Een tijdje geleden begon ik met onderstaand nieuw project. Twee en een half patroontje maakte ik met veel genoegen aan de "40 petits bonheurs" die Rosina Luger in 1864 borduurde. Daarna rolde ik node mijn nieuwe werkstukje in een (thee-)doek om vervolgens hard aan het werk te gaan voor de tentoonstelling.
Vandaag pak ik Rosina opnieuw op en ga verder waar ik een half jaar geleden gestopt was.
Om nog even terug te komen op de vraag: "Waarom berg je je borduurwerk op in een theedoek?"
Daarom dus, omdat ik een project op die manier lang weg kan leggen zonder dat patroontjes, garen en werkstuk per ongeluk van elkaar gescheiden worden. Het voorkomt dat ik een zoektocht moet starten om hen te herenigen.
Het wordt een flinke rol ook al is het niet meer dan 4,5 cm breed en ik heb ook al gemerkt dat er aardig wat uurtjes handwerk in gaan zitten. Maar het is wel een heerlijk en ontspannend werkje waar ik de komende maanden mijn avonden mee hoop te vullen.
Ik heb lang geaarzeld of ik met zijde zou borduren of met DMC en het werd uiteindelijk het laatste. Mijn voorraad 'au ver a soie' is niet groot genoeg en ik zou erg veel moeten bij bestellen.
Alleen al voor het tweede patroontje had ik bovenstaande kleuren nodig.
wacht, ik hoor iemand zachtjes mompelen...kannut niet zien...neus op het scherm...vergro...
Voor wie zelf eens aan de slag wil, zonder Rosina is het boek "De nieuwe wereld van de naaldkunst" een aanrader. Het boek staat vol met het soort patroontjes waar Rosina haar rol mee vulde.
29 Reacties
vrijdag 22 januari 2010
zaterdag 16 januari 2010
40,50,60
Ik heb wat gewonnen deze week en gisteren werd mijn prijs door de postbode gebracht.
Eigenlijk was het niet echt winnen, ik moest mijn schat namelijk eerst zelf betalen. Soms kijk ik wat rond op veilingsites of er nog iets van mijn gading bij is en vorige week ontdekte ik een lief doosje wat ik graag aan mijn collectie handwerkgereedschapjes wilde toevoegen.
Nu vind ik het een sport om niet over mijn zelfopgelegde budget heen te gaan en deze keer had ik geluk. Toen de veiling afliep mocht ik mij eigenaar noemen van onderstaand garendoosje.
Gefeliciteerd, u heeft dit object gewonnen piepte Ebay blij.
En blij was ook ik! Eerst alleen vanwege de voorpret en gisteren opnieuw toen de postbode het bracht en het doosje echt, echt van mij was.
Kijk eens wat een leuk doosje het is:
Het doosje behoort tot de Mauchlineware en is volgens de verkoper omstreeks 1880 gemaakt.
In het doosje kun je 6 klosjes naaigaren kwijt van het merk Clark & Co waarvan nu nog steeds de garens onder de naam Coats en Clark te koop zijn.
Het doosje bevatte twee klosjes van het merk Clark die vermoedelijk van een andere datum zijn dan het label aan de binnenkant van het doosje aangeeft.
De binnenkant van het doosje is beplakt met een stevig blauw papier, een beetje kunstleer-achtig en langs de opstaande rand is dat met goudverf beschilderd. In de 6 gaatjes in de bodem horen 6 beukenhouten stukjes rondhout waar de klosjes op kunnen staan, zodat ze netjes op hun plek blijven. Volgende week gaat mijn lief dat restaureren voor mij.
Aan elk van de zes zijkanten aan de onderkant van het doosje is een gaatje geboord dat bekleed is met een benen randje. Onder elk van die benen randjes staat een cijfer: twee maal 40, twee maal 50 en twee maal het getal 60.
Het naaigaren werd in verschillende diktes geleverd: hoe hoger het getal, hoe fijner het garen. In dit doosje kon dus van elke aangegeven dikte een klosje wit en een klosje zwart garen bewaard worden. Het draadeinde stak door de gaatje naar buiten zodat je zonder het doosje te openen en de etiketjes te lezen direct het goede garen voorhanden had.
Wat een slim idee!
39 Reacties
Eigenlijk was het niet echt winnen, ik moest mijn schat namelijk eerst zelf betalen. Soms kijk ik wat rond op veilingsites of er nog iets van mijn gading bij is en vorige week ontdekte ik een lief doosje wat ik graag aan mijn collectie handwerkgereedschapjes wilde toevoegen.
