Gisteren waren wij in het NOM, het Nederlands Openlucht Museum in Arnhem voor de jaarlijkse contactdag van de Kring van draaiorgelvrienden die net als de jaren daarvoor in het NOM gehouden werd. Dit jaar hadden we zelf ook een orgeltje mee. Omdat wij vroeg van huis gingen en de weg praktisch leeg was waren we al erg vroeg in het museum. Via de dienstingang reden wij om even over negen door een nog bijna slapend museum. Dat is een heel aparte gewaarwording: de "bewoners" van de huisjes waren nog in diepe rust maar gaandeweg kwam er steeds meer leven in de brouwerij. Toen het museum om tien uur open ging voor publiek zocht mijn lief met orgel een plekje in de tram en ik ging op zoek naar de Biedermeier merklapjes, de speciale tentoonstelling in samenwerking met merkwaardig. De tentoonstelling is niet erg groot maar wel mooi. In vier grote vitrines zijn diverse oude en nieuwe lapjes te bewonderen en daarnaast ook ander Biedermeier borduurwerk zoals een brillenkoker, een tas en zelfs een met borduurwerk bekleed stoeltje. Later kocht ik in de museumwinkel ook de catalogus van de tentoonstelling om thuis nog eens op mijn gemak al dat moois te kunnen bekijken.
Het thema in het NOM dit jaar is "relaties" en er was dus veel te doen over de liefde. Afgelopen zaterdag las ik toevallig bij haar over haar uitstapje in het Fries museum waar ze een oude knottedoek had gezien. Groot was mijn verrassing toen ik gisteren maar liefst vier oude knottedoeken mocht bekijken. Ik kende een aantal ervan al van foto’s maar zo in het echt is het toch heel bijzonder.
Het spreukje op deze knottedoek is als volgt:
schoen liefcken ient
ontvanc die gaven die ick iu sent
al is die gaven clin
ghi vet vel vat ick mien
Deze doek is ooit door Ian Dircks aan zijn geliefde gegeven.
In dezelfde vitrine zag ik ook een knottekistje en een knottepong: een prachtig geborduurd zakje om de godspenning of huwelijkspenning in te doen. Ook die kende ik wel van foto’s maar tot mijn verrassing was het kistje veel kleiner dan ik in gedachten had.
Gelukkig zijn mijn foto’s redelijk gelukt. In dit gedeelte van het museum is het vrij donker in verband met het behoud van het textiel. Behalve het gebrek aan licht moest ik ook nog door glas fotograferen en dat is bepaald niet ideaal.
Inmiddels was ook Sophietje met haar paps en mams gearriveerd en met zijn vieren hebben we een mooie wandeling door het museum gemaakt.
Zo waren we op Marken en zagen deze mooi beschilderde kistjes:
eerder fotografeerde ik al een verzameling mutsjes uit Marken; kijk eens wat een prachtige sitsen:
Uiteindelijk zagen we dit mooie wiegje. Het huisje was leeg en even bedachten we hoe leuk het zou zijn om Sophie even, heel even maar, in dat prachtige wiegje te leggen. Maar ja, zo iets doe je natuurlijk niet ;)
Het was een mooie en warme dag en aan het eind van de middag hebben we nog een tijdje met ons orgeltje op een van de terrassen gedraaid. Om vijf uur gingen de bezoekers naar huis en zagen we hoe de rust letterlijk stukje bij beetje weer in het museum terugkeerde. Met een hapje en drankje sloten we daar in alle rust een geslaagde dag af.
meer over de knottedoek
23 Reacties
maandag 9 juni 2008
vrijdag 6 juni 2008
Verstelwerk?
Vanmorgen vroeg plofte er een nieuw nummer van Handwerken zonder Grenzen op de mat. Tijd om het huishouden het huishouden te laten en meteen in een hoekje te duiken met mijn favoriete tijdschrift. Dit keer is een groot deel van het nummer gewijd aan kant. Er was een tijd dat een kantje voor mij een kantje was maar sinds ik me bezig houd met oude handwerktechnieken en daardoor ook regelmatig mooie stukjes kant onder ogen krijg ben ik de schoonheid en de diversiteit gaan waarderen. Er worden behalve de artikelen over kant ook tips gegeven voor diverse uitstapjes om zelf kant te gaan bekijken en dat is met de zomer op komst wellicht een goed idee voor een dagje uit.
Behalve voor kant is er ook een plaatsje gereserveerd voor ander "luchtig" handwerk zoals een prachtig werkstuk in Shetland lace. Twee handwerkwedstrijden dit keer om tijdens de lange zomer aan mee te doen: wordt het een zakdoekje of een ‘luchtig" handwerkje? ach, heel misschien wordt het wel beide!
