Wir sind wieder da.
Vaste lezers weten dat ik nooit een briefje voor de melkboer onder de mat leg en hier meld ik het natuurlijk evenmin ;)
Toch was ik er wel degelijk even tussenuit, met uitzicht op Mont Blanc:
We waren weer in de Haute Savoie voor het festival Musique Mechanique en omdat het zo’n eind rijden is plakken we er voor ons zelf altijd nog een weekje aan vast om even lekker rond te toeren en allerlei mooie plekjes te bezoeken.
Het Festival zelf was als vanouds weer heel geanimeerd, veel vrienden ontmoet en samen heerlijk gegeten.
Ik heb in juli 2006 in een heleboel logjes verslag gedaan van dit evenement, dat ga ik nu niet opnieuw doen.
Becassine uit 2006, die we in 2004 nog als bijtje zagen rondzoemen was dit keer de beroemde zangeres Bianca Castafiora met aan haar zijde Kapitein Haddock , hier op foto:
ze speelde haar rol voortreffelijk, met spiegel en ook Haddock zagen we regelmatig met grote passen langs benen ;)
Het zanggroepje was ook weer van de partij:
dit keer in geel/zwart geblokte hemden en gele sjaaltjes. Er waren hier wat verheugende nieuwtjes: Papa(achteraan met orgeltje) is 6 maanden geleden opa geworden van petite bébé die het hele festival in een stralend humeurtje was. Zij op hun beurt waren natuurlijk reuze benieuwd naar onze Sophie. De andere dochter is in juni getrouwd en het kersverse paar vierde op het festival de laatste dagen van hun Voyage de Noces oftewel hun huwelijksreis. Bij Berthi las ik in haar verhaal over Parijs over het kussen op de wang dat in Frankrijk twee keer zou zijn. Dat klopt niet helemaal, het kan ook vier keer zijn of zelfs zes keer maar in ieder geval nooit drie zoals bij ons ;) ‘s Lands wijs, ‘s lands gebruiken.
Dat leverde wat telwerk op met deze Franse familie, die we allemaal vier maal op de wang kusten, behalve de kersverse schoonzoon, die komt namelijk uit Nederland en kreeg er dus netjes drie. Ook de mannen onderling maken een soort kus gebaar, alhoewel het meer in de armen sluiten is. In ieder geval, het weerzien met onze oude bekenden was hartelijk ;)
Maaltijden waren er ook weer in ruime mate, variërend van ontbijtjes met croissants, sapjes en koffie tot viergangen menu’s rond de middag en later in de avond. Tussendoor waren er dan nog apperitif concertjes uiteraard rijkelijk besproeid met wijn en snackjes en niet te vergeten de nachtelijke uiensoep. Met ruim vierhonderd festivaliers (deelnemers) moeten er aardig wat kilo’s eten en liters drank geserveerd zijn. Om je een idee te geven: dit is een gedeelte van de eetzaal.
Voor de laatste maaltijd stond Soupe Savoyarde op het menu. Er lagen plakken stokbrood en een dikke plak Tomme de Savoye, een heerlijke kaas uit de streek naast de borden, de soep was nog niet opgediend. Wij keken eens om ons heen wat de bedoeling was en zagen hier en daar mensen het brood en de kaas bij de wijn oppeuzelen. Dat leek logisch, dus deden wij dat ook. Tot ik ongeveer bij de laatste hap kaas aangestoten werd door mijn rechter buurman die mij in mijn oor fluisterde dat het de bedoeling was dat het brood zowel als de kaas in stukjes in de soep gedaan dienden te worden :)
De soep was een soort gebonden soep met aardappels, selderij, meiknolletjes en prei te zijn op een basis van bouillon en room. Bijzonder voedzaam, zeker in combinatie met de kaas en het brood. Het bleek slechts een aanloopje tot het hoofdgerecht :)
Soms stond er ineens een klas schoolkinderen voor je orgel en de kinderen stelden dan na het muziekje enkele vragen. Hier staan ze bij onze overbuurman te luisteren:
De belangrijkste vraag aan ons was toch wel waarom pluchen poes Carla op het orgeltje zit. Wij hebben ze uitgelegd dat er heel vroeger levende aapjes door de rondtrekkende orgelman werden gebruikt (en soms ook marmotjes) om het publiek te vermaken. Vanuit die traditie hebben veel orgels tegenwoordig een pluchen aapje. Wij zijn eigenwijs en hebben een poes.
Ook in de orgelwereld is het druk bevolkt, het is nog net geen file hier:
Links zie je een man op een alpenhoorn spelen, een prachtige klankcombinatie met draaiorgel!
Als laatste foto in dit logje een grapje. Dit staat op de garage van een van de hotels:
Kijk, dat wij merklap-borduursters soms de alfabetten niet uittellen ( ik bijvoorbeeld) en proberen om met wat smokkelen de boel toch rond te krijgen is nog tot daar aan toe, maar als je je hotel wilt presenteren moet het natuurlijk niet zo. Voor je het weet sta je achteruit te verven en dat is heel wat meer werk dan achteruit borduren :)
Volgend logje laat ik mijn merklap zien want die had ik meegenomen op vakantie en er zijn weer heel wat steekjes meer. En verder zijn er natuurlijk ook weer wat nieuwe aankoopjes .
tot dan!
