zaterdag 24 maart 2018
Opruimen.
In mijn vorige blogje schreef ik het een en ander over opruimen. Aan de reacties te lezen was ik toch niet helemaal duidelijk wat dat opruimen nu precies inhoudt.
Welnu, een kleine uitleg bij dezen...
Voor het projekt van het doosje bestaat het opruimen erin dat ik de inhoud van een theedoek weer netjes op kan bergen in de daarvoor bestemde opbergertjes. Alle garens per merk weer terug in de garendoosjes, het tijdschrift waar het patroon in staat op de stapel met bewaartijdschriften, het karton is grotendeels versneden, de restjes konden bij de nog bruikbare kartonrestanten of in de papierbak. De gebruikte naalden e.d op hun plekje en zo verder. De theedoek, inmiddels leeg, op het stapeltje met projekttheedoeken. Ik schrijf hier met opzet niet dat de theedoek gauw weer gevuld wordt met een nieuw projekt want ik wil eerst zoveel mogelijk afmaken van wat er nog ligt voor ik aan wat nieuws begin....
Een ander 'opruimertje' laat ik hierboven zien....Al jaren kom ik zo nu en dan met een groepje van vier bij elkaar om een hele dag met show and tell en in de middag een klein werkje te vullen. "Rijke" dagen want er is altijd veel te vertellen en te laten zien. Het middagwerkje is een klein techniekje wat een van ons voorbereidt en tot voor kort wist ik eigenlijk niet heel goed wat ik met die kleine prutsjes aan moest....
En dus bleven ze op de werktafel of ergens anders liggen...tot....
Afgelopen dinsdag zouden we een klein breiwerkje maken. Daags ervoor zocht ik naar wol en naalden en die vond ik ergens weggestopt met het vorige proefje nog op de pennen. Een proefje in Twined knitting....ooit bij hetzelfde clubje gemaakt en daarna moet ik er toch minstens duizend keer overheen gestapt zijn. Sinds vorig jaar naai ik mijn kleine proefjes op een blauw papiertje en schrijf er met een witte pen op wat de ahctergrond is van het werkje. Met wie, wannneer, herkomst patroon of techniek. Die mooie papiertjes gaan vervolgens in mijn jaarzakje en zijn voor het oog en in mijn hoofd lekker opgeruimd...en voor wie later in mijn zakjes kijkt een verrassing....dubbel plezier toch?
Het werkstukje wat we dinsdag maakten is Mor Astrup breien, je leest erover in HZG 163
woensdag 21 maart 2018
geluk zit in twee kleine doosjes
Het is voorjaar en Het Grote Opruimen kan beginnen. Zo in de loop der tijden verzamel je allerlei materiaaltjes, patronen en allerlei andere handwerkdingetjes om je heen. Dan komt het moment dat je over de dozen begint te struikelen en je wéét dat je nu echt aan de slag moet. Zo zoetjes aan begin ik door de dozen mijn kamertje weer te zien...een hele opluchting!
Ook komen er zo nu en dan werkstukjes langs die afgemaakt kunnen of willen worden...Liet ik twee weken geleden al een mooi doosje zien...Nu kan ik ook mijn tweede doos-projektje showen.
Het is een variant op het bekende Chinese garendoosje met geborduurde paneeltjes in de vier jaargetijden. Hierboven de winter met een lief rood vogeltje en veel groen. Als je het dekseltje eraf doet klappen de vier paneeltjes uit en ontstaat er een handig etuitje met vakjes voor gereedschapjes en een klein speldenkussentje in het midden. Hier zie je het voorjaar met een van de twee haasjes die ook aan de buitenzijde te zien zijn. Het rode vogeltje kreeg een eveneens rood schaartje met een scissorfob met gekleurde vilten balletjes.