Van het luchtige en frivole kant is het een flinke stap naar de stevige nuttige handwerken. Deze week stond nuttig lapje twee op mijn menu en dat betekende eerst een schetsje maken van wat er zoal op mijn nuttige lapje gewenst was. Daarna in de boekenkast naar wat nuttige "lectuur" gezocht zoals dit aardige boekje uit 1969 – een vertaling van een boekje van Elsa Svennas uit Noorwegen. Zoals je met wat moeite ziet op de foto hierboven "begint" mijn lap met het opnaaien van twee kleine lapjes. Het linker is er met de hand op genaaid, het lapje rechts is er achter genaaid nadat ik eerst een keurig vierkant gat (met een naadtoeslagje) uit de stof had gesneden; ook dit heb ik met de hand. In het dubbele lapje van het linkervierkant kwamen vier knoopsgaten, met de hand genaaid. Het viel niet mee om nette knoopsgaten te maken. Ik heb eerst een heleboel knoopsgaten geoefend voordat ik tevreden was en het aandurfde om het op het "echte" lapje te proberen. Als je eenmaal in de stof hebt gesneden kun je het eigenlijk niet meer uithalen. Het moest dus in een keer goed zijn. Ik had sterk de indruk dat mijn Bernina me uit zat te lachen tijdens mijn oefenpogingen. natuurlijk kan "zij" het machinaal vele malen mooier ;)
In een proefdoek uit 1825 te zien in het Noorse boekje zijn diverse versierde knoopsgaten te zien. Ik heb mijn knoopsgaten in dezelfde stijl versierd met Holbeinsteekjes, Franse knoopjes en bloemetjes van kettingsteekjes.
In het rechter lapje van een enkele laag stof kwamen nestelgaatjes in oplopende grootte.
Daarna kwam de eerste aanpassing van mijn schets: het rechter lapje leek een beetje "kaal" en dat heb ik opgelost met een geborduurd lettertje in een steekje wat ik nog niet had gebruikt in mijn souvenir:
even met de neus op het scherm:
zo ja, dan zie je het beter. Onder deze twee lapjes kwam een split. Aan een kant met een rechte afwerking, de andere loopt uit in een punt. Ook daar is al wat versierend witborduurwerk op maar het is nog niet af. Aan de rechterkant heb ik het splitje niet vastgenaaid maar sluit het met een lusje en een knoopje.
Daarna moet er een lapje met een aantal naadjes gemaakt worden wat straks in zijn geheel op de onderlap wordt gestikt. Ondertussen heb ik mijn foto’s met oude naailappen bekeken en zag ik nog wat leuke ideetjes en toepassingen
Ik ben hier dus nog wel even mee bezig!
17 Reacties
Behalve voor kant is er ook een plaatsje gereserveerd voor ander "luchtig" handwerk zoals een prachtig werkstuk in Shetland lace. Twee handwerkwedstrijden dit keer om tijdens de lange zomer aan mee te doen: wordt het een zakdoekje of een ‘luchtig" handwerkje? ach, heel misschien wordt het wel beide!
Van het luchtige en frivole kant is het een flinke stap naar de stevige nuttige handwerken. Deze week stond nuttig lapje twee op mijn menu en dat betekende eerst een schetsje maken van wat er zoal op mijn nuttige lapje gewenst was. Daarna in de boekenkast naar wat nuttige "lectuur" gezocht zoals dit aardige boekje uit 1969 – een vertaling van een boekje van Elsa Svennas uit Noorwegen. Zoals je met wat moeite ziet op de foto hierboven "begint" mijn lap met het opnaaien van twee kleine lapjes. Het linker is er met de hand op genaaid, het lapje rechts is er achter genaaid nadat ik eerst een keurig vierkant gat (met een naadtoeslagje) uit de stof had gesneden; ook dit heb ik met de hand. In het dubbele lapje van het linkervierkant kwamen vier knoopsgaten, met de hand genaaid. Het viel niet mee om nette knoopsgaten te maken. Ik heb eerst een heleboel knoopsgaten geoefend voordat ik tevreden was en het aandurfde om het op het "echte" lapje te proberen. Als je eenmaal in de stof hebt gesneden kun je het eigenlijk niet meer uithalen. Het moest dus in een keer goed zijn. Ik had sterk de indruk dat mijn Bernina me uit zat te lachen tijdens mijn oefenpogingen. natuurlijk kan "zij" het machinaal vele malen mooier ;)
In een proefdoek uit 1825 te zien in het Noorse boekje zijn diverse versierde knoopsgaten te zien. Ik heb mijn knoopsgaten in dezelfde stijl versierd met Holbeinsteekjes, Franse knoopjes en bloemetjes van kettingsteekjes.
In het rechter lapje van een enkele laag stof kwamen nestelgaatjes in oplopende grootte.
Daarna kwam de eerste aanpassing van mijn schets: het rechter lapje leek een beetje "kaal" en dat heb ik opgelost met een geborduurd lettertje in een steekje wat ik nog niet had gebruikt in mijn souvenir:
even met de neus op het scherm:
zo ja, dan zie je het beter. Onder deze twee lapjes kwam een split. Aan een kant met een rechte afwerking, de andere loopt uit in een punt. Ook daar is al wat versierend witborduurwerk op maar het is nog niet af. Aan de rechterkant heb ik het splitje niet vastgenaaid maar sluit het met een lusje en een knoopje.
Daarna moet er een lapje met een aantal naadjes gemaakt worden wat straks in zijn geheel op de onderlap wordt gestikt. Ondertussen heb ik mijn foto’s met oude naailappen bekeken en zag ik nog wat leuke ideetjes en toepassingen
Ik ben hier dus nog wel even mee bezig!
17 Reacties
zaterdag 31 mei 2008
Jantje van leiden
Speldenkussentjes, ik had het beloofd: vanaf die dag zou er iedere maand een speldenkussentje of naaldenboekje van mijn hand verschijnen. Vergeleken bij de april versie, die ik toen al een "vluggertje" noemde is het mei-kussentje meer een Jantje van Leiden: een heel eenvoudig logcabin-achtig blokje met in het midden een kleine bloem in applicatie. Het was een pakketje en ik viel op de rozenstofjes.
