Van Marie naar het kruis

Een dorpje verder dan Ste marie aux Mines ligt Ste Croix aux Mines, ook daar was  op diverse locaties veel moois te beleven. Op locatie nummer tien zou de tentoonstelling "couleurs de Guatemala"zijn. Wat betreft de kleuren van Panama had ik een beeld van wat ik ongeveer zou kunnen aantreffen, de kleuren van Guatemala waren voor mij een verrassing.
En verrast waren we, zelfs mijn lief was onder de indruk, niet alleen van de kleuren maar ook van het  gebruik van stoffen en de prachtige kaleidoscopen.
Dit was de eerste quilt die we zagen:

en daarna waren we elke quilt weer opnieuw verrast, wat een schitterende tentoonstelling!

De maakster van al dit moois is Priscilla Bianchi, aan de naam te zien heeft ze een Italiaanse achtergrond, maar ze heeft jaren in Guatemala gewoond. Ze combineert de kleuren en stoffen van Guatemala met de gebruikelijke Westerse quiltstoffen en het resultaat is ronduit verrassend. Daarbij komt dat ze ook een goed handwerkster is, de quilts waren perfect genaaid en hingen prachtig.
De gids omschrijft deze tentoonstelling als volgt: "one of the most "avant-garde" textile artist from Guatemala brings us a selection of her colourful creations, reflecting a very touching ancestral tradition."
door naar "la verrière" waar Anne-Marie Bertrand exposeerde. Hier geen quilts maar een soort collages van kleine lapjes die te samen ingelijst waren. Niet helemaal "mijn Ding" maar onderstaand kunstwerkje vond ik toch heel charmant.


In de prachtige villa Burus, hier op foto in 2004 een tentoonstelling van antieke quilts uit Australië uit de collectie van Annette Gero.

Er waren quilts die gemaakt waren door vrouwen die in goede omstandigheden leefden en duidelijk uit tijdverdrijf prachtige quilts maakten met hier en daar zijde, borduurwerk etcetera. Ook was er een zaaltje ingericht met dekens die echt uit nood gemaakt waren om mensen warm te houden. Quilts van klandestien verkregen resten van kleermakers, in grote lappen aan elkaar genaaid, niet bedoeld om mooi te zijn maar om warm te houden. Een enorme tegenstelling en heel bijzonder.



Opmerkelijk was deze quilt:

Het was destijds als pakket te koop maar men kon de voorbedrukte lapjes ook apart kopen. De lapjes zijn bedrukt met religieuze teksten en vormen samen een enorme deken van naar schatting drie bij drie meter.
De laatste locatie in Ste Croix was de Espace exposition die gevuld was met een twintigtal kraampjes met mode-zaken op allerlei textiel gebied: hoeden, gebreide shawls en stola's, viltwerk, tasjes van kralenwerk. Heel apart was een zilversmid uit Brugge die naar voorbeeld  van oude patronen onderdelen van Brug's Duchessekant vertaalde naar sieraden.
wordt vervolgd

Panama enzo

We waren gebleven bij de mola's uit Panama. In een volgend kerkje in Sainte Marie troffen we een schitterende collectie mola's aan van verzamelaarster Elisabeth Hans uit de VS.
In Kunas Laya, een reeks koraaleilandjes van Panama heeft ze een enorme hoeveelheid oude mola's van de bevolking, de Tule verzameld. Elisabeth heeft 15 jaar in Kunas Laya gewoond en weet veel over de diverse motieven te vertellen. Mola's - de letterlijke betekenis is:  "any material that covers" is de belangrijkste versiering van de kleurige kleding van de Tule. Het is gemaakt in reverse applicatie, er wordt dus niet een motiefje opgenaaid maar juist uit de stof gespaard. Het doet me altijd een beetje denken aan de Wasco-tekeningen die ik vroeger op de kleuterschool maakte: verschillende kleuren wasco werden bedekt met een laagje zwarte waskrijt en daarna werden er motieven uitgekrast waardoor de kleuren eronder zichtbaar werden.
Op de bovenste foto zie je hoe de mola's gedragen worden, de andere foto laat zien dat ook de Tule met de moderne tijd meegaan: kerstmannen.


In een ander zaaltje een expositie van France Point de Croix, de Franse "Merkwaardig". Hier zag ik deze schitterende bruidsjurk van Christian Lacroix. Ik had er foto's van gezien in een boek en dan is het heel  bijzonder om de jurk ook in het echt te mogen bewonderen.

