Wie is wie in blogland?

De meesten van ons hebben geen foto's van zichzelf op hun weblog. Er mag toch wel iets te raden over blijven nietwaar?
Om het zaterdag niet helemaal een zoekplaatje te laten worden op de eerste landelijke SnB-dag komen veel bloggers met een of ander herkenningsteken.
Tijm komt met een gebreide Friesche Vlag en om verwarring met andere Friesche Vlaggers te voorkomen draagt ze er een mini-sampler M bij
Yvonnep loopt seinend met haar ABC-waaier door van Nelle
en Berthi bemant onze vaste ontmoetingsplek.
Mij kun je hieraan herkennen:


en wat dragen jullie? Laat het even weten,  dan zet ik het met linkje hierbij. Leuk voor de thuisblijvers en handig voor ons
Friesfroukje is eveneens te herkennen aan een Fries Vlaggetje.
Basje heeft een blauwe badge met ooievaar
Liezbeth draagt een ketting met geborduurde vogelhuisjes
Yarnlot draagt het logo van KnitBelgium , het Sampler M logo en haar eigen pseudoniem: Yarnlot
Lous borduurde een kleurig quiltblokje
Ria draagt een speld met zeven minisokjes
Bertie heeft  een gehaakt cameratasje. Op haar weblog kun je zien hoe dat er uit ziet

Van droogdoek tot blauwdruk

Als je belangstelling hebt voor handwerken en je draagt je passie uit blijft dat niet onopgemerkt. Een tijdje geleden ging ik met Basje - een van de trouwe leden van ons borduurgroepje - op reis; we maken regelmatig een uitstapje naar een tentoonstelling of we worden thuis uitgenodigd bij iemand uit de borduurwereld. Met name die huisbezoekjes zijn enorm leuk,  behalve de thee en eventueel een soepje worden we daar getrakteerd op een vaak enorme hoeveelheid prachtig borduurwerk, handwerkattributen en andere handwerkverzamelingen. Ik lig daar nog weken van na te genieten in mijn dromen.
Tijdens ons laatste tripje schoof Basje me onderweg dit boekje toe in de auto. Ik dacht dat ik het even mocht inzien, maar nee, het was een cadeautje voor mij.  Het is een ontzettend leuk boekje met veel voorbeelden van blauwdrukmotieven. Nu heb ik een aardige verzameling lapjes met deze motieven en dan is het leuk om te kijken welke daarvan in deze blauwdrukkerij gemaakt zijn.
op deze website kun je meer lezen over blauwdrukken.

de twee stapels lapjes rechts zijn Hongaarse blauwdrukken. Met name de lichtblauwe zijn minder bekend als blauwdruk. Ik heb vooral kleinere lapjes gespaard om zoveel mogelijk verschillende motieven te hebben. Onder het boekje ligt een verzamelingetje met 26 kleine Duitse lapjes.


Een ander bijzonder cadeau kreeg ik van Anny, zij had een oude linnen doek die haar moeder kort na WO II in Engeland had gekocht.  Anny bracht hem donderdag voor me mee. Het is een prachtige glazendoek van linnen, in zeer goede staat en ingeweven staat : Glass Cloth en in het midden van de rode rand  in kleinere letters: linnen, made in Ireland. Een heel bijzonder cadeautje, ik denk er over om  deze doek te merken ( initialen van Anny en haar moeder) en om er eventueel wat doorstopjes in te maken.

Misschien ga ik nu eens wat moois maken van mijn blauwdruklapjes en komt het er nu eindelijk  van om een stukje linnengoed te merken. Basje en Anny: nogmaals heel erg bedankt voor jullie mooie  cadeau's

Strafwerk en stopwerk

Gisteren was er een nieuw patroontje voor  Sampler M van SnB-Carla, nou ja nieuw?
Carla schreef  er zelf al bij:  dit patroontje is bijna gelijk aan een eerder patroontje.
"Leuk", dacht ik nog, "een variatie!"
Eenmaal aan het breien begon ik me af te vragen wat er nu eigenlijk zo anders was. Eventjes terug naar de pc en op Sampler M yahoo gekeken en het kwartje viel: het patroontje is  precies hetzelfde als het eerdere patroon maar het wordt minder vaak herhaald. Er werd al geopperd of het misschien strafwerk was geweest  voor meisje M die ooit de Sampler breide of dat M misschien  voorliep op de andere meisjes en met deze herhaling even zoet werd gehouden.  We zullen het vermoedelijk nooit weten.
Even stond ik op het punt om het dan maar uit te halen, ik had geen zin in strafwerk en er moest nog een heel eind gebreid. Vanwege de authenticiteit heb ik het toch maar laten zitten en met twee toertjes erbij werd het toch nog een leuk randje. Deze keer heb ik eens een stukje minder gebreid dan M.
Van de juf (mezelf) mocht ik daarna nog een ander patroontje uitzoeken en daarna nog een. Je bent verslaafd of niet ;)