Het lapje in het midden is bedrukt met kruissteekjes. Bij deze heb ik aan mijn zelfopgelegde mei-taakje voldaan en kan ik gaan denken aan de uitwerking van het juni-ding.
Afgelopen donderdag kwam mijn quiltgroep bij elkaar en we kregen dit keer een erg leuke borduur-opdracht. Ik ben er de hele avond druk mee in de weer geweest (ik geloof niet dat ik ooit zó stil was daar) en thuisgekomen heb ik mijn lapje afgemaakt. Daarna was ik niet meer te stuiten en heb gisteren nog een tweede en een derde gemaakt. Zo leuk! Vandaag was ik in Utrecht en heb ik twee lapjes vilt gekocht die ik er bij wil gebruiken. Voor de rest is het afwachten voor jullie en nog even piekeren voor mij want ik weet nog niet precies hoe ik e.e.a. in elkaar ga zetten. Maar leuk wordt het vast.
Ondertussen kwam ik her en der in huis nog wat speldenspul tegen zoals deze in het rood:
de bovenste twee zijn gekochte exemplaren, de onderste twee heb ik ooit zelf gemaakt.
Een blauwe van vilt die ik op een quiltexpo heb gekocht bij het Hongaarse Quiltersgilde. Dit lijkt mij een erg leuke techniek om zelf eens te proberen:
en tot slot nog een mini muis in vingerhoed. Ook in een ver verleden een projectje van de quiltgroep.
Verder nieuws op speldenkussen en naaldenboek gebied schreef ik hier : uit de envelop uit Frankrijk kwam een beelderig patroontje voor een speldenkussentje en vandaag werd ik na thuiskomst verrast met dit schattige patroon. (héél hartelijk bedankt allebei voor deze leuke en unieke verrassing!) De komende maanden staan er dus nog heel wat mooie dingetjes op het menu.
Het is bijna vijf voor twaalf, de hoogste tijd om mijn logje openbaar te maken, het kan nog net in de maand mei ;)
27 reacties
Het lapje in het midden is bedrukt met kruissteekjes. Bij deze heb ik aan mijn zelfopgelegde mei-taakje voldaan en kan ik gaan denken aan de uitwerking van het juni-ding.
Afgelopen donderdag kwam mijn quiltgroep bij elkaar en we kregen dit keer een erg leuke borduur-opdracht. Ik ben er de hele avond druk mee in de weer geweest (ik geloof niet dat ik ooit zó stil was daar) en thuisgekomen heb ik mijn lapje afgemaakt. Daarna was ik niet meer te stuiten en heb gisteren nog een tweede en een derde gemaakt. Zo leuk! Vandaag was ik in Utrecht en heb ik twee lapjes vilt gekocht die ik er bij wil gebruiken. Voor de rest is het afwachten voor jullie en nog even piekeren voor mij want ik weet nog niet precies hoe ik e.e.a. in elkaar ga zetten. Maar leuk wordt het vast.
Ondertussen kwam ik her en der in huis nog wat speldenspul tegen zoals deze in het rood:
de bovenste twee zijn gekochte exemplaren, de onderste twee heb ik ooit zelf gemaakt.
Een blauwe van vilt die ik op een quiltexpo heb gekocht bij het Hongaarse Quiltersgilde. Dit lijkt mij een erg leuke techniek om zelf eens te proberen:
en tot slot nog een mini muis in vingerhoed. Ook in een ver verleden een projectje van de quiltgroep.
Verder nieuws op speldenkussen en naaldenboek gebied schreef ik hier : uit de envelop uit Frankrijk kwam een beelderig patroontje voor een speldenkussentje en vandaag werd ik na thuiskomst verrast met dit schattige patroon. (héél hartelijk bedankt allebei voor deze leuke en unieke verrassing!) De komende maanden staan er dus nog heel wat mooie dingetjes op het menu.
Het is bijna vijf voor twaalf, de hoogste tijd om mijn logje openbaar te maken, het kan nog net in de maand mei ;)
27 reacties
dinsdag 27 mei 2008
Insane
Na alle prachtige Hongaarse zaken – ook bij Berthi was er vandaag het nodige moois te beleven - weer terug naar de meer nuttige handwerken. Ik had het al beloofd gisteren.
Eerder en daarvoor schreef ik over drie kleine rode school lapjes bestemd voor mijn souvenir. Afgelopen week besloot ik de twee Franse schoollapjes en het rode weeshuislapje bij elkaar te voegen tot een lap.
Voor twee van de lapjes betekende dat geen probleem, ik had ze keurig rondom afgewerkt met een open zoompje en kon ze met enig telwerk keurig netjes met een open zoompje op de grote lap naaien.
kijk:
zo zit het lapje van Madeleine er op geborduurd en met een fijner open zoompje borduurde ik het weesmeisje Elisabet Frederiks in de lap.
