Het is alweer een maand geleden, de laatste 'Oud goed' en dus tijd voor de update die iedere twintigste van de maand bij Betty, Monica, Joke en mij te zien is.
Het gebruikelijke ritueel van enorme dozen met lapjes en stukjes, kantjes en breiseltjes die over de tafel uitgestort worden. Dan kijken, kijken en kijken wat ik allemaal heb. Enkele 'oh ja's' bij stukjes die al aan elkaar zaten en dan maar weer proberen om uit deze veel te omvangrijke snoepwinkel een keus te maken van wat en hoe en waarom en hoeveel.
Ik geloof niet dat ik er erg handig in ben om uit zo'n overdaad aan Dingen iets aardigs te fabriceren. Toch weet ik dat het uiteindelijk allemaal goed komt. Met enige tijd en rust om alles te laten bezinken.
Gisteren spreidde ik e.e.a. op mijn bed uit, vandaag ging ik verder en op de foto lijkt het warempel nog heel wat:het is echter schone schijn want veel is alleen maar voor de foto naast elkaar gedrapeerd en zit dus nog bij lange na niet vast aan elkaar.
Voor de liefhebber zal ik e.e.a. in detail laten zien, want details zijn belangrijk bij deze quilt:Een mooi oefenstukje van A ( Annie? Antje of Aletje?) Tuyl Schuitemaker. Een 'dure' naam en in keurig handschrift met inkt op het lapje geschreven. Zou Anneke of Aliesje dat zelf gedaan hebben of was het haar juf?
Het bovenstaande lapje is één van de redenen om niet alle lapjes te wassen, ik ben veel te bang dat daarmee het handschrift op het lapje verdwijnt. Dan maar liever een iets vergeeld exemplaar wat ook nog wat 'kleur' geeft daarmee aan de verder zo witte quilt.Een proefje nuttig handwerk wat ik heb aangevuld met een klein borduurwerkje wat ik ooit maakte en niet gebruikte.Nog een stukje tekst, dit keer in potlood en overduidelijk door Juf geschreven. De Tekst:
"knoopsgat niet mooi, overslag en zoom zijn voor dit kleine sloopje te breed". Ondanks deze kritiek kreeg Elsje, Truusje of Miesje toch nog een zeven van de juffrouw. Ook een stukje wat ik niet graag zou wassen omdat dan vast en zeker de tekst niet meer leesbaar is.Ik legde de lapjes bij elkaar, naaide hier en daar wat van de vele kantjes aan elkaar,vond nog een beschreven nuttig handwerkjeditmaal was de juf minder tevreden want ze honoreerde het werkje met een vijf. De tekst: "de verkeerde zijde overh. dichtgen." Zien jullie ook het kleine paarse stempel met GEZ erop ten teken dat het lapje door juf gezien was?Mijn kleine merklapje van M. Allard kwam af en een ander lapje aan dat zelfde 'eilandje' krijgt straks nog een mooi gemerkt en met rood doorgeregen lapje met knoopsgaten. Ik ga nog even bedenken hoe ik dat daarop bevestig.
Ik begin dus aardig op dreef te raken met de lapjes, al heb ik ze voor dit moment weer in de doos terug gelegd. Over een paar weken komt er weer een nieuwe ronde van kijken, sorteren en aan elkaar zetten, tot dan!
Vergeten jullie niet om een kijkje te nemen bij bovengenoemde "mede-Oud-Goeders" ?
zondag 20 februari 2011
maandag 14 februari 2011
Door met stopppen, Blanche de valck
De afgelopen tijd ben ik lekker verder gegaan met de 24 stopjes van Blanche. De meeste daarvan zijn niet al te moeilijk wat betreft het patroon. Stoppen op 22 draads linnen is natuurlijk toch wel een beetje turen zo nu en dan dus uitdagend blijft het!
Vorige week zag ik Hilly en haar lap groeit ook flink. Ik denk dat ook zij afgelopen week heel wat uurtjes stopwerk achter de rug heeft.Zoals je ziet ben ik met vier randen tegelijk bezig. Soms moet je om de plaats te bepalen even verder met de staande randen omdat daar nu eenmaal de liggende randen op aan moeten sluiten. Die liggende randen heb ik weer nodig om de plek van de stopjes-rijen te bepalen.
