Na twee dagen naast de wasmachine te hebben doorgebracht had ik dinsdag alweer een "vrije" dag. Sophietje kwam met haar mam en later arriveerde ook haar paps. We dronken koffie en luisterden naar haar verhaaltjes; ze heeft in de twee weken dat wij weg waren alweer een heleboel nieuwe woorden bijgeleerd. We deden een modeshowtje met haar nieuwe Franse kleertjes en gingen de tuin in, zij op haar kleine houten klompjes en we bekeken samen de appels die van de boom gevallen waren.
Woensdag vroeg op voor een dagje uit met de souvenirgroep. We gingen naar Breda en vonden dat zeer de moeite waard. We kwamen bekenden tegen en lunchten heerlijk in het nabijgelegen hotel.
Donderdag ging ik alweer vroeg de deur uit voor een dagje borduren met de borduurgroep.
We maakten nieuwe afspraken voor een volgend project en ik ging ijverig verder met mijn vakantiewerkje, maar daarover later meer.
Dit logje wil ik jullie nog eventjes meenemen naar Frankrijk voor een paar mooie quilts van de tentoonstellingen in Ste Marie aux Mines.
Wat dachten jullie van deze bijvoorbeeld?
Ook dit was een Hongaarse inzending en ik vind die Hongaarse volksmotieven prachtig. De blokken zijn geappliqueerd en het geheel is een mooie evenwichtige quilt geworden.
Hieronder een gedeelte van een prachtige Boutis quilt:
Helaas hingen de randen erg bobbelig en rommelig maar zo op de foto wordt je hierdoor niet afgeleid.
Deze quilt werd ingestuurd door France Patch, het Franse gilde.
Nog een Hongaarse inzending is deze quilt met blauwdrukken:
Ook hier een mooie compositie van volkskunst motieven, prachtig gepatcht en geappliqueerd, een schoonheid!
Deze quilt is gemaakt van restjes stond in het bijbehorende onderschrift:
En prachtige traditionele quilt gemaakt van (o.a.) sitsen van den Haan en Wagemakers. Als dit slechts de restjes zijn zou je bij die mevrouw weleens in de lapjeskast willen kijken ;)
Als laatste quiltje van vandaag deze mooie quilt uit Japan.
Een bijzonder gedetailleerd ABC, prachtig uitgevoerd zoals we dat van Yoko Saito gewend zijn en met veel humor en liefde voor het quilten gemaakt.
Voor wie tijd en gelegenheid heeft: Breda is echt een aanrader. Verder wens ik jullie een fijn en warm weekend met genoeg tijd over voor een steekje zo hier en daar.
dag,dag
21 Reacties
vrijdag 2 oktober 2009
zondag 27 september 2009
Weer terug
Met de noorderzon vertrokken. Ik was er even niet en sommigen hebben dat gemerkt omdat ik niet meer online was. Anderen merkten het omdat ik ze "daar" tegenkwam en met "daar" bedoel ik dan de vierdaagse quilt-tentoonstelling in Val d’Argent.
Wij waren er wat langer dan de vier tentoonstellingsdagen duurden. We reden wat rond, bezochten mooie oude stadjes, deden wat familie-onderzoek en gingen op bezoek bij onze gastheer en -vrouw waar wij onze gîte huren. We werden door hen verwend met "un verre" bij aankomst, een boeket uit de tuin, daarna kwam er een emmertje mirabellen, gevolgd door een emmertje Quetschen. Die laatste waren over van de taart die we ‘s avonds met een nieuw flesje wijn erbij mochten komen genieten. Bij de wijnboer waar wij een en ander voor onze eigen "cave" thuis insloegen werden we rondgeleid en bij het weggaan verblijd met een tas vol prachtige trossen druiven, vers van de wijnstruik geplukt. Gisterochtend bij het afscheid kregen we ook nog een schort vol peren mee. We gaan een heleboel fruit eten de komende tijd want onze eigen tuin hangt ook nog vol met allerlei lekkers.