Tot zover geen probleem zou je zeggen maar ik had me met het lapje van Mélanie Allard behoorlijk in de nesten gewerkt. Als je de link hierboven hebt aangeklikt weet je dat ik dit lapje rondom met een zelfkantje had afgewerkt. Hoe nu deze zelfkantjes op te naaien zonder al het werk om het zo te krijgen te niet te doen? Ik besloot raad te vragen tijdens de Stitch-in Portugal en Margreet legde mij uit hoe ik een gat kon maken in de borduurstof. Het had heel wat voeten in de aarde voor ik de techniek een beetje beheerste en na heel veel prutsen had ik mijn gat voor elkaar:
Een keurg gat, maar welke steekjes ik ook uitprobeerde om het lapje erin te laten "drijven", de zoom rond het gat bleef maar om aandacht roepen en haalde het hele effekt van het lapje weg.
Ik heb het lapje met het gat bewaard en maak daar een ander binnenkantje voor zodat ik het toch ergens in mijn souvenir kan gebruiken en ben opnieuw gaan nadenken over de afwerking van Mélanie.
Zo is het geworden:
een brede open zoom met op de hoekpuntjes monogrammen, even focussen:
Het totale lapje is bij elkaar een centimeter of veertig en is onder en boven al afgewerkt, het kan dus straks zo aan de rol.
helemaal in nuttiger sferen besloot ik ook een naden-lapje te maken. Op een stukje katoenen batist ging ik aan de slag met zoompjes, oprijgjes, geborduurde randjes
en monogrammen.
Bij het eerste naadje vond ik dat mijn draad machinegaren te dik was in verhouding tot de fijne batist. Ik heb het hele huis afgezocht naar nog fijner garen en uiteindelijk heb ik draadjes getrokken uit een ander lapje batist en heb daarmee genaaid. Even langs een stukje bijenwas, Super! De naadjes hebben toch niet veel te houden en de steekjes zijn nu bijna niet te zien.
Eenmaal een eindje op weg besloot ik dat er ook iets in rood gemerkt moest worden. Met een dun draadje onder de loep ging ik aan de slag om vervolgens te merken dat mijn ogen toch beslist achteruit gingen :)
toen ik de eerste zeven steekjes boven elkaar had en mijn rolmaatje erbij pakte zag ik dat er aan mijn ogen niks mankeerde maar dat ik op ongeveer 40 draads spul zat te tobben. Twee lettertjes is nog net te doen en het ziet er met het blote oog prima uit. Ik lijk wel gek soms
Dit fotootje krijgen jullie natuurlijk niet op groter formaat, dan ziet het er uit als een lap jute waar iemand behoorlijk naast de draden heeft zitten borduren, dus zo gek ben ik nou ook weer niet ;)
Onderaan vond ik nog plek voor wat trensjes en verschillende nestelgaatjes en ook een wasknoopje en een stukje machinaal geborduurd monogramlint ontbreken niet.
En last but not least mijn eerste twee letters ooit in Frans borduurwerk.
Ik geloof dat ik nog een draadje moet afknippen ;)
Mijn souvenir is ongeveer 80 cm rijker en mijn volgende project wordt weer een nuttig lapje, ditmaal op een lapje gewone witte katoen.
29 Reacties
Eerder en daarvoor schreef ik over drie kleine rode school lapjes bestemd voor mijn souvenir. Afgelopen week besloot ik de twee Franse schoollapjes en het rode weeshuislapje bij elkaar te voegen tot een lap.
Voor twee van de lapjes betekende dat geen probleem, ik had ze keurig rondom afgewerkt met een open zoompje en kon ze met enig telwerk keurig netjes met een open zoompje op de grote lap naaien.
kijk:
zo zit het lapje van Madeleine er op geborduurd en met een fijner open zoompje borduurde ik het weesmeisje Elisabet Frederiks in de lap.
Tot zover geen probleem zou je zeggen maar ik had me met het lapje van Mélanie Allard behoorlijk in de nesten gewerkt. Als je de link hierboven hebt aangeklikt weet je dat ik dit lapje rondom met een zelfkantje had afgewerkt. Hoe nu deze zelfkantjes op te naaien zonder al het werk om het zo te krijgen te niet te doen? Ik besloot raad te vragen tijdens de Stitch-in Portugal en Margreet legde mij uit hoe ik een gat kon maken in de borduurstof. Het had heel wat voeten in de aarde voor ik de techniek een beetje beheerste en na heel veel prutsen had ik mijn gat voor elkaar:
Een keurg gat, maar welke steekjes ik ook uitprobeerde om het lapje erin te laten "drijven", de zoom rond het gat bleef maar om aandacht roepen en haalde het hele effekt van het lapje weg.
Ik heb het lapje met het gat bewaard en maak daar een ander binnenkantje voor zodat ik het toch ergens in mijn souvenir kan gebruiken en ben opnieuw gaan nadenken over de afwerking van Mélanie.
Zo is het geworden:
een brede open zoom met op de hoekpuntjes monogrammen, even focussen:
Het totale lapje is bij elkaar een centimeter of veertig en is onder en boven al afgewerkt, het kan dus straks zo aan de rol.
helemaal in nuttiger sferen besloot ik ook een naden-lapje te maken. Op een stukje katoenen batist ging ik aan de slag met zoompjes, oprijgjes, geborduurde randjes
en monogrammen.
Bij het eerste naadje vond ik dat mijn draad machinegaren te dik was in verhouding tot de fijne batist. Ik heb het hele huis afgezocht naar nog fijner garen en uiteindelijk heb ik draadjes getrokken uit een ander lapje batist en heb daarmee genaaid. Even langs een stukje bijenwas, Super! De naadjes hebben toch niet veel te houden en de steekjes zijn nu bijna niet te zien.