19 Reacties
vrijdag 25 juli 2008
vrijdag 11 juli 2008
Handwerken met Marcella
Ik heb het al begrepen, handwerken met Sophie zit er voorlopig niet in volgens jullie :)
Eerlijk gezegd denk ik dat ook en of Sophie ooit een handwerkster wil worden zal nog moeten blijken. Van mij hoeft ze niets en mag ze alles.
Toen mijn eigen kindertjes klein waren was alleen zoonlief geïnteresseerd in zelf handwerken. Zo maakte hij ooit van vilt een mutsje voor zo’n ledenpop die tekenaars gebruiken als model. Later maakte hij een outfit voor zijn 12e verjaardagsfeestje dat in Middeleeuwse stijl werd gevierd in onze achtertuin. De hele klas zou komen dus een kostuumpje werd door hem wel nodig geacht. Als een miniatuur Johan van de Alverman was hij een bijzondere gastheer.
Elise heeft meer herinnering aan de vele jurkjes die ik voor haar heb genaaid in de loop der jaren en haar mooiste verjaarscadeau ooit moet de enorme poppen-outfit geweest zijn die ik voor pop Anneliesje maakte. Toch is ook aan haar het handwerken niet voorbij gegaan: ze borduurt, quilt en pimpt sinds kort ook babyhemdjes als kraamcadeautjes voor vrienden.
Volgens mij gaat het ook allemaal vanzelf: als je zelf laat zien wat een plezier je in iets hebt en niets opdringt komt vroeg of laat het plezier en het zelf willen doen wel opborrelen.
Terug naar de realiteit van nu, mijn eigen handwerkjes.
De afgelopen weken heb ik nogal wat aan 'de quilt voor hem' gewerkt. (Voor eerdere logjes over die quilt even hier klikken en naar beneden scrollen)
Omdat ik mijn conditie wat wilde opkrikken besloot ik om meer te gaan fietsen en dus nodigde ik mezelf her en der uit bij quiltvriendinnen met de boodschap dat ik een dagje kwam quilten. Dag een was een "afmaakdag" (alleen het woord al ;) waarbij we met z’n vieren, elk met een eigen werkje aan de tafel heerlijk opschoten. Geen show and tell, maar kwebbelen en werken. Wat schoot dat heerlijk op; ik heb bijna vier uur aaneen zitten quilten en had bij thuiskomst bijna een "drop" van de ster af. De week daarop was ik bij een andere vriendin; kleinkind van drie speelde gezellig onder de tafel of fröbelde met haar lapjes en wij kletsten en werkten: zij aan een nieuw project en ik aan mijn quilt. Sinds die tijd heb ik thuis ook nog een en ander gedaan zodat mijn ster nu bijna op een klein puntje na gequilt is.
Het roze dingetje onderaan is het sjabloon waar ik straks de rand mee ga optekenen. Ik dacht dat het leuk zou zijn voor de foto maar je moet wel erg goede ogen hebben ;) Het gebobbel linksboven komt ook goed: soms trek je per ongeluk aan de rijgdraden tijdens het werk. De ster ligt in ieder geval plat en de twee hoeken en de driehoek die ik al gequilt heb ook.
Opnieuw heb ik geprobeerd om de kleuren goed te krijgen op de foto: ik heb zelfs de overgebleven lapjes apart gefotografeerd maar het blijft naar mijn smaak iets teveel afwijken van het origineel: vooral het geel komt nogal bruinig over en de roden zijn weer veel te fel. Daarom heb ik de volgende list bedacht: ik heb zo goed mogelijk dezelfde kleuren van DMC garen bij elkaar gezocht en die gefotografeerd:
De donkerste paars is kleur nr 3802, dan rood 815, 309 en 352, groen 472 en 470 (de laatste heb ik vergeten op de foto) en tenslotte geel 745 en 3823.
De komende weken ga ik weer wat meer aan mijn Biedermeier merklap doen. Binnenkort komen we bij elkaar en dan wil ik nog wat nieuws aan de lap hebben toegevoegd.
De laatste keer dat ik er over schreef vroeg ik mij nog hardop af of ik de alfabetten eerst zou tekenen of dat ik gewoon maar zou beginnen en kijken waar ik uit zou komen.
Ik koos uiteindelijk voor het laatste en ben inmiddels hier:
voor de brildragers HIER:
Dat komt dus helemaal goed, ook zonder tellen kom je er wel ;) Het kleine vlindertje plukte ik van het patroon uit de catalogus met liefde op linnen en daarmee komt Marcella’s vlinderstand op twee :)
22 Reacties
Eerlijk gezegd denk ik dat ook en of Sophie ooit een handwerkster wil worden zal nog moeten blijken. Van mij hoeft ze niets en mag ze alles.