Voor de tentoonstelling begon zag ik Marianne in een flits voorbij komen in Riquewihr en twee dagen later zag ik haar nogmaals in het winkelparadijs dat bij de quilttentoonstelling hoort. Ditmaal sprak ik haar aan en hebben we even gezellig staan praten. Zij zag mij nogmaals in het voorbijgaan en ook dat was een gezellige en onverwachte ontmoeting.
De tentoonstelling was prachtig met vele hoogtepunten en soms wat minder geslaagde onderdelen.
Erg leuk vond ik de Amish buggy die buiten voor het gebouw stond waar de Amish tentoonstelling was.
Wij hebben ons lang afgevraagd hoe de paarden gemend werden maar uiteindelijk ontdekten we twee kleine ronde gaten aan de voorkant onder de raampjes.
Behalve de buggy was er natuurlijk een prachtige collectie Amish quilts te bewonderen en we vonden ook dit:
een set antieke "hooks and eyes", die onlosmakelijk met de Amish manier van leven verbonden zijn. Amish maken namelijk geen gebruik van knopen en ritssluitingen om hun kleding dicht te maken maar maken de kleding dicht met haken en ogen.
Er was heel veel te zien en te beleven. Den Haan en Wagemakers had een prachtige tentoonstelling en in dezelfde zaal was ook het Hongaarse gilde vertegenwoordigd. Dit vond ik een opmerkelijke quilt in de Hongaarse hoek :
Het Franse Gilde, zoals ieder jaar vertegenwoordigd als gastland had ook dit keer weer een schitterende collectie grote en zeer mooie quilts bijeen gebracht. Heel veel traditioneel werk, mooi gemaakt en vaak prachtig gequilt. Deze hieronder vond ik van een zeldzame schoonheid:
Er was zoveel te zien dat het onmogelijk is om al het moois in één enkel logje te laten zien. Misschien kom ik er nog op terug maar voor nu is het tijd voor een handwerkje ;)
22 Reacties
Wij waren er wat langer dan de vier tentoonstellingsdagen duurden. We reden wat rond, bezochten mooie oude stadjes, deden wat familie-onderzoek en gingen op bezoek bij onze gastheer en -vrouw waar wij onze gîte huren. We werden door hen verwend met "un verre" bij aankomst, een boeket uit de tuin, daarna kwam er een emmertje mirabellen, gevolgd door een emmertje Quetschen. Die laatste waren over van de taart die we ‘s avonds met een nieuw flesje wijn erbij mochten komen genieten. Bij de wijnboer waar wij een en ander voor onze eigen "cave" thuis insloegen werden we rondgeleid en bij het weggaan verblijd met een tas vol prachtige trossen druiven, vers van de wijnstruik geplukt. Gisterochtend bij het afscheid kregen we ook nog een schort vol peren mee. We gaan een heleboel fruit eten de komende tijd want onze eigen tuin hangt ook nog vol met allerlei lekkers.
Voor de tentoonstelling begon zag ik Marianne in een flits voorbij komen in Riquewihr en twee dagen later zag ik haar nogmaals in het winkelparadijs dat bij de quilttentoonstelling hoort. Ditmaal sprak ik haar aan en hebben we even gezellig staan praten. Zij zag mij nogmaals in het voorbijgaan en ook dat was een gezellige en onverwachte ontmoeting.
De tentoonstelling was prachtig met vele hoogtepunten en soms wat minder geslaagde onderdelen.
Erg leuk vond ik de Amish buggy die buiten voor het gebouw stond waar de Amish tentoonstelling was.
Wij hebben ons lang afgevraagd hoe de paarden gemend werden maar uiteindelijk ontdekten we twee kleine ronde gaten aan de voorkant onder de raampjes.
Behalve de buggy was er natuurlijk een prachtige collectie Amish quilts te bewonderen en we vonden ook dit:
een set antieke "hooks and eyes", die onlosmakelijk met de Amish manier van leven verbonden zijn. Amish maken namelijk geen gebruik van knopen en ritssluitingen om hun kleding dicht te maken maar maken de kleding dicht met haken en ogen.