Eenmaal een eindje op weg besloot ik dat er ook iets in rood gemerkt moest worden. Met een dun draadje onder de loep ging ik aan de slag om vervolgens te merken dat mijn ogen toch beslist achteruit gingen :)
toen ik de eerste zeven steekjes boven elkaar had en mijn rolmaatje erbij pakte zag ik dat er aan mijn ogen niks mankeerde maar dat ik op ongeveer 40 draads spul zat te tobben. Twee lettertjes is nog net te doen en het ziet er met het blote oog prima uit. Ik lijk wel gek soms
Dit fotootje krijgen jullie natuurlijk niet op groter formaat, dan ziet het er uit als een lap jute waar iemand behoorlijk naast de draden heeft zitten borduren, dus zo gek ben ik nou ook weer niet ;)
Onderaan vond ik nog plek voor wat trensjes en verschillende nestelgaatjes en ook een wasknoopje en een stukje machinaal geborduurd monogramlint ontbreken niet.
En last but not least mijn eerste twee letters ooit in Frans borduurwerk.
Ik geloof dat ik nog een draadje moet afknippen ;)
Mijn souvenir is ongeveer 80 cm rijker en mijn volgende project wordt weer een nuttig lapje, ditmaal op een lapje gewone witte katoen.
29 Reacties
maandag 26 mei 2008
Vrijdag verwendag
Ik was er even niet. Ik was wel thuis maar was druk,druk,druk in de weer. Druk met oppassen, verjaardagen, dagje uit, druiven snoeien en handwerkjes. Mijn Souvenir heeft er een bouwrijp lapje bij en er is ook nog een heel nieuw lapje ontstaan, beiden zal ik binnenkort hier showen.
Vrijdag was het dagje uit. Ik had in Rotterdam in een gezellig koffietentje afgesproken met Annette, bekend van "de handwerkjes van.." en zij schoof me bij binnenkomst een klein pakje in een allerliefst cadeaupapiertje toe. Ik mocht even gluren en trof in het pakje deze schattige sokjes voor Sophie aan. Zaterdag heb ik ze aan Elise gegeven en al haar verjaarsvisite was het er over eens dat het beeldige sokjes zijn.
Na de koffie gingen we naar Lydialaine toe, naar de winkel waar zij haar prachtige Marker lapje maakt en hebben daar heerlijk rondgesnuffeld tussen alle mooie garens, borduurstoffen en wol. Met een redelijk bescheiden buit (eerlijk waar) gingen we op zoek naar een lunchgelegenheid. Die vonden we op het schouwburgplein, achter in een winkel met delicatessen en prachtig serviesgoed. We hebben uitgebreid geluncht en heerlijk bijgepraat en daarna was het helaas tijd om naar het station te gaan. Bij thuiskomst vond ik een aantal pakjes op de mat.
Eentje bevatte twee Hongaarse boeken.
Een tijdje geleden kreeg ik die aangeboden van een mevrouw die Nuttig en Fraai leest en die mijn Hongaarse lapje had gezien. Zonder te weten wat ik eigenlijk kocht heb ik de boeken van haar overgenomen. Spannend!
Wat een verrassing! Het ene boek is eigenlijk een map met 28 losse patronen in kruissteek, platsteken en in diverse andere steken die ik niet ken maar waar gelukkig wel duidelijke tekeningetjes bij staan. Het zijn patronen voor een merklapje, diverse randen, geborduurde hemden en jakjes, een babymutsje en beschrijvingen... in het Hongaars. Dat wel. Ik kan me prima redden met de talen die ik ooit op de middelbare school heb geleerd en zelfs in Spaans en Italiaans pik ik hier en daar nog wel wat bekende woorden op maar Hongaars is echt van een andere orde. Gelukkig heb ik inmiddels een vertaalprogramma gevonden.
Het doekje links kan wel een liefdeszakdoekje zijn, zoals mijn Portugese lapje of mijn Friese Knottendoek, maar het kan natuurlijk ook gewoon een sjaaltje zijn. Dat zoeken we nog wel uit. Het patroon rechts heeft ooit in HzG gestaan maar daar was niet het hele patroon gegeven. Bovendien wordt er hier in een andere steek geborduurd. Ik kan nu het complete lapje maken.
Behalve bovenstaand werk trof ik ook dit soort patronen in o.a. platsteek en steelsteek aan:
Het andere boek bevat patronen in open borduurwerk en in platsteek, zowel in kleur als in wit.
Randen voor tafelkleden en prachtige motieven voor kleden en sjaaltjes zoals bijv dit beeldige witte kleed op de omslag
Andere post was een gezellig dikke brief uit Frankrijk met prachtige postzegeltjes er op: een met een hart en de ander met de tekst: le plaisir de vous écrire. Het was ook een enorm plezier om de brief te lezen en alle lieve cadeautjes te bekijken. Ik kreeg een handig fijn borduurschaartje, een bijzonder patroontje en ook nog wat strooimatiefjes voor op mijn Biedermeierlapje. Die zullen daar zeker een plaatsje in krijgen, zo leuk!
Zuslief bracht een mooi kantje voor me mee uit Frankrijk en van boekwinkel Bodoni in Parijs ontving ik een catalogus met allerlei handwerkboeken, garens, vilt en zijde lint. Handig in het boekwerkje zijn de kleurenkaarten van de garens, het vilt en het zijdelint. Ook zag ik dat ze geperforeerd papier verkopen met 7 gaatjes per cm. Het lijkt me leuk om daar eens mee te experimenteren. Ik heb overigens geen idee hoe ze aan mijn adres gekomen zijn.
Dan kreeg ik nog vier ontbrekende nummers HzG aangeboden die een van de borduursters van mijn merklappengroep voor me had gekocht in een snuffelwinkeltje. Ik had haar ooit een lijstje gegeven met nummers die ik nog niet heb. Bijzonder aardig dat ze zelfs op haar vakantie aan me dacht.
Helemaal beduusd over zoveel aardigheid voor mijn persoontje keek ik 's avonds laat nog in mijn e-mail box om de laatste berichtjes van Nuttig en fraai te lezen en las daar twee heel lieve berichtjes, mijn dag kon niet meer stuk.
Jullie weten weer in grote lijnen waar Marcella deze week zo druk mee bezig was en voor ik weer aan de slag ga (er ligt alweer een nieuw lapje ..maagdelijk nog, op me te wachten) laat ik vast een klein stukje van mijn werkjes zien en beloof daarbij dat er het volgende blogje betere foto's en het verhaal van die lapjes komen.
24 Reacties
Vrijdag was het dagje uit. Ik had in Rotterdam in een gezellig koffietentje afgesproken met Annette, bekend van "de handwerkjes van.." en zij schoof me bij binnenkomst een klein pakje in een allerliefst cadeaupapiertje toe. Ik mocht even gluren en trof in het pakje deze schattige sokjes voor Sophie aan. Zaterdag heb ik ze aan Elise gegeven en al haar verjaarsvisite was het er over eens dat het beeldige sokjes zijn.
Na de koffie gingen we naar Lydialaine toe, naar de winkel waar zij haar prachtige Marker lapje maakt en hebben daar heerlijk rondgesnuffeld tussen alle mooie garens, borduurstoffen en wol. Met een redelijk bescheiden buit (eerlijk waar) gingen we op zoek naar een lunchgelegenheid. Die vonden we op het schouwburgplein, achter in een winkel met delicatessen en prachtig serviesgoed. We hebben uitgebreid geluncht en heerlijk bijgepraat en daarna was het helaas tijd om naar het station te gaan. Bij thuiskomst vond ik een aantal pakjes op de mat.
Eentje bevatte twee Hongaarse boeken.
Een tijdje geleden kreeg ik die aangeboden van een mevrouw die Nuttig en Fraai leest en die mijn Hongaarse lapje had gezien. Zonder te weten wat ik eigenlijk kocht heb ik de boeken van haar overgenomen. Spannend!
Wat een verrassing! Het ene boek is eigenlijk een map met 28 losse patronen in kruissteek, platsteken en in diverse andere steken die ik niet ken maar waar gelukkig wel duidelijke tekeningetjes bij staan. Het zijn patronen voor een merklapje, diverse randen, geborduurde hemden en jakjes, een babymutsje en beschrijvingen... in het Hongaars. Dat wel. Ik kan me prima redden met de talen die ik ooit op de middelbare school heb geleerd en zelfs in Spaans en Italiaans pik ik hier en daar nog wel wat bekende woorden op maar Hongaars is echt van een andere orde. Gelukkig heb ik inmiddels een vertaalprogramma gevonden.
Het doekje links kan wel een liefdeszakdoekje zijn, zoals mijn Portugese lapje of mijn Friese Knottendoek, maar het kan natuurlijk ook gewoon een sjaaltje zijn. Dat zoeken we nog wel uit. Het patroon rechts heeft ooit in HzG gestaan maar daar was niet het hele patroon gegeven. Bovendien wordt er hier in een andere steek geborduurd. Ik kan nu het complete lapje maken.
Behalve bovenstaand werk trof ik ook dit soort patronen in o.a. platsteek en steelsteek aan:
Het andere boek bevat patronen in open borduurwerk en in platsteek, zowel in kleur als in wit.
Randen voor tafelkleden en prachtige motieven voor kleden en sjaaltjes zoals bijv dit beeldige witte kleed op de omslag
Andere post was een gezellig dikke brief uit Frankrijk met prachtige postzegeltjes er op: een met een hart en de ander met de tekst: le plaisir de vous écrire. Het was ook een enorm plezier om de brief te lezen en alle lieve cadeautjes te bekijken. Ik kreeg een handig fijn borduurschaartje, een bijzonder patroontje en ook nog wat strooimatiefjes voor op mijn Biedermeierlapje. Die zullen daar zeker een plaatsje in krijgen, zo leuk!
Zuslief bracht een mooi kantje voor me mee uit Frankrijk en van boekwinkel Bodoni in Parijs ontving ik een catalogus met allerlei handwerkboeken, garens, vilt en zijde lint. Handig in het boekwerkje zijn de kleurenkaarten van de garens, het vilt en het zijdelint. Ook zag ik dat ze geperforeerd papier verkopen met 7 gaatjes per cm. Het lijkt me leuk om daar eens mee te experimenteren. Ik heb overigens geen idee hoe ze aan mijn adres gekomen zijn.
Dan kreeg ik nog vier ontbrekende nummers HzG aangeboden die een van de borduursters van mijn merklappengroep voor me had gekocht in een snuffelwinkeltje. Ik had haar ooit een lijstje gegeven met nummers die ik nog niet heb. Bijzonder aardig dat ze zelfs op haar vakantie aan me dacht.