Toen mijn eigen kindertjes klein waren was alleen zoonlief geïnteresseerd in zelf handwerken. Zo maakte hij ooit van vilt een mutsje voor zo’n ledenpop die tekenaars gebruiken als model. Later maakte hij een outfit voor zijn 12e verjaardagsfeestje dat in Middeleeuwse stijl werd gevierd in onze achtertuin. De hele klas zou komen dus een kostuumpje werd door hem wel nodig geacht. Als een miniatuur Johan van de Alverman was hij een bijzondere gastheer.
Elise heeft meer herinnering aan de vele jurkjes die ik voor haar heb genaaid in de loop der jaren en haar mooiste verjaarscadeau ooit moet de enorme poppen-outfit geweest zijn die ik voor pop Anneliesje maakte. Toch is ook aan haar het handwerken niet voorbij gegaan: ze borduurt, quilt en pimpt sinds kort ook babyhemdjes als kraamcadeautjes voor vrienden.
Volgens mij gaat het ook allemaal vanzelf: als je zelf laat zien wat een plezier je in iets hebt en niets opdringt komt vroeg of laat het plezier en het zelf willen doen wel opborrelen.
Terug naar de realiteit van nu, mijn eigen handwerkjes.
De afgelopen weken heb ik nogal wat aan 'de quilt voor hem' gewerkt. (Voor eerdere logjes over die quilt even hier klikken en naar beneden scrollen)
Omdat ik mijn conditie wat wilde opkrikken besloot ik om meer te gaan fietsen en dus nodigde ik mezelf her en der uit bij quiltvriendinnen met de boodschap dat ik een dagje kwam quilten. Dag een was een "afmaakdag" (alleen het woord al ;) waarbij we met z’n vieren, elk met een eigen werkje aan de tafel heerlijk opschoten. Geen show and tell, maar kwebbelen en werken. Wat schoot dat heerlijk op; ik heb bijna vier uur aaneen zitten quilten en had bij thuiskomst bijna een "drop" van de ster af. De week daarop was ik bij een andere vriendin; kleinkind van drie speelde gezellig onder de tafel of fröbelde met haar lapjes en wij kletsten en werkten: zij aan een nieuw project en ik aan mijn quilt. Sinds die tijd heb ik thuis ook nog een en ander gedaan zodat mijn ster nu bijna op een klein puntje na gequilt is.
Het roze dingetje onderaan is het sjabloon waar ik straks de rand mee ga optekenen. Ik dacht dat het leuk zou zijn voor de foto maar je moet wel erg goede ogen hebben ;) Het gebobbel linksboven komt ook goed: soms trek je per ongeluk aan de rijgdraden tijdens het werk. De ster ligt in ieder geval plat en de twee hoeken en de driehoek die ik al gequilt heb ook.
Opnieuw heb ik geprobeerd om de kleuren goed te krijgen op de foto: ik heb zelfs de overgebleven lapjes apart gefotografeerd maar het blijft naar mijn smaak iets teveel afwijken van het origineel: vooral het geel komt nogal bruinig over en de roden zijn weer veel te fel. Daarom heb ik de volgende list bedacht: ik heb zo goed mogelijk dezelfde kleuren van DMC garen bij elkaar gezocht en die gefotografeerd:
De donkerste paars is kleur nr 3802, dan rood 815, 309 en 352, groen 472 en 470 (de laatste heb ik vergeten op de foto) en tenslotte geel 745 en 3823.
De komende weken ga ik weer wat meer aan mijn Biedermeier merklap doen. Binnenkort komen we bij elkaar en dan wil ik nog wat nieuws aan de lap hebben toegevoegd.
De laatste keer dat ik er over schreef vroeg ik mij nog hardop af of ik de alfabetten eerst zou tekenen of dat ik gewoon maar zou beginnen en kijken waar ik uit zou komen.
Ik koos uiteindelijk voor het laatste en ben inmiddels hier:
voor de brildragers HIER:
Dat komt dus helemaal goed, ook zonder tellen kom je er wel ;) Het kleine vlindertje plukte ik van het patroon uit de catalogus met liefde op linnen en daarmee komt Marcella’s vlinderstand op twee :)
22 Reacties
maandag 7 juli 2008
Handwerken met Sophie
Met sommige dingen kun je niet vroeg genoeg beginnen. Daarom heeft deze oma alvast wat handwerkpakketjes in huis voor later,
Veel later :)
Verder in dit log nog Lievige Lapjes en Prachtige Presentjes maar nu eerst een Kunstig Knoopje.
Vroeger kon je niet zomaar naar de HEMA hollen omdat je een knoopje nodig had. In die tijd waren die niet te koop en de HEMA moest ook nog uitgevonden worden. In die tijd maakte je de knoopjes zelf. Bijvoorbeeld van een ijzeren ringetje en draad. Ik probeerde het ook en wilde hem op mijn nuttige lapje naaien. Helemaal vergeten en vandaag bij het opruimen van mijn werktafel kwam ie weer tevoorschijn. Ik zal vanavond alsnog een plekje zoeken voor mijn knoopje:
Heel vreemd was het overigens niet dat het knoopje een tijdje uit het zicht was, het is niet groter dan 0.75 cm.