De 'zal ik je kussen' kikker zit met verliefde blik naar zijn geborduurde bruid te kijken....geef hem eens ongelijk
Omdat het opruim-tijd is en er een stukje overbleef van het projekt dat wel geborduurd was - volgens patroon - maar niet aan de binnenzijde van mijn dekseltje bleek te passen, maakte ik van dat overgebleven stukje borduurwerk nog snel even een speldenkussen...kijk en dat ruimt ook lekker op!
donderdag 8 maart 2018
geluk zit in een klein doosje
Soms zit geluk in heel kleine dingen....herinneren jullie je dit boekje nog? . Jaren geleden gestart en nog niet zo heel lang geleden aangevuld met de 35 nieuwe kleuren mouliné van DMC. Omdat het een heel gedoe was om 'de boel bij elkaar te houden' vond ik dat er een doosje omheen moest. Nu ben ik niet heel handig met kartonnetjes en lijm dus ik stelde het doosjesmaken nog even uit...tot....
de aardige meneer van de post een pakketje kwam brengen. Ik had een handwerkgereedschapje gekocht en de verkoper had het in een prachtig donkerblauw doosje gestopt voor de verzending. en je raadt het al....laat mijn boekje daar nu helemaal precies in passen....alsof mijn boekje voor zijn doosje was gemaakt! Nu nog een handigheidje om het boekje er niet uit te hoeven schudden...ik borduurde een liftje met mijn initialen en kijk.... het boekje past er precies in, óp het liftje.
dinsdag 13 februari 2018
alweer een berichtje...
Het moet niet gekker worden, zo hoor je weken, soms maanden niets van mij en nu twee blogs in drie dagen. Dat heeft alles te maken met mijn enthousiasme over onderstaand projektje.
Sinds dit jaar werk ik steeds een week aan hetzelfde project uit de afmaakmand. Eén van de twee afmaakmanden om precies te zijn. Van maandag tot en met zondag werk ik - min of meer (het vlaggetje voor Sophie was 'een tussendoortje') aan hetzelfde. Eerlijk gezegd gaat het wat sneller als ik niet steeds van het een naar het ander huppel. Een klein projekt wat ik vorig jaar begon was een letterlap met daarbij een aantal stekenlapjes. Het kwam in delen via internet en is gemaakt en ontworpen door Marie Suarez, bij velen niet onbekend. Deze week rondde ik alle letters en lapjes af voor zover ze nu bekend zijn.
het letterlapje heeft nog twee dubbele vakjes open waar vast nog iets moois geborduurd gaat worden. Het borduren van de letters was een klein feestje.
Op de grauw linnen lapjes zijn eerst de steekjes geoefend en daarna op het witte linnen lapje in letters vertaald. Heel afwisselend en heel verrassend.
Wat er vervolgens met de vijf kleine lapjes gaat gebeuren is ook nog een verrassing.
Voor nu ben ik er helemaal klaar mee en ik wacht netjes af wanneer de volgende lesjes online komen. Voor deze week heb ik mijn witte Friese merklap weer eens tevoorschijn gehaald. Een fijne week voor jullie, ik zet vanavond nog wat witte steekjes!
Sinds dit jaar werk ik steeds een week aan hetzelfde project uit de afmaakmand. Eén van de twee afmaakmanden om precies te zijn. Van maandag tot en met zondag werk ik - min of meer (het vlaggetje voor Sophie was 'een tussendoortje') aan hetzelfde. Eerlijk gezegd gaat het wat sneller als ik niet steeds van het een naar het ander huppel. Een klein projekt wat ik vorig jaar begon was een letterlap met daarbij een aantal stekenlapjes. Het kwam in delen via internet en is gemaakt en ontworpen door Marie Suarez, bij velen niet onbekend. Deze week rondde ik alle letters en lapjes af voor zover ze nu bekend zijn.
het letterlapje heeft nog twee dubbele vakjes open waar vast nog iets moois geborduurd gaat worden. Het borduren van de letters was een klein feestje.
Op de grauw linnen lapjes zijn eerst de steekjes geoefend en daarna op het witte linnen lapje in letters vertaald. Heel afwisselend en heel verrassend.
Wat er vervolgens met de vijf kleine lapjes gaat gebeuren is ook nog een verrassing.
