals bijgelegd. Het werkt wel prettig om steeds een eigen tint te zoeken in de aangegeven kleur. Ik heb een beetje rare manier van werken deze keer want ik werk bladzijde voor bladzijde het patroon af. Dat is ook de reden dat ik halverwege de krans ben opgehouden. Die staat namelijk een velletje verder ;)

Ten opzichte van het vorige logje over De Barokke is er ook aan deze kant van de lap een en ander bijgekomen. De bovenkant van het boompje is af en er is een ornamentje bij.

 

dit stukje is helemaal nieuw en in werkelijkheid wat zachter van kleur maar dat komt door het avondlicht wat net niet genoeg was om zonder flits te kunnen fotograferen.

In ieder geval is mijn  eer weer gered en kan ook ik een kleine vooruitgang laten zien aan de Barokke merklap. Kijk ook nog even bij Dijntje wat zij en Maria gisteren al aan ons lieten zien. Het is erg leuk om te zien  hoe we alle drie onze eigen kleuren gebruiken.

Over twee maanden komt er een vervolg op de Barokke Brokken

Tien dagen later

Misschien dachten jullie dat ik op vakantie was, want het was de afgelopen dagen erg stil op nuttig en fraai.
Ik was gewoon thuis maar had andere dingen te doen. Zoonlief was hier, hij woonde tijdelijk in Groningen vanwege zijn afstudeerstage en kwam het weekend voor zijn presentatie en afstuderen hier. Ondertussen maakte ik hexagonnetjes omdat dat zo gezellig te combineren was met een filmpje en een potje thee.

Daarna  was er de afstudeerpresentatie - een welverdiende 8 - en een feestje en vervolgens nog wat 'breakfast and bed' hier thuis omdat zijn eigen flat ook nog een tijdelijke bewoner had.
Inmiddels is de rust weergekeerd en heb ik zelfs nog wat stukjes aan Rosina Luger kunnen toevoegen: vijf  stukjes om precies te zijn. (sinds de vorige update)

 

En na het schrijven van dit logje ga ik verder aan Bonheur 23. Ik ben dus inmiddels ruim over de helft. Verder vond ik nog een mooi boek voor de prijs van een glossy:

en een rood schoolmerklapje uit Delft

en ook nog twee mooie zakdoekjes 'pour la collection'

de een van een tikje grauw linnen, de ander van hagelwit linnen batist maar beiden handgemaakt en met een mooi monogrammetje er op geborduurd. Ik heb zelfs nog wat afgedongen op de prijs van het tweetal.
Het is nu wat minder warm hier zodat ik de komende dagen eens lekker met een handwerkje op schoot wil genieten van de zomer.
Fijn weekend!