Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen, Eulalie bestaat niet, het is een nep-meisje.
Ik had Eulalie al eerder in de gaten en toen ik deze week achter de schermen hoorde dat Maria en Dijn samen met nog wat andere wieven naar van de Moosdijk zouden gaan besloot ik de winkel ook te bezoeken, zij het dat ik in mijn eentje en zonder uitbundige lunch, – zielig nietwaar? – de webwinkel bezocht. Daar zag ik Eulalie weer, ze was in de aanbieding en riep: "bestel mij toch".
Gisteren was ik een dagje in Delft en toen ik thuiskwam lag Eulalie al op de mat te wachten, wat had die een haast om hier te komen ;)
Eulalie, hier zie je haar op de kaft,
prikkelde vooral mijn belangstelling door het gele strikje. Boeken met een geel strikje moeten bijna wel de moeite waard zijn om te bezitten en als er dan ook nog over een Trousseau (huwelijksuitzet) wordt gesproken dan is het erg moeilijk om de handjes van de bestelknop weg te houden.
Het verhaal van Eulalie is verzonnen door de schrijfster als omlijsting voor de tien alfabetten die het boekje bevat. Ondanks mijn gebrekkige kennis van de Franse taal leest het verhaal makkelijk en het is zeker een leuk extraatje bij de inderdaad prachtige monogrammen.
Er zijn grote letters bij, bedoeld voor Frans borduurwerk, borduurwerk in platsteek of in festonsteek, er zijn uitgebreide alfabetten in kruissteek, rijkelijk versierd met takjes en bloemen maar het boekje heeft ook enkele kleine alfabetten zoals het onderstaande, bedoeld voor monogrammen op bijvoorbeeld een zakdoekje:
Er is in het boekje geen beschrijving opgenomen hoe de letters te borduren, dat laat Eulalie aan de fantasie van de handwerksters over. Voor mij is dat geen probleem, ik heb inmiddels wel wat ervaring opgedaan met monogrammen borduren.
Ik denk dat Eulali en ik, ook al is zij niet echt, het heel goed samen kunnen vinden.
In de lijn van het alleraardigste boekje over de Trousseau van Eulalie is het nooit afgemaakte lapje wat ik vrijdag van T kreeg. T en ik zijn bezig met een spannende opdracht en wij waren vrijdag bij elkaar om allerlei werkstukken daarvoor uit te zoeken.
Het lapje hieronder kreeg ik toegeschoven door haar met de opdracht: "maak jij dat maar eens af".
Voorlopig ben ik de kunst nog aan het afkijken met een loep erbij om te kijken hoe de ondergrond van de sierlijke festonrand is opgebouwd (gelukkig laat het onaffe werkstukje daar ook een deel van zien) en ik vergaap me aan de prachtig uitgevoerde letters L en G die op zich ook weer een voorbeeld zijn hoe je zulke letters kunt borduren.
wat kan ik intens genieten van een boekje en een lapje
32 Reacties
zondag 16 augustus 2009
maandag 3 augustus 2009
Zuid-westlijn, II
Het is al even geleden dat Dijn en daarna ik de eerste proefjes van onze Zuid-westlijn lap en -lapje lieten zien.
Nu, na anderhalve maand is het tijd om in te stappen en een stationnetje met ons verder te reizen.
Terwijl Dijn me met enige regelmaat op het hart drukt om vooral niet te snel en niet te vaak te borduren, het is tenslotte een stoomlijntje en zij houdt er nu eenmaal van om langdurig op stationnetjes rond te hangen kostte het mij af en toe grote moeite om niet lekker door te stomen.
Soms was het ook letterlijk stomen, want wie gaat er nu met dat warme zomerse weer boven op haar kamertje onder een warme loeplamp zitten broeden ?
Maar goed, ik was net lekker op dreef om ter afleiding dan een Hedebo lap te maken, was het Hedebo-garen op. Dat betekende een kleine week wachten op nieuw garen en ondertussen frummelde ik aan de spoorlap die reuze leuk werd vond ik zelf. Een gealarmeerde Dijn kwam vervolgens per bezemsteel informeren of ik niet teveel deed daar in het westen. Ik kon mijn lapje eerlijk gezegd maar moeilijk wegleggen.
Uiteindelijk kwam wel de Hedebo lap af en – gelukkig voor Dijn- niet mijn zeventiende-eeuws linnen lapje van de Zuid-West lijn.
Het eerste deel van dit Zuid-westlijn verhaal gaat dus voornamelijk over Hoe warm ik was en hoe ver*
Ik borduur mijn lapje met een dun zijden draadje (GÜtermann zijde, op klos) en het linnen is ongeveer 28 draads ( denk ik ;)
Een patroon heb ik niet en dat betekent uren turen in een boek of twee, drie om te ontcijferen welke patroontjes ik goed genoeg kan zien op de vele foto’s.
Een Plan heb ik evenmin dus het is vooral een kwestie van proberen of er kan wat ik wil, of het "historisch" een beetje verantwoord is en vooral is het een kwestie van het zoeken naar evenwicht.
Ik heb voorlopig een verdeling van 2:1 bedacht, dat wil zeggen dat er op de 21 cm breedte 14 cm is gereserveerd voor letters en rechts blijft er dan nog zo’n 7 cm over voor randjes.
Het is de bedoeling dat het lapje uiteindelijk in mijn Souvenir de ma Vie belandt
Mijn eerste rij letters bestaat uit letters in stersteken over zes draadjes. Het is een wonder dat ik daar redelijk aardig ben uitgekomen want ik zag eerlijk gezegd niet heel goed waar ik de naald in moest steken. Omdat het oud linnen is zijn de weefseldraden hier en daar een beetje "flossig" geworden door het vele wassen waardoor het soms niet duidelijk is waar de weefseldraad loopt. Ook zitten er wat onregelmatigheden in het weefsel.
Met een beetje smokkelen en wat slimmigheid heb ik de eerste rij toch tot een goed eind gebracht en daarna was het speuren naar een andere letter voor de tweede rij. De letters in stersteek zijn ongeveer 1.2 cm² groot, de eerste rij bestaat uit de letters A tot en met G
De tweede rij letters borduurde ik in platsteken over drie weefseldraadjes. Deze letters zijn iets groter, ongeveer 1.5 cm hoog en het zijn ook wat bredere letters zodat ik in de tweede rij niet verder kwam dan de letter M.
Vervolgens kwamen de randjes aan de beurt. De bovenste vier randjes zijn van verschillende breedte en geborduurd in platsteek, Holbeinsteek en een enkel stersteekje zo hier en daar.
Na het borduren van het eerste randje leek het wel aardig maar er miste iets.
Nadat ik heel even met een warm strijkijzer (en natuurlijk een dun lapje op mijn borduurwerk) in de weer was geweest ontstond er een klein wonder: het randje kreeg ineens een prachtige glans en het licht begon met het motief van het randje te "spelen".
Ik wist nu dat ik een goede keus had gemaakt met dit garen.
Na vier randjes in platsteek stapte ik over op randjes met stopwerk: draadjes uittrekken, overgebleven draadjes omwikkelen en dan volgens patroon stoppen. Bij het smalle randje komt het patroon wat minder goed uit en dus koos ik voor randje twee een wat hoger patroon.
Dit is de oogst van zes weken borduren, het gaat niet snel maar dat hoeft ook niet. Dijn gaat een enorme lap vullen en ik ben – net als jullie? – heel benieuwd wat zij ons gaat laten zien.
en om Dijn te laten weten dat ik heus, heus niet zo heel veel op mijn kerfstok lapje heb leg ik er speciaal voor haar een rolmaatje bij:
Wat zal Dijntje lekker slapen nu ;)
* wie het verhaal "Hoe warm het was en hoe ver" leest komt daar ook het handwerkattribuutje van het vorige Zuid-west lijn verhaal tegen: de plombe
46 Reacties
Nu, na anderhalve maand is het tijd om in te stappen en een stationnetje met ons verder te reizen.
Terwijl Dijn me met enige regelmaat op het hart drukt om vooral niet te snel en niet te vaak te borduren, het is tenslotte een stoomlijntje en zij houdt er nu eenmaal van om langdurig op stationnetjes rond te hangen kostte het mij af en toe grote moeite om niet lekker door te stomen.
Soms was het ook letterlijk stomen, want wie gaat er nu met dat warme zomerse weer boven op haar kamertje onder een warme loeplamp zitten broeden ?
Maar goed, ik was net lekker op dreef om ter afleiding dan een Hedebo lap te maken, was het Hedebo-garen op. Dat betekende een kleine week wachten op nieuw garen en ondertussen frummelde ik aan de spoorlap die reuze leuk werd vond ik zelf. Een gealarmeerde Dijn kwam vervolgens per bezemsteel informeren of ik niet teveel deed daar in het westen. Ik kon mijn lapje eerlijk gezegd maar moeilijk wegleggen.
Uiteindelijk kwam wel de Hedebo lap af en – gelukkig voor Dijn- niet mijn zeventiende-eeuws linnen lapje van de Zuid-West lijn.
Het eerste deel van dit Zuid-westlijn verhaal gaat dus voornamelijk over Hoe warm ik was en hoe ver*
Ik borduur mijn lapje met een dun zijden draadje (GÜtermann zijde, op klos) en het linnen is ongeveer 28 draads ( denk ik ;)
Een patroon heb ik niet en dat betekent uren turen in een boek of twee, drie om te ontcijferen welke patroontjes ik goed genoeg kan zien op de vele foto’s.
Een Plan heb ik evenmin dus het is vooral een kwestie van proberen of er kan wat ik wil, of het "historisch" een beetje verantwoord is en vooral is het een kwestie van het zoeken naar evenwicht.
Ik heb voorlopig een verdeling van 2:1 bedacht, dat wil zeggen dat er op de 21 cm breedte 14 cm is gereserveerd voor letters en rechts blijft er dan nog zo’n 7 cm over voor randjes.
Het is de bedoeling dat het lapje uiteindelijk in mijn Souvenir de ma Vie belandt
Mijn eerste rij letters bestaat uit letters in stersteken over zes draadjes. Het is een wonder dat ik daar redelijk aardig ben uitgekomen want ik zag eerlijk gezegd niet heel goed waar ik de naald in moest steken. Omdat het oud linnen is zijn de weefseldraden hier en daar een beetje "flossig" geworden door het vele wassen waardoor het soms niet duidelijk is waar de weefseldraad loopt. Ook zitten er wat onregelmatigheden in het weefsel.
Met een beetje smokkelen en wat slimmigheid heb ik de eerste rij toch tot een goed eind gebracht en daarna was het speuren naar een andere letter voor de tweede rij. De letters in stersteek zijn ongeveer 1.2 cm² groot, de eerste rij bestaat uit de letters A tot en met G
De tweede rij letters borduurde ik in platsteken over drie weefseldraadjes. Deze letters zijn iets groter, ongeveer 1.5 cm hoog en het zijn ook wat bredere letters zodat ik in de tweede rij niet verder kwam dan de letter M.
Vervolgens kwamen de randjes aan de beurt. De bovenste vier randjes zijn van verschillende breedte en geborduurd in platsteek, Holbeinsteek en een enkel stersteekje zo hier en daar.
Na het borduren van het eerste randje leek het wel aardig maar er miste iets.
Nadat ik heel even met een warm strijkijzer (en natuurlijk een dun lapje op mijn borduurwerk) in de weer was geweest ontstond er een klein wonder: het randje kreeg ineens een prachtige glans en het licht begon met het motief van het randje te "spelen".
Ik wist nu dat ik een goede keus had gemaakt met dit garen.
Na vier randjes in platsteek stapte ik over op randjes met stopwerk: draadjes uittrekken, overgebleven draadjes omwikkelen en dan volgens patroon stoppen. Bij het smalle randje komt het patroon wat minder goed uit en dus koos ik voor randje twee een wat hoger patroon.
Dit is de oogst van zes weken borduren, het gaat niet snel maar dat hoeft ook niet. Dijn gaat een enorme lap vullen en ik ben – net als jullie? – heel benieuwd wat zij ons gaat laten zien.
en om Dijn te laten weten dat ik heus, heus niet zo heel veel op mijn kerfstok lapje heb leg ik er speciaal voor haar een rolmaatje bij:
Wat zal Dijntje lekker slapen nu ;)
* wie het verhaal "Hoe warm het was en hoe ver" leest komt daar ook het handwerkattribuutje van het vorige Zuid-west lijn verhaal tegen: de plombe
46 Reacties
zondag 2 augustus 2009
ont-KNOOP-ing
De eer is gered en eeuwige roem voor de winnaar plus……
we lopen nog even het tafereeltje na: er was een lapje
een beeldje vind ik zelf en helaas Basje…niet door mijn gedaen maar door een Hongaars meisje lang geleden. Ik kocht het van een in Duitsland wonende Hongaarse op een brocante in Nederland. Omdat het een schoolletterlapje betreft is de afwerking van de rand en dus ook op de hoeken steeds verschillend. Zo kon het meisje oefenen op meerdere randafwerkingen en had ze later een mooi voorbeeldlapje voor als ze zelf aan de slag zou gaan. Het lapje heeft verschillend geborduurde monogram letters in wit en in rood-wit, de "ronde" letters zijn halfrond gerangschikt rond een bloemetje, de hoekige letters naast elkaar. Aan de onderrand zie je de cijfers 1 tot en met 9 en 0 in Frans borduurwerk. Een prachtig lapje maar er is natuurlijk niets vreemds aan.
Wat hadden we nog meer?
oh ja, een vingerhoedje... Dat bracht velen op het verkeerde been in verband met de afmeting
Hier zie je hem nogmaals en dan rechts in beeld, de linker is een klein "dames-maatje" prima geschikt voor mijn kleine vingertjes en de rechter is een kindermaatje. Natuurlijk weten we allemaal dat er vroeger op vaak zeer jeugdige leeftijd al gehandwerkt werd op de scholen, soms al met zes, zeven jaar maar we realiseren ons dan niet dat daar ook piepkleine vingerhoedjes bij horen.
Ik verzamel op beperkte schaal vingerhoedjes, niet de hoedjes die voor de sier verkocht worden maar wel de nuttige en het liefst degenen die ook daadwerkelijk gebruikt zijn. Dit kindervingerhoedje past daarom goed in mijn verzamelingetje.
Dan hadden we nog het fijne haaknaaldje wat door velen werd aangezien voor een priem.
Priem of haaknaald, dat was op de foto niet te zien maar het maakt niet uit voor de uitkomst: het zijn en waren heel gewone voorwerpjes die in menige naaidoos te vinden zijn:
en om dit haaknaaldje de schande te besparen om nogmaals voor priem te worden uitgemaakt zet ik op haar verzoek haar uiterst fijne puntje op de foto:
en dan rest ons nog het garenkaartje waarover Tineke terecht opmerkte: "zou het het garen kunnen zijn?"
Maar uiteindelijk kwam Annette met de enige echt goede oplossing: "Pip garen, dat heb ik nog niet in de winkel gezien tussen alle andere leuke Pip spullen". Wat jullie hier zien bestaat inderdaad niet, Pip maakt veel maar Pip garen is er echt (nog?) niet.
Hoe zit het dan wel?
In het tijdschrift Flow was een tijdje geleden een vel Pip cadeau papier bij verpakt en daar stond o.a. dit leuke garenkaartje op afgebeeld:
Dit leent zich natuurlijk uitstekend voor een beetje knutselwerk. Een dun kartonnetje erachter, uitknippen met een botte schaar zodat de kniprandjes netjes worden afgerond en tenslotte omwikkelen met een strengetje DMC in een bijpassende kleur en klaar is kees Pip.
* op de foto staat rechts mijn eigen knutselwerkje plus een strengetje garen
Behalve eeuwige roem stuur ik Annette ook een kaartje garen, uit mijn "eigen" collectie :)
35 reacties
we lopen nog even het tafereeltje na: er was een lapje
een beeldje vind ik zelf en helaas Basje…niet door mijn gedaen maar door een Hongaars meisje lang geleden. Ik kocht het van een in Duitsland wonende Hongaarse op een brocante in Nederland. Omdat het een schoolletterlapje betreft is de afwerking van de rand en dus ook op de hoeken steeds verschillend. Zo kon het meisje oefenen op meerdere randafwerkingen en had ze later een mooi voorbeeldlapje voor als ze zelf aan de slag zou gaan. Het lapje heeft verschillend geborduurde monogram letters in wit en in rood-wit, de "ronde" letters zijn halfrond gerangschikt rond een bloemetje, de hoekige letters naast elkaar. Aan de onderrand zie je de cijfers 1 tot en met 9 en 0 in Frans borduurwerk. Een prachtig lapje maar er is natuurlijk niets vreemds aan.
Wat hadden we nog meer?
oh ja, een vingerhoedje... Dat bracht velen op het verkeerde been in verband met de afmeting
Hier zie je hem nogmaals en dan rechts in beeld, de linker is een klein "dames-maatje" prima geschikt voor mijn kleine vingertjes en de rechter is een kindermaatje. Natuurlijk weten we allemaal dat er vroeger op vaak zeer jeugdige leeftijd al gehandwerkt werd op de scholen, soms al met zes, zeven jaar maar we realiseren ons dan niet dat daar ook piepkleine vingerhoedjes bij horen.
Ik verzamel op beperkte schaal vingerhoedjes, niet de hoedjes die voor de sier verkocht worden maar wel de nuttige en het liefst degenen die ook daadwerkelijk gebruikt zijn. Dit kindervingerhoedje past daarom goed in mijn verzamelingetje.
Dan hadden we nog het fijne haaknaaldje wat door velen werd aangezien voor een priem.
Priem of haaknaald, dat was op de foto niet te zien maar het maakt niet uit voor de uitkomst: het zijn en waren heel gewone voorwerpjes die in menige naaidoos te vinden zijn:
en om dit haaknaaldje de schande te besparen om nogmaals voor priem te worden uitgemaakt zet ik op haar verzoek haar uiterst fijne puntje op de foto:
en dan rest ons nog het garenkaartje waarover Tineke terecht opmerkte: "zou het het garen kunnen zijn?"
Maar uiteindelijk kwam Annette met de enige echt goede oplossing: "Pip garen, dat heb ik nog niet in de winkel gezien tussen alle andere leuke Pip spullen". Wat jullie hier zien bestaat inderdaad niet, Pip maakt veel maar Pip garen is er echt (nog?) niet.
Hoe zit het dan wel?
In het tijdschrift Flow was een tijdje geleden een vel Pip cadeau papier bij verpakt en daar stond o.a. dit leuke garenkaartje op afgebeeld:
Dit leent zich natuurlijk uitstekend voor een beetje knutselwerk. Een dun kartonnetje erachter, uitknippen met een botte schaar zodat de kniprandjes netjes worden afgerond en tenslotte omwikkelen met een strengetje DMC in een bijpassende kleur en klaar is kees Pip.
* op de foto staat rechts mijn eigen knutselwerkje plus een strengetje garen
Behalve eeuwige roem stuur ik Annette ook een kaartje garen, uit mijn "eigen" collectie :)
35 reacties
zaterdag 1 augustus 2009
Zomaar een leuk plaatje
Is dit zomaar een leuk plaatje met een oud letterlapje en wat handwerkspulletjes of klopt hier iets niet?
19 Reacties
19 Reacties
zondag 26 juli 2009
Rudesyning
Na een paar dagen draadjes uittrekken, wat ik reuze saai vond, gevolgd door een aantal dagen bundeltjes draden omwikkelen wat bijna net zo erg was werd het tijd om het verkregen stramientje in te vullen met patroontjes. In het Deense Dragvaerk zie je veel patronen van sterren, vogels en harten. Het was nog een heel gepuzzel om die allemaal netjes in mijn bescheiden oppervlakje te krijgen. Ik had vooraf geen patroon gemaakt maar kwam wonderbaarlijk goed uit. Geluk is met de dommen ;)
De bestaande vogeltjes heb ik uitgebreid met een soort vleugeltjes van een ander vogelpatroon omdat daar anders een leeg plekje overbleef. Ik heb op twee manieren de patronen ingevuld: met een Point de reprise, een stopsteekje waarmee elk vierkantje een keurig "stopje" van 2 x 2 draden kreeg en met een festonsteekje wat rondom binnen alle zijden van de vierkantjes wordt gemaakt.
Dit vond ik wel heel erg leuk om te doen, je ziet onder je handen het patroon groeien en het is leuk om te proberen de steekjes zo mooi en netjes mogelijk te maken.
hieronder zie je hoe de rand geworden is:
Je ziet nu ook het kleine borduurpatroontje in rood en blauw. Ik zag hem op foto in een boek, het is een Deens patroontje en ik wilde hem vreselijk graag in mijn lap hebben. Met veel getuur en een loep heb ik het patroontje zo goed mogelijk nagetekend om na enkele steekjes borduren te ontdekken dat het erg GROOT zou worden.
Ik heb het patroontje dus noodgedwongen in kruissteekjes over een draad geborduurd.
Het Udklips kwam ook af zoals je hier ziet:
en daarna restte er nog het kleine vierkantje in de bovenrand. Dit vulde ik op met een kroontje in Rudesyning. Rudesyning is een techniek waarbij kleine open vierkantjes samen het patroon vormen. Ook hier veel gepuzzel om de techniek te snappen van het omwikkelen. Ik had namelijk geen uitgeschreven patroon en ook niet alle patronen bleken geschikt voor Rudesyning. Kenmerkend voor Rudesyning is de rand met open gelaten blokjes; het midden van een patroon kan opgevuld zijn met een van de opvulsteken (zoals festonsteek of Point de reprise) maar rondom blijft altijd zo’n open randje dat de contour van het patroon afbakent.
Zo ziet Rudesyning eruit:
ik had nog plaats voor de letter M in Rudsyning (daar wordt de techniek ook veel voor gebruikt,voor monogrammen) en het jaartal 09 in stersteek.
Nu is mijn lapje klaar. Zal ik me gaan vervelen? :)
35 Reacties
De bestaande vogeltjes heb ik uitgebreid met een soort vleugeltjes van een ander vogelpatroon omdat daar anders een leeg plekje overbleef. Ik heb op twee manieren de patronen ingevuld: met een Point de reprise, een stopsteekje waarmee elk vierkantje een keurig "stopje" van 2 x 2 draden kreeg en met een festonsteekje wat rondom binnen alle zijden van de vierkantjes wordt gemaakt.
Dit vond ik wel heel erg leuk om te doen, je ziet onder je handen het patroon groeien en het is leuk om te proberen de steekjes zo mooi en netjes mogelijk te maken.
hieronder zie je hoe de rand geworden is:
Je ziet nu ook het kleine borduurpatroontje in rood en blauw. Ik zag hem op foto in een boek, het is een Deens patroontje en ik wilde hem vreselijk graag in mijn lap hebben. Met veel getuur en een loep heb ik het patroontje zo goed mogelijk nagetekend om na enkele steekjes borduren te ontdekken dat het erg GROOT zou worden.
Ik heb het patroontje dus noodgedwongen in kruissteekjes over een draad geborduurd.
Het Udklips kwam ook af zoals je hier ziet:
en daarna restte er nog het kleine vierkantje in de bovenrand. Dit vulde ik op met een kroontje in Rudesyning. Rudesyning is een techniek waarbij kleine open vierkantjes samen het patroon vormen. Ook hier veel gepuzzel om de techniek te snappen van het omwikkelen. Ik had namelijk geen uitgeschreven patroon en ook niet alle patronen bleken geschikt voor Rudesyning. Kenmerkend voor Rudesyning is de rand met open gelaten blokjes; het midden van een patroon kan opgevuld zijn met een van de opvulsteken (zoals festonsteek of Point de reprise) maar rondom blijft altijd zo’n open randje dat de contour van het patroon afbakent.
Zo ziet Rudesyning eruit:
ik had nog plaats voor de letter M in Rudsyning (daar wordt de techniek ook veel voor gebruikt,voor monogrammen) en het jaartal 09 in stersteek.
Nu is mijn lapje klaar. Zal ik me gaan vervelen? :)
35 Reacties
zondag 19 juli 2009
Dragvaerk
Nee, ik ben nog niet helemaal Ud geklipt, het zat er niet in deze week om het af te krijgen.
Zoon was hier en deed belangrijke Dingen aan de schuur, ik hielp mee door gezellig in de buurt te blijven en verrichtte ondertussen wonderen in de tuin. Ik heb er voor ruim anderhalve GFT bak aan gratis plantjes uitgehaald en je kunt weer overal lopen. Wat zal de tuinman trots op me zijn als hij komende week de haag komt knippen ;)
In de uurtjes die ik voor mezelf had begon ik aan een nieuw onderdeel van de Hedebo technieken: Dragvaerk oftewel Drawn thread work maar dan op de Deense manier. Dit werkje vergt niet zoveel aandacht als het Udklips en dat was wel zo gezellig met DS naast me ;)
Eerst wordt er een "raamwerk" van cordonsteken gemaakt en daarbinnen worden er draadjes uitgetrokken en blijven er andere draadjes staan. De draadjes die blijven staan worden omslingerd met cordonsteken. In het stramientje wat daardoor ontstaat worden dan volgens patroon weer hokjes opgevuld met vier festonsteken in het rond. Ik deed het eerder in mijn grotere Hedebo lap (zie mijn log van 20 november 2008 )
Het is een beetje saai werk eerlijk gezegd.
Nog even flink draggen en ik kan met het opvullen van de hokjes beginnen wat natuurlijk een veel leuker karweitje is.
Het Udklips wat ik vorige week liet zien is op een paar uurtjes borduren na ook klaar, voor een eerste Udklipsje vind ik hem bijzonder geslaagd. Dit is zo leuk om te doen!
Twee zussen kregen allebei een dochter. De beide dochters raakten bevriend, trouwden en kregen drie maanden na elkaar een dochter. Deze dochters groeiden samen groot, logeerden ontelbaar veel vakanties bij elkaar en kregen ook allebei een relatie. De jongste van de achternichtjes, mijn dochter Elise kreeg vorig jaar een dochter, de oudste beviel deze week van een prachtige en gezonde zoon.
Sophie is al op kraambezoek geweest bij haar nieuwe achter-achterneefje en de beide jonge mama’s zijn zeer benieuwd of hier weer net zo’n bijzondere vriendschap uit zal groeien als bij de vorige generaties. De beide oma’s hebben in ieder geval de komende tijd genoeg stof om over te praten ;)
Dan was ik ook nog op een plaatselijke rommelmarkt en vond er wat oude garenklosjes voor weinig. Thuisgekomen bleek ik zo hier en daar meer verdwaalde en soms zelfs vergeten klosjes te hebben en nu is er ineens sprake van een Verzameling. Ik zette ze mooi bij elkaar in een doos en hoop dat mijn kleine verzamelingetje nog wat groeit in de toekomst.
18 Reacties
Zoon was hier en deed belangrijke Dingen aan de schuur, ik hielp mee door gezellig in de buurt te blijven en verrichtte ondertussen wonderen in de tuin. Ik heb er voor ruim anderhalve GFT bak aan gratis plantjes uitgehaald en je kunt weer overal lopen. Wat zal de tuinman trots op me zijn als hij komende week de haag komt knippen ;)
In de uurtjes die ik voor mezelf had begon ik aan een nieuw onderdeel van de Hedebo technieken: Dragvaerk oftewel Drawn thread work maar dan op de Deense manier. Dit werkje vergt niet zoveel aandacht als het Udklips en dat was wel zo gezellig met DS naast me ;)
Eerst wordt er een "raamwerk" van cordonsteken gemaakt en daarbinnen worden er draadjes uitgetrokken en blijven er andere draadjes staan. De draadjes die blijven staan worden omslingerd met cordonsteken. In het stramientje wat daardoor ontstaat worden dan volgens patroon weer hokjes opgevuld met vier festonsteken in het rond. Ik deed het eerder in mijn grotere Hedebo lap (zie mijn log van 20 november 2008 )
Het is een beetje saai werk eerlijk gezegd.
Nog even flink draggen en ik kan met het opvullen van de hokjes beginnen wat natuurlijk een veel leuker karweitje is.
Het Udklips wat ik vorige week liet zien is op een paar uurtjes borduren na ook klaar, voor een eerste Udklipsje vind ik hem bijzonder geslaagd. Dit is zo leuk om te doen!
Twee zussen kregen allebei een dochter. De beide dochters raakten bevriend, trouwden en kregen drie maanden na elkaar een dochter. Deze dochters groeiden samen groot, logeerden ontelbaar veel vakanties bij elkaar en kregen ook allebei een relatie. De jongste van de achternichtjes, mijn dochter Elise kreeg vorig jaar een dochter, de oudste beviel deze week van een prachtige en gezonde zoon.
Sophie is al op kraambezoek geweest bij haar nieuwe achter-achterneefje en de beide jonge mama’s zijn zeer benieuwd of hier weer net zo’n bijzondere vriendschap uit zal groeien als bij de vorige generaties. De beide oma’s hebben in ieder geval de komende tijd genoeg stof om over te praten ;)
Dan was ik ook nog op een plaatselijke rommelmarkt en vond er wat oude garenklosjes voor weinig. Thuisgekomen bleek ik zo hier en daar meer verdwaalde en soms zelfs vergeten klosjes te hebben en nu is er ineens sprake van een Verzameling. Ik zette ze mooi bij elkaar in een doos en hoop dat mijn kleine verzamelingetje nog wat groeit in de toekomst.
18 Reacties
vrijdag 10 juli 2009
Marcella Klipt Ud
Nadat ik vorige week mijn Hedebo Souvenirlapje in wording liet zien (kijk even een blogje terug als je vergeten bent hoe dat er uit zag ) heb ik het deze week maar eens rigoureus aangepakt met de schaar. Was ik er bij Lapje Een nogal huiverig voor om zomaar in mijn lap te knippen, deze keer pakte ik het gelijk koelbloedig aan, hup !
Dit onderdeel van de Hedebo technieken heet Udklips en dat betekent zo ongeveer wat wij denken dat het betekent ;)
Ik begon met een soort langgerekte wurm met puntjes ud te klippen: Klip en nog eens klip...daarna ik kon niet meer terug.
Gelukkig kreeg ik de vorm netjes en veilig afgewerkt en daarna kon het vullen van het gat met naaldkant beginnen:
Halverwege raakte mijn garen op en ik bestelde snel een en ander aan diktes Broder spécial bij Nelly's Hardanger Atelier. Het kwam gelukkig snel per post en de tussenliggende dagen vulde ik met borduren aan mijn 17e eeuwse broddelwerkje.
Nadat de wurm gedicht was met het nieuwe garen knipte ik wat ronde en ovale gaatjes en dat ziet er na opvulling zo uit:
Daarna probeerde ik een vierkant gat. Ook dat bleek helemaal in orde te komen na wat verstevigend knoopsgatensteekwerk langs de rand. De invulling hiervan komt later.
Mijn Hedebo-Souvenirtje ziet er nu zo uit:
Ik vind Hedebo een erg leuke en gevarieerde techniek. Wie zin krijgt om ook eens een hedebo-werkstukje te maken kan in het boek
Hedebo, Danish Whitework,
ISBN 978-4-579-10975-3
genoeg inspiratie vinden.
31 Reacties
Dit onderdeel van de Hedebo technieken heet Udklips en dat betekent zo ongeveer wat wij denken dat het betekent ;)
Ik begon met een soort langgerekte wurm met puntjes ud te klippen: Klip en nog eens klip...daarna ik kon niet meer terug.
Gelukkig kreeg ik de vorm netjes en veilig afgewerkt en daarna kon het vullen van het gat met naaldkant beginnen:
Halverwege raakte mijn garen op en ik bestelde snel een en ander aan diktes Broder spécial bij Nelly's Hardanger Atelier. Het kwam gelukkig snel per post en de tussenliggende dagen vulde ik met borduren aan mijn 17e eeuwse broddelwerkje.
Nadat de wurm gedicht was met het nieuwe garen knipte ik wat ronde en ovale gaatjes en dat ziet er na opvulling zo uit:
Daarna probeerde ik een vierkant gat. Ook dat bleek helemaal in orde te komen na wat verstevigend knoopsgatensteekwerk langs de rand. De invulling hiervan komt later.
Mijn Hedebo-Souvenirtje ziet er nu zo uit:
Ik vind Hedebo een erg leuke en gevarieerde techniek. Wie zin krijgt om ook eens een hedebo-werkstukje te maken kan in het boek
Hedebo, Danish Whitework,
ISBN 978-4-579-10975-3
genoeg inspiratie vinden.
31 Reacties
Abonneren op:
Posts (Atom)