Al het goede voor 2013

De kerst was heel gezellig en in alle opzichten geslaagd. Zoonlief bleef nog even hier en ging vrijdagmiddag weer terug naar zijn huis. Daarna deden wij boodschappen en kocht ik drie klavertjes-vier in pot. Een traditie. Twee om cadeau te doen en eentje voor ons zelf. Plannen had ik ook: zaterdag zou mijn lief niet thuis zijn en had ik een heerlijke vrije dag in het verschiet om - zo stelde ik het me voor - nog een klein en laatste borduurwerkje te maken in het oude jaar. Het liep allemaal anders, laat op de avond brak manlief zijn pols en zaten we een groot deel van de nacht op de spoedeisende hulp. Tegen vijven waren we weer thuis, een rode klomp gips rijker. Vandaag rende ik heen en weer tussen de kerstboom en het borduurtje. De kerstboom wordt vervroegd afgetuigd omdat ik morgen een hulpje heb om alles weer op de zolder te krijgen. Het borduurwerkje, een buideltje om handwerkspulletjes in te bewaren is sinds een kwartiertje klaar!

Op het zakje zijn allerlei gelukssymbolen geborduurd in verschillende steekjes. Het patroon komt uit het boekje Porte-Bonheur, motifs de broderie traditionelle. Morgen komt Elise met Sophietje en dan gaan we oliebollen bakken. Opa mag voorproeven en Sophie brengt altijd het eerste oliebolletje naar hem toe. Gelukkig kan opa nog wel oliebolletjes eten met één hand. Twee van de drie geluksklavertjes ben ik dan al 'kwijt', de derde is voor zoonlief.

Ik wens jullie een heel gezellige oudejaarsavond en een heel goed, gezond en mooi 2013

Kerstmis 2012

Ik wil alle lezers van Nuttig en Fraai een warme en gloedvolle Kerst wensen. Geniet met familie en vrienden van een feestelijke maaltijd en vooral van het met elkaar samen zijn

Af in 2012, naaldkant in je hempje

Het "Travaille" in gouden letters op mijn Souvenir heb ik goed in mijn oortjes geknoopt. Zo kon het gebeuren dat ik met een flinke eindspurt nog voor de kerst mijn lap met hemdensplitjes als "Af Produkt" kan wegstrepen van mijn lijstje.

Dit was genieten! Met als enige voorbeeld een aantal foto's in een oude Handwerken zonder grenzen over het Stickmustermuseum in Celle ben ik aan de slag gegaan met de eerste beginselen van naaldkant. Op een fijn lapje linnen en met broder spécial van DMC heb ik eerst vier vierkantjes gevuld met verschillende naaldkantsteken. Ik stel me voor dat ook voor de meisjes die destijds hun hemdensplitjes oefenden, de vierkanten wat makkelijker waren dan de splitten. Eerst wordt een vierkant gat gemaakt en afgewerkt, daarna wordt er een stukje geplastificeerd karton achter geregen en kun je aan de slag met de vulsteekjes. In het museum in Celle zijn maar liefst een twaalftal van deze oefenlapjes te zien. Het wordt hoog tijd dat ik daar eens heen ga om te kijken of mijn lapje er net zo uit ziet als de oefenlapjes van die daar tentoon gesteld worden. De hemdensplitten werden geoefend als nuttig handwerk al zijn ze ook rijkelijk en fraai versierd met allerlei verschillende borduursteekjes. Het naaldkant in het split is een van de manieren om de zwakste plek van het split, daar waar de ronding van het zoompje op z'n smalst is te verstevigen. Door het naaldkant verplaats je de trekkracht die anders onderaan het split zou zijn, en waar de stof al vrij snel zou inscheuren naar boven waar er wel houvast is in de rolzoom. Het is dus niet alleen een bijzonder fraaie versiering maar bovenal een nuttige. De negen splitjes in mijn oefenlapjes kregen allemaal een ander patroontje in het naaldkant, een kroon, een initiaal, een hart,een kruis... Op die manier werd er net zoals bij merklappen gebruikelijk was, symboliek gebruikt in het handwerk.

Hier zie je nog een detail van het borduurwerk en het naaldkant. In het midden is een kransje in kruissteek geborduurd, net zoals op een aantal lappen in Celle het geval is.

Zowel links als rechts is de lap niet afgewerkt, dat valt straks netjes onder de rode stof van mijn Souvenir de ma Vie. Aan de bovenrand zitten er drie splitjes die ik straks aan een lapje tule moet vastnaaien, hoe ik dat ga doen weet ik nog niet al heb ik wel enkele ideetjes daarover. De onderzijde is recht afgewerkt met...een halsboord geborduurd met Fries witwerk en afgewerkt met een rand van 'tandjes'. Die laatste werden veel toegepast om de zoom van het linnen te beschermen tegen slijtage. Hierbij kwam het boek Letter voor Letter goed van pas. Ik heb met bijzonder veel plezier aan dit lapje gewerkt.

Af in 2012, een tulerandje voor mijn Souvenir

Alweer een af werkstukje te melden en nog eentje dat binnenkort ook klaar zal zijn.

Het frommelige lapje is een oefening in hemdensplitjes, ik schreef er eerder over. Het is bijna klaar en dan wordt het eerst gewassen voor ik het hier durf te laten zien ;) Daaronder zie je een geborduurd randje in tuledoorstopwerk.

Voor mijn Souvenir de ma Vie heb ik gekozen voor eenheid van de kantjes die tussen de afzonderlijke werkstukjes worden genaaid. Alle randen zijn geborduurd op tule. Dit randje was vrij bewerkelijk en bleef uiteindelijk liggen.

