Er werd wat afgezwaaid met zakdoekjes door verliefde jongelingen. Schreef ik al eerder over Friese jongemannen die hun liefde verklaarden met de overhandiging van een knottedoek aan het meisje van hun keuze, dit keer waren het de meisjes die de jongens vroegen. De plaats van handeling was opnieuw Maassluis en de tijd waarin het zich afspeelde was het 17e eeuwse Portugal.
Lenços dos Namorados; de zakdoekjes in kwestie bestaan al sinds de 17e eeuw en worden nog steeds gemaakt. Aanvankelijk in een groter formaat en dan werd de doek bij de rok aan de kleding bevestigd; later werden de zakdoekjes veel kleiner van formaat. Het meisje borduurde de zakdoek voor de jongen waar haar oog op was gevallen om hem te laten zien dat ze wel wat zag in zijn mooie blauwe ogen. Gebruikte de jongen de zakdoek in het openbaar dan wist niet alleen het meisje dat haar liefde beantwoord werd, maar ook andere meisjes wisten dat deze jongen al "besproken" was. De zakdoekjes werden geborduurd met allerlei symbolen die op de liefde en trouw betrekking hadden en verder borduurde het meisje ook een mooi versje of een mooie spreuk op haar doekje.
Was de jongen niet geïnteresseerd dan zag het meisje de zakdoek niet meer terug en kon ze opnieuw gaan borduren.
Was de liefde nog pril dan borduurde ze haar naam of initialen niet op het zakdoekje, was ze er wat zekerder van dat haar liefde beantwoord zou worden dan prijkten ook haar naam of haar initialen op de zakdoek.
Ons werkje kregen we niet af. Wat dat betreft volgen de werkjes van de drie stitch-ins tot nu toe gevolgd een stijgende lijn in aantal uren die je er mee bezig bent ;) Het zal dus wel even duren voor ik mijn Lenços hier kan laten zien.
Gelukkig mocht ik die van Margreet (Beemsterboer) fotograferen en hier laten zien.
Bovenstaand exemplaar is nieuw gemaakt in Portugal: er is tegenwoordig weer belangstelling voor deze oude volkscultuur en de zakdoekjes worden opnieuw volgens de oude traditie gemaakt. Ook liet Margreet haar eigen Lenços zien die ze naar haar eigen "Hollandse" idee had gemaakt.
Het cursuspakketje was ook deze keer weer mooi verzorgd
Wie goed kijkt ziet dat ik mijn tekening inmiddels af heb en het zoompje is ook al geborduurd.Het leuke Oilily doosje hoorde natuurlijk niet bij de cursus ;)
Tot zover mijn verslag van het middagprogramma van de stitch in. In de ochtend was er weer ruim de tijd om onze werkjes te laten zien en advies te vragen. Dit keer waren er een aantal stoplapjes te zien, een prachtig goudborduurwerk en een schitterend tafelkleed in een open naai-techniek. Het is leuk andermans werk te zien en daarvan te leren. Op stopjesgebied heb ik weer wat nieuws gehoord en dat ga ik natuurlijk een keer proberen. Ook wat betreft mijn eigen handwerkjes heb ik een aantal nuttige opmerkingen en tips gekregen: ik ben er nu uit hoe ik mijn drie kleine rode merklapjes in mijn Souvenir ga inpassen. Voor mijn Hongaarse hartje heb ik nu een oplossing voor de afwerking en zo zijn er nog wat tips en trucs die net het verschil kunnen maken.
Tussen de ochtend en de middag was er nog een heerlijk Portugees (vis-)soepje om alvast in Portugese stemming te komen.
Het was weer een mooi dagje uit.
16 Reacties
zondag 30 maart 2008
woensdag 26 maart 2008
Op opa's quilt
We hadden het zo leuk bedacht vorige week: Sophie was hier en had een schattig groen truitje aan.
Terwijl zij bij Elise op de arm lag, liet ik het quiltwerk van 'de quilt voor hem' zien. Sophie kleurde prachtig bij de quilt dus dachten wij dat het leuk zou zijn om haar straks- als ze wakker was even op de quilt te leggen en daar een mooi fotootje van te maken.