Nu vind ik het een sport om niet over mijn zelfopgelegde budget heen te gaan en deze keer had ik geluk. Toen de veiling afliep mocht ik mij eigenaar noemen van onderstaand garendoosje.
Gefeliciteerd, u heeft dit object gewonnen piepte Ebay blij.
En blij was ook ik! Eerst alleen vanwege de voorpret en gisteren opnieuw toen de postbode het bracht en het doosje echt, echt van mij was.
Kijk eens wat een leuk doosje het is:
Het doosje behoort tot de Mauchlineware en is volgens de verkoper omstreeks 1880 gemaakt.
In het doosje kun je 6 klosjes naaigaren kwijt van het merk Clark & Co waarvan nu nog steeds de garens onder de naam Coats en Clark te koop zijn.
Het doosje bevatte twee klosjes van het merk Clark die vermoedelijk van een andere datum zijn dan het label aan de binnenkant van het doosje aangeeft.
De binnenkant van het doosje is beplakt met een stevig blauw papier, een beetje kunstleer-achtig en langs de opstaande rand is dat met goudverf beschilderd. In de 6 gaatjes in de bodem horen 6 beukenhouten stukjes rondhout waar de klosjes op kunnen staan, zodat ze netjes op hun plek blijven. Volgende week gaat mijn lief dat restaureren voor mij.
Aan elk van de zes zijkanten aan de onderkant van het doosje is een gaatje geboord dat bekleed is met een benen randje. Onder elk van die benen randjes staat een cijfer: twee maal 40, twee maal 50 en twee maal het getal 60.
Het naaigaren werd in verschillende diktes geleverd: hoe hoger het getal, hoe fijner het garen. In dit doosje kon dus van elke aangegeven dikte een klosje wit en een klosje zwart garen bewaard worden. Het draadeinde stak door de gaatje naar buiten zodat je zonder het doosje te openen en de etiketjes te lezen direct het goede garen voorhanden had.
Wat een slim idee!
39 Reacties
donderdag 14 januari 2010
Twee e-mails
Achter de schermen van nuttig en fraai is er druk e-mail verkeer. Deze week een heleboel mails over en weer met de Timmerwerf over de naderende tentoonstelling en de nieuwste ontwikkelingen hier en daar, de gebruikelijke hulpvraagjes van handwerksters "in nood", een verzoek om een aantal zeer oude geborduurde letters op een souvenir te "ontcijferen" en natuurlijk de gezellige koetjes en kalfjes-berichten.
Ik stuurde Dijn een berichtje met foto en schreef: "zeg Dijn, weet jij wat dit is?"
"Schaartjes…." mailde ze verlekkerd terug (want zij en ik hebben iets met schaartjes) om daarna schuldbewust er achteraan te roepen: "we moeten weer eens updaten, is begin februari goed, want dan kan ik nog een paar steekjes" :)
Eind januari komt er dus een vervolg op de Zuid-westlijn want vanaf begin februari ligt mijn lapje...hier.
Het andere e-mailtje kreeg ik van mevrouw Rafel,ze vroeg of het gelukt was om haar
snoepje van de week nummer vier
te haken. Omdat je dat pas weet als je het ook echt geprobeerd hebt ging ik direct aan de slag. Twee bloemetjes kwamen er uit mijn handen, gehaakt met verschillende haaknaaldjes.
10 Reacties
Ik stuurde Dijn een berichtje met foto en schreef: "zeg Dijn, weet jij wat dit is?"
"Schaartjes…." mailde ze verlekkerd terug (want zij en ik hebben iets met schaartjes) om daarna schuldbewust er achteraan te roepen: "we moeten weer eens updaten, is begin februari goed, want dan kan ik nog een paar steekjes" :)
Eind januari komt er dus een vervolg op de Zuid-westlijn want vanaf begin februari ligt mijn lapje...hier.
Het andere e-mailtje kreeg ik van mevrouw Rafel,ze vroeg of het gelukt was om haar
snoepje van de week nummer vier
te haken. Omdat je dat pas weet als je het ook echt geprobeerd hebt ging ik direct aan de slag. Twee bloemetjes kwamen er uit mijn handen, gehaakt met verschillende haaknaaldjes.