Het wordt een indrukwekkende lap, die van Blanche. Omdat zulke grote, fijn geborduurde en uitgebreide lappen niet vaak aan worden geboden zit er niets anders dan een replica te maken als je toch zelf graag zo iets fraais in bezit wilt hebben.Natuurlijk toon ik de stopjes ook nog wat groter voor de tuurders onder u :) Een beetje vervelend aan het patroon is, dat de stopjes niet in zijn geheel zijn uitgetekend; ze moeten aan de onderzijde nog verlengd worden. Bij de meeste stoppen is dat geen probleem maar stop nr 5 was een echte hersenkraker.Op de foto hierboven is hij wat beter te zien. Het is dan ook een tamelijk ingewikkelde damast stop. Wel leuk als hij uiteindelijk na enig uithalen en opnieuw beginnen dan toch gelukt is.
Op dit moment ben ik bezig met stop 11 van de eerste rij. Een niet zo'n moeilijk stopjeVandaag zag ik bij Willy haar net ingelijste vernaaide linten van Marken. Ook zo'n prachtige lap. Ik heb alle ingrediënten al klaar liggen om die lap ook te gaan maken, het linnen, het garen en het patroon. Wat zou ik die lap ook graag onder handen nemen. Maar eerst...... nog een heleboel stopjes van Blanche ;)
Vorige week zag ik Hilly en haar lap groeit ook flink. Ik denk dat ook zij afgelopen week heel wat uurtjes stopwerk achter de rug heeft.Zoals je ziet ben ik met vier randen tegelijk bezig. Soms moet je om de plaats te bepalen even verder met de staande randen omdat daar nu eenmaal de liggende randen op aan moeten sluiten. Die liggende randen heb ik weer nodig om de plek van de stopjes-rijen te bepalen.
Het wordt een indrukwekkende lap, die van Blanche. Omdat zulke grote, fijn geborduurde en uitgebreide lappen niet vaak aan worden geboden zit er niets anders dan een replica te maken als je toch zelf graag zo iets fraais in bezit wilt hebben.Natuurlijk toon ik de stopjes ook nog wat groter voor de tuurders onder u :) Een beetje vervelend aan het patroon is, dat de stopjes niet in zijn geheel zijn uitgetekend; ze moeten aan de onderzijde nog verlengd worden. Bij de meeste stoppen is dat geen probleem maar stop nr 5 was een echte hersenkraker.Op de foto hierboven is hij wat beter te zien. Het is dan ook een tamelijk ingewikkelde damast stop. Wel leuk als hij uiteindelijk na enig uithalen en opnieuw beginnen dan toch gelukt is.
Op dit moment ben ik bezig met stop 11 van de eerste rij. Een niet zo'n moeilijk stopjeVandaag zag ik bij Willy haar net ingelijste vernaaide linten van Marken. Ook zo'n prachtige lap. Ik heb alle ingrediënten al klaar liggen om die lap ook te gaan maken, het linnen, het garen en het patroon. Wat zou ik die lap ook graag onder handen nemen. Maar eerst...... nog een heleboel stopjes van Blanche ;)
donderdag 10 februari 2011
Jarig Jetje II
Een maand geleden fluisterde ze: "oma, wil jij een vlaggetje maken?" en ik begreep dat ze voor haar verjaardag van mij het liefst een vlaggetje krijgt. Voor haar eerste verjaardag maakte ik een hele slinger, gewoon met een malletje en een stapel lapjes uit de quiltmand.
Die eerste verjaardag ging vrolijk aan Sophietje voorbij.
Haar tweede verjaardag was al wat meer 'haar' dag. Ze had belangstelling voor de knisperende cadeaupapiertjes, vond alles mooi wat ze kreeg en ze snoepte er heerlijk op los. Ik maakte voor haar een vlaggetje,een Hello Kitty special, want 'Titty" was op mama en de oma's na haar grootste vriendin.