Er was heel veel te zien en te beleven. Den Haan en Wagemakers had een prachtige tentoonstelling en in dezelfde zaal was ook het Hongaarse gilde vertegenwoordigd. Dit vond ik een opmerkelijke quilt in de Hongaarse hoek :
Het Franse Gilde, zoals ieder jaar vertegenwoordigd als gastland had ook dit keer weer een schitterende collectie grote en zeer mooie quilts bijeen gebracht. Heel veel traditioneel werk, mooi gemaakt en vaak prachtig gequilt. Deze hieronder vond ik van een zeldzame schoonheid:
Er was zoveel te zien dat het onmogelijk is om al het moois in één enkel logje te laten zien. Misschien kom ik er nog op terug maar voor nu is het tijd voor een handwerkje ;)
22 Reacties
vrijdag 11 september 2009
Hongaars tasje
Gerrie vroeg zich deze week iets af op Berthi’s weblog over Hongaarse tasjes die een aantal jaren geleden op de Haagsche bee te zien waren. Omdat ik ook in het bezit ben van zo’n tasje laat ik hierbij een tweetal foto’s zien van de voor en achterkant van mijn tasje.
In het tasje zit een kaartje met een handgeschreven spreuk. In alle tasjes zat een spreukje en die spreuken waren uit diverse landen verzameld.
Mijn spreukje uit (toen nog) Tsjechoslowakije luidde: "Blessed is the man who has friends, but woe to him who needs them"
In Nederland zouden we zeggen: in nood leer je je vrienden kennen. Ik heb mijn vrienden gelukkig maar een keer in mijn leven echt nodig gehad en ik bleek gelukkig meer echte vrienden te hebben dan ik dacht.
de achterkant van het tasje heeft een typisch Hongaars stofje, een blauwdruk
Het verhaal achter het tasje is de vriendschapsband die ooit op een van de quiltexpo’s is ontstaan tussen "onze" quiltsters en leden van het Hongaarse quiltersgilde. Omdat er indertijd nog erg weinig te koop was op quiltgebied in Hongarije werd er op een van de Tomatendagen een oproep gedaan om kleine pakketjes te maken met stoffen, garens en dergelijke die aan de Hongaarse groep meegegeven kon worden tijdens de komende expo. Dat dat zeer gewaardeerd werd bleek op de expo daarna. Toen werd er een grote zak met deze eigengemaakte tasjes overhandigd aan de groep die per bus naar de expo was gekomen met voor alle gulle gevers een zelfgemaakt tasje met spreukje. Dat was op de expo in Straatsburg waar ik samen met manlief per auto was heen gereisd.
Alle tasjes zijn met een ander motiefje geappliceerd. Een bijzonder gewaardeerd cadeautje wat ik sindsdien gekoesterd heb.
21 Reacties
In het tasje zit een kaartje met een handgeschreven spreuk. In alle tasjes zat een spreukje en die spreuken waren uit diverse landen verzameld.
Mijn spreukje uit (toen nog) Tsjechoslowakije luidde: "Blessed is the man who has friends, but woe to him who needs them"
In Nederland zouden we zeggen: in nood leer je je vrienden kennen. Ik heb mijn vrienden gelukkig maar een keer in mijn leven echt nodig gehad en ik bleek gelukkig meer echte vrienden te hebben dan ik dacht.
de achterkant van het tasje heeft een typisch Hongaars stofje, een blauwdruk
Het verhaal achter het tasje is de vriendschapsband die ooit op een van de quiltexpo’s is ontstaan tussen "onze" quiltsters en leden van het Hongaarse quiltersgilde. Omdat er indertijd nog erg weinig te koop was op quiltgebied in Hongarije werd er op een van de Tomatendagen een oproep gedaan om kleine pakketjes te maken met stoffen, garens en dergelijke die aan de Hongaarse groep meegegeven kon worden tijdens de komende expo. Dat dat zeer gewaardeerd werd bleek op de expo daarna. Toen werd er een grote zak met deze eigengemaakte tasjes overhandigd aan de groep die per bus naar de expo was gekomen met voor alle gulle gevers een zelfgemaakt tasje met spreukje. Dat was op de expo in Straatsburg waar ik samen met manlief per auto was heen gereisd.