Verder vond ik de presentatie van de kruissteekjes wat minder geslaagd dan andere jaren. Marie-France Dubromel mocht haar gerecyclede kleding tentoonstellen. Het idee was aardig maar ik was snel uitgekeken.
Hier  kun je meer vinden over het project.
In het zelfde zaaltje was ook een demonstratie van Brodérie de Lunéville, een soort tuleborduurwerk, tamboereerwerk heet dat, waarbij ook pailletten en kraaltjes mee werden geborduurd op het tule.
In Sainte Marie was ook de enorme hal met honderdnegen! winkeltjes. Ik kwam Liezbeth er tegen die gezellig naast Bobbin-Els haar stalletje had en ook Petra Prins en de heren den Haan en Wagemakers. Verder een heleboel stoffenkraampjes, boekenpaleisjes en kruissteekwinkeltjes. Houd dan je portemonnee maar eens dicht ;)
Er was dus buit... en hoe!  Niet veel lapjes gekocht maar wel veel boeken en andere leuke dingetjes.

wordt vervolgd.

Val d'Argent

Het heeft even geduurd voor ik tijd heb kunnen vinden voor een verslagje van de quilttentoonstelling in Val d'Argent,  de afgelopen week had ik het erg druk en ook dit weekend was ik niet thuis: op stap met een groep internetters.
Voor wie deze  quilt-tentoonstelling niet kent even een korte inleiding: In een voormalig zilvermijn gebied in de Elzas wordt ieder jaar in september een aantal  tentoonstellingen georganiseerd in vier dorpjes en ook kun je in twee nabijgelegen steden in textielmusea een extra tentoonstelling bezoeken. Vier dagen lang wordt het gebied bevolkt door "dames met rugzakjes", af en aan rijdende pendelbussen en hoor je overal een enorm geroezemoes. Wat de tentoonstelling in Val d'Argent zo bijzonder maakt is de enorme diversiteit aan quiltwerk: Er zijn gastgildes die zich mogen  presenteren, er zijn top-tentoonstellingen, verschillende quiltsters worden uitgenodigd voor een overzichttentoonstelling van hun werk, er zijn  antieke quilts (vaak zijn ze ook te koop), er is een presentatie over  de Amishcultuur en -geloof, er zijn lezingen, workshops, er is een winkelparadijs, kortom er is  te veel om op te noemen. Vier dagen lang zijn de straten vol met wandelende quiltsters, zie je overal mensen aan de lunch, zowel op de diverse terrasjes, bij de eetgelegenheden  op de tentoonstelling zelf en op diverse zelf gezochte picnic-plekjes. De gekochte lapjes komen uit de tassen en worden bewonderd, mensen ontmoeten elkaar, je hoort allerlei talen door elkaar; kortom het is een groot feest.
Dit jaar begon onze tour in het theater van Ste Marie aux Mines waar een werkelijk schitterende tentoonstelling was van twee Japanse quiltsters: Yoko Saïto en Suzuko Koseki; een enorm verschil tussen beide quiltsters, de eerste met "traditioneel" werk in de bekende gedekte kleuren, prachtig geborduurd en met veel detail, de ander veel uitbundiger in kleur, op het eerste gezicht veel "westerser" maar toch ook zo Japans. Een schitterende tentoonstelling was het ook dit jaar weer en gelukkig heb ik veel foto's kunnen maken. 
Boven in het theater was een overzichtstentoonstelling van het werk van  Mieke Duyck uit België. Ook erg mooi, maar wel jammer dat haar plaatsje vlak bij de perfectie van de Japanse dames was.
van Mieke Duyck was deze Jane:


Daarna naar  de Eglise de Chaïnes waar de AFHAM, de Association Française d'Histoire Anabaptiste en Mennonite een tentoonstelling had met Amish- en Mennonieten quilts en een videopresentatie over de geschiedenis en het leven van de Amish. Tussen de vele quilts zagen wij deze:

een klassiek Amish patroon op de gebruikelijke manier gemaakt in de typische Amish kleuren, prachtig handwerk.

Even daarvoor hadden wij deze gefotografeerd op de tentoonstelling van Japanse quilts:

een heel opmerkelijke quilt bij de Amish tentoonstelling vind ik deze:

het symboliseert de manier waarop de Amish landbouw bedrijven: kleine stukjes grond, elk met zijn eigen teelt. De quilt heeft een zon- en een schaduwkant, typisch voor Amish quilts maar in een dergelijk patroon had ik dit niet eerder gezien.
In de Chapelle st Joseph werk van Ursula Mehler en Satu Itápáa. Te modern voor mijn smaak maar ook dat hoort bij Val d' Argent. Van het Finse  werk heb ik geen foto's gemaakt, van de Duitse Ursula een paar, waaronder deze:

In de Eglise Madeleine exposeerdehet Oostenrijkse gilde: eerlijk gezegd viel me dat niet mee. Er was voor een thema gekozen en het resultaat was een verzameling statements op gebied van emancipatie en vrouwenrechten die nogal deprimerend aandeed.
Onderstaande quilt sprong er wat mij betreft dan ook uit:
de naam van de quilt is: Mutter, warum kochst du soviele Knödeln?
met name de verzameling gebreide en gehaakte "knödeltjes" had mijn belangstelling.

