Gaatje geen bezwaar

Deze keer eens niet wasdag maar knipdag.
Ik had een flinke voorraad overhemden "voor de knip" en vandaag  had ik mooi even tijd en zin om die tot keurige lapjes te versnijden. Ik heb de lapjes gestreken en vervolgens geprobeerd om ze tot ongeveer even grote pakketjes te vouwen. Het resultaat is dit keurige stapeltje zachtblauwe ruitjes en streepjes. Twee roze blousjes van mezelf mochten er ook bij en nu mogen ze in de lapjeskast, wachten op een quiltproject waarin ze gebruikt gaan worden.
Het is leuk om je niet alleen te beperken tot gekochte quiltstoffen. Juist door het gebruik van oude, gewassen lapjes krijgt je quilt een mooie uitstraling. Ook oude lapjes van klederdrachten en stukjes oud linnengoed kunnen gebruikt worden.

Puzzeltijd

Het is nou niet zo'n zondag dat je eens lekker in het bos gaat wandelen. Met dit weer is een handwerkje en een kopje thee een leukere manier om de zondagmiddag door te brengen. Ik heb er al een paar uurtjes handwerk op zitten en moet nodig even wat anders gaan doen om RSI en andere ellende in de toekomst te voorkomen.
Een goed moment voor een nieuw logje.
Vrijdag was ik in Waalre. Om zeven uur werd ik opgehaald en drie kwartier later stonden wij met z'n vijven te wachten op de "Haagsche bus" die ons in Waalre af zou leveren. Zoals altijd was het weer een reuze gezellige dag, een bus vol vrienden en bekenden, we hadden dit jaar zelfs een prijswinnaar in ons midden en na afloop ons traditionele etentje in Dickens en Jones in Breda. Aan het tafeltje schuin tegenover mij zat Basje, heerlijk bij de open haard en ze genoot en ik van haar ;)
Zij was er ook maar een dag eerder, we hebben elkaar dus niet ontmoet. Ze schreef in haar logje wel iets over Jacqeline de Jonge, dat was voor mij ook een van de hoogtepuntjes van deze tentoonstelling.
Iets anders wat ik daar ontdekte en erg leuk vind is dit:

Ik heb al eerder een quiltje gemaakt volgens de Engelse methode met kartonnetjes. Dat waren regelmatige zeshoekjes, hexagons, een foto van dat quiltje staat  hier  bij zeven november.
Wat bijzonder is aan deze kartonnetjes is dat het onregelmatige vijfhoeken zijn. Vooral in combinatie met andere veelhoeken zijn de mogelijkheden om een patroon te vormen onbegrensd. In het Boek "Liesels Fünfecke" staan veel voorbeelden en schema's die je kunt kopiëren en daarna inkleuren.

Binnenkort ga ik dus aan de slag met  vijfhoeken in combinatie met ruiten. Spannend!
Een heel ander vraagstukje zag ik in het laatste nummer van HzG , in de rubriek "lezerspagina" vroeg een mevrouw zich af waar een tweetal naaldjes voor dienden die zij al 25 in bezit had uit een boedel van een borduurster, deze borduurster  was apotheker van beroep.
Het tweede naaldje beschrijft zij als volgt: "de tweede naald lijkt veel op een rijgpen, gemaakt van goed materiaal ( Mega Salinger) en is 11 cm lang. Het volstrekt ronde gaatje is 2mm in doorsnee. Aan de ene kant rondom het gat is de naald bol en aan de andere kant is hij hol. Verder is de naald plat met afgeronde kanten. Misschien is er iemand die weet wat er met de naald gedaan kan worden."
Ik bezit een dergelijk "naaldje" en je ziet het hieronder op de foto.
Het gaat om het onderste voorwerpje van metaal.

Ik kan me voorstellen dat een dergelijk voorwerpje in de naaimand belandt, het is typisch zo'n dingetje waar je "iets mee kunt":  een hoekpuntje uitduwen als je een zoompje hebt gemaakt, een hulpje bij applicatie, er zijn genoeg toepassingen te bedenken waarbij dit "naaldje" een handig hulpje kan zijn.
Toch is het hier niet voor bedoeld en de werkelijkheid is als gewoonlijk tamelijk prozaïsch.
Heeft er iemand enig idee waar dit dingetje voor gebruikt werd?

Tussen de bedrijven door

Het is al weer even geleden sinds mijn laatste logje; druk, druk met van alles en nog wat, begrafenis, verjaardag, huisarts en ook nog hier en daar een uitstapje. Daartussen door heb ik gelukkig ook nog wat tijd gehad om wat af te maken, ergens mee verder te gaan of aan iets nieuws te beginnen.
Door Marlies en Wilma begon ik in te zien dat alleen kijken naar je niet af gemaakte projecten niet ging helpen; er moet aan gewerkt worden. Met onderstaand lapje ben ik in november 2005 gestart als cursusproject. Na de cursus is het door allerlei oorzaken blijven liggen, o.a. omdat ik in deze techniek voor de bruiloft van dochter en (toen nog aanstaande) schoonzoon een ringenkussentje wilde maken en dat ging voor natuurlijk. Als je wilt zien hoe het kussentje eruit ziet,  kijk dan bij 29 januari.
Na enige uren handwerk en nog meer uren om het leuke zoompje erom heen te borduren is dit het resultaat van mijn cursuslapje. Ik ben gelijk aan een ander Candlewicking projectje begonnen, deze keer voor mijn Souvenir de ma Jeunesse. Ik moet me aan een maximale breedte houden om het straks passend in de rol te krijgen, het cursuslapje is te breed.