Alle tasjes zijn met een ander motiefje geappliceerd. Een bijzonder gewaardeerd cadeautje wat ik sindsdien gekoesterd heb.
21 Reacties
zondag 6 september 2009
Florentine
Zo, dat was een oefening in geduld en uithalen. Zoals ik eerder hier meldde wilde ik nog een tweede stukje Brussels lintjeskant toevoegen aan dit lapje. Ik koos een voorbeeld van een manchetje dat rond 1900 door Florentine A.M. Revalk werd gemaakt. Florentine maakte een collectie fraaie handwerkjes op de industrieschool te Amsterdam en dat deed ze met veel liefde en eindeloos geduld. Haar collectie is bewaard gebleven en haar dochter heeft in 1985 een boekje geschreven getiteld: "Fraaie handwerken" met daarin de geschiedenis van haar moeder en daarbij een kleine hoeveelheid van de werkstukken met een beschrijving en/of een patroon.
Dit is het werkstukje in Brussels lintjeskant gemaakt door Florentine:
Ik nam het patroontje met daarop de contouren van het lint over uit het boek en ging aan de slag. Dat viel niet mee. Het was warm (toen nog) en ik werkte ‘s morgens in de tuin waardoor mijn werk - ondanks het vele handen wassen nogal groezelig werd. Omdat ik eigenwijs zoals gebruikelijk een heel eigen invulling wilde van de op te vullen vlakjes werd er veel uitgehaald, opnieuw geprobeerd, veranderd van garen en opnieuw uitgehaald. Vrijdag had ik het even helemaal gehad met mijn Brussels werkje. Ik haalde het van het kartonnetje af (naaldkant wordt op een vlakke stevige ondergrond gewerkt) en gaf mijn werkje een sopje. Daar knapten wij beiden van op ;)
Na droging naaide ik het spulletje opnieuw op het karton en ging met frisse zin verder op mijn nu schone lapje. Het was daarna vrij snel klaar en naar mijn zin.
Het is zelfs al in het Souvenir-lapje ingenaaid, kijk maar:
Eulalie stond me met een groots gebaar een paar van heur lettertjes af die ik in grote dank aanvaardde.
Het komt wel goed met dit lapje ;)
boek: Fraaie handwerken, uitg. Cantecleer 1985
Florentine Boer-Jantzen, ISBN 90 213 0922x
22 Reacties
Dit is het werkstukje in Brussels lintjeskant gemaakt door Florentine:
Ik nam het patroontje met daarop de contouren van het lint over uit het boek en ging aan de slag. Dat viel niet mee. Het was warm (toen nog) en ik werkte ‘s morgens in de tuin waardoor mijn werk - ondanks het vele handen wassen nogal groezelig werd. Omdat ik eigenwijs zoals gebruikelijk een heel eigen invulling wilde van de op te vullen vlakjes werd er veel uitgehaald, opnieuw geprobeerd, veranderd van garen en opnieuw uitgehaald. Vrijdag had ik het even helemaal gehad met mijn Brussels werkje. Ik haalde het van het kartonnetje af (naaldkant wordt op een vlakke stevige ondergrond gewerkt) en gaf mijn werkje een sopje. Daar knapten wij beiden van op ;)
Na droging naaide ik het spulletje opnieuw op het karton en ging met frisse zin verder op mijn nu schone lapje. Het was daarna vrij snel klaar en naar mijn zin.
Het is zelfs al in het Souvenir-lapje ingenaaid, kijk maar:
Eulalie stond me met een groots gebaar een paar van heur lettertjes af die ik in grote dank aanvaardde.
Het komt wel goed met dit lapje ;)
boek: Fraaie handwerken, uitg. Cantecleer 1985
Florentine Boer-Jantzen, ISBN 90 213 0922x
22 Reacties
dinsdag 1 september 2009
De breiende man
Bij de vele reacties op mijn vorige logje verscheen vandaag een berichtje van Gerard, die aangestoken door mijn mini-rolletje plots de behoefte in zich op voelde komen om ook aan de mini-breirol te gaan.