Door naar wat vrolijkers: de quilts van Panama. Morgen daarover meer.

Melkboer, ik ben op vakantie

Ik was een paar weken op vakantie. Mijn vertrek heb ik  hier natuurlijk niet groots aangekondigd, ik beschouw dat als een virtuele sleutel onder de mat en dus ongewenst.
Het was fantastisch! Een paar weken in een gîte de France in de Elzas, bij de boer waar we al zoveel jaren komen. Alle seizoenen hebben we daar inmiddels gezien en beleefd. Zeker als je zulk prachtig weer hebt als het  de afgelopen weken was is het leven daar heerlijk: er wordt geoogst. Veel fruit: appels, peren,  quetsen en  mirabellen en overal in de winkels liggen verse paddenstoelen: eekhoorntjesbrood en cantharellen en soms morilles.
De wijnoogst is inmiddels begonnen; in de tijd dat wij daar waren werd de Crémant d'Alsace geplukt, overal zag je een soort kliko's vol met druiven op mini wagentjes op de weg rijden. Bij de grote wijnboeren is het een enorme drukte: vrachtwagens rijden af en aan, de  kliko's worden aan de lopende band geleegd, de druiventrossen worden via een transportband naar de persen vervoerd en aan de achterkant van het gebouw rolt een droge pulp van stelen, pitten en velletjes via een transportband in een grote container. De most mag je proeven, het is nog troebel, erg zoet en zeer alcoholisch. "Onze" boer koopt altijd een fles bij de coöperatie en proeft iedere dag een glaasje om te keuren hoe de wijn zal worden.
Uiteraard hebben wij voldoende van de oogst van eerdere jaren mee naar huis genomen.
Ook bij onze boer werd geoogst: hij is onderhand een kleine boer geworden, door de  EU regels was het echte "boeren" voor hem niet meer lonend, er moest teveel geïnvesteerd worden in bijvoorbeeld  koelmachines en nu is hij alleen nog self-supporting: hij heeft wat koeien voor de melk en het vlees, er is een moestuin, fruitbomen ( hij stookt zelfs Eau de Vie voor eigen gebruik) er zijn konijnen en kippen. Bij onze aankomst liep er een prachtig koppel jonge hanen rond: een paar dagen later zat de diepvries vol met vijftig hanen van zo'n drie kilo per stuk. Een paar hennetjes blijven over voor de eieren en volgend jaar begint het weer opnieuw.
We waren daar natuurlijk niet om de oogst te bekijken: in de Elzas wordt ieder jaar een enorm leuke quilttentoonstelling georganiseerd: in Ste Marie aux Mines en omliggende dorpen zijn op diverse locaties tentoonstellingen te zien van zeer uiteenlopende aard: dit jaar was dat een prachtige toptentoonstelling uit Japan, antieke quilts uit Australië, quilts van gastgildes waaronder die uit Oostenrijk, Antieke Amish quilts, het locale patchwork en nog veel meer. Ook  is er een enorm winkelparadijs.
Op die laatste locatie zag ik de stand van haar gezellig naast de stand van haar. Behalve deze tentoonstelling was er ook nog een bezoek aan het Musée d'impression d'etoffes in Mulhouse gepland en kwamen we bij toeval (toeval?)  ook nog hier en daar andere voor mij interessante winkeltjes tegen. Er is dus buit en hoe ;) De foto's en de verhalen komen nog, ook van de vele quilts die ik heb kunnen fotograferen.
Ook voor mijn lief waren er hobby-hoogtepuntjes: een bezoek aan het  muziekautomaten museum in Seewen, Zwitserland en een bezoek aan diverse bekenden in museum en werkplaats in het Zwarte Woud. Wat dat betreft is de Elzas voor ons lekker centraal als uitvalsbasis.
We hebben het druk gehad, zijn veel weg geweest, hebben lekker gekookt en buiten de deur gegeten,  zijn voor "une verre" bij de boer uitgenodigd, dat is goed voor ons Frans en de zelfgemaakte tarte au Quetsches van de boerin was heerlijk. Dat ik ook nog tijd had voor mijn breiwerkje zo nu en dan mag een wonder heten.  Ik heb mijn wanten af, een paar reuzensokken gebreid, mijn eerste!  (ik zag bij Marianne nog veel kleinere exemplaren ;)  en ik heb De Sjaal uit HzG gebreid, hij is af en klaar om nat opgeprikt te worden voor de finishing touch.
hieronder nog een fotootje van mijn maaksels met daarbij een nagekomen deel van "de buit", een boek over de geschiedenis van de Franse textiel, ik vond het op onze laatste dag; de rest van de buit volgt later.