Prie et Travaille

Een paar weken geleden kocht ik op een beurs een kleine bijzondere Souvenir de ma Jeunesse. Dit keer niet aan een rol maar als een klein maar fijn boekwerkje. Op een formaat niet groter dan 12x16 centimeter zijn er een 24-tal mooie werkstukjes verzameld.

De omslag moet ooit prachtig geweest zijn: In gouden letters is de tekst "Prie et Travaille" geborduurd, een tekst die verwijst naar de Regula Benedicti (de regel van Benedictus van Nursia) uit de zesde eeuw. De oorspronkelijke tekst was in Latijn en luidt: "Ora et Labora", een van de belangrijkste leefregels die een monnik moest volgen volgens Benedictus. Vooral de Benedictijnen en Cisterciënzers leefden volgens dit motto. Het zou mij dan ook niet verbazen als dit kleine boekje met handwerk in een klooster, hetzij in België dan wel in Frankrijk is gemaakt. Het goudwerk heeft veel van zijn oorspronkelijke glans verloren, maar hoe vakkundig en verfijnd de tekst is geborduurd is nog altijd goed waar te nemen. Binnenin het boekje zijn op breed blauw lint diverse werkstukjes vastgenaaid. Zo zien we hier een kantje wat gehaakt is aan een soort band wat eind 1800 te koop was. Het werkstukje daaronder is gemaakt met naaldkant aan een dergelijk gekocht bandje.

Een 'bladzijde' verder zien we een viertal kantjes die gehaakt zijn rond Minardise. Dat is een dun koordje waar aan weerszijden kleine lusjes aan zitten. Die lusjes worden op bepaalde plaatsen gebruikt om het haakwerk aan vast te zetten. Je krijgt er heel sierlijke gehaakte kantjes mee en de variatie mogelijkheden zijn enorm. Gelukkig heb ik zelf ook een klein stukje Minardise waarmee ik eens kan proberen hoe het werken met Minardise aanvoelt.

Daarna volgen twee fijne gehaakte kantjes

gevolgd door een zestal anderen op de volgende twee bladzijden. Daarna volgt nogmaals een bladzijde met een viertal kantjes, ditmaal heel smalle exemplaren waarvan er een gehaakt is rond zigzagband. Ook een techniek die vroeger veel gebruikt werd. Hierna is het borduurwerk aan de beurt, te beginnen met monogrammen:

Een prachtige letter L in verschillende steken, het lapje is aan drie zijden afgewerkt met verschillende schulpjesranden in festonsteek en de rand is verder versierd met Broderie Anglaise. Het volgende monogram laat eveneens de letter L zien, klein met daarbij een grote letter W. Ook hier zeer fijn werk en verschillende steeksoorten.

Een takje blauwe bloemetjes, misschien vergeet me nietjes, geborduurd met zijde op flanel, siert het volgende 'blad'.

Het volgende borduurwerkje is een oefening in tule doorstopwerk in blauw en wit, ook hier weer kleine blauwe bloemetjes. De achtergrond achter het tule is wit satijn.

Het laatste borduurwerk in dit boekje is een adembenemend mooi en fijn stukje Richelieu borduurwerk:

Tot zover het deel over het werken maar hoe zit het nu met het bidden? Dat zie je als je het boekje weer dicht doet; aan de achterkant van de omslag is een oud portret in de stoffenbekleding meegenomen. Rondom de foto is de stof uitgesneden en als een lijstje geborduurd

Het boekje sluit met een zachtgroen zijden lint

Af in 2012, merklapje op oud linnen

Dit merklapje liet ik in oktober zien onder de naam 'vakantiewerk'. Ik borduurde het grotendeels in de Elzas toen wij daar in September waren. Twee weken na teurgkomst van vakantie was het lapje klaar. Bijna dan want ik vroeg me in hetzelfde log af of ik het zou laten inlijsten of dat ik het zou afwerken met een zoompje zodat ik het nog eens mee kon nemen ter leering ende vermaeck. Ik koos voor het laatste en deed vervolgens....niets. Bij het December afmaak-plan paste het wel om ook dit lapje keurig en netjes gezoomd straks het nieuwe jaar in te laten roetsjen.

tot later!

Af in 2012, Bal en Balletje

Mijn tweede afmaakklusje in de decembermaand was aan de beide Quaker Pinball's. Pinball een zagen jullie eerder, maar die had toen nog geen lintje. Op de foto in dit log waarin ik mijn eerste balletje opgooide was het lintje er nog provisorisch met een paar speldjes tegenaan geprikt. De bal is nu een heuse Pinball geworden, compeet met lintje en lusje en ze ligt tegenwoordig lekker warm in dit wollepotje:

Balletje twee was nog niet eerder in beeld op nuttig en fraai want dat moest eerst nog gebreid. Ik nam hiervoor een ander garen van Venne, dit keer katoen in ongeveer dezelfde dikte als de zijde van balletje een. Wel nam ik de naalden nog een beetje dunner, 0.6 Een handwerkster moet zo nu en dan een sportieve uitdaging hebben, nietwaar? Al vrij snel merkte ik bij het breien dat het tweede exemplaar veel kleiner zou uitvallen dan verwacht. Ik gokte op 'een maatje' kleiner maar het werd meer dan dat

Ach, je kunt zo het verschil niet goed zien? Dan moeten we bal en balletje maar even naast elkaar leggen voor de foto

De grootste Quaker Pinball heeft een doorsnede van ongeveer vijf centimeter, de kleinste moet het met drie-en-een-halve centimeter doen. Ook voor de kleine bal vond ik een mooi plekje:

In het speldenbakje van deze antieke garenwinder.