Mijn Lievige Lapjes kocht ik zaterdag in Alkmaar en ik zet ze speciaal voor haar op mijn weblog. Ik weet dat ze van zulke lapjes houdt en met haar nieuwe atelier en alle ruimte die ik daar nog zag op de foto’s is een nieuw winkeladresje natuurlijk erg fijn. Het linkje van de winkel staat in het vorige log.
De Prachtige Presentjes kwamen per slakkenpost van Marian'ne :
Het waren er meer maar ik heb eerlijk gedeeld met Elise, ze is bezig met het pimpen van een tas en haar sokje en bloemetje vinden daar ook een plaatsje op. Bovendien kan Sophie dan alvast wennen aan zelfgemaakte handwerkjes. Dat is nog eens vooruitdenken :)
en dan zijn we nu eindelijk (dank voor het wachten) aanbeland bij de Premature Pakketjes voor Sophie.
Bij de Wibra vond Elise deze borduurpakketjes:
In het pakketje zit een plastic stramien en een plasic naald, verder borduurwol en een patroontje
Ik denk zelf dat het patroon "wat" te hoog gegrepen is voor een beginnend borduurster van een jaar of zeven acht. Maar lekker zelf prutsen op het stramien kan natuurlijk ook. Voor €0,50 per pakketje is dat toch te leuk om te laten liggen.
Zelf kocht ik bij het Kruidvat (op aanraden van Elise) een breisetje:
vier kleine bolletjes "wol" en een paar korte bamboe breinaaldjes nr 4, de prijs is € 0.99
Super leuk om te leren breien alhoewel ik ook dit de komende jaren wel op zolder kan laten liggen.
26 Reacties
Veel later :)
Verder in dit log nog Lievige Lapjes en Prachtige Presentjes maar nu eerst een Kunstig Knoopje.
Vroeger kon je niet zomaar naar de HEMA hollen omdat je een knoopje nodig had. In die tijd waren die niet te koop en de HEMA moest ook nog uitgevonden worden. In die tijd maakte je de knoopjes zelf. Bijvoorbeeld van een ijzeren ringetje en draad. Ik probeerde het ook en wilde hem op mijn nuttige lapje naaien. Helemaal vergeten en vandaag bij het opruimen van mijn werktafel kwam ie weer tevoorschijn. Ik zal vanavond alsnog een plekje zoeken voor mijn knoopje:
Heel vreemd was het overigens niet dat het knoopje een tijdje uit het zicht was, het is niet groter dan 0.75 cm.
Mijn Lievige Lapjes kocht ik zaterdag in Alkmaar en ik zet ze speciaal voor haar op mijn weblog. Ik weet dat ze van zulke lapjes houdt en met haar nieuwe atelier en alle ruimte die ik daar nog zag op de foto’s is een nieuw winkeladresje natuurlijk erg fijn. Het linkje van de winkel staat in het vorige log.
De Prachtige Presentjes kwamen per slakkenpost van Marian'ne :
Het waren er meer maar ik heb eerlijk gedeeld met Elise, ze is bezig met het pimpen van een tas en haar sokje en bloemetje vinden daar ook een plaatsje op. Bovendien kan Sophie dan alvast wennen aan zelfgemaakte handwerkjes. Dat is nog eens vooruitdenken :)
en dan zijn we nu eindelijk (dank voor het wachten) aanbeland bij de Premature Pakketjes voor Sophie.
Bij de Wibra vond Elise deze borduurpakketjes:
In het pakketje zit een plastic stramien en een plasic naald, verder borduurwol en een patroontje
Ik denk zelf dat het patroon "wat" te hoog gegrepen is voor een beginnend borduurster van een jaar of zeven acht. Maar lekker zelf prutsen op het stramien kan natuurlijk ook. Voor €0,50 per pakketje is dat toch te leuk om te laten liggen.
Zelf kocht ik bij het Kruidvat (op aanraden van Elise) een breisetje:
vier kleine bolletjes "wol" en een paar korte bamboe breinaaldjes nr 4, de prijs is € 0.99
Super leuk om te leren breien alhoewel ik ook dit de komende jaren wel op zolder kan laten liggen.
26 Reacties
zaterdag 5 juli 2008
Neuzen op het scherm
Ik ben nogal uithuizig deze week, een dagje bij Elise en Sophie, een dag in de tuin met zoonlief die gezellig aan kwam waaien, een dagje quilten bij een vriendin waarbij we allebei een flink eind verder zijn gekomen met ons werk en vandaag onverwacht naar Alkmaar, ook met Elise waar ik bij Room seven een paar erg leuke lapjes tegenkwam. Voor later, want eerst zou ik alles afmaken had ik mezelf beloofd.
Nog meer beloftes waren de detailfoto’s van het nuttige lapje. Bij deze dan:
een lapje er op met vier knoopsgaatjes, keurig afgewerkt met een trensje en versierd met allerlei steekjes, daarna een lapje er in gezet. Hierop een letter M in rood/wit en een aantal nestelgaatjes van verschillende grootte.
daaronder een versteviging voor een split met versiering in o.a.platsteek en Franse knoopjes, het splitje is maar gedeeltelijk vastgezet, de rechterkant is los en sluit met een bandje en een knoopje. Het hartje is ook in platsteek.