10 Reacties
dinsdag 12 januari 2010
Katrien
Katrien stelde afgelopen week voor om vandaag ons eerste quiltje te laten zien. Ik heb er twee :)
Het zal ongeveer dertig jaar geleden zijn dat ik met enige regelmaat het tijdschrift 100Idees las, een Franstalig tijdschrift met allerlei leuke ideeën op handwerk en ander knutselgebied. In een van die uitgaven kwam ik een lap tegen die mij zeer aansprak. Het bestond uit fragmenten oud linnengoed met monogrammen erop geborduurd en de tussenliggende blokken waren in verschillende patronen doorgestikt.
Er was een probleem: ik had geen oude lakens met monogrammen. Ik besloot ze zelf te tekenen op een manier waarop ik dacht dat het wel aardig zou zijn. Ik had nog nooit een steek geborduurd dus dit was een waar huzarenstukje.
Zo’n dertig jaar geleden wist men ook bij 100Idees niet veel van quilten af want van de tussenliggende blokken is alleen de bovenlaag doorgestikt.
destijds was ik niet helemaal tevreden met het resultaat en de lap werd al gauw gedoneerd aan de verkleedkist. Er is een jaar of vijf zeer intensief op ge-picknikt en erger door mijn kroost en daarna verdween de lap onderin de kast. Dat heeft hem geen goed gedaan. Ik zal hem straks wassen en daarna mag hij op de stapel.
Eenn van de monogrammen en hieronder een ander:
je ziet hier duidelijk hoe de aangrenzende blokken doorgestikt zijn. Door dat er niet door drie lagen is gequilt is het resultaat volkomen vlak.
Eigenlijk zou ik de quilt nog eens over willen doen, maar dan met de kennis en vaardigheden van nu ;)
Mijn eerste echte quilt stamt van later datum. Bij ons was indertijd een zeer grote quiltersgroep actief die ik regelmatig bezig zag in het plaatselijke tuincentrum. Zij verzorgde samen met een groep enthousiaste lesgevenden een uitgebreid aanbod van cursussen en workshops en voor een van die cursussen gaf ik mij op in september 1996. Drie maanden later was dit het resultaat:
Vlak voor de kerstvakantie was de top klaar en in januari was er de nieuwe cursuspresentatie in het tuincentrum. eenn dag lang hing het daar dan vol met quilts en wat klaar was mocht "hangen".
Wij gingen twee weken naar Frankrijk met het gezin maar ik vond gelukkig nog een plekje in de auto voor quiltspullen en naaimachine. Ik weet nog dat ik daar op de koude vloer rondkroop om mijn top te sandwichen en daarna was ik dagen bezig met de eerste pogingen om mijn quilt door te pitten.
De quilt kwam klaar die vakantie en trots hing ik hem buiten aan de luiken
38 Reacties
Het zal ongeveer dertig jaar geleden zijn dat ik met enige regelmaat het tijdschrift 100Idees las, een Franstalig tijdschrift met allerlei leuke ideeën op handwerk en ander knutselgebied. In een van die uitgaven kwam ik een lap tegen die mij zeer aansprak. Het bestond uit fragmenten oud linnengoed met monogrammen erop geborduurd en de tussenliggende blokken waren in verschillende patronen doorgestikt.
Er was een probleem: ik had geen oude lakens met monogrammen. Ik besloot ze zelf te tekenen op een manier waarop ik dacht dat het wel aardig zou zijn. Ik had nog nooit een steek geborduurd dus dit was een waar huzarenstukje.
Zo’n dertig jaar geleden wist men ook bij 100Idees niet veel van quilten af want van de tussenliggende blokken is alleen de bovenlaag doorgestikt.
destijds was ik niet helemaal tevreden met het resultaat en de lap werd al gauw gedoneerd aan de verkleedkist. Er is een jaar of vijf zeer intensief op ge-picknikt en erger door mijn kroost en daarna verdween de lap onderin de kast. Dat heeft hem geen goed gedaan. Ik zal hem straks wassen en daarna mag hij op de stapel.
Eenn van de monogrammen en hieronder een ander:
je ziet hier duidelijk hoe de aangrenzende blokken doorgestikt zijn. Door dat er niet door drie lagen is gequilt is het resultaat volkomen vlak.