Drie wordt ze en dat kan ze met enig gepriegel met haar garnalenvingers aan ons laten zien: kijk, zó en omdat ze regelmatig Roodkapje is, was het kiezen van een thema voor haar vlaggetje niet moeilijkDochterlief had nog een leuk Roodkapje stofje voor de achterkant en ik startte op een wit lapje met een tekeningetje wat ik deels op internet vond en wat ik verder aanpaste aan mijn eigen idee.Ik heb altijd maar een vaag plan in mijn hoofd als ik aan zo'n projectje begin. Nadat ik het rode manteltje had geappliceerd kon ik de op de witte stof getekende armpjes niet meer zien. Ik besloot het witte lapje aan de achterkant weg te knippen en daarna bleek nu juist dat opgetekende lapje zo leuk te staan. Plannetje aangepast en ik tekende de dunne potloodlijntjes over met een permanent-pen en appliceerde het witte lapje op de stof. Daarna hield ik weer een mandje over wat ik uit de roodkapje-stof had geknipt. Ik besloot het er maar naast te naaien. Mandjes heeft ons kleine kapje nooit genoeg. Vervolgens vond ik een tas in de doos met knoopjes en bedeltjes. Ook die kreeg juf Kapje in haar hand want tas was zo ongeveer het eerste woordje dat Sophie kon zeggen en met oma's tas mogen spelen is nog altijd een zeer groot genoegen.
Heb ik ooit verteld dat ik eens een hele avond in een theater heb gezeten met een tas waarin een mini- ovenwant en twee kleine pannenlapjes zaten ? Die waren door Sophie in een zijvakje gestopt om ook iets 'eigens' aan mijn tas toe te voegen ;)
Het cijfer drie mocht natuurlijk ook niet ontbreken op het vlaggetje en dat knipte ik uit een stukje vilt.
Bij het oprijgen van het biesje en de striklintjes vond ik het aan de bovenkant nog een beetje witjes.o wacht, ik had nog een rood-wit-blauw lint. Ik naaide ze zowel als Nederlandse- en Franse vlag op en bedacht halverwege dat ik ook nog een haring had in mijn knopendoos. Ook die kreeg een plekje tussen de vlaggetjes op de vlag.
Ze heeft een kalender met stickertjes, iedere avond mag ze een stickertje plakken en als alle stickertjes op zijn is ze jarig. Eergisteren vergat mama dat bij het naar bed brengen. Na een uurtje hoorde papa een zacht gesnik uit het kamertje komen:" huuuuuhhh, ik moet nog sticker plakken, huuuhhhh ik moet nog...."
Het gaat vast een heel feestelijke dag worden.
Die eerste verjaardag ging vrolijk aan Sophietje voorbij.
Haar tweede verjaardag was al wat meer 'haar' dag. Ze had belangstelling voor de knisperende cadeaupapiertjes, vond alles mooi wat ze kreeg en ze snoepte er heerlijk op los. Ik maakte voor haar een vlaggetje,een Hello Kitty special, want 'Titty" was op mama en de oma's na haar grootste vriendin.
Drie wordt ze en dat kan ze met enig gepriegel met haar garnalenvingers aan ons laten zien: kijk, zó en omdat ze regelmatig Roodkapje is, was het kiezen van een thema voor haar vlaggetje niet moeilijkDochterlief had nog een leuk Roodkapje stofje voor de achterkant en ik startte op een wit lapje met een tekeningetje wat ik deels op internet vond en wat ik verder aanpaste aan mijn eigen idee.Ik heb altijd maar een vaag plan in mijn hoofd als ik aan zo'n projectje begin. Nadat ik het rode manteltje had geappliceerd kon ik de op de witte stof getekende armpjes niet meer zien. Ik besloot het witte lapje aan de achterkant weg te knippen en daarna bleek nu juist dat opgetekende lapje zo leuk te staan. Plannetje aangepast en ik tekende de dunne potloodlijntjes over met een permanent-pen en appliceerde het witte lapje op de stof. Daarna hield ik weer een mandje over wat ik uit de roodkapje-stof had geknipt. Ik besloot het er maar naast te naaien. Mandjes heeft ons kleine kapje nooit genoeg. Vervolgens vond ik een tas in de doos met knoopjes en bedeltjes. Ook die kreeg juf Kapje in haar hand want tas was zo ongeveer het eerste woordje dat Sophie kon zeggen en met oma's tas mogen spelen is nog altijd een zeer groot genoegen.
Heb ik ooit verteld dat ik eens een hele avond in een theater heb gezeten met een tas waarin een mini- ovenwant en twee kleine pannenlapjes zaten ? Die waren door Sophie in een zijvakje gestopt om ook iets 'eigens' aan mijn tas toe te voegen ;)
Het cijfer drie mocht natuurlijk ook niet ontbreken op het vlaggetje en dat knipte ik uit een stukje vilt.