Ik had de quilt en het fototoestel alvast klaar gelegd voor het moment en ondertussen bedacht Elise dat het wel handig zou zijn om nog voor de voeding de foto te maken. Er komt weleens een mondje melk terug en de quilt is natuurlijk niet wasbaar omdat er grote delen niet gequilt zijn.
Sophie werd wakker en met een stralend humeurtje op de quilt gelegd. Het duurde een paar seconden voordat ze door had dat het oppakken uit haar bedje deze keer geen lekkere melk betekende...
Toch levert een huilende Sophie ook een mooi plaatje op
19 Reacties
Terwijl zij bij Elise op de arm lag, liet ik het quiltwerk van 'de quilt voor hem' zien. Sophie kleurde prachtig bij de quilt dus dachten wij dat het leuk zou zijn om haar straks- als ze wakker was even op de quilt te leggen en daar een mooi fotootje van te maken.
Ik had de quilt en het fototoestel alvast klaar gelegd voor het moment en ondertussen bedacht Elise dat het wel handig zou zijn om nog voor de voeding de foto te maken. Er komt weleens een mondje melk terug en de quilt is natuurlijk niet wasbaar omdat er grote delen niet gequilt zijn.
Sophie werd wakker en met een stralend humeurtje op de quilt gelegd. Het duurde een paar seconden voordat ze door had dat het oppakken uit haar bedje deze keer geen lekkere melk betekende...
Toch levert een huilende Sophie ook een mooi plaatje op
19 Reacties
maandag 24 maart 2008
Schuiven met Passie
Het is bijna een week geleden sinds mijn laatste logje. Er was dan ook van alles wat mijn aandacht nodig had. Zo wilde ik op (goede) vrijdag een leuk logje schrijven over haar verhuizing die dag. Ze schreef "the livingroom has a wall of boxes now" en onmiddellijk drong zich een computerspelletje aan me op wat we in onze beginjaren op de pc regelmatig speelden. Dozen schuiven, even googelen of er nog iets van te vinden was en jawel, hier bijvoorbeeld heb je er eentje.
Ik heb zelf een andere maar die moet je eerst downloaden. Ik wilde echt alleen maar een spelletje laten zien ter aankleding van mijn log. Ik probeerde een spelletje uit en nog een en nog een... het was net jarig Jetje die zou trakteren ;)
Het duurde niet lang of Marcella was verslaafd. Heen en weer schuivend tussen mijn
Passies (‘s morgens de Matthäus op Ned 2, ‘s avonds de Johannes op Mezzo) en mijn kisten kwam ik de dag door. Ondertussen wilde de man ook verhuizen dus riepen wij beiden vanuit onze kamers zo nu en dan de tussenstand door. Het kwam er eigenlijk op neer dat er niet eens tijd was voor een logje.
Zaterdags ontdekte ik nog een Matthäus (Berliner Philharmoniker dit keer) en die kon prima dienst doen als muziekje bij het borduren, want dat gebeurde ook deze week.
Je kunt het op bovenstaande foto al een beetje zien, ik heb de afgelopen dagen hard aan Dijn’s vlinder gewerkt.
Ineens was het er het gevoel van "dit wordt ‘em' en dan moet ik aan de slag en weet van geen ophouden.
Het was een spannend project ook want ik had nog nooit een Richelieu-dingetje gemaakt. Natuurlijk was het beter geweest om eerst even te oefenen of desnoods eerst een wat groter patroontje proberen, maar je kent me inmiddels wel beter :) .
Met de digitale handwerkjuf op de achtergrond ging ik prutsend op de milimeter aan de slag.
Je ziet het al op bovenstaande foto: ‘t is maar een piepklein lapje. Vanwege Pasen heb ik mijn hazenschaartje tevoorschijn gehaald en dat heeft het formaat van een gemiddeld borduurschaartje
Hier zie je mijn vlinderbijdrage wat beter, dit keer met een ooievaartje ernaast.
In de buitenste rand moeten nog een heleboel piepkleine ovaaltjes geborduurd worden die ook allemaal op de een of andere manier opengeknipt moeten worden. Het ergste knipwerk is nu voorbij en dat is eigenlijk een pak van mijn hart ;)
Ik ben benieuwd wat Dijn er van vindt.