Voor nu ben ik er helemaal klaar mee en ik wacht netjes af wanneer de volgende lesjes online komen. Voor deze week heb ik mijn witte Friese merklap weer eens tevoorschijn gehaald. Een fijne week voor jullie, ik zet vanavond nog wat witte steekjes!
zondag 11 februari 2018
Jarig
Vaste bezoekers van Nuttig en Fraai weten het al: in februari is kleindochter Sophie jarig. In 2018 is het een kroonjaar en daarom maakte ik een extra speciale vlag voor haar vlaggetjesslinger. Tien is ze nu en al een hele tiener, grote voeten en schoenen die haar oma al van haar kan lenen....Nu is dat niet zo heel bijzonder als oma nooit verder is gekomen dan een schoenmaatje 36. Het thema voor haar verjaardagsfeestje is een High Tea die ze binnenkort met haar klasgenootjes zal vieren. Vandaag kwam de 'gewone' visite, de opa's en oma's, Sophie heeft er nog vier, tantes, kleine neefjes en nichtjes en vrienden van pappa en mamma. Een huis vol. Wij zaten gezellig onder de slinger met daaraan de vlaggetjes van de andere jaren. Hier en hier kun je de eerdere vlaggetjes nog eens terugzien. Dit kroonjaar kreeg Sophie een vlaggetje met een Verjaardagstaart van formaat, rijkelijk versierd met kraaltjes en borduursteekjes. Een nieuwsgierig Sophietje kijkt over de rand en zij draagt natuurlijk een kroontje. Dat mag je, als je tien bent!
Het vlaggetje van dit jaar hangt ondersteboven aan de punt. Dan kun je ook aan de achterkant zien dat dit een bijzonder jaar is....
Het vlaggetje van dit jaar hangt ondersteboven aan de punt. Dan kun je ook aan de achterkant zien dat dit een bijzonder jaar is....
dinsdag 2 januari 2018
de kop is er af...
Gisteren met frisse moed aan het nieuwe handwerkjaar begonnen. Het leek me wel aardig om iets 'af' te maken zodat ik 2018 zowel nuttig als fraai kon starten.
Nu hoor ik jullie denken: "maar dat had je toch al af?",wel,dat dacht ik ook in februari 2016. Ik had toen mijn boekje met alle beschikbare kleuren DMC mouliné klaar en was er blij mee. Ruim een jaar later komt datzelfde merk in oktober met maar liefst 35 nieuwe kleuren uit.....en ik was die maand ook nog jarig. Omdat 1+1 nog steeds 2 is was het besluit gauw genomen. Mijn verjaarscadeau, de 35 strengetjes DMC kregen een eerste bestemming in de uitbreiding van mijn boekje.
Nadat ik goed naar de nieuwe kleurtjes had gekeken besloot ik om het tweede deel wat anders aan te pakken dan ik tot nu toe gedaan had. In de eerste series kleuren waren het steeds mooie rijtjes met in kleur oplopende tinten. Zo werden eerst alle rode kleurfamilies geborduurd en daarna een volgende kleur. Bij deze 35 leek het een beetje hapsnap, wat grijzen, wat bruinen en daarna geel en rood en paars. niet leuk naast elkaar. Om hier toch een beetje 'eenheid' in te krijgen per 'bladzijde' besloot ik ook de Franse namen van de kleuren te borduren. Op die manier werden de tinten wat meer verspreid en de vakjes toch mooi gevuld.
Op bovenstaande foto zie je wat ik bedoel. Zonder de namen was of het vakje tamelijk leeg, of ik had in een afstekende kleur verder moeten gaan.
Soms hield ik zelfs dan nog wat ruimte over en maakte ik daar een mooi motiefje.
Poudre d'
Alizarine is wel een favoriete kleur geworden. Zoals je ziet heb ik ook de kruissteekjes wat losgelaten in de nieuwe kleuren van DMC. Ik keek per kleur welke steek er mooi bij zou passen.
Op het motiefje rechts borduurde ik 2018. Het is hetzelfde motief waarmee ik destijds het eerste deel afsloot:
Zo zie je ook wat kleur 'doet' in een motief. Aan de achterkant van mijn boekje is ook veel moois te zien. Daar zijn geen kleurenblokjes maar is het hele vakje geborduurd. Zoals gezegd deze keer niet met alleen kruissteekjes maar een allegaartje van steekjes en motiefjes.
een blackworkvariant,
wat tapisseriesteekjes, zelfs een borduurwerkje met gouddraad ( niet in de DMC serie), 'Or nué' vond een plekje.
Mijn absolute favoriet is die mooie rode kleur Alizarine.
Prachtig kantwerk uit een boekje dat al heel lang in de boekenkast staat.