Speciaal voor hem ga ik nog even door met mijn bijrolletje want wat niet heel goed duidelijk was op de foto is het kleine "kantje" wat aan weerszijden van mijn rolletje is mee gebreid.
Ik zag dat eerder op andere breirollen zoals hier:
en hier:
beide foto’s komen uit het boek: Millionen von stichen hab’ ich wohl gemacht, hetzelfde drietal boeken waar ook de naaisteen uit een eerder logje in stond.
Mijn eigen kantje ziet er zo uit:
en ik breide het als volgt:
toer 1: laatste drie steken: 2R-2omslag-R
toer 2: 2av-3R breien volgens patroon, laatste drie steken: 2R-2omslag-R
toer 3: 2av-3R breien volgens patroon, laatste vijf steken: 5R
toer 4: 2st afkanten-2R breien volgens patroon, laatste vijf steken: 5R
deze vier toeren herhalen met als begin van toer 5: 2st afkanten-2R
Veel plezier Gerard, met het breien van jouw mini breirol en misschien vind je het leuk om dit kantje ook mee te breien.
29 Reacties
Speciaal voor hem ga ik nog even door met mijn bijrolletje want wat niet heel goed duidelijk was op de foto is het kleine "kantje" wat aan weerszijden van mijn rolletje is mee gebreid.
Ik zag dat eerder op andere breirollen zoals hier:
en hier:
beide foto’s komen uit het boek: Millionen von stichen hab’ ich wohl gemacht, hetzelfde drietal boeken waar ook de naaisteen uit een eerder logje in stond.
Mijn eigen kantje ziet er zo uit:
en ik breide het als volgt:
toer 1: laatste drie steken: 2R-2omslag-R
toer 2: 2av-3R breien volgens patroon, laatste drie steken: 2R-2omslag-R
toer 3: 2av-3R breien volgens patroon, laatste vijf steken: 5R
toer 4: 2st afkanten-2R breien volgens patroon, laatste vijf steken: 5R
deze vier toeren herhalen met als begin van toer 5: 2st afkanten-2R
Veel plezier Gerard, met het breien van jouw mini breirol en misschien vind je het leuk om dit kantje ook mee te breien.
29 Reacties
maandag 24 augustus 2009
Bijrolletje
Nee, lieve dames, ik heb geen rolletje bij de plaatselijke toneelvereniging gekregen, ik ben aan het breien.
Na het breien van Sampler M, de bekende breirol die met een wekelijks patroontje half handwerkend Nederland aan het breien kreeg was het geruime tijd stil hier qua breinaalden en wolletjes. Natuurlijk, ik breide ook nog een drietal HzG shawls in een lekker zijdezachte wol met zijde mengsel maar dat was het dan wel wat betreft mijn breicarrière.
Een paar weken geleden heb ik de balans opgemaakt van mijn souvenir-werkstukjes en ik vond dat er onder andere nog een klein breiwerkje aan ontbrak. Vaak bestaan de breiwerkjes van een Souvenir de ma Jeunesse uit kleine lapjes in tricotsteek die – door de juf voorzien van een gat of snede- door de leerlingen braaf en netjes werden gestopt.
Niets voor mij, evenmin als de kleine miniatuur kledingstukjes die weer andere pronkrollen sieren.
Ik koos dus voor een mini-uitvoering van De breirol en daar heb ik inmiddels een stuk of zeven patroontjes voor gebreid op naalden nr 0.8 (niet in de winkel te koop, maar op bestelling gemaakt). Mijn "wol" is een bolletje DMC perlé nr 12 in wit.
Hier zie je het voorlopige resultaat in een wollepotje
Aan het garenkaartje kun je zien dat het niet zo’n groot werkstukje wordt.
Ander recent Souvenirwerk bestond uit het innaaien van mijn proefje Brussels lintjeskant.Ik was er aanvankelijk niet zo weg van, vond het meer een onderzettertje dan een pronkstukje maar nu hij in een lapje batist is genaaid vind ik het toch wel leuk.