Het kleine nadenlapje is ook alleen maar in het midden vastgezet om de afwerking van de naadjes te kunnen zien. Behalve de schuine naad is er ook een Engelse naad, een open gestreken naadje en een gewone naad. Ook zijn er verschillende bandjes aangezet, zowel aan de voorkant als de achterkant, er is een oogje aangezet, en aan beide kanten sluit het lapje met een knoopje: links met een lusje in festonsteek, rechts met een lusje van band, het monogram is geborduurd in kruissteekjes.
Onderaan het lapje heb ik nog twee kleine lapjes met verschillende splitjes opgenaaid. Het linkersplitje heeft ruimte en is beschermd tegen inscheuren door een inzetje van keeperband. Het rechter splitje heeft naaldkant om te voorkomen dat het dunne zoompje aan de bovenkant inscheurt. dit lapje heeft aan de bovenzijde een versiering van zigzagband.
Ik weet nog niet hoe ik het lapje aan boven- en onderzijde zal afwerken en misschien vul ik het lapje hier en daar ook nog wat aan met het een of ander maar voorlopig gaat het lapje in de map.
17 Reacties
Nog meer beloftes waren de detailfoto’s van het nuttige lapje. Bij deze dan:
een lapje er op met vier knoopsgaatjes, keurig afgewerkt met een trensje en versierd met allerlei steekjes, daarna een lapje er in gezet. Hierop een letter M in rood/wit en een aantal nestelgaatjes van verschillende grootte.
daaronder een versteviging voor een split met versiering in o.a.platsteek en Franse knoopjes, het splitje is maar gedeeltelijk vastgezet, de rechterkant is los en sluit met een bandje en een knoopje. Het hartje is ook in platsteek.
Het kleine nadenlapje is ook alleen maar in het midden vastgezet om de afwerking van de naadjes te kunnen zien. Behalve de schuine naad is er ook een Engelse naad, een open gestreken naadje en een gewone naad. Ook zijn er verschillende bandjes aangezet, zowel aan de voorkant als de achterkant, er is een oogje aangezet, en aan beide kanten sluit het lapje met een knoopje: links met een lusje in festonsteek, rechts met een lusje van band, het monogram is geborduurd in kruissteekjes.
Onderaan het lapje heb ik nog twee kleine lapjes met verschillende splitjes opgenaaid. Het linkersplitje heeft ruimte en is beschermd tegen inscheuren door een inzetje van keeperband. Het rechter splitje heeft naaldkant om te voorkomen dat het dunne zoompje aan de bovenkant inscheurt. dit lapje heeft aan de bovenzijde een versiering van zigzagband.
Ik weet nog niet hoe ik het lapje aan boven- en onderzijde zal afwerken en misschien vul ik het lapje hier en daar ook nog wat aan met het een of ander maar voorlopig gaat het lapje in de map.
17 Reacties
donderdag 3 juli 2008
Nuttig en heerlijk
De kabelproblemen zijn weer achter de rug. Gisterochtend kwamen "de mannen" scheppen en ging eerst de straat open, daarna mijn tuin en vervolgens bleek de koppeling tussen ons en hun draadje precies onder mijn heg te zitten. Verkeerd aangelegd ooit, maar niet door mij! Een nieuw stukje kabel en een nieuwe koppeling deden wonderen
Uit blijdschap zet ik hier het gebak vast klaar, pak er gerust eentje:
De maakster van de gebakjes heeft een Flickr fotogallery en de link kwam via Elise die zelf ook af en toe erg mooie en lekkere taartjes maakt. Ze wil deze nu ook proberen. Hoe ‘t moet wordt stap voor stap in de fotootjes uitgelegd.
Omdat het aangename vaak samen gaat met het nuttige hierbij ook een update van mijn laatste Souvenir de ma Vie lapje.
ik pak even mijn map erbij:
Mijn enige kartonnagewerkstuk ooit en reuze handig om alle lapjes mooi plat op te bergen.
Er kan aardig wat in
en er ligt al een flinke stapel Souvenir in delen te wachten op een plekje in de rol.
Deze is er bij gekomen: een lapje met inzetjes, verschillende naden (andere dan in het vorige nuttige lapje), wat splitjes en nog zo het een en ander. Het lapje is nog niet helemaal af maar ik leg het nu even weg tot ik er tijd voor -en zin in- heb.
Het mooie doosje van Gutermann mocht ik hebben. Van mezelf
Ga nou niet met je neus tegen het beelscherm je ogen zitten verknoeien. In het volgende logje komen er details, echt, ik beloof het je ;)
De post bracht gisteren een mooie kaart van Sophie die erg blij is met haar muis uit een eerder logje:
en vandaag kreeg ik uit heel onverwachte hoek post, super lieve "dingetjes" en een gezellige brief.
straks nog wat quilten, een akertje knopen en een zak mest uitstrooien in de tuin, want dat moet toch ook eindelijk eens gebeuren ;)
15 Reacties
Uit blijdschap zet ik hier het gebak vast klaar, pak er gerust eentje:
De maakster van de gebakjes heeft een Flickr fotogallery en de link kwam via Elise die zelf ook af en toe erg mooie en lekkere taartjes maakt. Ze wil deze nu ook proberen. Hoe ‘t moet wordt stap voor stap in de fotootjes uitgelegd.