Afgelopen week had ik een kleedje met een borduurwerkje als ondergrond gebruikt voor een foto. Berthi vroeg nog naar het borduurwerkje. Nu  is het een gewoon, aardig gemaakt  kleedje, weliswaar handgeborduurd maar verder ook eigenlijk niks bijzonders...
dacht ik.....
Het kleedje lag al jaren in een vitrinekastje als ondergrond voor Dingen. Na een kleine reorganisatie  kwam het kleedje daar deze week uit en kwam toevallig op de foto terecht. Ik heb het in de was gedaan en daarna werd zichtbaar wat ik eerder niet had ontdekt. Door het wassen was de apprêt uit het lapje verdwenen en bij het strijken ontdekte ik aan de achterkant ineens allerlei draadjes die er voorheen niet (zichtbaar) waren. Na enig turen ontdekte ik een klein stopje! De stof is niet stuk maar ik vermoed dat na het borduren bleek dat er een dun plekje in de stof zat en dat men dat opgelost heeft door er - met de hand - een keurig stopje overheen te borduren. Vakwerk, want ik had het daar voor  niet gezien. Het maakt mijn gewone gekochte kleedje ineens  toch een beetje bijzonder.

het kleedje aan de achterkant: door het wassen zijn de draadjes een beetje omhoog gekomen


Pas als je het lapje tegen het licht houdt zie je aan de voorkant het stopje zitten. Ik heb er met bewondering naar zitten kijken.

Jane again

Zij van de Rosewood knitting needles liet weten dat ze een fan is van Jane Austen,  de schrijfster. Omdat er  een link is te leggen  tussen Jane en stoffen, handwerk, kostuums en dergelijke is een logje over Jane Austen hier  uitstekend op zijn plaats.
Bij deze: een logje voor Yvonne-p!
Er is natuurlijk de Jane Austen quilt, waar ik in een vorig logje een en ander over liet zien.
De quilt is in 1811 gemaakt door Jane samen met haar zuster Cassandra en hun moeder in Chawton waar Jane de laatste jaren van haar leven doorbracht.
Alhoewel quilts in alle lagen van de  bevolking gemaakt werden was het gebruik van Chintz stoffen uit India toch voorbehouden aan 'the upper middle class".  Jane's quilt is een ongebruikelijke variant op de medaillon stijl: een ruitvormig middenpaneel wordt omgeven door een patroon van ruitvormige one-patches, gesneden uit prachtige chintzstoffen. De randen (sashings) zijn van een zwart-witte gestippelde stof.
Een ander raakvlak tussen Jane en onze handwerkpassie is kleding. Het was in die tijd niet beleefd om te praten over je kleding en in het algemeen dwepen  alleen Jane's "sillier characters" hierover,  zoals Miss Steel in Sense and Sensibility: 
"Nothing escapes her minute observation and general curiosity; she saw  every thing, and asked every thing; was never easy till she knew the price of every part of Marianne's dress; could have guessed the number of her gowns alltogether with better judgement then Marianne herself, and was not without hopes of finding out before they parted , how much the washing cost per week...."
Toch zijn we juist door de boeken van Jane en de prachtige verfilmingen daarvan in aanraking gekomen met de kleding uit het Engeland in de tijd van Jane Austen. Hoewel in de boeken weinig over mode wordt geschreven is het bekend dat ook Jane zelf daarvoor een enorme belangstelling had. De vele bewaard gebleven persoonlijke brieven van de schrijfster staan vol met levendige beschrijvingen van de laatste modenieuwtjes.
In Bath (Engeland) is het kostuummuseum gevestigd in the Assembly Rooms. Daar kwam Jane graag en vaak  om zich te mengen in de "beschaafde wereld".
De Assembly rooms waren openbare zalen die gebouwd waren om met name de wat hogere sociale klassen bepaalde vormen van ontspanning te bieden;  men kwam daar bijeen voor concerten, om te dansen, te converseren, de laatste nieuwtjes uit te wisselen en om te spelen.
Bath was in de tijd van Jane het centrum van de Engelse modewereld en het is dus niet zo vreemd dat in de verfilmde romans ook veel aandacht aan de kostuums is gegeven.
In deze prachtig bewaard gebleven Assembly rooms was een aantal jaren geleden  een tentoonstelling  met kostuums en accessoires  van  acht verschillende kostuumontwerpers die de kostuums voor een  achttal  recente  boekverfilmingen hebben ontworpen. Daarnaast waren ook kledingstukken uit de tijd van Austen tentoongesteld.
Ik was er een jaar te laat,  maar....
Bij die tentoonstelling hoorde een natuurlijk ook een tentoonstellingsgids en die heb ik toevallig wel kunnen kopen.
Jane Austen, Film and Fashion