Helemaal beduusd over zoveel aardigheid voor mijn persoontje keek ik 's avonds laat nog in mijn e-mail box om de laatste berichtjes van Nuttig en fraai te lezen en las daar twee heel lieve berichtjes, mijn dag kon niet meer stuk.
Jullie weten weer in grote lijnen waar Marcella deze week zo druk mee bezig was en voor ik weer aan de slag ga (er ligt alweer een nieuw lapje ..maagdelijk nog, op me te wachten) laat ik vast een klein stukje van mijn werkjes zien en beloof daarbij dat er het volgende blogje betere foto's en het verhaal van die lapjes komen.
24 Reacties
zaterdag 17 mei 2008
Alles voor de liefde,II
Eind maart volgde ik de stitch-in Portugal en maakte kennis met het zakdoekje wat verliefde Portugese meisjes vroeger en nu nog steeds aan de toekomstige bruidegom van hun keuze aanboden. Als de jongen geïnteresseerd was gebruikte hij het zakdoekje en kon een ieder zien dat hij al "besproken" was.
ik schreef er eerder een logje over.
We gingen die dag uit elkaar met een pakket met garen, een lapje, instructies en een mooi verzorgd stukje "geschiedenis". Ik heb de afgelopen weken van tijd tot tijd met plezier aan mijn eigen liefdeslapje gewerkt en zo is hij geworden:
Voor de foto heb ik er wat knopen en bedeltjes uit de knopendoos naast gelegd. Zoals altijd bij de lessen van Margreet leerden we er ook een mooie afwerking bij, dit keer een gehaakt randje wat ik natuurlijk ook op allerlei andere werkstukjes weer kan gebruiken. Deze Lenços de Namorados is getekend met motieven naar oude voorbeelden maar het zou ook een leuk idee zijn om een eigentijds lapje te maken zoals Margreet (Beemsterboer) ons liet zien. Ik mocht haar beide lapjes fotograferen, het gekochte Portugese lapje en haar eigen ontwerp. De foto’s vind je bij het eerdere log.
Mijn zakdoekje heb ik inmiddels weggegeven aan mijn geliefde.
Het ochtendprogramma van de stitch-in’s is een soort probleem-oplosochtend: je mag je eigen werk meenemen en Margreet helpt je bij het vinden van oplossingen of ze doet nog eens voor hoe een steek of techniekje gedaan kan worden. Ik had een aantal onderdeeltjes voor mijn Souvenir mee.
Ik wil onderhand eens een begin maken met het aan elkaar zetten van een gedeelte van de rol en daarbij had ik wat vraagjes.
Bijvoorbeeld over mijn Hongaarse hartje, ook gemaakt naar aanleiding van een Stitch-in. Toen ik Margreet vroeg hoe ik het lapje kon afwerken zei ze een beetje mysterieus: wacht maar op het werkje van vanmiddag, daar zit een afwerking bij die hier heel leuk bij zou passen. En dus ging ik aan de slag met onderstaand resultaat:
Je ziet het, dit Portugese randje past prima bij het Hongaarse lapje ;)
Ik heb alleen aan de bovenrand een gehaakt randje gedaan. Het is de bedoeling om aan de onderkant van het lapje wat er straks boven komt eenzelfde randje te haken en dan beide randjes aan elkaar te verbinden met een of ander leuk steekje.
voor wie wat meer wil lezen dan in mijn beide logjes staat kan hier of hier terecht en voor nog meer foto’s van Lenços de Namorados klik hier
fijn weekend allemaal!
22 Reacties
ik schreef er eerder een logje over.
We gingen die dag uit elkaar met een pakket met garen, een lapje, instructies en een mooi verzorgd stukje "geschiedenis". Ik heb de afgelopen weken van tijd tot tijd met plezier aan mijn eigen liefdeslapje gewerkt en zo is hij geworden:
Voor de foto heb ik er wat knopen en bedeltjes uit de knopendoos naast gelegd. Zoals altijd bij de lessen van Margreet leerden we er ook een mooie afwerking bij, dit keer een gehaakt randje wat ik natuurlijk ook op allerlei andere werkstukjes weer kan gebruiken. Deze Lenços de Namorados is getekend met motieven naar oude voorbeelden maar het zou ook een leuk idee zijn om een eigentijds lapje te maken zoals Margreet (Beemsterboer) ons liet zien. Ik mocht haar beide lapjes fotograferen, het gekochte Portugese lapje en haar eigen ontwerp. De foto’s vind je bij het eerdere log.
Mijn zakdoekje heb ik inmiddels weggegeven aan mijn geliefde.
Het ochtendprogramma van de stitch-in’s is een soort probleem-oplosochtend: je mag je eigen werk meenemen en Margreet helpt je bij het vinden van oplossingen of ze doet nog eens voor hoe een steek of techniekje gedaan kan worden. Ik had een aantal onderdeeltjes voor mijn Souvenir mee.
Ik wil onderhand eens een begin maken met het aan elkaar zetten van een gedeelte van de rol en daarbij had ik wat vraagjes.
