en nog iets af in 2018

Alweer een berichtje over een lapje wat af is. Het kwam deze zomer klaar en ik vergat er iets over te posten. Gisteren vond ik tijd om de laatste aanwinsten te fotograferen voor Nuttig en fraai.

Dat is een heel gedoe omdat ik de foto's altijd eerst even wat kleiner maak, ik voeg mijn logootje toe en dan sla ik ze op in een apart mapje op datum. Mocht er weer eens een blogverhuizing komen, dan ben ik voorbereid :)

Ik maakte al eens eerder een Vierlande sampler en die zie je naast de nieuwe op deze foto. Het zijn inspirerende bollen op deze lappen en ik vind het leuk om ze onder mijn handen te zien groeien. De oude lap heeft veel minder motieven en de levensbomen ontbreken op deze lap. De nieuwe lap stond in de twee laatste nummers van Sampler & Antique Needlework quarterly, een tijdschrift wat helaas niet meer bestaat. Ik viel voor de prachtige motieven en de enorme dichtheid van het borduurwerk. Er kan bijna geen steekje meer tussen. Knap hoe dit destijds zonder computerprogramma's zo netjes opgevuld is.

In de close up zie je twee dezelfde motieven op beide lappen. 16 draads linnen tegenover plm 22 draads en dan valt er nog wat op: de fijnste lap heeft een unevenweave zodat de bollen net niet rond zijn. Precies zoals in de originele lap. Dat laatste heb ik niet uitgezocht, het was gewoon een mooie lap linnen die ik had liggen en gebruikte. Mooi vind ik het wel!

Ook hier ergens verstopt en heel subtiel een klein beetje kleur in het zwart.

en ook hier laat het spook van de opera zich even zien.

De lap is klaar als ook mijn initialen en het jaartal een plekje hebben gevonden, want eerlijk is eerlijk: mijn ontwerp is het niet en met de oude en nieuwe jaartallen bij elkaar is het voor ieder duidelijk dat deze lap geen 200 jaar oud is...

oude nieuwe dingetjes

Soms blijven Dingen een tijdje liggen omdat je het even niet meer weet. Dat overkwam me met deze letterlap.

Het was een internet projectje in delen die uiteindelijk erg l a n g z a a m deeltje voor deeltje verschenen. Het was wel erg leuk om al die verschillende lettertjes te maken mat al die verschillende steekjes, op zich dus een erg geslaagd project via en van de hand van Marie Suarez.

Zodra er weer wat nieuws was maakte ik met veel plezier mijn net verschenen lettertjes.

en zo vorderde langzaam maar gestaag mijn letterlap.

Maar toen alle lettertjes 'op' waren verscheen in het laatste deel de afwerking, vier vakjes groot, twee linksboven en twee rechtsonder. Ik vond ze niet mooi en zon op een beter plan. Dat laatste heeft soms tijd nodig maar deze week floepten deze lege vakjes ineens uit mijn brein en werden ze opgetekend en daarna geborduurd. Helemaal tevreden nu en de afgelopen twee avonden zwoegde ik op 't zoompje. Het is klaar en ik ben er blij mee.

Wat ik er mee moet? vraag je je misschien af. Niets eigenlijk, gewoon op de stapel met andere letterlapjes.

Een tijdje geleden was ik 'ergens' onder borduursters en andere handwerksters en ik had mijn Pronkrol Marken mee die ik aan iemand liet zien. Wij beiden hadden er veel plezier aan, zij met kijken en ik met vertellen.

Totdat er iemand aan ons tafeltje kwam zitten en meteen maar met de deur in huis viel: "wat moet je er mee, straks als je er niet meer bent wordt het allemaal weggegooid". Wij waren letterlijk sprakeloos.

Tot op zekere hoogte klopt dat, niet al je werk zal straks zo gewaardeerd worden dat het 'voor de eeuwigheid bewaard wordt' door je nabestaanden, maar is dat zo erg? Ik heb zoveel plezier in het bedenken, het maken, het vertellen over en het laten zien van het geen ik voortbreng.....dat is toch al zoveel meer plezier en waardering dan je je kunt wensen?

en zo kan 't ook

Allereerst wil ik bedanken voor alle lieve, nuttige en mooie reacties op mijn hartekreet van gisteren. Zoveel liever zet ik steekjes en werk ik aan mooie projecten dan dat ik in vervelend gedoe op internet verzeild raak. Toch zijn er nog wat open eindjes aan de discussie wat wel kan en wat niet.