Het is een prachtig glossy boekwerkje met veel erg mooie illustraties en foto's.  Foto's van kleding, stofstalen, tekeningen gebruikt op de set, historische tekeningen met gebouwen, personen, foto's van accessoires, foto's van de acteurs in kostuum en daarbij een leuk, een tikje humoristich verhaal over allerlei Jane-aspecten. Een boekje om met een glimlach te lezen en vaak te bekijken

Een bladzijde uit het boekje waarin rechtsboven Mr Exton zijn jaarlijkse winteruitverkoop aankondigt.

Van Jane tot nearly insane

Omdat niet iedereen bekend is met de ins en outs  rondom de bekende Dear Jane quilt vandaag maar eens een klein stukje Jane geschiedenis.
Bij haar heb ik kennelijk voor enige verwarring gezorgd dus een stukje uitleg kan geen kwaad. De geschiedenis begint bij Jane Stickle die in het Vermont van 1860 een prachtige quilt maakte. Omdat die quilt bewaard is gebleven en  de belangstelling van Brenda Papadakis wekte kwam er een boek met een beschrijving hoe een replica van deze inmiddels beroemde quilt te maken. Alle 225 blokken werden op schaal 1:1 getekend en al snel was "tout quiltend Nederland" en ver daarbuiten in de ban van Jane -ofwel Sjaan zoals ze in gewoon Nederlands heet. Quilts die naar Jane Stickle's voorbeeld zijn gemaakt werden Baby Jane's genoemd  en het boek van Brenda is in een soort briefvorm geschreven en heeft als aanhef "Dear Jane".
De quilt bestaat uit 13 rijen van 13 blokken, samen 169 blokken en daaromheen een gepatchte rand van driehoeken; in totaal  225 patchworkblokjes.
De blokken zijn genummerd van A1 t/m A13, B1 t/m B13 enzovoort.
nadat de eerste lichting Jane-verslaafden haar  replica quiltsampler's  had gemaakt ontstond er behoefte aan meer van dit soort quilts. Dat kwam in de vorm van op Jane geïnspireerd werk zoals Quilted diamonds, een soort Jane-achtige blokjes in ruitvorm. De oorsprong daarvan lag mede in de bekende quilt van Jane Austen die bewaard is gebleven en die uit ruitvormen is samengesteld.
De quilt van Jane Austen zie je hier.
Al snel daarna kwam er opnieuw een boek met een beschrijving van een antieke quiltsampler: ditmaal de sampler van Salinda Rupp, gemaakt rond 1870 in Pennsylvania. Op zich waren dergelijke samplers vrij algemeen in die tijd maar zowel Jane Stickle als Salinda Rupp moeten toch wel erg bijzondere dames geweest zijn, vallen bij Stickle de eigenwijze patronen die de blokjes hebben op, bij  Rupp zie je vooral hoeveel gepriegel ze op de vierkante cm voor elkaar heeft gekregen.
De schrijfster van het boek met de beschrijving van de Salinda Rupp quilt noemt het boek niet voor niets Nearly Insane.
Ook deze quilt is groot: 2.25 x 2.25 cm en bestaat uit 98 blokken van 15 x 15 cm. Binnen die 15 vierkante cm is Salinda uiterst pietepeuterig te werk gegaan: het blok met de meeste stukjes  bevat maar liefst 229 snippertjes stof. Echt iets om "gek" van te worden.
Ik ben er in 2004 aan begonnen....
maar het is nog een hoop werk ;)

meer informatie hier of hier , maar je kunt natuurlijk ook op mijn web-log kijken, bijv op 24 november  of
op 15 april, het hoeft niet natuurlijk.

