Nuttig en fraai



Nuttig en fraai

Onder deze naam vertel ik sinds 25 oktober 2005 over mijn handwerk-leven. Tot augustus 2011 waren mijn verhalen te volgen bij web-log. Tijdens hun verhuizing heb ik de draad opnieuw opgepakt bij blogspot. Omdat ook mijn oude logs nog veel gelezen werden breng ik die over naar mijn nieuwe blogplek. Ik werk in de tijd terug van augustus 2011 tot aan 25 oktober 2005. Vind je het leuk om ook de oude blogjes mee te lezen dan weet je nu in welke volgorde ik de blogjes plaats. Reageren kan zowel op de nieuwe als op de oude blogs. Ik weet niet of ik ook de reacties van de oude blogs terug plaats, dat is weer een flink karwei extra en die tijd besteed ik liever aan...een nuttig of fraai handwerkje.

Behalve aan een enkele quilt besteed ik mijn handwerkuurtjes de laatste jaren vooral aan de nuttige en fraaie handwerken. Een mooie selectie daarvan is bijeen verzameld in een Souvenir de ma Vie. Verder vind je hier stopwerk, merklappen en diverse andere bekende of minder bekende handwerktechnieken. Ook over bezoekjes aan tentoonstellingen en andere handwerkgerelateerde uitstapjes kun je hier het een en ander lezen. Ik exposeer zelf zo nu en dan en ook daarover lees je bij nuttig en fraai.

Ik wens je veel plezier bij Nuttig en fraai,
Marcella

woensdag 23 juni 2010

Restauratrice?

Het was gezellig gisteren. Tot bijna middernacht hebben wij heerlijk getafeld met de familie in een restaurant.Natuurlijk was mijn moeder heel erg blij met de theedoek en de andere cadeaus maar ik zag wel dat de theedoek toch wel heel speciaal voor haar was.
Van handwerk kwam dus weinig alhoewel ik zoals aangekondigd toch naald en draad ter hand nam om het kapotte zakdoekje te herstellen.
Ik had het zoals jullie op de foto in het vorige log zagen even netjes opgeprikt zodat ik goed kon zien waar de draadjes heen liepen en welk onderdeel er nu eigenlijk ontbrak. Daarna was het eigenlijk een fluitje van een cent.

Ik gebruikte er geen haaknaaldje voor zoals Anje zich afvroeg. Dit setje benen naaldjes zou daar trouwens niet echt geschikt voor zijn geweest. Ik gebruikte ook niet een héél dun haaknaaldje zoals hieronder op de foto
 
ik "deed" het gewoon met een fijne borduurnaald, ik maakte kleine kettingsteekjes in de lucht en dat ziet er hetzelfde uit als een rijtje lossen.
Ondanks dat het onzichtbaar herstellen aardig gelukt is zou ik me allerminst een restauratrice willen noemen. Dat vergt wel even wat meer vaardigheden, Dijn.
Toch klonk het wel bemoedigend ;)
Het andere zakdoekje is eveneens met de hand voorzien van een ingewikkeld en fijn gehaakt kantje:

Ooit gemaakt voor of door Ella uit Duitsland. Er zijn heel veel toeren haakwerk aan te pas gekomen voor dit fijne kantje af was. Dat beide zakdoekjes uit Duitsland afkomstig zijn wist de verkoopster me te vertellen op de antiekmarkt aan de Lange Voorhout waar ik ze kocht.

Geen opmerkingen: