Huiswerk en thuiswerk

Drie verschillende juffen heb ik op 't moment.
Ik geef toe dat het een beetje veel is, maar het is niet anders. En omdat er drie juffen zijn is er ook drie keer een berg huiswerk te maken.

En of dat nog niet genoeg is wordt ik ook met enige regelmaat door de theedoek rechts in beeld verwijtend toegesproken. In de doek zit Blanche namelijk, die altijd en eeuwig bang is dat ze vergeten wordt.
Over de "juf' van het Tuleborduren schreef ik al eerder een logje, twee dagen na het Tuleborduurwerk meldde ik me op deze locatie

naast dit lieflijke kerkje

'ergens' aan de rand van Amsterdam voor de eerste les Zaans Stikwerk. We 'kregen' een prachtig cursuspakket met een flink naslagwerk en patroontjes,

verschillende soorten stof: batist, flanel, satijn, garens en naaldjes

en na een uitgebreide lezing met mooie plaatjes gingen we aan de slag. Eerst tekenen. Nu zet ik normaal gesproken alleen lettertjes op papier bij gebrek aan fantasie maar op de manier waarop wij aan de slag gingen verliep het kunst-proces eigenlijk helemaal niet zo slecht. We tekenden namelijk rookworstjes en daar bleken we allen zeer bedreven in. Halverwege de middag begonnen we aan een klein 'proefje' op stof en spraken af elkaar de week daarop weer te ontmoeten met een opgevuld proeflapje.
Een week later gingen de tassen open en kwamen de proeflapjes ter tafel

Iedereen had een eigen motiefje getekend en daarbij zelf de stofjes gekozen.
Mijn lapje ziet er zo uit:

Ook deze les had 'juf' Inge een heleboel voorbeelden van patronen, foto's, materialen, boeken en dergelijke meegenomen zodat we ideeën konden opdoen van wat er allemaal mogelijk is in deze techniek. Alhoewel ik al meer heb gedaan in zowel Boutis als Trapunto kon ik toch van deze lessen veel leren. Vooral van de vrije manier waarop de workshop gepresenteerd werd heb ik veel geleerd. We werden aangemoedigd om zoveel mogelijk verschillende garens te gebruiken uit de meegenomen voorraad en om te experimenteren met verschillende stoffen. De manier waarop zij patronen tekent en natekent was voor mij ook nieuw en leerzaam.
Omdat er ook nog een juf drie is - alweer eentje met huiswerk - ben ik op dit moment nog niet veel verder gekomen dan het eerste stukje van een driedelig 'iets'.

er moet nog veel aan 'gestikt' worden en daarna wordt het opgevuld en geborduurd. Komend voorjaar hebben we nog een bijzonder uitstapje met de groep. Dan wil ik toch wel heel graag minstens twee werkstukjes af hebben.
Met dank aan Inge voor de inspirerende lessen en Ineke voor de heerlijke catering.

Vriendinnenfeest

Herinneren jullie je het logje 'ontknoping' nog? Ik liet toen een zelfgemaakt 'oud' garenkaartje zien wat ik maakte van een vel PIP-cadeaupapier wat ik bij het tijdschrift FLOW cadeau kreeg.
Een tijdje geleden kreeg onze borduurgroep een uitnodiging om bij het vriendinnenfeest van een van de borduursters aanwezig te zijn. Het beloofde een groot feest te worden dus aan aantal van ons stak de koppen bij elkaar en kwam met een voorstel. Ieder van ons zou een lapje ter grootte van 15 x 15 cm borduren of patchen en die lapjes tesamen zouden een handwerktas gaan vormen.
Een enorme opdracht voor de maaksters van de tas want hoe krijg je al die ongetwijfeld zo verschillende lapjes op een smaakvolle manier bij elkaar?
Ik kan niet anders zeggen dat zij daar fantastisch in geslaagd zijn. Behalve mijn eigen lapje en de mededelingen van anderen wat zij gemaakt hadden, plus een enkel lapje wat ik achter de schermen toch mocht zien was ook voor mij het einddresultaat een enorme verrassing

Dit is een kant van de tas met vijf borduurwerkjes in kruissteek en eentje prominent in het midden met heel bijzonder zijdelint-borduurwerk.
Ik heb van het lintborduurwerk een uitsnede uit de foto gemaakt:

Het mooie borduurwerkje in rood en blauw op grauw linnen rechts daarvan is gemaakt door Basje die hier niet onbekend is ;)
de andere kant van de tas ziet er eveneens prachtig uit:

met ook hier een combinatie van geborduurde lapjes en lapjes in andere technieken. Zelf maakte ik mijn lapje in een kruissteekpatroontje wat ik vond op hetzelfde cadeau-papier als het PIP-garenkaartje. Omdat er een bijzondere relatie is met PIP en de jarige leek het hertje me wel een toepasselijk patroon.
hier zie je de piepkleine afbeelding van het borduurwerkje op het cadeaupapier:

en hier wat ik ervan gemaakt heb:

ik heb geen patroon getekend maar het papiertje van 5 x 5 cm heb ik op mijn borduurlinnen vastgespeld, ik koos een flink aantal kleuren en ben gewoon aan de slag gegaan. Zelfs het 'speldje' waarmee het lapje vastgespeld lijkt op het papier heb ik nageborduurd. Omdat ik wat ruimte overhad borduurde ik de naam van onze borduurgroep Opmerkelijk rechtsboven en maakte ik van de gebruikte kleurtjes DMC een kleurenblokken-randje. Van Saskia leende ik tenslotte het idee de postzegel die linksboven is geborduurd.
Het was een heerlijk feest. We gingen met ongeveer 45 dames eerst aan de Indonesische lunchtafel en vervolgens per bus naar Rotterdam voor een uitgebreid bezoek met hapjes en drankjes aan boord van de SS Rotterdam.
Natuurlijk waren we niet de enige handwerkvriendinnen van de jarige, de quiltvriendinnen maakten onderstaande prachtige quilt

en ook de quiltvriendinnen uit de buurt kwamen met een enorme verzameling gepatchte blokjes waar alle aanwezigen hun naam op mochten schrijven. Deze blokjes worden nu verwerkt tot iets moois. Moet ik nog zeggen dat het een feestelijke en warme dag was waar we nog lang aan terug zullen denken?

Joehoe

Ik ben er weer na een paar weken van alleen thuis slapen en verder (bijna) alle dagen op pad. Het was druk maar leuk, een bonte mengeling van cursussen, vergaderdagen, een feest waarop ik nog terug kom vanwege het prachtige cadeau wat we met de borduurgroep maakten en ook mijn eigen verjaardag.
Ik heb veel geleerd deze weken en heb nog een heleboel huiswerk te maken waar ik jullie de komende tijd van laat meegenieten natuurlijk.
Voor mijn verjaardag kreeg ik diverse kaarten per post en felicitaties per e-mail en daar zaten vaak leuke linkjes bij of bijzondere patroontjes. ( super A, die van jou ga ik binnenkort maken!) Van Dijn kreeg ik deze link die ik niet kende en daarna nog een mailtje met deze. Echt wat voor mij natuurlijk dacht Dijn en daar heeft ze gelijk in. Ik heb het patroon namelijk al enige tijd in huis en ben zelfs al begonnen met de prachtige monogram lettertjes.

Het gaat niet vlug, misschien één twee lettertjes per twee maanden voor als we weer met de souvenirgroep bij elkaar zijn maar ook in dat tempo moet het toch ooit lukken. Blanche de Valck trekt namelijk nogal aan mijn mouw de laatste tijd en ik laat me maar al te gemakkelijk verleiden om daar aan verder te werken.

Mijn lettertjes beginnen steeds mooier te worden. Ik heb daar geen les in gehad maar zo nu en dan kijk in ik een boek hoe 't moet en doordat ik zo langzaam werk aan deze sampler kan de tekst ook goed tot me doordringen houd ik me zelf voor.
Het is wel een erg leuk werkje: heel veel steekjes -ook in 't voorwerk- en langzaam zie ik de letter zich vormen en in reliëf omhoog komen.

Wat kent Dijn me goed inmiddels, deze lap is echt wat voor mij :)

Rustdag

Vorige week, net terug van vakantie schreef ik dat het een drukke week zou worden. Er zijn van die momenten dat alle workshops, ontmoetingen, feesten en leuke dagen met elkaar een geheim verbond sluiten om net in die éne week in de agenda te willen samenkomen.
Afgelopen week leek een extra vakantie week, maar wel een tussen mijn eigen lakens. Met de Elzasser zon nog op mijn wangen fietste ik maandagochtend naar het tuincentrum waar onze quiltgroep-in-ruste haar eerste reünie zou vieren. Er waren werkstukken, lekkere hapjes en drankjes, er werd heerlijk bijgepraat en de dag vloog om.
In de avond pakte ik gauw de tas in voor de souvenirgroep die toevallig deze keer op een verre locatie was. Dinsdag was dus souvenirdag en ook daar was veel om van te genieten. Woensdag was ik druk, druk, druk want donderdag was er overdag en een deel van de avond een feest. Een van de borduur- en quiltvriendinnen vierde haar verjaardag met een vriendinnenfeest. Met zo'n vijfenveertig vriendinnen waren we op stap langs bijzonder en leuke plekjes. Een dag met een gouden randje natuurlijk.
De Vrijdag stapte ik al heel vroeg de deur uit om naar Eemnes te gaan. Ook al zo'n mijl op zeven. Daar had ik een zeer nuttige en ook gezellige dag met mijn nieuwe "collega's".
Na zo'n hectische week kan het bijna niet anders dan dat de workshop tuleborduren die maanden geleden al geboekt is precies op die ene vrije (zater)dag valt.
Voor de zesde dag op rij de wekker op een zeer vroeg tijdstip gezet (er moesten ook nog boodschappen gedaan ;) maar wat heb ik genoten!
De cursus werd gegeven door Ina Blaas-Dhont via Needles4all. In twee lessen gaat Ina ons de kneepjes van het fijne tuleborduren uitleggen.
Oplettende lezers vragen zich waarom ik lessen tuleborduren ga volgen terwijl ik in mijn Souvenir al zoveel tuleborduurwerk heb laten zien. Ik zal proberen om dat uit te leggen. Wat ik tot nu toe heb gedaan is tule doorstoppen, in dit logje zie je daar een voorbeeld van. Deze manier zoals beschreven in o.a. de oude DMC boekjes is nogal statisch, alles wordt uitgeteld en er is weinig variatie in de steken. Ook al staat het prachtig als tussenzetseltjes in de Souvenir, het werk zelf vond ik niet heel spannend om te doen.
Het tule borduurwerk waar Ina zich mee bezig houdt is van een heel andere aard zoals onderstaande foto's laten zien.

zwierige, vaak ronde patronen op mutsenbollen, onderdeel van de kanten mutsen die we kennen uit de streekdracht. Deze patronen zijn zoveel verfijnder en gevarieerder dan de ietwat stijve randjes in mijn souvenir.

Hierboven nog wat andere werkstukken die Ina meebracht en die direct al zo'n prachtig idee geven hoeveel mogelijkheden deze manier van tuleborduren heeft. De brede randen aan beide mutsen onderaan zijn gemaakt van kloskant. In veel mutsen zijn alleen de bollen van de muts voorzien van het - goedkopere - tuleborduurwerk.
Iedereen ging, na grondige bestudering van bovenstaande zowel oude - als nieuwe werkstukken aan de slag. We hadden een ijverig clubje

en ook de andere tafel zat zeer geconcentreerd te werken. "Het is een goep met allemaal priegelmensen" merkte mijn buurvrouw op en daar had ze gelijk in. Toevallig was dit een groep cursisten die gewend was om kleine steekjes te maken op fijn materiaal. We begonnen met een klein stekenlapje om de verschillende steekjes te proberen.
Mijn lapje zag er zo uit aan het eind van de dag:

Er hoort ook nog een flinke hoeveelheid huiswerk bij de cursus. Behalve dit stekenlapje mogen we een patroon met bloemen en een vogeltje borduren en we maken ook een begin met een schattig zijden tasje wat bekleedt wordt met geborduurde tule. Gelukkig krijgen we een maand de tijd om ons voor te bereiden op les II.
Ina heeft een prachtig boekje geschreven over het tuleborduren. Het heet Omoogjes en Cornelenpootjes.
Ook maandag volg ik een workshop, in Amsterdam dit keer. Nieuwsgierig wat ik dan ga leren? Kijk even op de website van Needles, dan zie je het meteen ;)

Ontmoeting Blanche, IV

Vandaag was ik al vroeg op pad. Onze souvenirgroep kwam bij elkaar en we hadden elkaar na de lange zomer veel te vertellen en er was veel om te zien. Op mijn verzoek nam Trijnie de oude Blanche mee en die legden we samen met de jonge Blanche-in-wording op tafel.

Spannend om te zien hoe zeer de lappen op elkaar lijken. Toen ik mijn linnen kocht vond ik het wat 'gelig' naar mijn smaak. Meestal gebruik ik roomwit SRS linnen van Kunst en Vliegwerk en dat is meer crème dan geel. Vervolgens heb ik lang geaarzeld over de kleur rood waarmee ik zou borduren.

We legden vanmorgen de beide lappen op elkaar en ziehier het verrassende resultaat:

 

In de breedte 'past' mijn Blanche precies op het origineel. Alhoewel het linnen van de oude lap fijner lijkt is dat dus niet echt het geval. Wij denken dat dat komt omdat de lap misschien ooit gewassen is voor  of na het borduren waardoor het oude linnen wat vaster en daardoor fijner oogt dan het nieuwe. In kleur is het precies goed. Het rood van de oude Blanche is een tintje helderder dan de kleur waar ik voor gekozen heb maar het verschil is - zoals je kunt zien- erg klein.

 

Als je goed kijkt zie je wel dat mijn Blanche straks langer zal worden dan de originele lap. Dat komt omdat die geborduurd is op linnen van 26 draden in de hoogte  bij 22 draden in de breedte terwijl mijn nieuwe linnen in beide richtingen 22 draden per cm heeft. Méér Blanche dus voor dezelfde moeite.

Wat betreft de open randjes neem ik mijn woorden van gisteren terug. Omdat er niet in alle randen evenveel draadjes uitgetrokken worden, zullen de randen nooit netjes op elkaar kunnen aansluiten. Dat zal dan ook de reden geweest zijn dat Blanche in haar lap de open randen liet doorlopen tot  in de zoom.

Ik heb alle open randjes nu uitgetekend en nageteld. Ze staan namelijk niet op het patroon. Voorlopig kan ik nog heel wat uurtjes doorbrengen met mijn Blanche, met veel plezier overigens ;)

Terug op mijn plekje, Blanche de Valck III

Zo, daar ben ik weer na twee heerlijke weken in de Elzas. Vooral de tweede week had prachtig weer al was het in week één ook prima. We waren op de Carrefour in Ste Marie aux Mines waar we samen drie dagen lang genoten van de quilts en ik in mijn eentje van de 150 (!) winkeltjes ;)

We maakten - in het kader van het quilt-festival-  een tochtje met een bus. We gingen naar Strassbourg en Colmar, we wipten eventjes de grens over naar het Zwarte woud en bezochten een draaiorgelwerkplaats in Waldkirch, gingen naar de markt in Freiburg en genoten;  van het weer, het heerlijke eten, de natuur en de vrijheid.

Kortom, twee weken 'het goede leven'. De koffers zijn inmiddels  uitgepakt en bijna alle was ligt alweer gestreken en wel in de kast.