Tijd om alle logjes van anderen bij te houden had ik niet genoeg, het is gewoon teveel op het moment.
Ik heb wel een en ander gelezen.  Ik moest erg lachen toen ik bij Berthi het verjaarscadeau van Marianne'm ontdekte.
Het zat er wel in natuurlijk; de inmiddels beroemde mini-sokken had ik in Frankijk in een nog kleiner mini-formaat gebreid en ook Sampler M moest er natuurlijk aan geloven. Eveneens in Frankrijk door mijn gedaen: een stukje mini-mini-sampler, net iets groter dan Mariannes exemplaar, maar ik heb dan ook 30 steken breedte.

Tenslotte nog de grote Sampler M
Deze week geen patroontje Carla is heerlijk op vakantie in...(Ierland ?). Een weekje totale brei-onthouding was niet aan de orde dus verzon ik er zelf maar een stukje aan.

en nog een stukje en daarna een kabeltje.
het onderste smalle patroontje is het laatste patroontje van Carla. Daarboven begint mijn "eigen vinding". Nou ben ik toch heel benieuwd wie dit patroontje herkent.

Zo anders

De laatste quilts die ik van mijn vakantie laat zien heb ik gefotografeerd in het Musée d'Impression sur Etoffes in Mulhouse. We waren wat vroeg dus zijn we eerst in de stad gaan "winkelen".  Mijn opa, die een groot deel van zijn jeugd daar heeft gewoond  had gelijk: het is een suf provinciestadje, Mulhouse.

Het museum heeft een mooie website.
De gewone collectie  bestaat uit het verhaal over de geschiedenis van het bedrukken van stoffen en daarnaast zijn er ook regelmatig  tijdelijke exposities.
Tijdens de quiltexpo in Val d'Argent waren er twee extra's: een collectie antieke Amerikaanse - en Franse quilts van Annette Gero. Annette is een Australische textielhistorica, gespecialiseerd in quilts en zij bezit de grootste collectie quilts in Australië.
Verder was er een tentoonstelling van European Art Quilt IV.
Van Annette hing er zeer bijzonder werk waaronder een quilt met een herinneringspaneel van een grote tentoonstelling in Philadelphia in 1876;  voor stoffenliefhebbers zijn vooral al die kleine stofsample-tjes interessant die rondom het paneeltje gepatcht zijn.

ook heel bijzonder was deze:

Een Quakerquilt. Alhoewel het voor de hand ligt dat ook quakers dekens nodig hadden en van resten stof  hun eigen quilts  maakten heb ik nog nooit  afbeeldingen of beschrijvingen van quilts gemaakt door quakers gezien. Quakers staan momenteel in de belangstelling vanwege het mooie borduurwerk met medaillons, leuk dat ik nu ook eens een quaker quilt heb kunnen zien!
Een quilt heb ik niet kunnen fotograferen omdat die liggend werd getoond, maar ik zal er toch een beschrijving van geven. Het betrof een quilt van inlegwerk. De werkmethode is als volgt: twee stukjes wollen stof worden op elkaar gelegd en daaruit wordt een figuur gesneden. De figuren worden uit de omliggende stof gehaald en in het lapje met de contrasterende kleur teruggelegd; met kleine steekjes wordt e.e.a. vervolgens daarin genaaid. Ik had een dergelijke quilt nog nooit in het echt gezien dus ik vond het heel bijzonder er nu een aan te treffen. De quilt is in de tijd van Napoleon gemaakt uit resten uniformstof van  Franse leger-uniformen. Een beschrijving met afbeelding van een soortgelijke  quilt staat in het boek Quilts van Ljiljana Baird op bladzijde negen.
Bij de European Art quilts viel onmiddellijk mijn oog op deze quilt: een drieluik dat de verschillen tussen vrouwen in twee culturen uitbeeldt. In tegenstelling tot de moderne quilts van een paar logjes geleden heeft deze quilt geen tekst en uitleg nodig. Ik vind het razend knap als je op een zo eenvoudige manier zo je verhaal kunt vertellen. Het was nog prachtig genaaid en gequilt ook!

Zenuwachtig

Het is zondag en er  is nog geen nieuw patroontje voor Sampler M,
hm,
dan ga ik toch lekker naar het
zenuwachtig geklik
van andermans breinaalden kijken?
zet even het geluid aan
want dat is er ook
ik heb hem al op diverse andere logs zien verschijnen,
dus op originaliteit kunnen jullie mij niet betrappen.
maar...
voor wie hem nog niet kent
is het filmpje gewoon
NIEUW
leuk toch?