Bij het oprijgen van het biesje en de striklintjes vond ik het aan de bovenkant nog een beetje witjes.o wacht, ik had nog een rood-wit-blauw lint. Ik naaide ze zowel als Nederlandse- en Franse vlag op en bedacht halverwege dat ik ook nog een haring had in mijn knopendoos. Ook die kreeg een plekje tussen de vlaggetjes op de vlag.
Ze heeft een kalender met stickertjes, iedere avond mag ze een stickertje plakken en als alle stickertjes op zijn is ze jarig. Eergisteren vergat mama dat bij het naar bed brengen. Na een uurtje hoorde papa een zacht gesnik uit het kamertje komen:" huuuuuhhh, ik moet nog sticker plakken, huuuhhhh ik moet nog...."
Het gaat vast een heel feestelijke dag worden.
vrijdag 21 januari 2011
Oud Goed
Ik hoop niet dat er iemand zenuwachtig werd maar mijn oude goed heeft wat vertraging gehad. Gisteren was er bij Joke, Betty en Monica al een verhaal te lezen over hun oud goed belevenissen van de afgelopen maand, vandaag ben ik de hekkesluiter.Er kwam weer een heleboel verzamel-spul bij van een vriendin met opruimwoede. Ik ben er blij mee en er zitten leuke dingen bij. Hier zal ik wel e.e.a. van moeten wassen, er zijn ook aangerimpelde strookjes met Engels borduurwerk en die kan ik beter eerst even netjes plat maken en daarna wassen en strijken.
Zelf kocht ik een erg mooie souvenir, een kleintje maar ik vind er wel heel veel inspiratie in:Heel veel technieken op een niet al te grote lap. Hij is zeer fijn geborduurd, dat laat ik zo meteen zien in een detailfoto, de kantjes langs de zijranden zijn gehaakt. Na de open zoom volgt een stopverbinding tussen twee zelfkanten over de gehele breedte van de lap. Op de foto is dat te zien als een lichte 'streep' daarna diverse verschillende open randjes, naadverbindingen, oprijgjes e.d. en vervolgens de naam van de maakster. Op de foto zie je misschien dat die ondersteboven staat.Ook het alfabet staat ondersteboven. Aan de bovenkant van de lap staat "souvenir" dat staat wel in de goede richting. Dan volgt er een prachtig tussenzetsel van in zig-zag gevouwen band:rechtsboven ( de foto is gedraaid om het monogram beter te kunnen zien) een monogram in wit op wit met de letters van de maaksterdaarnaast het woord "souvenir" in kruissteekjes, zó fijnom de lettertjes op een rechte lijn te krijgen is er een extra draadje geregen zodat er plaatselijk een streepje ontstonden rechtsboven sluit af met een klein stoplapje. Dit is eerst omgenaaid met een bandje en daarna op de lap genaaid. Ook dat is een leuk idee voor onze oud goed- quilts
Er is een gehaakt tussenzetseltje en een gebreide, deze laatste zie je hierboven. En nu je toch naar het stoplapje in detail kijkt: kijk ook eens naar het genaaide schulpje aan de bovenrand, ook dat vind ik mooi om ergens in de quilt toe te passen. Met een oud stukje laken, want in deze lap ga ik uiteraard niet knippen ;)
Natuurlijk zijn jullie benieuwd wat ik zelf deed:Dat was niet al te veel zoals jullie op bovenstaande foto kunnen zien. Het merklapje van Mélanie Allard is bijna klaar. Zoals je kunt zien aan het origineel in het boek heb ik het wat breder gemaakt maar verder heb ik netjes alle verhoudingen aangehouden.
tot de volgende "Oud Goed" !