Dat wordt straks mooi als de rode stof van de souvenir er doorheen schijnt. Ik maak nog zo’n klein lintjeskant werkstukje en dat wordt een stukje lager dan dit motiefje in het lapje genaaid. Dat werkstukje wordt met wat bewerkelijker naaldkantsteken gevuld dus daar ben ik vast nog wel eventjes zoet mee.
33 Reacties
Na het breien van Sampler M, de bekende breirol die met een wekelijks patroontje half handwerkend Nederland aan het breien kreeg was het geruime tijd stil hier qua breinaalden en wolletjes. Natuurlijk, ik breide ook nog een drietal HzG shawls in een lekker zijdezachte wol met zijde mengsel maar dat was het dan wel wat betreft mijn breicarrière.
Een paar weken geleden heb ik de balans opgemaakt van mijn souvenir-werkstukjes en ik vond dat er onder andere nog een klein breiwerkje aan ontbrak. Vaak bestaan de breiwerkjes van een Souvenir de ma Jeunesse uit kleine lapjes in tricotsteek die – door de juf voorzien van een gat of snede- door de leerlingen braaf en netjes werden gestopt.
Niets voor mij, evenmin als de kleine miniatuur kledingstukjes die weer andere pronkrollen sieren.
Ik koos dus voor een mini-uitvoering van De breirol en daar heb ik inmiddels een stuk of zeven patroontjes voor gebreid op naalden nr 0.8 (niet in de winkel te koop, maar op bestelling gemaakt). Mijn "wol" is een bolletje DMC perlé nr 12 in wit.
Hier zie je het voorlopige resultaat in een wollepotje
Aan het garenkaartje kun je zien dat het niet zo’n groot werkstukje wordt.
Ander recent Souvenirwerk bestond uit het innaaien van mijn proefje Brussels lintjeskant.Ik was er aanvankelijk niet zo weg van, vond het meer een onderzettertje dan een pronkstukje maar nu hij in een lapje batist is genaaid vind ik het toch wel leuk.
Dat wordt straks mooi als de rode stof van de souvenir er doorheen schijnt. Ik maak nog zo’n klein lintjeskant werkstukje en dat wordt een stukje lager dan dit motiefje in het lapje genaaid. Dat werkstukje wordt met wat bewerkelijker naaldkantsteken gevuld dus daar ben ik vast nog wel eventjes zoet mee.
33 Reacties
zondag 16 augustus 2009
Eulalie
Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen, Eulalie bestaat niet, het is een nep-meisje.
Ik had Eulalie al eerder in de gaten en toen ik deze week achter de schermen hoorde dat Maria en Dijn samen met nog wat andere wieven naar van de Moosdijk zouden gaan besloot ik de winkel ook te bezoeken, zij het dat ik in mijn eentje en zonder uitbundige lunch, – zielig nietwaar? – de webwinkel bezocht. Daar zag ik Eulalie weer, ze was in de aanbieding en riep: "bestel mij toch".
Gisteren was ik een dagje in Delft en toen ik thuiskwam lag Eulalie al op de mat te wachten, wat had die een haast om hier te komen ;)
Eulalie, hier zie je haar op de kaft,
prikkelde vooral mijn belangstelling door het gele strikje. Boeken met een geel strikje moeten bijna wel de moeite waard zijn om te bezitten en als er dan ook nog over een Trousseau (huwelijksuitzet) wordt gesproken dan is het erg moeilijk om de handjes van de bestelknop weg te houden.
Het verhaal van Eulalie is verzonnen door de schrijfster als omlijsting voor de tien alfabetten die het boekje bevat. Ondanks mijn gebrekkige kennis van de Franse taal leest het verhaal makkelijk en het is zeker een leuk extraatje bij de inderdaad prachtige monogrammen.
Er zijn grote letters bij, bedoeld voor Frans borduurwerk, borduurwerk in platsteek of in festonsteek, er zijn uitgebreide alfabetten in kruissteek, rijkelijk versierd met takjes en bloemen maar het boekje heeft ook enkele kleine alfabetten zoals het onderstaande, bedoeld voor monogrammen op bijvoorbeeld een zakdoekje:
Er is in het boekje geen beschrijving opgenomen hoe de letters te borduren, dat laat Eulalie aan de fantasie van de handwerksters over. Voor mij is dat geen probleem, ik heb inmiddels wel wat ervaring opgedaan met monogrammen borduren.