Een foto van mijn Marker vernaaide linten lap. Ik schreef er destijds over op dit blog. Het patroon was, toen ik deze foto maakte, nog een 'kooppatroon', de maakster van het patroon is Margreet Beemsterboer. De foto is heel veel gedeeld op interest en wordt kennelijk mooi gevonden. Toch laat ik maar erg weinig van het patroon zien terwijl het toch een inspirerend plaatje is om te zien. Was wat ik wilde uitdragen nu mooier geweest als ik de hele lap had laten zien? Ik denk het niet.

Een merklapje uit het weeshuisboek van Berthi Smith: je ziet dat ik er aan werk, je kunt de steekjes tellen maar het hele lapje blijft verborgen in mijn boek. Toch is ook dit een inspirerend plaatje.... Maar mag ik dan helemaal niets meer in zijn geheel op het internet zetten?

Natuurlijk wel....dit boekje met DMC kleuren wilde ik met jullie delen, ik heb er heel veel verschillende foto's van geplaatst waarop genoeg te zien is. Dat kon ook want ...... ik heb dit boekje zelf bedacht en zelf gemaakt....

of dit doosje vol met kleine priegelwerkjes op kartonnetjes...ik heb ze ooit stuk voor stuk laten zien en er mooie foto's van geplaatst....en ook dat mag...ik heb ze zelf ontworpen. Natuurlijk zijn we allemaal trots op wat we maken en willen we er mee pronken. Maar soms zegt een fragment zoveel meer dan het geheel. Ook kun je, als je meerdere dingen wilt laten zien uit één boek of uit een project of cursus de foto's die je maakt wat spreiden in de tijd. Er is zoveel te zien op internet dat de samenhang op die manier veel minder duidelijk is en dat is echt heel veel fijner voor wie het boek schreef of de cursus maakte. Dan is er ook nog de gunfactor. Als iemand je vriendelijk vraagt om iets weg te halen omdat zij vindt dat het inbreuk maakt op haar auteursrecht, waarom dan de hakken in het zand zetten en wachten op wat er gaat gebeuren als je het niet doet..... "Maar het is reclame voor jullie mooie werk", las ik ook....Tuurlijk, maar dan moet je wel de bronnen noemen. Zonder merk geen reclame, behalve voor jezelf dan...... Ik hoop dat ik met dit blogje weer een bijdrage heb kunnen leveren aan de discussie over auteursrecht

auteursrechten en ergernissen

Een paar jaar geleden maakten Margreet Beemsterboer en ik een e-cursus over de vele kanten van het Marker handwerk. Zij startte met een flinke beschrijving van alle witwerk die op Marken toegepast werd en ik leverde daar aan aantal bijdragen aan. Aansluitend kwam het tweede deel, een Marker pronkrol. Deze Pronkrol is uniek in zijn soort want waar werd ooit eerder een pronkrol gemaakt op het eiland Marken? precies, nergens! Andere pronkrollen of Souvenirs, ik bezit zelf enkele oude, bevatten de nuttige handwerktechnieken, de fraaie technieken of een mix van beiden. Nooit eerder zag ik een Pronkrol waarin niet alleen de handwerktechnieken van een bepaalde plaats te zien zijn, maar tevens ook onderdelen van de klederdracht, zowel op schaal als op ware grootte. Wie kennis heeft van de auteursrechten of zich erin wil verdiepen, zal begrijpen dat ik op geen enkele manier 'amused' was toen ik maar liefst 14 verschillende onderdelen uit die rol bij elkaar gepubliceerd zag op enkele Facebookpagina's. De foto's lieten steeds de gehele werkstukken zien van cursisten met een fotoresolutie waarbij je op sommige foto's letterlijk de steken kon tellen. Niet alleen is het hele concept Marker Pronkrol auteursrechtelijk beschermd omdat het een volledig uitgewerkt idee betreft, maar ook elk onderdeel afzonderlijk valt onder diezelfde rechten. Hierboven zie je een fragment wat ik knipte uit een van de foto's die ik deze week aantrof op internet. Uiteraard publiceer ik hier niet de gehele foto want dat is nu net wat ik wilde voorkomen. Oordeel zelf of jij gratis en voor niets het gehele merklapje kunt maken als het in zijn geheel op deze grootte gepubliceerd wordt. De drie schoolmerklapjes uit de e-cursus mochten wij zien en fotograferen bij mensen thuis op Marken, het werd ons gegund speciaal voor de e-cursus. Wij hebben ze vervolgens op patroon gezet om het bijzondere handwerk van Marken met onze e-cursisten kunnen delen. Deze drie merklapjes waren bij de 14 onderdelen die buiten ons om nu gepubliceerd zijn. Van een Facebookgroep waar de foto's op gepubliceerd waren, zijn de foto's vrij snel nadat ik aktie ondernam verwijderd. Zonder vragen of commentaar; deze beheerders zagen in dat dit niet kan. Met degene die het publiceren begon heb ik uitvoerig contact gehad waarom ik vind dat dit niet kan. Zij is nog steeds niet overtuigd en weigert aan mijn herhaalde verzoek te voldoen om de foto's te verwijderen en te vervangen voor detailfoto's. De beide e-cursussen zijn voor erg weing geld aangeboden, juist om iedereen de gelegenheid te geven om mee te kunnen doen: €15 per e-cursus in zes maandelijkse afleveringen, geprint per cursus een dikke ordner vol met informatie, werkstukken foto's en handleidingen. Om mensen in de gelegenheid te stellen om elkaars werk te zien en informatie te vragen of te delen hebben wij een Yahoo groep gemaakt waarvoor iedere cursist bij inschrijving de aanmeldgegevens heeft gekregen. Waarom het dan op deze manier via Facebook gedeeld moet worden is me een raadsel. Mocht iemand zich ondertussen afvragen waarom ik zo weinig laat zien de laatste tijd.....zie boven.