Zelf kocht ik een erg mooie souvenir, een kleintje maar ik vind er wel heel veel inspiratie in:Heel veel technieken op een niet al te grote lap. Hij is zeer fijn geborduurd, dat laat ik zo meteen zien in een detailfoto, de kantjes langs de zijranden zijn gehaakt. Na de open zoom volgt een stopverbinding tussen twee zelfkanten over de gehele breedte van de lap. Op de foto is dat te zien als een lichte 'streep' daarna diverse verschillende open randjes, naadverbindingen, oprijgjes e.d. en vervolgens de naam van de maakster. Op de foto zie je misschien dat die ondersteboven staat.Ook het alfabet staat ondersteboven. Aan de bovenkant van de lap staat "souvenir" dat staat wel in de goede richting. Dan volgt er een prachtig tussenzetsel van in zig-zag gevouwen band:rechtsboven ( de foto is gedraaid om het monogram beter te kunnen zien) een monogram in wit op wit met de letters van de maaksterdaarnaast het woord "souvenir" in kruissteekjes, zó fijnom de lettertjes op een rechte lijn te krijgen is er een extra draadje geregen zodat er plaatselijk een streepje ontstonden rechtsboven sluit af met een klein stoplapje. Dit is eerst omgenaaid met een bandje en daarna op de lap genaaid. Ook dat is een leuk idee voor onze oud goed- quilts
Er is een gehaakt tussenzetseltje en een gebreide, deze laatste zie je hierboven. En nu je toch naar het stoplapje in detail kijkt: kijk ook eens naar het genaaide schulpje aan de bovenrand, ook dat vind ik mooi om ergens in de quilt toe te passen. Met een oud stukje laken, want in deze lap ga ik uiteraard niet knippen ;)
Natuurlijk zijn jullie benieuwd wat ik zelf deed:Dat was niet al te veel zoals jullie op bovenstaande foto kunnen zien. Het merklapje van Mélanie Allard is bijna klaar. Zoals je kunt zien aan het origineel in het boek heb ik het wat breder gemaakt maar verder heb ik netjes alle verhoudingen aangehouden.
tot de volgende "Oud Goed" !
zaterdag 15 januari 2011
Blanche de Valck
Op dit moment is de prachtige grote merklap van Blanche de Valck weer favoriet. Ik weet dat Hilly zich klaar maakt voor de stopjes en daarom heb ik ook een beetje haast gemaakt om er een kleine uitleg bij te kunnen geven.De eerste stopjes zijn inmiddels gemaakt. Daarvoor heb ik eerst de maat bepaald van de breedte van de lap. Het patroon van Blanche is niet in zijn totaliteit uitgeschreven maar in losse alfabetten en randjes die je zelf de goed plek moet geven. Soms is het een beetje schipperen met de gegeven informatie maar uiteindelijk hoeft mijn Blanche geen op het draadje exacte kopie van het origineel te zijn.
Het laatste alfabet is het breedst vertelde het patroon en nadat ik dat gemaakt had, heb ik op enige afstand van de "z" een hulpdraadje naar boven geregen om de plaats van de rechterrand te bepalen. Daarna borduurde ik de rechterrand van boven naar beneden tot ongeveer de plaats van het laatste alfabet.
Daarna kwam er een rand tussen dat alfabet en de stopjes, het aantal draadjes tussen beiden staat aangegeven op het patroon en toen kon ik aan de stopjes beginnen.
De plaats waar het eerste stopje ongeveer zou moeten beginnen is te bepalen aan de hand van de foto bij het patroon. Bij mij kwam dat uit op 1,2 cm van de binnenzijde van de linkerrand. Daarna heb ik vanaf dat punt de afstand gemeten tot aan de binnenzijde van de rechterrand en deelde die afstand door twaalf. (er zijn immers twaalf stopjes per rij)
Vervolgens heb ik die afstand twaalf keer uitgezet met een speld over de breedte van de lap en daarna heb ik bij elke speld een draadje geregen van boven naar beneden.Zorg er voor dat je een garen neemt dat geen kleur of vezeltjes achterlaat in de stof. De draadjes heb ik direct zo lang geregen dat ik straks de stopjes van de tweede rij op precies dezelfde plekken kan beginnen.Als een stopje klaar is rijg ik een draadje langs de boven en onderzijde van het stopje naar de plek waar het volgende stopje moet komen. Zo zijn alle stopjes op gelijke hoogte in de rij geplaatst.