Omdat het aangename vaak samen gaat met het nuttige hierbij ook een update van mijn laatste Souvenir de ma Vie lapje.
ik pak even mijn map erbij:
Mijn enige kartonnagewerkstuk ooit en reuze handig om alle lapjes mooi plat op te bergen.
Er kan aardig wat in
en er ligt al een flinke stapel Souvenir in delen te wachten op een plekje in de rol.
Deze is er bij gekomen: een lapje met inzetjes, verschillende naden (andere dan in het vorige nuttige lapje), wat splitjes en nog zo het een en ander. Het lapje is nog niet helemaal af maar ik leg het nu even weg tot ik er tijd voor -en zin in- heb.
Het mooie doosje van Gutermann mocht ik hebben. Van mezelf
Ga nou niet met je neus tegen het beelscherm je ogen zitten verknoeien. In het volgende logje komen er details, echt, ik beloof het je ;)
De post bracht gisteren een mooie kaart van Sophie die erg blij is met haar muis uit een eerder logje:
en vandaag kreeg ik uit heel onverwachte hoek post, super lieve "dingetjes" en een gezellige brief.
straks nog wat quilten, een akertje knopen en een zak mest uitstrooien in de tuin, want dat moet toch ook eindelijk eens gebeuren ;)
15 Reacties
zondag 29 juni 2008
Snel, snel, SNEL!
Niet dat ik nou zo’n haastig persoontje ben, maar Het Net heeft kuren. Wij werden maandenlang aan het lijntje gehouden door het kabelbedrijf die op voorhand de klant verantwoordelijk houdt voor de storing...(hebt u wel het goede kabeltje en is het stekkertje nog wel goed ?) om steevast elk gesprek te beëindigen met de dreigende boodschap "wij rekenen € 40 euro voorrijkosten als het probleem bij u thuis blijkt te zijn.
Uiteindelijk kwam afgelopen week na de zoveelste 24 uurs uitval van zowel de tv als het internet de 'cable guy' die na het vervangen van het contactpunt (toch eigen schuld/dikke bult? ) constateerde dat de kabel buiten onder de straat, de openbare weg dus, gebroken is.
Het wachten is nu op een aannemer die de straat mag openbreken.
Zo nu en dan en maar heel af en toe hebben we geluk en zijn we op onverklaarbare gronden een kwartiertje of halfuurtje online. Zoals nu.
ik zal snel mijn berichtje tikken.
Morgen is het speldenkussentjes-dag want het is eind van de maand. Ik heb een naaldenboekje deze keer:
Begin van de maand kwam onze quiltgroep bij elkaar en we deden een projectje: kleine borduurtjes met een dikke draad DMC op grof stramien. Zomaar uit de losse hand maakten we een schetsje en prutsten het vol met borduurgaren. Vier dagen was ik in de ban van dit werkje; zo leuk en voor even...zo verslavend.
Ik maakte er vier waarvan ik er twee gebruikte voor mijn naaldenboekje. Liesje aan de voorkant en een hart aan de achterkant:
Er is ook nog een Binnenin en dat ziet er zo uit:
een rijtje aan elkaar geregen klosjes garen, een paar lapjes vilt voor de naalden en spelden en er is ook nog plek voor een schaartje. Wat wil je nog meer?
Tijdens mijn periode van internet-Onthouding ben ik heerlijk aan het quilten geslagen. Deze week had ik "afmaakdag"; de naam zegt het al en heb ik heerlijk gewerkt aan 'de quilt voor hem'. Sindsdien ben ik thuis ook weer lekker opgeschoten. Ook mijn tweede nuttige lapje is inmiddels bijna af. Zonder internet zijn heeft ook zijn voordelen.
Ik ga nu dit berichtje plaatsen en probeer nog zo lang mogelijk op bezoek te gaan bij andere loggers. Wees niet boos als ik bij jou niet ben langs geweest, dan ben ik vermoedelijk weer afgesloten ;)
groeten!
25 Reacties
Uiteindelijk kwam afgelopen week na de zoveelste 24 uurs uitval van zowel de tv als het internet de 'cable guy' die na het vervangen van het contactpunt (toch eigen schuld/dikke bult? ) constateerde dat de kabel buiten onder de straat, de openbare weg dus, gebroken is.
Het wachten is nu op een aannemer die de straat mag openbreken.
Zo nu en dan en maar heel af en toe hebben we geluk en zijn we op onverklaarbare gronden een kwartiertje of halfuurtje online. Zoals nu.
ik zal snel mijn berichtje tikken.