Mocht iemand mij weer eens willen vragen wannneer er een volgende e-cursus komt.....dan zal ik verwijzen naar dit blog en zeggen: 'wat dacht je zelf?"

een beetje van mezelf en een beetje van anderen....

Voor vandaag heb ik een leuk inspiratieblogje bedacht....het regent hier en tussen de steekjes door wil een mens toch ook weleens wat schrijven - of lezen, in jullie geval.

Mijn inspiratie begon met een mandje met bloemen dat ik een tijdje geleden al eens borduurde met de bedoeling er 'iets' van te maken. Het mandje bleef liggen tot inspiratiemomentje twee. Dat kwam bij een van mijn borduurgroepjes waar een van de vriendinnen een leuk, nieuw gemaakt tasje liet zien wat gemaakt was naar een oud modelletje...en laat ik zo'n oud modelletje nu toevallig in mijn bescheiden collectie hebben....Onderweg naar huis bedacht ik me al hoe leuk het zou zijn om van het zwart geborduurde lapje wat al zo lang op mijn tafel lag ook zo'n nieuw- naar- oud tasje te maken. Een naadje was gauw gemaakt en daarna was het lapje groot genoeg voor tasje 3.

Het bovenste deel van het tasje is echt een tasje waar dingetjes in kunnen. Die gaan er tzt ook vast komen, de ideetjes zijn er al, de tijd nog niet....in het onderste deel zit heel handig een spelden- of naaldenboekje verborgen. Daar heb ik nu mijn speldenverzamelingetje opgespeld.

. Waar het idee van dit zwartwerk vandaan komt is ook meteen duidelijk. Bij de oude handwerkgereedschapjes kom je zo nu en dan kleine benen of ivoren speldenkussentjes en naaldenboekjes tegen met een 'circle and dots'motief, Madraswork. Dit tasje is overigens niet het eerste inspiratiemodelletje naar aanleiding van het oude tasje. Al eerder maakte ik er een in Richelieu met zo'n zelfde speldencompartimentje onderop. Op de foto zie je dat links, met in het midden het oude voorbeeldtasje.

Het madrasworktasje wat ik nu heb gemaakt is een zelf bedacht werkstukje wat past bij twee eerdere tasjes die ik maakte naar voorbeeld uit twee oude Sampler @ Antique Needlework Quarterly's, een tijdschrift dat helaas niet meer bestaat.

Nu heb ik een mooi setje van drie waar ik met heel veel plezier aan gewerkt heb.

Fijne zondag allemaal..

over tule, Fries witwerk en hemdensplitjes

Sinds ik zondag mijn eerste pronkrol, bijgenaamd Souvenir de ma Vie uit haar doos pakte en ik de nog niet ingenaaide lapjes bekeek ben ik lekker op dreef om de rol nu eindelijk eens af te maken. Ik was destijds gestopt bij drie heel kleine merklapjes, rode lapjes zoals ze op school werden gemaakt. Het waren de laatste lapjes die ingenaaid werden voordat de Rol voor een paar maanden in museum de Timmerwerf tentoongesteld werd. Daarna volgde al snel Musee Scheveningen en was ik het werkstuk opnieuw maanden 'kwijt'. Niet bepaald bevorderlijk om het projekt helemaal af te maken. Daarna volgde het een en ander wat de aandacht vroeg: werkzaamheden voor HZG, de e-cursus Marken en de tweede pronkrol die overigens wél helemaal af is met bijna 12 meter aan vrolijke handwerken.