Markbok

Het zal je maar gebeuren, loop je bij de Slegte, vind je zomaar een Markbok. Voor je het weet sta je  bij de kassa je nieuwe bok af te rekenen. Een paar deuren verder bij Bruna mag je voor een paar euro leren breien. Een buitenkans natuurlijk, in  totaal voor nog geen zeven euro geluk!
Het Deense boekje wat ik bij de Slegte vond heeft veel ideetjes om letters te borduren. Er staan verschillende alfabetten in en een heleboel stekenvoorbeelden.
Echt een leuk boekje om zelf mee aan de slag te gaan.
Het boekje is in 1968 uitgegeven en geschreven door Elsie Svennas

De Burda special "leren breien"  heeft twee patronen om  sokken te breien; eentje met een hiel met schuine hielrand en eentje met een spie in de hiel. Verder ook twee manieren om wanten te breien, zowel met de duim op de "Noorse" manier zoals bij mijn eerder gebreide paar als met de duim er schuin aangebreid.
Waar ik eigenlijk voor viel waren de nostalgische patroontjes van een oude breirol.
Afgebeeld staat een mooie rol met 38 patroontjes waarvan er 20 in het tijdschriftje staan beschreven.

Valse juf

In mijn eigen oude Sampler zit het en dus besloot ik eerder om het ook ooit  in mijn zelfgebreide Sampler M toe te passen. Omdat  het eind van mijn eerste bolletje katoen in zicht kwam was vrijdag na het breien van  patroontje zestien een mooie gelegenheid om mijn sampler uit te brei(d)en met een stukje op vijf naalden.
Nu is breien op vijf naalden niet echt moeilijk maar van een recht stukje  naar een rond stukje leek me toch wel heel bijzonder. Zomaar alle steken op vier naalden zetten is natuurlijk geen optie, dan wordt  het platte stuk breiwerk eronder naar achteren getrokken en eveneens rond en dat is niet de bedoeling. Er moesten dus steken bijkomen en wel aan de achterkant. Na enig gepriegel kwam ik op een bruikbare methode om min of meer onzichtbaar twee extra naaldjes te vullen.
Een Ramp!
Inmiddels had ik vier naaldjes met 20 steken die strak tegen het breiwerk aan geplakt zaten. Bij elke breisteek zaten de naalden aan de overkant in de weg. Toch lukte het om een toertje rondom mijn Sampler te kruipen.
Na een flink aantal toeren begon het eindelijk op een normaal rondbrei werkje te lijken. De naalden konden weer in de gebruikelijke ruit opengevouwen worden.  Hè,hè....
Deze verzuchting was vast een reden voor de juf-van-toen om in te grijpen.
Het breiwerk werd in tweeën verdeeld zodat er twee kleine "broekspijpen" ontstonden. Met de ene pijp op hulpnaaldjes eerst de andere een flink eind laten groeien.  In mijn handen ontstond een modern kunstwerk van her en der rondprikkende eindjes metaal met daaraan een sliert breiwerk. Daarna werd pijp twee onderhanden  genomen tot beiden even lang waren.
Hierna moesten beide pijpjes weer tot een grotere worden gevoegd.
opnieuw alarm!
Weer  zaten de naalden vast tegen het breiwerk. Deze keer omdat in het midden van het breiwerk de beide pijpjes samenkwamen en verhinderden dat de naaldjes uit elkaar gevouwen konden worden.
Lekker breien is anders.
Het is me dus gelukt om Juf's kwelling na te doen. Waarom de meisjes op deze manier leerden rondbreien is me een raadsel, ik heb het nog niet eerder in andere breirollen gezien.

Dit is het resultaat met daaronder patroontje zestien en wat "eigen" bedenksels.
In totaal heb ik nu plm 1.85 meter breirol, het schiet lekker op.



Wat ik verder deze week onderhanden had is dit:

Met een drietal anderen ben ik bezig om Pointe de Saxe te leren. Als ik wat verder ben met dit project (het lapje wordt niet groter dan twintig bij achttien cm) zal ik er een logje met uitleg aan wijden.

Ook mijn Stoplapje begint aardig te vorderen. Ik ben nu rechtsonder aanbeland. Dit wordt een vrij moeilijk stopje. Na dit stopje volgen nog twee stoppen in de hoek rechtsonder en linksboven aan de rand en een naaldkantpatroontje. Daarna nog een plekje vinden voor mijn eigen initialen en de datum en dan kan ook dit lapje naar de lijstenmaker