33 Reacties
Ik heb zelf een andere maar die moet je eerst downloaden. Ik wilde echt alleen maar een spelletje laten zien ter aankleding van mijn log. Ik probeerde een spelletje uit en nog een en nog een... het was net jarig Jetje die zou trakteren ;)
Het duurde niet lang of Marcella was verslaafd. Heen en weer schuivend tussen mijn
Passies (‘s morgens de Matthäus op Ned 2, ‘s avonds de Johannes op Mezzo) en mijn kisten kwam ik de dag door. Ondertussen wilde de man ook verhuizen dus riepen wij beiden vanuit onze kamers zo nu en dan de tussenstand door. Het kwam er eigenlijk op neer dat er niet eens tijd was voor een logje.
Zaterdags ontdekte ik nog een Matthäus (Berliner Philharmoniker dit keer) en die kon prima dienst doen als muziekje bij het borduren, want dat gebeurde ook deze week.
Je kunt het op bovenstaande foto al een beetje zien, ik heb de afgelopen dagen hard aan Dijn’s vlinder gewerkt.
Ineens was het er het gevoel van "dit wordt ‘em' en dan moet ik aan de slag en weet van geen ophouden.
Het was een spannend project ook want ik had nog nooit een Richelieu-dingetje gemaakt. Natuurlijk was het beter geweest om eerst even te oefenen of desnoods eerst een wat groter patroontje proberen, maar je kent me inmiddels wel beter :) .
Met de digitale handwerkjuf op de achtergrond ging ik prutsend op de milimeter aan de slag.
Je ziet het al op bovenstaande foto: ‘t is maar een piepklein lapje. Vanwege Pasen heb ik mijn hazenschaartje tevoorschijn gehaald en dat heeft het formaat van een gemiddeld borduurschaartje
Hier zie je mijn vlinderbijdrage wat beter, dit keer met een ooievaartje ernaast.
In de buitenste rand moeten nog een heleboel piepkleine ovaaltjes geborduurd worden die ook allemaal op de een of andere manier opengeknipt moeten worden. Het ergste knipwerk is nu voorbij en dat is eigenlijk een pak van mijn hart ;)
Ik ben benieuwd wat Dijn er van vindt.
33 Reacties
maandag 17 maart 2008
Nieuw,nieuw,nieuw
Dacht ik jullie gisteren te verblijden met een paar oude vlinders werd ik onmiddelijk door Marian’ne op de vingers getikt:
"JAA, zo kan ik het ook" riep ze
gelukkig waren er ook zij-instromers die de vorige vlindersessie gemist hadden zodat in ieder geval voor hen mijn ouwe vlinders wel nieuw waren. Het waren overigens wel nieuwe foto’s, zo groot waren ze nog niet in beeld geweest :) Beschouw het maar als een voorproefje van het "echte" vlinderwerk.
Terwijl er hier dus niets nieuws te zien was werd er achter de schermen natuurlijk wel hard gewerkt. Aan 'de quilt voor hem' bijvoorbeeld. Er zijn inmiddels drie van de acht "droppen" gequilt, een halve veer was vorige week klaar en nu is ook de eerste van de vier complete veerpatronen af.
Ik ben er wel tevreden mee en HIJ ook. Ook borduurde ik verder aan mijn Biedermeier lapje, ik heb een aardig kransje gevonden en dat staat nu tussen de druivendrager – of zoals zij het noemt: "verspieder" en de Hollandse Franse maagd in zonder tuin. Ik heb nog wat ruimte over voor een paar haasjes en misschien een vlinder. Een foto komt nog.
Aan de echte vlinder wordt ook gewerkt, ik heb inmiddels
1 patroon
1 lapje batist
1 stukje textielcarbon
1 borduurring
1 borduurnaald met punt
1 klosje Gütermann zijde
1 borduurschaartje met punt
de rest laat ik voorlopig aan jullie fantasie over.