Twee randjes in tulekant had ik al geborduurd klaar liggen en eentje mocht tussen de merklapjes en het eerstvolgende lapje. Ik koos voor een lapje in Fries witwerk. Ik kreeg destijds een klein stukje van een 17e eeuws linnen laken en daarop maakte ik een klein Fries witwerkje, met letters, platsteken, randjes en open naaiwerk...Een flinke klus want het linnen was oud en de draadjes soms heel moeilijk te tellen. Ik schat dat het 25 of meer draadjes per cm is...Het is een beauty geworden, ik borduurde met zijden garen en dat geeft een prachtige glans op het oude linnen. Super....

Hoe fijn het linnen is zie je aan dit vrij uitgebreide levensboompje, het is ondanks de vele steekjes niet meer dan een klosje breed...

. Minder fijn maar zeker niet minder mooi wordt de Friese letterlap waar ik ook mee bezig ben...

Ook hier is het linnen oud, maar vast niet zo oud als het Souvenir pronkstukje. Deze lap is ook een flink stuk groter zodat ik lekker lang met deze lap bezig kan zijn. Het linnen zal ongeveer 22 draads zijn...nog steeds fijn, maar voor mij nog goed te zien.

Deze lap wordt geborduurd met een linnen draadje...ook heel bijzonder om daar eens mee te experimenteren. Voor de Souvenir ligt inmiddels het volgende lapje klaar en gisteravond naaide ik er alvast een stukje tule tegenaan voor het volgende tussenrandje. Het lapje is een werkstukje met oefeningen in hemdensplitjes die met naaldkant zijn gevuld. In het voormalig museum in Celle waren dergelijke lapjes te zien. Alle naaldkantvullingen hebben een eigen klein patroontje...

Bij het borduren van het tulekantje kan ik de ruimte in de splitjes ook gebruiken....Straks eerst maar eens een patroontje tekenen.

Zondag

Gisteren was het zondag en behalve van genieten van een klein lentezonnetje en wat heen en weer schoffelen in de voortuin (hard nodig) besteedde ik mijn mijn dag aan het bekijken van de inhoud van De Manden. In twee flinke rieten manden liggen stapels theedoeken te wachten op....ja op wat eigenlijk? Gisteren was het onderwerp van mijn opruim-woede de inhoud van mijn manden. Eigenlijk viel het mee wat ik er in aantrof. Voor een groot deel waren het losse lapjes die nog aan mijn Souvenir de ma Jeunesse genaaid moeten worden. Voor een kleiner deel zijn het lapjes die misschien de Rol niet meer gaan halen omdat ik in de loop der jaren mooier en beter ben gaan borduren.... Voor een ander deel zijn het lapjes die of af zijn en dus in de verkeerde mand zijn beland of lapjes die wel klaar zijn wat betreft de borduurtechniek, maar die nog geen bestemming hebben...kijk mee en huiver... Het lapje hierboven, heel fijn geborduurd en eigelijk prachtig borduurde ik jaren geleden en daarna bleef het ongebruikt in de mand. Wat ga ik er mee doen? een dekseltje van een doosje mee bekleden? inlijsten?

Het merklapje uit het weeshuisboek van Berthi; Dat wordt verhuisd naar de map met merklapjes....

dan dit lieve rode merklapje, ooit geborduurd in een vakantie...verhuizing volgt naar de merklappenmap of....in een naaidoosje ter decoratie....leuk dat ik het terug vond.

twee kleine proefjes, ooit gemaakt op een workshop op de Handwerkbeurs...ik heb ze destijds thuis afgemaakt maar nu?.....

en tot slot deze....een monogrammenlapje, een van mijn eerste, keurig gezoomd en helemaal klaar....in de map monogrammenlapjes waar straks ook een plekje gaat vinden... Ondertussen heb ik mijn oude liefde, mijn Souvenir de ma Jeunesse 'uit het vet' gehaald en ben gisteren nog begonnen met een nieuw lapje erin te zetten. Het wordt een hele klus, want bijna alle tule kantjes die tussen de lapjes komen moeten nog geborduurd worden...maar móói dat 't wordt...