Voor de avonduren nam ik Blanche mee en die vorderde heerlijk onder mijn handen. Ik vergat mijn borduurlamp maar met enige aanpassing van het interieur van onze gîte kon ik toch prima werken.

Het resultaat zie je hieronder:

 

De randen zijn voor zover mogelijk 'bij' en ook alfabet 8 is al een eind op streek.

 Vlak boven de bovenste rand maakte ik een open rand zoals Blanche dat ook deed op haar doek

 

Bij een vorig bezoek aan Trijnie heb ik precies opgeschreven hoe Blanche de rand maakte. Er is straks wel een klein verschil tussen de open randen van Blanche en die van mij. Blanche gebruikte de hele breedte van de lap linnen voor de open rand zodat die  ook doorloopt in de zoom. Ik vind dat niet zo mooi en kies voor een andere afwerking in de hoekjes. 

Deze week zal er weinig van borduren komen. Ik heb bijna iedere dag mijn agenda gevuld en ik moet ook nog lezen in jullie blogs wat er allemaal gebeurd en gemaakt is.
Daar ga ik dan straks maar eens een beginnetje aan maken

Een boekje open

Wie mevrouw Rafels wel en wee volgt op Rafels en rozen was het wellicht niet ontgaan dat er in huize Rafel een pakje lag, bestemd voor...... mij ;)

Dinsdagmorgen kwam mevrouw F  het brengen en onder een kopje thee met een verhaaltje pakte ik haar prachtige pakje uit.  Nu ken ik mevrouw rafel al een dagje langer dus ik weet dat haar pakjes alleen al aan de buitenkant een cadeau op zich zijn. Om het Anny-groene papier - wij van de quiltgroep noemen dat Anny-groen-  was als extraatje een mooie gehaakte bloem verpakt met zo'n prachtig labeltje eraan en kleurige kraaltjes.

Ik ben nog aan het bedenken wat ik met de bloem ga doen want die is, zoals je op onderstaande foto kunt zien zeer de moeite waard om te koesteren en lang  te bewaren.

Toen het papier er af was lag er een geweldig mooi dagboek op mijn schoot (en ook nog toevallig in 'mijn' kleuren!)  De bladen nog maagdelijk wit en de kaft met de nodige humor door Anny zelf gemaakt.

De stof is beschilderd en daarna geborduurd, op de foto zie je de moeder van één van onze gezamenlijke vriendinnen en aangezien ik die moeder ook ken is het boekje me nu al dierbaar.  Ik heb bovenop de pot met bloemen mijn vulpen alvast klaar gelegd met een potje aqua-kleurige inkt. Ik denk dat ik maar eens een boekje vol ga kriebelen.

Mevrouw Rafel nogmaals hartelijk dank voor het prachtige cadeau!

Op het weblog van mevrouw Rafel kun je lezen hoe zo'n boek tot stand komt. Ik beloof mevrouw Rafel hierbij dat ik binnenkort eens in de doos met foto's duik om een paar mooie plaatjes voor haar op te zoeken.

Werd er ondertussen nog gehandwerkt? Natuurlijk wel, ik borduurde heel wat lettertjes aan Blanche en nam ook een heel oud werkje ter hand. Hier liet ik eerder wat van mijn Baltimore blokken zien,en later kwam daar nog een krans met bessen bij. Dat was in 2006 en daarna bleef het lang stil tot vorige week de doos met lapjes  op tafel kwam en ik  een flink beginnetje aan blok vijf maakte.

 Een heleboel blaadjes en knopjes heb ik al uitgeknipt en omgeregen klaar liggen. 

 

 De gele streepjes in de rode knopjes heb ik geborduurd en ook het hart van de bloemen heeft wat borduurwerk gekregen.

Nog even en ik kan gaan nadenken over blok zes.

 Het leuke van Baltimore is dat er allerlei 3D grapjes in gebruikt worden zoals losse blaadjes of zoals hier: een franje van een uitgeplozen stukje stof in het blok met de bloempot. Als straks alles af is mag ik nog meer gaan versieren met een borduursteekje zo hier en daar.