Wat de palmzondag ook nog bracht was een gezellig feestje bij Elise.
precies twee jaar later zaten we opnieuw aan de champagne met een klein maar niet onbelangrijk verschilletje: er was een mensje meer om op te drinken
15 Reacties
"JAA, zo kan ik het ook" riep ze
gelukkig waren er ook zij-instromers die de vorige vlindersessie gemist hadden zodat in ieder geval voor hen mijn ouwe vlinders wel nieuw waren. Het waren overigens wel nieuwe foto’s, zo groot waren ze nog niet in beeld geweest :) Beschouw het maar als een voorproefje van het "echte" vlinderwerk.
Terwijl er hier dus niets nieuws te zien was werd er achter de schermen natuurlijk wel hard gewerkt. Aan 'de quilt voor hem' bijvoorbeeld. Er zijn inmiddels drie van de acht "droppen" gequilt, een halve veer was vorige week klaar en nu is ook de eerste van de vier complete veerpatronen af.
Ik ben er wel tevreden mee en HIJ ook. Ook borduurde ik verder aan mijn Biedermeier lapje, ik heb een aardig kransje gevonden en dat staat nu tussen de druivendrager – of zoals zij het noemt: "verspieder" en de Hollandse Franse maagd in zonder tuin. Ik heb nog wat ruimte over voor een paar haasjes en misschien een vlinder. Een foto komt nog.
Aan de echte vlinder wordt ook gewerkt, ik heb inmiddels
1 patroon
1 lapje batist
1 stukje textielcarbon
1 borduurring
1 borduurnaald met punt
1 klosje Gütermann zijde
1 borduurschaartje met punt
de rest laat ik voorlopig aan jullie fantasie over.
Wat de palmzondag ook nog bracht was een gezellig feestje bij Elise.
precies twee jaar later zaten we opnieuw aan de champagne met een klein maar niet onbelangrijk verschilletje: er was een mensje meer om op te drinken
15 Reacties
zaterdag 15 maart 2008
Huisbezoek
Deze week was ik een dagje uit met mijn Souvenirgroepje, we gingen op bezoek bij mijn digitale handwerkjuf. Ik schreef al eerder hoe blij ik was met haar en nu waren we (opnieuw) een dag bij haar te gast.
Het was een dag uit met een gouden randje. Behalve de fantastische ontvangst en de heerlijke lunch en de vele lekkernijtjes waarmee we werden verwend was er zo veel te zien en te kijken: alle kasten gingen open en de ene na de andere prachtige lap kwam te voorschijn. Oude lappen, nieuw zelfgemaakt handwerk, boeken, cursusmappen van de vele cursussen die ze in binnen- en buitenland heeft gevolgd alles kwam in sneltreinvaart op tafel en werd razendsnel opgeslagen in mijn bolletje, voor later. De quilt waaraan ze nu bezig was in prachtige stoffen van den Haan, de antieke quilt waar we zomaar aan mochten zitten. Wat een rijkdom aan handwerk en wat heerlijk dat ze die rijkdom doorgeeft aan anderen. Ik heb een heleboel foto’s gemaakt en ook dat is een heerlijke herinnering aan ons dagje uit
Wij hadden zelf ook het een en ander mee aan handwerkjes. De een had prachtig zelfgeweven damast, eigen ontwerp meegenomen; zo mooi van ontwerp en zo zacht van weefsel! De ander kwam met een serie miniquilts in een aantal thema’s. Leuk om op klein formaat te experimenteren met verschillende technieken.
Ik had mijn Souvenirlapjes meegenomen:
Als je niet genodigd bent voor een huisbezoek, koop de juf dan gewoon, voor een klein bedrag komt ze aan huis en ik kan je vertellen dat je daar enorm veel plezier aan zult beleven.
Niet alleen door de vele afspraken die ik deze week had – er was bijvoorbeeld ook nog de Sophie-dag op dinsdag met o.a. "Sophie gebadderd door oma" en "Sophie uit lunchen met oma en mama" en "slapende Sophie met opa" (waarvan geen foto’s ;) maar ook omdat ik dagelijks al mijn handwerktijd zit te quilten heb ik helemaal vergeten om aan een vlinder look-a-like te prutsen.
De schrik zat er goed in toen ik vanmorgen bij Dijn een update ontwaarde van haar schubvleugeligenproject. Zo vlug als ik was met het aanmelden voor het project (ik heet niet voor niets Numero Uno!) zo langzaam ben ik met de voortgang. Nou ja, voortgang: ik ben nog niet eens begonnen. Schuldig bedacht ik dat ik nog wel even snel een Vliegvleugel kon borduren tussen de druivendrager en zijn lief in maar AH wachtte en ik moest nog zoveel. Geen snel gepruts van mijn zijde* op updatedag; jullie krijgen gewoon een gouwe ouwe voorgeschoteld ;)
Twee Toile de Jouy vlinders die gezellig ter linker- en rechterzijde van mijn hart zijn neergestreken.
Bij het knippen en plakken van de url van Dijn zag ik ook nog even in de gauwigheid dat ze vroeg om een update van mijn Souvenir-lapjes. Op haar wenkjes bediend, alhoewel ik vermoed dat ze iets meer zou willen zien van mijn lapjes.
* zijde heeft ook zijde-lings met vlinders te maken. En mijn rupsje nooitgenoeg op Sophie’s wandkleedje ook, maar dat telt vast niet :)
14 Reacties
Het was een dag uit met een gouden randje. Behalve de fantastische ontvangst en de heerlijke lunch en de vele lekkernijtjes waarmee we werden verwend was er zo veel te zien en te kijken: alle kasten gingen open en de ene na de andere prachtige lap kwam te voorschijn. Oude lappen, nieuw zelfgemaakt handwerk, boeken, cursusmappen van de vele cursussen die ze in binnen- en buitenland heeft gevolgd alles kwam in sneltreinvaart op tafel en werd razendsnel opgeslagen in mijn bolletje, voor later. De quilt waaraan ze nu bezig was in prachtige stoffen van den Haan, de antieke quilt waar we zomaar aan mochten zitten. Wat een rijkdom aan handwerk en wat heerlijk dat ze die rijkdom doorgeeft aan anderen. Ik heb een heleboel foto’s gemaakt en ook dat is een heerlijke herinnering aan ons dagje uit
Wij hadden zelf ook het een en ander mee aan handwerkjes. De een had prachtig zelfgeweven damast, eigen ontwerp meegenomen; zo mooi van ontwerp en zo zacht van weefsel! De ander kwam met een serie miniquilts in een aantal thema’s. Leuk om op klein formaat te experimenteren met verschillende technieken.
Ik had mijn Souvenirlapjes meegenomen:
Als je niet genodigd bent voor een huisbezoek, koop de juf dan gewoon, voor een klein bedrag komt ze aan huis en ik kan je vertellen dat je daar enorm veel plezier aan zult beleven.
Niet alleen door de vele afspraken die ik deze week had – er was bijvoorbeeld ook nog de Sophie-dag op dinsdag met o.a. "Sophie gebadderd door oma" en "Sophie uit lunchen met oma en mama" en "slapende Sophie met opa" (waarvan geen foto’s ;) maar ook omdat ik dagelijks al mijn handwerktijd zit te quilten heb ik helemaal vergeten om aan een vlinder look-a-like te prutsen.
De schrik zat er goed in toen ik vanmorgen bij Dijn een update ontwaarde van haar schubvleugeligenproject. Zo vlug als ik was met het aanmelden voor het project (ik heet niet voor niets Numero Uno!) zo langzaam ben ik met de voortgang. Nou ja, voortgang: ik ben nog niet eens begonnen. Schuldig bedacht ik dat ik nog wel even snel een Vliegvleugel kon borduren tussen de druivendrager en zijn lief in maar AH wachtte en ik moest nog zoveel. Geen snel gepruts van mijn zijde* op updatedag; jullie krijgen gewoon een gouwe ouwe voorgeschoteld ;)
Twee Toile de Jouy vlinders die gezellig ter linker- en rechterzijde van mijn hart zijn neergestreken.
Bij het knippen en plakken van de url van Dijn zag ik ook nog even in de gauwigheid dat ze vroeg om een update van mijn Souvenir-lapjes. Op haar wenkjes bediend, alhoewel ik vermoed dat ze iets meer zou willen zien van mijn lapjes.
* zijde heeft ook zijde-lings met vlinders te maken. En mijn rupsje nooitgenoeg op Sophie’s wandkleedje ook, maar dat telt vast niet :)
14 Reacties
maandag 10 maart 2008
Bandjes
Ik ben nog steeds bandjes aan het opruimen. Ik moet ook wel want mijn hele tafel ligt nu vol met de inhoud van de doos. De korte en de heel smalle bandjes en lintjes gaan nu hier in:
in de doos waarin ik ook mijn zijdelint bewaar. Er is nog voldoende plaats in en alles ligt overzichtelijk op kleur. Nu ik al mijn bandjes en lintjes weer eens in handen heb jeuken mijn handen om er ook iets mee te doen. Ik denk dat dit opbergsysteempje ook handig is voor de enorme berg met kantjes die ik ook nog ergens heb ;)
Na de kleine stukjes ben ik ook begonnen met het uitzoeken van de langere en bredere bandjes. Ik wikkel ze om een kartonnetje, haal het kartonnetje er voorzichtig uit en doe dan een papieren wikkeltje erom. Super! Een speld erin gaat weliswaar sneller maar geeft op de lange duur toch roestvlekjes en plakband rechtstreeks op het band is ook niet ideaal.
ik ben al een heel eind gekomen:
de blauwe bandjes en de rode zijn al voor een groot deel gedaan
en ook de ecru en witte lintjes zien er weer verzorgd uit:
Deze gaan in een andere plastic doos, een HEMA ‘tje denk ik en dan heb ik de shakerdoos weer leeg voor...?... Dingen.
Ondertussen zag ik bij haar een zakje. Ik maakte hem in het superdesuperreuzegroot. Ik heb hem weer even hier thuis omdat er nog twee bandjes aan moeten om hem aan de rand van de box te kunnen vastmaken. Er kan straks lekker veel speelgoed van Sophie in. Voor de foto heb ik er drie grote kussens ingepropt en nog was hij niet vol.
De Jip en Janneke stof kocht ik een paar jaar geleden met vooruitziende blik bij de HEMA. Ik had genoeg om er ook een overtrek voor het boxkleed van te maken. De lichtblauwe babycord was nog overgebleven uit de periode dat ik voor Elise en haar broertje piepkleine kleertjes naaide. Ik heb nog genoeg over voor een tweede zak, mocht dat nodig zijn.
Had ik verteld dat Sophie zulke poepige teentjes heeft?
Ik zie ze niet zo vaak, alleen bij het huilen, dan gaan de sokjes uit ;)
en dan las ik ook nog iets over handwerken in de media. Dit keer in Elsevier. Omdat ik pas ook bij needles4all een column las over handwerken en nog even terug ging om dat op te zoeken zag ik ook nog een televisie-uitzending die voor ons interessant kan zijn. Morgen bij Max en Loretta, is te gast…. ach, lees dat zelf maar
ik ga nog even wat verder quilten, dag
28 Reacties
in de doos waarin ik ook mijn zijdelint bewaar. Er is nog voldoende plaats in en alles ligt overzichtelijk op kleur. Nu ik al mijn bandjes en lintjes weer eens in handen heb jeuken mijn handen om er ook iets mee te doen. Ik denk dat dit opbergsysteempje ook handig is voor de enorme berg met kantjes die ik ook nog ergens heb ;)
Na de kleine stukjes ben ik ook begonnen met het uitzoeken van de langere en bredere bandjes. Ik wikkel ze om een kartonnetje, haal het kartonnetje er voorzichtig uit en doe dan een papieren wikkeltje erom. Super! Een speld erin gaat weliswaar sneller maar geeft op de lange duur toch roestvlekjes en plakband rechtstreeks op het band is ook niet ideaal.
ik ben al een heel eind gekomen:
de blauwe bandjes en de rode zijn al voor een groot deel gedaan
en ook de ecru en witte lintjes zien er weer verzorgd uit:
Deze gaan in een andere plastic doos, een HEMA ‘tje denk ik en dan heb ik de shakerdoos weer leeg voor...?... Dingen.
Ondertussen zag ik bij haar een zakje. Ik maakte hem in het superdesuperreuzegroot. Ik heb hem weer even hier thuis omdat er nog twee bandjes aan moeten om hem aan de rand van de box te kunnen vastmaken. Er kan straks lekker veel speelgoed van Sophie in. Voor de foto heb ik er drie grote kussens ingepropt en nog was hij niet vol.
De Jip en Janneke stof kocht ik een paar jaar geleden met vooruitziende blik bij de HEMA. Ik had genoeg om er ook een overtrek voor het boxkleed van te maken. De lichtblauwe babycord was nog overgebleven uit de periode dat ik voor Elise en haar broertje piepkleine kleertjes naaide. Ik heb nog genoeg over voor een tweede zak, mocht dat nodig zijn.
Had ik verteld dat Sophie zulke poepige teentjes heeft?
Ik zie ze niet zo vaak, alleen bij het huilen, dan gaan de sokjes uit ;)
en dan las ik ook nog iets over handwerken in de media. Dit keer in Elsevier. Omdat ik pas ook bij needles4all een column las over handwerken en nog even terug ging om dat op te zoeken zag ik ook nog een televisie-uitzending die voor ons interessant kan zijn. Morgen bij Max en Loretta, is te gast…. ach, lees dat zelf maar
ik ga nog even wat verder quilten, dag
28 Reacties
vrijdag 7 maart 2008
Zij van nuttig en fraai ruimt op
Zo af en toe neem ik iets kleins onder handen wat in de loop der tijden een beetje rommelig is geworden.
Neem deze doos, een prachtige handgemaakte Shakerdoos, die gezellig naast wat andere Shakerdozen mooi staat te zijn op een quiltje.
Tot zover niks aan de hand, de broertjes en zusjes van de doos hebben elk hun inhoud: het kleinste doosje is gevuld met knoopjes, de doos met het hengseltje met kleine proeflapjes die keurig op een stapeltje in de doos prijken, de heel grote doos zit vol met oude handwerkjes van anderen, ook netjes in de doos gerangschikt, nog een andere doos is bijna leeg en heeft nog geen echte bestemming. Alleen met deze doos wil het maar niet lukken.
kijk maar eens hier, dan zie je wat ik bedoel:
leuke bandjes en lintjes, dat wel, maar wat een rommeltje in die doos. Als ik een lintje zoek moet ik tegenwoordig eerst de hele doos omkeren. Dat is niks dacht ik en dus verzon ik een opruimplannetje.
zo gaat het worden: de smalle lintjes en bandjes netjes om een zijdekaartje gewikkeld en op kleur aan een ring. Voor het bredere lint maak ik zelf de kaartjes. Een heel werk maar dan heb je ook wat ;)
ik weet niet of het op deze manier straks nog in deze doos past, maar als dat niet zo is doe ik de lintjes in een HEMA doosje van plastic en verzin ik wel een andere inhoud voor de Shaker box. Netjes wordt het in ieder geval wel.
23 Reacties
Neem deze doos, een prachtige handgemaakte Shakerdoos, die gezellig naast wat andere Shakerdozen mooi staat te zijn op een quiltje.
Tot zover niks aan de hand, de broertjes en zusjes van de doos hebben elk hun inhoud: het kleinste doosje is gevuld met knoopjes, de doos met het hengseltje met kleine proeflapjes die keurig op een stapeltje in de doos prijken, de heel grote doos zit vol met oude handwerkjes van anderen, ook netjes in de doos gerangschikt, nog een andere doos is bijna leeg en heeft nog geen echte bestemming. Alleen met deze doos wil het maar niet lukken.
kijk maar eens hier, dan zie je wat ik bedoel:
leuke bandjes en lintjes, dat wel, maar wat een rommeltje in die doos. Als ik een lintje zoek moet ik tegenwoordig eerst de hele doos omkeren. Dat is niks dacht ik en dus verzon ik een opruimplannetje.
zo gaat het worden: de smalle lintjes en bandjes netjes om een zijdekaartje gewikkeld en op kleur aan een ring. Voor het bredere lint maak ik zelf de kaartjes. Een heel werk maar dan heb je ook wat ;)
ik weet niet of het op deze manier straks nog in deze doos past, maar als dat niet zo is doe ik de lintjes in een HEMA doosje van plastic en verzin ik wel een andere inhoud voor de Shaker box. Netjes wordt het in ieder geval wel.
23 Reacties
Abonneren op:
Posts (Atom)