Welkom

Gisteren liet Marianne'm op haar weblog chatelaine een speldenkussentje zien wat ooit ter ere van de geboorte van haar schoonmoeder gemaakt is.
Een dergelijk kussentje zag ik in het Nederlands Openlucht Museum in Arnhem in het depot. Ik vroeg me toen al af waarom de spelden er niet tot aan de kop ingestoken waren, terwijl dat bij andere kussentjes wel  het geval was.  Bij het kussentje in bezit van Marianne staan de spelden ook een beetje omhoog.
Ik vraag me af waarom. Is het misschien een streekgebonden gebruik?

aan de kleine schaduw kun je nog net zien dat de speldenkopjes een stukje boven de stof staan.
het kussentje links is vermoedelijk ter ere van de geboorte van een koningskind gemaakt.

Bij dit kussentje staan de spelden wel tot aan de kop in het kussentje gedrukt.
Ik hoop dat een van de web-log lezers een antwoord weet op mijn vraag.

bijna één warme hand

Vrijdagavond laat  heb ik nog wat verder kunnen breien aan want een. Ik kwam tot hier:

Al heb ik dan de zaterdag tot breidag gebombardeerd, die vlieger gaat natuurlijk niet altijd op.
Ik was gisteren in Amsterdam. Even een paar uurtjes winkelen in de hoofdstad. Mijn eerste bezoekje was aan de winkel van den Haan en Wagemakers. Ik heb er onder anderen een aantal lapjes gekocht van de nieuwe collectie Borg Verhildersum. Hier te zien op hun website. Ook heb ik twaalf meter randstof gekocht om ter zijner tijd de achterkant van mijn Souvenir van te maken.
Daarna verder naar de Afstap waar ik drie bolletjes Rowan Kidsilk Haze heb gekocht en twee bamboe naaldjes 4.5. Ik was er eerder met Annette geweest en opnieuw viel het me op wat een mooie handwerkwinkel dit is. Ik mocht een sjaal passen die gebreid was met  Kidsilk Haze om te kijken of het kriebelde en ook  kreeg ik leuk kleuradvies. Als de wanten af zijn ga ik aan het Rowan-project beginnen.
Na veel zoeken - ik had vergeten een stadskaart mee te nemen- heb ik uiteindelijk- langs een heleboel leuke winkelstraten en grachten de winkel van TAA kunnen vinden. Het was reuze gezellig, mijn praatje met de mevrouw van de winkel. Alhoewel ik het altijd erg leuk vind om mooi handwerk te zien is er voor mij niet veel te koop. Ik heb op dit moment geen piepkleine kleertjes nodig en wie zelf merklappen maakt koopt ze niet gauw nieuw van een ander. Toch ging ik nog zeer tevreden met een muismatje met merklapje naar huis (alweer nep ;)  en een paar kaarten met hetzelfde merklapje. Kaarten heb je nooit genoeg!
Pas laat in de avond kwam ik aan handwerken toe. Eerst een klein stukje want en daarna het patroon van Carla.
tegen middernacht had ik dat laatste af; opnieuw een leuk patroontje toegevoegd aan De Rol


bijna één warme hand, alleen mijn duim heeft nog kippenvel

Opgeprikt

Op diverse brei web-logs heb ik al fotoreportages gezien van sokken-in-wording die op locatie gefotografeerd zijn, aan de voet dus. Foto's van blote voeten met om de enkel een randje boord. Op de volgende foto een boord met stukje hiel enzovoort tot uiteindelijk slechts een vijftal teentjes uit het werk staken. Met wanten zag ik deze reportages nog niet, daarom hier de vermoedelijke primeur!
Begin maart heb ik wol gekocht en in mijn log van vijf maart staat een foto met de vorderingen van de want-in-wording. Ik ben gestart met de breinaalden die op dat moment beschikbaar waren: vier lange naalden. Een paar weken later kreeg ik van Basje een vijftal korte naaldjes. Om verschil in maat te voorkomen heb ik het stukje wat ik al had uitgehaald en ben opnieuw begonnen.
Met vijf korte naaldjes breit beslist prettiger dan met vier lange! Ook staat het patroon nu beter over de naalden verdeeld zodat het veel sneller breit.
na een uurtje breien was ik hier:

en nog wat later was ik weer bij de duim, precies even ver als ik in maart was.