Beloofd is beloofd

Beloofd is beloofd en dus zet ik vandaag nog wat meer foto's van de Japanse quiltsters op mijn weblog.
Het is moeilijk kiezen deze keer, ik heb erg veel foto's en de quilts  zijn eigenlijk allemaal mooi.
Omdat ik zelf met een Baltimore quilt bezig ben vind ik het leuk om deze te laten zien:

Dit is een stukje van dezelfde quilt, let eens op de details: het mandje bijvoorbeeld is opgebouwd uit kleine reepjes stof die in elkaar gevlochten zijn.

Ook deze is heel bijzonder. Kijk hier eens naar de manier waarop patchwork en applicatie gecombineerd is: het hart van de pineapples op de hoeken is gepatcht, daarna op de randstof geappliceerd en vervolgens verder uitgewerkt.


Japanse quilts kunnen ook heel kleurrijk zijn.
wat dacht je van deze? (hij is prachtig gequilt ook)

of deze?



Zelfs quilts met een knipoog kom je er tegen. Deze hoedjesquilt vond ik wel heel erg apart.

Van de Japanse quilts weer terug op "eigen" bodem.
Het Franse Patchwork gilde had dit jaar een wel erg mooie presentatie: veel traditioneel werk en stuk voor stuk prachtig gemaakte quilts.
zoals bijvoorbeeld deze quilt met  kompasjes

en deze perfekte Jane Stickle kopie,

ik besluit deze rondleiding met een oerknal

en ga op een ander moment weer verder.

Het blijft lachen

Wat verder de vallei in komen we in Liepvre en Rombach le Franc, de laatste twee stadjes (dorpjes?) waar de European Patchwork Meeting gehouden wordt.
In le Presbyt1ere de ASCLV, de patchworkafdeling van de plaatselijke Sport en cultuur vereniging: een bonte verzameling "gepunnikte" paneeltjes en ander plaatselijk knutselwerk. Ook daar gaan we ieder jaar uit SPORTiviteit heen en het bevestigt ieder jaar wat we eigenlijk al wisten: "daar hebben ze een hoop werk aan gehad",  maar ook dat is Val d' Argent. (Ik heb er geen foto's van ;)
In de naastgelegen kerk een presentatie van drie quiltsters: Aána Muze uit Letland, Mariana Frühauf uit Italië en Line Muzard uit Frankrijk. Op voorhand het vermoeden dat het allemaal erg modern zal zijn. Ons vooroordeel wordt bevestigd.
Wat mij telkens opvalt aan dit soort textielwerk is dat het verhaal achter de quilts kennelijk een hoop moet "goedmaken" van wat het textiel aan uitdrukking ontbreekt.  Er moet veel uitgelegd worden  voor men het begrijpt.
Hieronder een foto van een onduidelijke olievlek van stofsnippers rechts op de foto en een "kindergarten" aan propjeswerk van textiel met onderhangende potloden links daarvan.

Terug in de auto bleek mijn lief zo hevig geïnspireerd te zijn geworden  door dit moderne textiellawaai dat hij onderweg fantaseerde hoe hi­j te werk zou gaan: hij zou wat willekeurige resten stof met flink wat rafels op een lap jute leggen en daar lekker met mijn naaimachine over heen en weer stikken. Daarna zou hij een oud Barbiepopje uit elkaar trekken, de armpjes en beentjes zou hij eerst in de modder vies maken en her en der op zijn quilt plakken. Hij verzekerde me dat zijn quilt succes zou hebben.
In het volgende zaaltje aangekomen stonden wij minuten later te gieren van het lachen: mijn lief was bepaald niet origineel geweest  in zijn ideeèn; zijn quilt was al ontworpen en erger nog: uitgevoerd!
kijk en huiver:

In de categorie "creatief met  broekspijpen"  fotografeerde ik dit juweeltje van expressie:

Omdat we ooit besloten  nooit in het openbaar iets lelijks te zeggen over andermans of -vrouws werk hebben wij lang en diep gesproken over de innerlijke rijping,  sobere diepgang en ingetogen passie die uit de werken sprak.
Werd het toch nog leuk.
In het zelfde zaaltje een expo van Lea Stansal.  Ik heb eerder prachtig werk van haar gezien, ook in Val d'Argent en in publicaties in o.a. Quiltmania+  toen was ze bezig met lintborduurwerk op haar quilts: mooi traditioneel werk in sobere kleuren dat uitbundig en stijlvol versierd werd met (lint)borduurwerk.
Op dit moment  is ze bezig met het creëren van een soort sprookjeswereld: alles was uitvergroot en  kinderlijk.
dit is wat ze nu maakt:

best wel  jammer eigenlijk.
Tenslotte op dezelfde locatie de tentoonstelling van de Bernina wedstrijd met het thema Mode.
Geen prijswinnaar maar wij vonden hem erg leuk, zowel wat betreft uitvoering als idee:

Ook dit drieluik sprak ons aan:

Dit was gedeeltelijk "het zuur" van de tentoonstelling maar dan wel met een knipoog, de volgende keer opnieuw veel zoet ( lees: moois) dus blijf kijken!