Bijvoorbeeld over mijn Hongaarse hartje, ook gemaakt naar aanleiding van een Stitch-in. Toen ik Margreet vroeg hoe ik het lapje kon afwerken zei ze een beetje mysterieus: wacht maar op het werkje van vanmiddag, daar zit een afwerking bij die hier heel leuk bij zou passen. En dus ging ik aan de slag met onderstaand resultaat:
Je ziet het, dit Portugese randje past prima bij het Hongaarse lapje ;)
Ik heb alleen aan de bovenrand een gehaakt randje gedaan. Het is de bedoeling om aan de onderkant van het lapje wat er straks boven komt eenzelfde randje te haken en dan beide randjes aan elkaar te verbinden met een of ander leuk steekje.
voor wie wat meer wil lezen dan in mijn beide logjes staat kan hier of hier terecht en voor nog meer foto’s van Lenços de Namorados klik hier
fijn weekend allemaal!
22 Reacties
donderdag 15 mei 2008
In bloei
Het is alweer een tijdje geleden dat ik voor het laatst over mijn merklapje schreef. Dat was hier en ik had toen net een "poesie" toegevoegd aan het geheel. Inmiddels zijn er wat letters bijgekomen en is ook op wonderbaarlijke wijze mijn kransje in bloei gekomen. Dat heb je met dat mooie weer en een beetje rozenmest.
Zo is de stand op dit moment:
Ik had koffievisite: een vriendin kwam langs om wat lapjes op te halen voor haar quiltje en ik liet mijn merklapje zien. Zij borduurt in het zelfde merklapgroepje en maakt dus ook een merklap met de door ons gekozen 12 onderwerpjes. Ik vertelde haar dat ik, nu het doorgeregen middenblok er eenmaal in stond, het kransje eigenlijk een beetje iel vond. Ik liet haar een ander kransje zien en zei dat ik die eigenlijk veel beter vond passen in deze merklap. Zij beaamde het volledig.
Ze was nog niet weg of er belde een andere quilt- en borduurvriendin. Zij leest mijn blog regelmatig en ze wist precies hoe mijn merklap er voor stond. Ik vertelde haar wat er die morgen was gezegd en ze zei onmiddelijk: "ik kan me voorstellen dat dat andere kransje er beter bij past", ze kent het patroon want dat heb ik ooit van haar gekregen.
Tien minuten na het telefoongesprek zat ik het oude kransje uit te halen.
Daarna heb ik om de tien steekjes draden geregen omdat ik geen zin had om nogmaals te moeten uithalen als ik een fout zou maken bij het borduren. Eenmaal bezig met borduren besefte ik pas wat een hels werk ik mezelf op de hals had gehaald: ik moest de kleuren van mijn eigen lap vertalen naar de kleuren van het patroon van Anna Thies, die veel grijzer en gedekter waren. Dat viel nog niet mee.
Toch is het gelukt, al heb ik wel een paar weken zitten zweten ;)
Daarna zijn er ook nog twee letters in het midden geplaatst, halve kruisjes over een draadje. Daardoor kon ik een wat groter en sierlijker lettertype gebruiken.
Wat nu nog rest (op de rand na) is een alfabet in grote letters en een in kleine letters. Ik weet nog niet hoe ik dat ga aanpakken. Ik kan alles van te voren uittellen, wat veel werk is maar wel zekerheid geeft dat het mooi op de lap past of ik kan "zomaar" beginnen en kijken hoe ik uitkom en eventuele lege plekjes opvullen met een klein motief. Iemand nog tips ?
23 Reacties
Zo is de stand op dit moment:
Ik had koffievisite: een vriendin kwam langs om wat lapjes op te halen voor haar quiltje en ik liet mijn merklapje zien. Zij borduurt in het zelfde merklapgroepje en maakt dus ook een merklap met de door ons gekozen 12 onderwerpjes. Ik vertelde haar dat ik, nu het doorgeregen middenblok er eenmaal in stond, het kransje eigenlijk een beetje iel vond. Ik liet haar een ander kransje zien en zei dat ik die eigenlijk veel beter vond passen in deze merklap. Zij beaamde het volledig.
Ze was nog niet weg of er belde een andere quilt- en borduurvriendin. Zij leest mijn blog regelmatig en ze wist precies hoe mijn merklap er voor stond. Ik vertelde haar wat er die morgen was gezegd en ze zei onmiddelijk: "ik kan me voorstellen dat dat andere kransje er beter bij past", ze kent het patroon want dat heb ik ooit van haar gekregen.
Tien minuten na het telefoongesprek zat ik het oude kransje uit te halen.
Daarna heb ik om de tien steekjes draden geregen omdat ik geen zin had om nogmaals te moeten uithalen als ik een fout zou maken bij het borduren. Eenmaal bezig met borduren besefte ik pas wat een hels werk ik mezelf op de hals had gehaald: ik moest de kleuren van mijn eigen lap vertalen naar de kleuren van het patroon van Anna Thies, die veel grijzer en gedekter waren. Dat viel nog niet mee.
Toch is het gelukt, al heb ik wel een paar weken zitten zweten ;)
Daarna zijn er ook nog twee letters in het midden geplaatst, halve kruisjes over een draadje. Daardoor kon ik een wat groter en sierlijker lettertype gebruiken.
Wat nu nog rest (op de rand na) is een alfabet in grote letters en een in kleine letters. Ik weet nog niet hoe ik dat ga aanpakken. Ik kan alles van te voren uittellen, wat veel werk is maar wel zekerheid geeft dat het mooi op de lap past of ik kan "zomaar" beginnen en kijken hoe ik uitkom en eventuele lege plekjes opvullen met een klein motief. Iemand nog tips ?
23 Reacties
Abonneren op:
Posts (Atom)