Eigenlijk zou ik de quilt nog eens over willen doen, maar dan met de kennis en vaardigheden van nu ;)
Mijn eerste echte quilt stamt van later datum. Bij ons was indertijd een zeer grote quiltersgroep actief die ik regelmatig bezig zag in het plaatselijke tuincentrum. Zij verzorgde samen met een groep enthousiaste lesgevenden een uitgebreid aanbod van cursussen en workshops en voor een van die cursussen gaf ik mij op in september 1996. Drie maanden later was dit het resultaat:
Vlak voor de kerstvakantie was de top klaar en in januari was er de nieuwe cursuspresentatie in het tuincentrum. eenn dag lang hing het daar dan vol met quilts en wat klaar was mocht "hangen".
Wij gingen twee weken naar Frankrijk met het gezin maar ik vond gelukkig nog een plekje in de auto voor quiltspullen en naaimachine. Ik weet nog dat ik daar op de koude vloer rondkroop om mijn top te sandwichen en daarna was ik dagen bezig met de eerste pogingen om mijn quilt door te pitten.
De quilt kwam klaar die vakantie en trots hing ik hem buiten aan de luiken
38 Reacties
maandag 11 januari 2010
Restanten
Het begin van het jaar staat vaak in het teken van de restjes. Of het nou crisis is of niet, het jaar begint met restanten. Thuis eten we na al die weken van overdaad de stamppotjes uit de vriezer en de voorraadkast, de winkels gooien tegen spotprijsjes hun winkeldochters op straat en ik, ik duik onder in de kast om wat oude mini-quilts te laten zien.
Gemaakt van restjes, ook dat nog ;)
Morgen komt er op diverse weblogs de allereerste zelfgemaakte quilt tevoorschijn en daarom leek het mij leuk om alvast een voorproefje te geven met twee al wat oudere quiltjes.
Deze quiltjes zijn beiden Amish quiltjes en traditioneel gemaakt van effen stoffen. Ook gebruikte ik restanten stof en dat is wat je bij traditionele Amish quilts eveneens tegenkomt.
Het quiltje hieronder maakte ik van restanten van een grote (eenpersoons) quilt.
Ik noemde het quiltje "Gelassenheit" een Amish begrip waarmee bedoeld wordt dat de Amish het leven nemen zoals het zich voordoet. De negen kleine blokjes – square in a square (= een vierkant in een vierkant) zijn 5 vierkante centimeter groot en bestaan bijna allemaal uit 21 patroondeeltjes. Bijna allemaal, want het blokje linksonder heeft er minder. Een foutje en volgens de Amish laat je dat zitten. Ook dat is gelassenheit, want de mens is niet volmaakt.
Het tweede quiltje maakte ik van strookjes die we ruilden met onze quiltgroep.
Ieder van ons sneed uit restjes effen stof 10 stroken. We legden tijdens de bee de verzameling op de tafel en vervolgens zocht iedereen tien 'nieuwe' stroken bij elkaar. Ik maakte er deze quilt van. Het patroon heet 'Trip around the world' en ook dat is een geliefd patroon bij de Amish.
Mijn quiltje heet Trip around the Thimbletalkies, met een knipoog naar de naam van onze quiltgroep ( in ruste ;)
Bij oude Amish quilts is er vaak een kleur die heel erg fel is en de boventoon voert. Vaak is dat een tint helderrood. Ik gebruikte dat ook voor mijn beide quiltjes. Ik maakte de quiltjes zo’n acht jaar geleden.
Beide quiltjes hebben een binding van rode stof.
15 Reacties
Gemaakt van restjes, ook dat nog ;)
Morgen komt er op diverse weblogs de allereerste zelfgemaakte quilt tevoorschijn en daarom leek het mij leuk om alvast een voorproefje te geven met twee al wat oudere quiltjes.
Deze quiltjes zijn beiden Amish quiltjes en traditioneel gemaakt van effen stoffen. Ook gebruikte ik restanten stof en dat is wat je bij traditionele Amish quilts eveneens tegenkomt.
Het quiltje hieronder maakte ik van restanten van een grote (eenpersoons) quilt.
Ik noemde het quiltje "Gelassenheit" een Amish begrip waarmee bedoeld wordt dat de Amish het leven nemen zoals het zich voordoet. De negen kleine blokjes – square in a square (= een vierkant in een vierkant) zijn 5 vierkante centimeter groot en bestaan bijna allemaal uit 21 patroondeeltjes. Bijna allemaal, want het blokje linksonder heeft er minder. Een foutje en volgens de Amish laat je dat zitten. Ook dat is gelassenheit, want de mens is niet volmaakt.
Het tweede quiltje maakte ik van strookjes die we ruilden met onze quiltgroep.