De stopjes moeten ook nog verlengd worden; op het patroon staat slechts een deel van de stop aangegeven, wel in de juiste breedte maar in de hoogte moet het patroon eerst verlengd worden. Het is niet moeilijk als je er eenmaal aan gewend bent.Als er vragen zijn onder de Blanche-borduursters hoor ik het wel. Het kan via de reacties, via het mail formulier onderaan het blog of privé. In dat laatste geval moet je wel over mijn e-mailadres beschikken ;)
Het laatste alfabet is het breedst vertelde het patroon en nadat ik dat gemaakt had, heb ik op enige afstand van de "z" een hulpdraadje naar boven geregen om de plaats van de rechterrand te bepalen. Daarna borduurde ik de rechterrand van boven naar beneden tot ongeveer de plaats van het laatste alfabet.
Daarna kwam er een rand tussen dat alfabet en de stopjes, het aantal draadjes tussen beiden staat aangegeven op het patroon en toen kon ik aan de stopjes beginnen.
De plaats waar het eerste stopje ongeveer zou moeten beginnen is te bepalen aan de hand van de foto bij het patroon. Bij mij kwam dat uit op 1,2 cm van de binnenzijde van de linkerrand. Daarna heb ik vanaf dat punt de afstand gemeten tot aan de binnenzijde van de rechterrand en deelde die afstand door twaalf. (er zijn immers twaalf stopjes per rij)
Vervolgens heb ik die afstand twaalf keer uitgezet met een speld over de breedte van de lap en daarna heb ik bij elke speld een draadje geregen van boven naar beneden.Zorg er voor dat je een garen neemt dat geen kleur of vezeltjes achterlaat in de stof. De draadjes heb ik direct zo lang geregen dat ik straks de stopjes van de tweede rij op precies dezelfde plekken kan beginnen.Als een stopje klaar is rijg ik een draadje langs de boven en onderzijde van het stopje naar de plek waar het volgende stopje moet komen. Zo zijn alle stopjes op gelijke hoogte in de rij geplaatst.
De stopjes moeten ook nog verlengd worden; op het patroon staat slechts een deel van de stop aangegeven, wel in de juiste breedte maar in de hoogte moet het patroon eerst verlengd worden. Het is niet moeilijk als je er eenmaal aan gewend bent.Als er vragen zijn onder de Blanche-borduursters hoor ik het wel. Het kan via de reacties, via het mail formulier onderaan het blog of privé. In dat laatste geval moet je wel over mijn e-mailadres beschikken ;)
zondag 9 januari 2011
Drie kleine kleutertjes
Een tijdje geleden zag ik bij H&M, waar ik weleens voor Sophie naar kleertjes kijk, bovenstaande bloesjes. Handwerkende oma's zien natuurlijk direct mogelijkheden om leuk te doen met het ingerimpelde pasje.In overleg met dochterlief kwam er zo'n bloesje, een witte en ik begon met wat draadjes en daarbij de papieren les van de cursus smockwerk die ik vorig jaar bij Needles4all volgde te frummelen op het met elastiek ingerimpelde katoen. Het viel aanvankelijk niet heel erg mee omdat - in tegendeel met 'echt' smockwerk- de plooitjes niet allemaal keurig onder elkaar zitten. Ook zijn ze veel minder diep dan zoals ik geleerd heb. Toch kwam er met weinig problemen een erg leuk resultaat.
In de geest van de KIP-Day, de mondiale Knit-in-public-day besloot ik gisteren om mijn handwerkje mee te nemen toen ik een dagje in Utrecht was. Mijn lief vergaderde hier en ik zou daar op hem wachten als ik klaar was met winkelen. Tegen drieën hield ik het winkelen wel voor gezien en zat ik achter een lekker kopje thee in het gezellige museumcafé met mijn handwerkje op schoot.
Het bloesje vorderde lekker en tegen de tijd dat 'de heren' klaar waren met vergaderen was ik al een heel eind op streek.Nu verwacht ik van liefhebbers van draaiorgels van het mannelijk geslacht niet echt dat ze belangstelling hebben voor handwerk in het algemeen of van het mijne in het bijzonder. ( Mijn lief is daar natuurlijk een zéér gunstige uitzondering op ;)
Ik was dan ook erg verrast dat één van hen met belangstelling naar mijn gepruts keek, het bloesje zelfs even in handen nam en opmerkte: "wat knap en wat fijntjes geborduurd."
Het maakte mijn eerste BIO-Dag (Borduur-In-Openbaar-Dag) tot een succes.