En zelfs de voor mij 'moeilijke' kleuren paars en rode kool hebben een aardig patroontje gekregen.
Niet nodig te vertellen hoeveel plezier ik al heb gehad van mijn nieuwe kleurdoos. Wil je zelf aan de slag met je eigen vakjesboekje: gebruik je fantasie en vraag niet om patroontjes. Ik heb niets op papier gezet van wat ik zelf verzonnen heb en wat uit een boekje komt....daar rust copyright op en dat respecteer ik!!
Nu hoor ik jullie denken: "maar dat had je toch al af?",wel,dat dacht ik ook in februari 2016. Ik had toen mijn boekje met alle beschikbare kleuren DMC mouliné klaar en was er blij mee. Ruim een jaar later komt datzelfde merk in oktober met maar liefst 35 nieuwe kleuren uit.....en ik was die maand ook nog jarig. Omdat 1+1 nog steeds 2 is was het besluit gauw genomen. Mijn verjaarscadeau, de 35 strengetjes DMC kregen een eerste bestemming in de uitbreiding van mijn boekje.
Nadat ik goed naar de nieuwe kleurtjes had gekeken besloot ik om het tweede deel wat anders aan te pakken dan ik tot nu toe gedaan had. In de eerste series kleuren waren het steeds mooie rijtjes met in kleur oplopende tinten. Zo werden eerst alle rode kleurfamilies geborduurd en daarna een volgende kleur. Bij deze 35 leek het een beetje hapsnap, wat grijzen, wat bruinen en daarna geel en rood en paars. niet leuk naast elkaar. Om hier toch een beetje 'eenheid' in te krijgen per 'bladzijde' besloot ik ook de Franse namen van de kleuren te borduren. Op die manier werden de tinten wat meer verspreid en de vakjes toch mooi gevuld.
Op bovenstaande foto zie je wat ik bedoel. Zonder de namen was of het vakje tamelijk leeg, of ik had in een afstekende kleur verder moeten gaan.
Soms hield ik zelfs dan nog wat ruimte over en maakte ik daar een mooi motiefje.
Poudre d'
Alizarine is wel een favoriete kleur geworden. Zoals je ziet heb ik ook de kruissteekjes wat losgelaten in de nieuwe kleuren van DMC. Ik keek per kleur welke steek er mooi bij zou passen.
Op het motiefje rechts borduurde ik 2018. Het is hetzelfde motief waarmee ik destijds het eerste deel afsloot:
Zo zie je ook wat kleur 'doet' in een motief. Aan de achterkant van mijn boekje is ook veel moois te zien. Daar zijn geen kleurenblokjes maar is het hele vakje geborduurd. Zoals gezegd deze keer niet met alleen kruissteekjes maar een allegaartje van steekjes en motiefjes.
een blackworkvariant,
wat tapisseriesteekjes, zelfs een borduurwerkje met gouddraad ( niet in de DMC serie), 'Or nué' vond een plekje.
Mijn absolute favoriet is die mooie rode kleur Alizarine.
Prachtig kantwerk uit een boekje dat al heel lang in de boekenkast staat.
En zelfs de voor mij 'moeilijke' kleuren paars en rode kool hebben een aardig patroontje gekregen.
Niet nodig te vertellen hoeveel plezier ik al heb gehad van mijn nieuwe kleurdoos. Wil je zelf aan de slag met je eigen vakjesboekje: gebruik je fantasie en vraag niet om patroontjes. Ik heb niets op papier gezet van wat ik zelf verzonnen heb en wat uit een boekje komt....daar rust copyright op en dat respecteer ik!!
zondag 31 december 2017
Het begint een traditie te worden....
Voor het zesde jaar op rij kwam er een zakje bij nuttig en fraai. Ik begon deze keer wat eerder want ik verwachtte wel het nodige werk en ondanks de kerst- en andere drukte heb ik een halfuurtje geleden de laatste hand gelegd aan Het Zakje. Het was een beetje 'I did it my way', want door die drukte ging er ook iets mis.....maar laat ik eerst het resultaat showen, want daar ging het tenslotte om, nietwaar?