Ieder van ons sneed uit restjes effen stof 10 stroken. We legden tijdens de bee de verzameling op de tafel en vervolgens zocht iedereen tien 'nieuwe' stroken bij elkaar. Ik maakte er deze quilt van. Het patroon heet 'Trip around the world' en ook dat is een geliefd patroon bij de Amish.
Mijn quiltje heet Trip around the Thimbletalkies, met een knipoog naar de naam van onze quiltgroep ( in ruste ;)
Bij oude Amish quilts is er vaak een kleur die heel erg fel is en de boventoon voert. Vaak is dat een tint helderrood. Ik gebruikte dat ook voor mijn beide quiltjes. Ik maakte de quiltjes zo’n acht jaar geleden.
Beide quiltjes hebben een binding van rode stof.
15 Reacties
vrijdag 8 januari 2010
Naaietuitje M/V
Ze liggen al een tijdje hier in huis, deze naaietuitjes. Een ervan is van mij en ik geloof dat ik hem al eens eerder liet zien hier, de andere is van mijn lief.
Aan de buitenkant vertonen ze aardig wat overeenkomsten:
die van hem is wat groter en wat zwaarder uitgevoerd, die van mij heeft een klein hengseltje aan de bovenzijde zoals dat bij handwerkende dames past.
Klap je de mijne (het linker exemplaar) open dan zie je dit:
Een vrijwel kompleet setje naaigerei uitgevoerd in been en staal. In de flapjes links en rechts zie je 7 garenwindertjes en een pakje fijne naaldjes. Verder een benen naaldenkokertje, wat priempjes, een setje heel fijne haaknaaldjes met houder, een schaar, een vingerhoed, een frivolité-schuitje, een tweetal rijgnaalden, een van been voor breder lint en een van staal voor een smaller lintje of voor elastiek, een knopenhaakje en tenslotte een knooplatje en knoopnaald om filetknoopwerk te maken.
Uit ongeveer dezelfde tijd stamt zijn setje alhoewel de inhoud daarvan geheel anders is:
Ook van zijn etui is de inhoud vrijwel compleet zoals die aan het begin van de vorige eeuw afgeleverd is aan de vele legerartsen tijdens WO I. De fabriek die deze setjes indertijd leverde, Odelga , bestaat nog steeds.
Behalve een aantal scharen bevat dit "naaietui" enkele scalpels, pincetten, vreemde peutertangetjes, naaldvoerders ( erg handig bij het quilten om je naald door de stof te trekken ;) en natuurlijk een "naaldenkoker".
Die van hem is niet echt een koker maar een plat doosje met een schuifje.
In het ene vakje ervan ligt een dubbel garenwindertje met aan elke kant een meter hechtzijde, aan de andere kant liggen een aantal naaldjes.
Ik hoef jullie toch niet te vertellen dat mijn etuitje nog wel zo nu en dan in gebruik is en dat die van hem veilig in de kast blijft ;)
25 Reacties
die van hem is wat groter en wat zwaarder uitgevoerd, die van mij heeft een klein hengseltje aan de bovenzijde zoals dat bij handwerkende dames past.
Klap je de mijne (het linker exemplaar) open dan zie je dit:
Een vrijwel kompleet setje naaigerei uitgevoerd in been en staal. In de flapjes links en rechts zie je 7 garenwindertjes en een pakje fijne naaldjes. Verder een benen naaldenkokertje, wat priempjes, een setje heel fijne haaknaaldjes met houder, een schaar, een vingerhoed, een frivolité-schuitje, een tweetal rijgnaalden, een van been voor breder lint en een van staal voor een smaller lintje of voor elastiek, een knopenhaakje en tenslotte een knooplatje en knoopnaald om filetknoopwerk te maken.
Uit ongeveer dezelfde tijd stamt zijn setje alhoewel de inhoud daarvan geheel anders is:
Ook van zijn etui is de inhoud vrijwel compleet zoals die aan het begin van de vorige eeuw afgeleverd is aan de vele legerartsen tijdens WO I. De fabriek die deze setjes indertijd leverde, Odelga , bestaat nog steeds.
Behalve een aantal scharen bevat dit "naaietui" enkele scalpels, pincetten, vreemde peutertangetjes, naaldvoerders ( erg handig bij het quilten om je naald door de stof te trekken ;) en natuurlijk een "naaldenkoker".
Die van hem is niet echt een koker maar een plat doosje met een schuifje.
In het ene vakje ervan ligt een dubbel garenwindertje met aan elke kant een meter hechtzijde, aan de andere kant liggen een aantal naaldjes.
Ik hoef jullie toch niet te vertellen dat mijn etuitje nog wel zo nu en dan in gebruik is en dat die van hem veilig in de kast blijft ;)
25 Reacties
woensdag 6 januari 2010
Kunst
Ik wil nog even een beetje terug in de tijd en wel naar december. Ik heb namelijk een prachtig stukje kunst in huis gehaald. Denk nou niet gelijk aan een 17e eeuws kostuumstuk of zo’n modern beeld waarvan niemand weet wat het eigenlijk voorstelt en waarvan evenmin iemand durft te bekennen dat ie het niet weet ook.
Ik heb het over betaalbare kunst, de dertien in een dozijn kunst waarvan direct duidelijk is wat de bedoeling van de maker is: ballen erin in hangen.
Jarenlang had ik een echt (en heerlijk geurend ) boompje met kluit maar de laatste jaren kreeg ik erg veel last van mijn handen en armen bij het op- en aftuigen van de boom. Kennelijk zit er "iets" in kerstbomen wat mijn huid prikkelt.
Er zat dus niets anders op dan verstandig worden en dus zochten wij een blommige nepperd uit bij een tuincentrum. Snow Valley, want net als de andere kunstobjecten heeft het ding een naam.
Ik zou dit alles verzwegen hebben ware het niet dat Tineke me eergisteren vroeg om de nieuwe ballenoogst van dit jaar te laten zien.
Terwijl de boom nog stond voldeed ik aan haar verzoek:
Ik fotografeerde Floepie de eekhoorn,
en daarna Fiona het varken
de bal die ik van Sophietje kreeg
en toen werd het tijd voor thee met wat lekkers:
Vandaag heb ik alle ballen weer uit de boom gehaald en dacht opnieuw aan Tineke.
Terwijl ik mijn spaarvarken voorzichtig in de ballenbak wilde leggen besloot ik speciaal voor haar daar ook een foto van te maken:
weldra volgde het krokodilletje:
en voor ik het wist stond ik de huis-collectie old timers te showen:
Daarna was Erwtje aan de beurt, ik kocht haar tijdens een warme zomer in Frankrijk bij zo’n speciaal kerstballenparadijs
en bij dezelfde winkel zocht hij toen dit uit:
Mister F zal er jaloers op worden ;)
De boom is weer netjes ingeklapt en ligt met de ballendoos bij de Kunstuitleen op zolder.
28 Reacties
Ik heb het over betaalbare kunst, de dertien in een dozijn kunst waarvan direct duidelijk is wat de bedoeling van de maker is: ballen erin in hangen.
Jarenlang had ik een echt (en heerlijk geurend ) boompje met kluit maar de laatste jaren kreeg ik erg veel last van mijn handen en armen bij het op- en aftuigen van de boom. Kennelijk zit er "iets" in kerstbomen wat mijn huid prikkelt.
Er zat dus niets anders op dan verstandig worden en dus zochten wij een blommige nepperd uit bij een tuincentrum. Snow Valley, want net als de andere kunstobjecten heeft het ding een naam.
Ik zou dit alles verzwegen hebben ware het niet dat Tineke me eergisteren vroeg om de nieuwe ballenoogst van dit jaar te laten zien.
Terwijl de boom nog stond voldeed ik aan haar verzoek:
Ik fotografeerde Floepie de eekhoorn,
en daarna Fiona het varken
de bal die ik van Sophietje kreeg
en toen werd het tijd voor thee met wat lekkers:
Vandaag heb ik alle ballen weer uit de boom gehaald en dacht opnieuw aan Tineke.
Terwijl ik mijn spaarvarken voorzichtig in de ballenbak wilde leggen besloot ik speciaal voor haar daar ook een foto van te maken:
weldra volgde het krokodilletje:
en voor ik het wist stond ik de huis-collectie old timers te showen:
Daarna was Erwtje aan de beurt, ik kocht haar tijdens een warme zomer in Frankrijk bij zo’n speciaal kerstballenparadijs
en bij dezelfde winkel zocht hij toen dit uit:
Mister F zal er jaloers op worden ;)
De boom is weer netjes ingeklapt en ligt met de ballendoos bij de Kunstuitleen op zolder.
28 Reacties
Abonneren op:
Posts (Atom)