Voor de liefhebbers nog even een close-upje van de bloes die ik gisteravond thuis verder afmaakte.Vanmiddag heb ik het kledingstukje aan Schoonzoon meegegeven toen hij eventjes langs kwam. Ik ben benieuwd wat Sophietje er straks van vindt :)
De andere twee bloesjes kochten we later in de uitverkoop, steeds in een maatje groter. Ik heb nog wel even de tijd dus om ook die op te vrolijken met een borduurtje.
In de geest van de KIP-Day, de mondiale Knit-in-public-day besloot ik gisteren om mijn handwerkje mee te nemen toen ik een dagje in Utrecht was. Mijn lief vergaderde hier en ik zou daar op hem wachten als ik klaar was met winkelen. Tegen drieën hield ik het winkelen wel voor gezien en zat ik achter een lekker kopje thee in het gezellige museumcafé met mijn handwerkje op schoot.
Het bloesje vorderde lekker en tegen de tijd dat 'de heren' klaar waren met vergaderen was ik al een heel eind op streek.Nu verwacht ik van liefhebbers van draaiorgels van het mannelijk geslacht niet echt dat ze belangstelling hebben voor handwerk in het algemeen of van het mijne in het bijzonder. ( Mijn lief is daar natuurlijk een zéér gunstige uitzondering op ;)
Ik was dan ook erg verrast dat één van hen met belangstelling naar mijn gepruts keek, het bloesje zelfs even in handen nam en opmerkte: "wat knap en wat fijntjes geborduurd."
Het maakte mijn eerste BIO-Dag (Borduur-In-Openbaar-Dag) tot een succes.
Voor de liefhebbers nog even een close-upje van de bloes die ik gisteravond thuis verder afmaakte.Vanmiddag heb ik het kledingstukje aan Schoonzoon meegegeven toen hij eventjes langs kwam. Ik ben benieuwd wat Sophietje er straks van vindt :)
De andere twee bloesjes kochten we later in de uitverkoop, steeds in een maatje groter. Ik heb nog wel even de tijd dus om ook die op te vrolijken met een borduurtje.
vrijdag 7 januari 2011
Waardevolle papieren
"Het" was me al maanden daarvoor beloofd en ineens was het er. Ik lag in bed kort na kerst met een griep en er werd aan de deur gebeld. Mijn lief ging naar beneden en vond een tasje aan de voordeur. Mijn naam stond erop. Toen ik na een paar uur wakker was en eventjes uit bed heb ik de inhoud van de tas bekeken. Wat een schatten voor een handwerkster:Een flinke stapel Franse handwerkstijdschriften genaamd La Broderie Blanche uit de jaren 1927 t/m 1929 en nog enkele losse andere Franse bladen uit dezelfde periode.
Geen bladen om al liggend in bed te bestuderen, daarvoor zijn ze te oud en is het formaat te groot. Ik heb dus even gewacht met verder genieten tot ik weer op de been was. Ik kreeg de bladen van Lida en ik ben er uiteraard bijzonder blij mee.wat een schat aan informatie: prachtige alfabetten,geweldige monogrammen, grote, kleine in verschillende uitvoeringen, de een nog mooier dan de ander,kleine kledingstukjes zoals dit manteltje voor "roodkapje" en frêle lingeriehemdjes en broekjes pour les dames en niet vergeten de dingen voor in huis zoals onderstaand kastrandje met schulpjes Wat een genoegen om al die bladen te bekijken te bedenken welk van deze patronen ooit in een grijs verleden door andere vrouwen zijn geborduurd.
Geen bladen om al liggend in bed te bestuderen, daarvoor zijn ze te oud en is het formaat te groot. Ik heb dus even gewacht met verder genieten tot ik weer op de been was. Ik kreeg de bladen van Lida en ik ben er uiteraard bijzonder blij mee.wat een schat aan informatie: prachtige alfabetten,geweldige monogrammen, grote, kleine in verschillende uitvoeringen, de een nog mooier dan de ander,kleine kledingstukjes zoals dit manteltje voor "roodkapje" en frêle lingeriehemdjes en broekjes pour les dames en niet vergeten de dingen voor in huis zoals onderstaand kastrandje met schulpjes Wat een genoegen om al die bladen te bekijken te bedenken welk van deze patronen ooit in een grijs verleden door andere vrouwen zijn geborduurd.
Abonneren op:
Posts (Atom)






