Het linker zakje is het model 2017 waarover je hier meer kunt lezen. Ik vond dit een erg mooi zakje en ik kon er dan ook moeilijk 'afscheid' van nemen. Mijn Trousses de memoires zoals ik mijn zakjes noem sinds ik er een artikeltje in Merkwaardig over mocht schrijven, bewaar ik in een doos en alleen het zakje wat nog gevuld moet worden staat in het zicht. Voor dit jaar besloot ik het patroontje van 2017 nogmaals te borduren, met andere steekjes, in kleur en met zijde. Ik zocht een doos met zijden garen(madeira) en een oud stukje linnen van een sloopje wat verknipt mocht en ging aan de slag.
Ook de achterkantjes hebben een zelfde fragmentje uit het patroon.
Gisternacht om een uur legde ik de laatste hand aan zakje 2018.....althans dat dacht ik... want toen ik even wat beter keek, bleek dat het voorkantje ondersteboven zat. Uithuilen en uithalen dus, tussen het bakken van de bolletjes in... maar uiteindelijk is alles toch net op tijd klaar. Het jaar 2017 was een rijk gevuld jaar zoals de inhoud laat zien:
Er kwamen kleine presentjes voor mijn borduur- en handwerkgroepjes, ik bakte knoop-koekjes ( zouden ze de tand des tijds overleven?) en nieuw dit jaar zijn de blauwe kaartjes met daarop een klein probeerseltje , een klein handwerkje wat we met de souvenirgroep proberen of gewoon een leuk techniekje wat ik op internet vind en waar ik even van wil 'proeven'. Rechts zie je dan nog een stapel papiertjes, entreetickets, kaartjes van (handwerk)winkels waar ik iets kocht en stukjes envelop als er weer iets van E-bay op de mat arriveerde.
De oliebollen zijn gebakken, het zakje is klaar, het feest mag beginnen!
Ik wil jullie allen een mooi, nuttig, fijn en fraai nieuw jaar wensen en hoop dat wij dat allemaal in goede gezondheid mogen vieren. Tot 2018!!
Het linker zakje is het model 2017 waarover je hier meer kunt lezen. Ik vond dit een erg mooi zakje en ik kon er dan ook moeilijk 'afscheid' van nemen. Mijn Trousses de memoires zoals ik mijn zakjes noem sinds ik er een artikeltje in Merkwaardig over mocht schrijven, bewaar ik in een doos en alleen het zakje wat nog gevuld moet worden staat in het zicht. Voor dit jaar besloot ik het patroontje van 2017 nogmaals te borduren, met andere steekjes, in kleur en met zijde. Ik zocht een doos met zijden garen(madeira) en een oud stukje linnen van een sloopje wat verknipt mocht en ging aan de slag.
Ook de achterkantjes hebben een zelfde fragmentje uit het patroon.
Gisternacht om een uur legde ik de laatste hand aan zakje 2018.....althans dat dacht ik... want toen ik even wat beter keek, bleek dat het voorkantje ondersteboven zat. Uithuilen en uithalen dus, tussen het bakken van de bolletjes in... maar uiteindelijk is alles toch net op tijd klaar. Het jaar 2017 was een rijk gevuld jaar zoals de inhoud laat zien:
Er kwamen kleine presentjes voor mijn borduur- en handwerkgroepjes, ik bakte knoop-koekjes ( zouden ze de tand des tijds overleven?) en nieuw dit jaar zijn de blauwe kaartjes met daarop een klein probeerseltje , een klein handwerkje wat we met de souvenirgroep proberen of gewoon een leuk techniekje wat ik op internet vind en waar ik even van wil 'proeven'. Rechts zie je dan nog een stapel papiertjes, entreetickets, kaartjes van (handwerk)winkels waar ik iets kocht en stukjes envelop als er weer iets van E-bay op de mat arriveerde.
De oliebollen zijn gebakken, het zakje is klaar, het feest mag beginnen!
Ik wil jullie allen een mooi, nuttig, fijn en fraai nieuw jaar wensen en hoop dat wij dat allemaal in goede gezondheid mogen vieren. Tot 2018!!
Abonneren op:
Posts (Atom)












Ter versiering heeft de bovenkant nog een mooi borduurtje gekregen om het echt DMC-style af te werken. Met het dichtschuiven van het doosje is mijn project nu ook echt klaar! Alle kleuren DMC in een handig doosje...klein geluk!