Ik denk dat Eulali en ik, ook al is zij niet echt, het heel goed samen kunnen vinden.
In de lijn van het alleraardigste boekje over de Trousseau van Eulalie is het nooit afgemaakte lapje wat ik vrijdag van T kreeg. T en ik zijn bezig met een spannende opdracht en wij waren vrijdag bij elkaar om allerlei werkstukken daarvoor uit te zoeken.
Het lapje hieronder kreeg ik toegeschoven door haar met de opdracht: "maak jij dat maar eens af".
Voorlopig ben ik de kunst nog aan het afkijken met een loep erbij om te kijken hoe de ondergrond van de sierlijke festonrand is opgebouwd (gelukkig laat het onaffe werkstukje daar ook een deel van zien) en ik vergaap me aan de prachtig uitgevoerde letters L en G die op zich ook weer een voorbeeld zijn hoe je zulke letters kunt borduren.
wat kan ik intens genieten van een boekje en een lapje
32 Reacties
Ik had Eulalie al eerder in de gaten en toen ik deze week achter de schermen hoorde dat Maria en Dijn samen met nog wat andere wieven naar van de Moosdijk zouden gaan besloot ik de winkel ook te bezoeken, zij het dat ik in mijn eentje en zonder uitbundige lunch, – zielig nietwaar? – de webwinkel bezocht. Daar zag ik Eulalie weer, ze was in de aanbieding en riep: "bestel mij toch".
Gisteren was ik een dagje in Delft en toen ik thuiskwam lag Eulalie al op de mat te wachten, wat had die een haast om hier te komen ;)
Eulalie, hier zie je haar op de kaft,
prikkelde vooral mijn belangstelling door het gele strikje. Boeken met een geel strikje moeten bijna wel de moeite waard zijn om te bezitten en als er dan ook nog over een Trousseau (huwelijksuitzet) wordt gesproken dan is het erg moeilijk om de handjes van de bestelknop weg te houden.
Het verhaal van Eulalie is verzonnen door de schrijfster als omlijsting voor de tien alfabetten die het boekje bevat. Ondanks mijn gebrekkige kennis van de Franse taal leest het verhaal makkelijk en het is zeker een leuk extraatje bij de inderdaad prachtige monogrammen.
Er zijn grote letters bij, bedoeld voor Frans borduurwerk, borduurwerk in platsteek of in festonsteek, er zijn uitgebreide alfabetten in kruissteek, rijkelijk versierd met takjes en bloemen maar het boekje heeft ook enkele kleine alfabetten zoals het onderstaande, bedoeld voor monogrammen op bijvoorbeeld een zakdoekje:
Er is in het boekje geen beschrijving opgenomen hoe de letters te borduren, dat laat Eulalie aan de fantasie van de handwerksters over. Voor mij is dat geen probleem, ik heb inmiddels wel wat ervaring opgedaan met monogrammen borduren.
Ik denk dat Eulali en ik, ook al is zij niet echt, het heel goed samen kunnen vinden.
In de lijn van het alleraardigste boekje over de Trousseau van Eulalie is het nooit afgemaakte lapje wat ik vrijdag van T kreeg. T en ik zijn bezig met een spannende opdracht en wij waren vrijdag bij elkaar om allerlei werkstukken daarvoor uit te zoeken.
Het lapje hieronder kreeg ik toegeschoven door haar met de opdracht: "maak jij dat maar eens af".
Voorlopig ben ik de kunst nog aan het afkijken met een loep erbij om te kijken hoe de ondergrond van de sierlijke festonrand is opgebouwd (gelukkig laat het onaffe werkstukje daar ook een deel van zien) en ik vergaap me aan de prachtig uitgevoerde letters L en G die op zich ook weer een voorbeeld zijn hoe je zulke letters kunt borduren.
wat kan ik intens genieten van een boekje en een lapje
32 Reacties
Abonneren op:
Posts (Atom)