Morgen is het speldenkussentjes-dag want het is eind van de maand. Ik heb een naaldenboekje deze keer:
Begin van de maand kwam onze quiltgroep bij elkaar en we deden een projectje: kleine borduurtjes met een dikke draad DMC op grof stramien. Zomaar uit de losse hand maakten we een schetsje en prutsten het vol met borduurgaren. Vier dagen was ik in de ban van dit werkje; zo leuk en voor even...zo verslavend.
Ik maakte er vier waarvan ik er twee gebruikte voor mijn naaldenboekje. Liesje aan de voorkant en een hart aan de achterkant:
Er is ook nog een Binnenin en dat ziet er zo uit:
een rijtje aan elkaar geregen klosjes garen, een paar lapjes vilt voor de naalden en spelden en er is ook nog plek voor een schaartje. Wat wil je nog meer?
Tijdens mijn periode van internet-Onthouding ben ik heerlijk aan het quilten geslagen. Deze week had ik "afmaakdag"; de naam zegt het al en heb ik heerlijk gewerkt aan 'de quilt voor hem'. Sindsdien ben ik thuis ook weer lekker opgeschoten. Ook mijn tweede nuttige lapje is inmiddels bijna af. Zonder internet zijn heeft ook zijn voordelen.
Ik ga nu dit berichtje plaatsen en probeer nog zo lang mogelijk op bezoek te gaan bij andere loggers. Wees niet boos als ik bij jou niet ben langs geweest, dan ben ik vermoedelijk weer afgesloten ;)
groeten!
25 Reacties
dinsdag 17 juni 2008
Waldkirch
Voor wie het niet gemerkt had: ik was er even niet.
De afgelopen dagen waren we in Waldkirch (Zwarte Woud) waar eens in de drie jaar een festival mechanische muziek wordt gehouden. We hoefden niet veel dit keer: we hadden geen orgeltje mee en alleen op zaterdag gaf mijn lief een tweetal lezingen in het Elztalmuseum; daarna werden we uitgenodigd voor een vip-lunch. De rest van de tijd hadden we "vrij" om iedereen te ontmoeten, alles te zien en te beluisteren en natuurlijk om te genieten van heerlijke maaltijden, gezellig een drankje drinken op een terrasje of met een goed glas wijn naast het orgel van Zwitserse vrienden.
Voor mijn weblog heb ik flink gezocht naar de kleine textielmomenten, maar die waren er niet heel veel. Terwijl op vrijdag het Nederlands elftal voetbalde aten wij met een aantal bekenden waaronder een stel uit Friesland. Aangezien hij regelmatig over de Friese taal en cultuur praat heb ik mijn knottendoek spreukje maar eens voor hem opgeschreven met de vraag of hij dat voor mij kon uitspreken. Ik ken de betekenis wel maar ik vind het ook leuk om daarbij de goede klank in mijn hoofd te hebben. Nadat hij mij het spreukje had voorgelezen heb ik hem uitgelegd wat de betekenis en herkomst van de knottendoek is. Hij vond het een mooi verhaal en ik was blij dat ik nu weet hoe het spreukje klinkt.
In de werkplaats van een orgelbouwer zag ik dit zeer oude orgeltje met een geborduurd front. Alhoewel het frontje niet origineel is, was het wel heel oud goud-borduurwerk.
Helaas is het borduurwerk in zeer slechte staat maar ik laat het jullie toch zien:
Ik ben benieuwd of het borduurwerk na restauratie van het orgeltje ook in ere hersteld zal worden.
Ander borduurwerk wat ik zag, zat meer in de knutsel- en hobbysfeer zoals dit bord onder een modern draaiorgeltje
Zelf was ik zaterdagmorgen al vroeg in de plaatselijke breiwinkel te vinden en ik was daar bepaald niet de enige. Eerst stond ik twee mij bekende Amerikaanse dames van adviezen te voorzien, een had wol en breinaalden nodig voor een shawl. Ik heb hen er nog op gewezen dat het die dag WWKIP-day was, maar ik heb ze verder niet op straat zien breien. Daarna kwamen er nog wat bekenden wol- en borduurdingen aanschaffen. De winkel was opmerkelijk goed gesorteerd!
Ikzelf vond er twee klosjes zijden garen (au ver a soie) in verschillende draaddikte om mee te borduren.
In een winkel met antiek en woondingetjes vond ik vier prachtige lintjes, waar ik erg blij mee ben:
eentje in rose-wit, twee rode en een donker grijze.
Op zondag kwam ik ook nog voor een prikkie een oud borduurringetje tegen op standaard. Te handig om te laten liggen.
Behalve een flink aantal orgels waaronder sommige zeer bijzonder waren er ook wat muziekgroepen zoals deze familie uit Chili. De oudste van het gezelschap was grootvader van 80 die met zijn twee kleinzoons het slagwerk bespeelde. Daarbij werden de grote trommels op de rug met de rechtervoet bespeeld ( via een touw aan de hak van de schoen) en het grote bekken met de rechterhand op de rug. Ondertussen draaiden ze dan ook nog al spelend in het rond en voerden allerlei danspasjes uit. Bijzonder knap! De melodie werd gespeeld op twee zelfgebouwde replica orgeltjes rechts op het podium te zien met kleurige frutseltjes eraan en bespeeld door vader en een neef.
in tegenstelling tot de vele orgeltjes op grote of kleinere wagens stonden deze orgeltjes op een poot. Opa is het kleine mannetje helemaal rechts. Een bijzonder gezelschap.
Duitsland is ook het land van het mooie kinderspeelgoed en voor Sophie vond ik deze muis in huis.
Zoonlief had als peuter ook een muis-in-huis en ik heb heel wat uren van mijn leven zoekend naar zijn "Mientjes" doorgebracht. Alhoewel dit natuurlijk een andere muis is vond ik het toch heel grappig om nu deze huismuis tegen te komen.
en voor wie ook de muizenbillen nog wil zien……
...the end...
27 Reacties
De afgelopen dagen waren we in Waldkirch (Zwarte Woud) waar eens in de drie jaar een festival mechanische muziek wordt gehouden. We hoefden niet veel dit keer: we hadden geen orgeltje mee en alleen op zaterdag gaf mijn lief een tweetal lezingen in het Elztalmuseum; daarna werden we uitgenodigd voor een vip-lunch. De rest van de tijd hadden we "vrij" om iedereen te ontmoeten, alles te zien en te beluisteren en natuurlijk om te genieten van heerlijke maaltijden, gezellig een drankje drinken op een terrasje of met een goed glas wijn naast het orgel van Zwitserse vrienden.
Voor mijn weblog heb ik flink gezocht naar de kleine textielmomenten, maar die waren er niet heel veel. Terwijl op vrijdag het Nederlands elftal voetbalde aten wij met een aantal bekenden waaronder een stel uit Friesland. Aangezien hij regelmatig over de Friese taal en cultuur praat heb ik mijn knottendoek spreukje maar eens voor hem opgeschreven met de vraag of hij dat voor mij kon uitspreken. Ik ken de betekenis wel maar ik vind het ook leuk om daarbij de goede klank in mijn hoofd te hebben. Nadat hij mij het spreukje had voorgelezen heb ik hem uitgelegd wat de betekenis en herkomst van de knottendoek is. Hij vond het een mooi verhaal en ik was blij dat ik nu weet hoe het spreukje klinkt.
In de werkplaats van een orgelbouwer zag ik dit zeer oude orgeltje met een geborduurd front. Alhoewel het frontje niet origineel is, was het wel heel oud goud-borduurwerk.
Helaas is het borduurwerk in zeer slechte staat maar ik laat het jullie toch zien:
Ik ben benieuwd of het borduurwerk na restauratie van het orgeltje ook in ere hersteld zal worden.
Ander borduurwerk wat ik zag, zat meer in de knutsel- en hobbysfeer zoals dit bord onder een modern draaiorgeltje
Zelf was ik zaterdagmorgen al vroeg in de plaatselijke breiwinkel te vinden en ik was daar bepaald niet de enige. Eerst stond ik twee mij bekende Amerikaanse dames van adviezen te voorzien, een had wol en breinaalden nodig voor een shawl. Ik heb hen er nog op gewezen dat het die dag WWKIP-day was, maar ik heb ze verder niet op straat zien breien. Daarna kwamen er nog wat bekenden wol- en borduurdingen aanschaffen. De winkel was opmerkelijk goed gesorteerd!
Ikzelf vond er twee klosjes zijden garen (au ver a soie) in verschillende draaddikte om mee te borduren.
In een winkel met antiek en woondingetjes vond ik vier prachtige lintjes, waar ik erg blij mee ben:
eentje in rose-wit, twee rode en een donker grijze.
Op zondag kwam ik ook nog voor een prikkie een oud borduurringetje tegen op standaard. Te handig om te laten liggen.
Behalve een flink aantal orgels waaronder sommige zeer bijzonder waren er ook wat muziekgroepen zoals deze familie uit Chili. De oudste van het gezelschap was grootvader van 80 die met zijn twee kleinzoons het slagwerk bespeelde. Daarbij werden de grote trommels op de rug met de rechtervoet bespeeld ( via een touw aan de hak van de schoen) en het grote bekken met de rechterhand op de rug. Ondertussen draaiden ze dan ook nog al spelend in het rond en voerden allerlei danspasjes uit. Bijzonder knap! De melodie werd gespeeld op twee zelfgebouwde replica orgeltjes rechts op het podium te zien met kleurige frutseltjes eraan en bespeeld door vader en een neef.
in tegenstelling tot de vele orgeltjes op grote of kleinere wagens stonden deze orgeltjes op een poot. Opa is het kleine mannetje helemaal rechts. Een bijzonder gezelschap.
Duitsland is ook het land van het mooie kinderspeelgoed en voor Sophie vond ik deze muis in huis.
Zoonlief had als peuter ook een muis-in-huis en ik heb heel wat uren van mijn leven zoekend naar zijn "Mientjes" doorgebracht. Alhoewel dit natuurlijk een andere muis is vond ik het toch heel grappig om nu deze huismuis tegen te komen.
en voor wie ook de muizenbillen nog wil zien……
...the end...
27 Reacties
Abonneren op:
Posts (Atom)