Nuttig en fraai



Nuttig en fraai

Onder deze naam vertel ik sinds 25 oktober 2005 over mijn handwerk-leven. Tot augustus 2011 waren mijn verhalen te volgen bij web-log. Tijdens hun verhuizing heb ik de draad opnieuw opgepakt bij blogspot. Omdat ook mijn oude logs nog veel gelezen werden breng ik die over naar mijn nieuwe blogplek. Ik werk in de tijd terug van augustus 2011 tot aan 25 oktober 2005. Vind je het leuk om ook de oude blogjes mee te lezen dan weet je nu in welke volgorde ik de blogjes plaats. Reageren kan zowel op de nieuwe als op de oude blogs. Ik weet niet of ik ook de reacties van de oude blogs terug plaats, dat is weer een flink karwei extra en die tijd besteed ik liever aan...een nuttig of fraai handwerkje.

Behalve aan een enkele quilt besteed ik mijn handwerkuurtjes de laatste jaren vooral aan de nuttige en fraaie handwerken. Een mooie selectie daarvan is bijeen verzameld in een Souvenir de ma Vie. Verder vind je hier stopwerk, merklappen en diverse andere bekende of minder bekende handwerktechnieken. Ook over bezoekjes aan tentoonstellingen en andere handwerkgerelateerde uitstapjes kun je hier het een en ander lezen. Ik exposeer zelf zo nu en dan en ook daarover lees je bij nuttig en fraai.

Ik wens je veel plezier bij Nuttig en fraai,
Marcella

woensdag 30 maart 2011

Over de Lakenhal en oude handwerkjes

Vandaag was ik in Leiden en opeens bleek er nog even tijd om naar de tentoonstelling Lucas van Leyden in museum De Lakenhal te gaan. Alhoewel de tentoostelling over de middeleeuwse schilder Lucas van Leyden gaat zagen wij steeds meer textiel in het getoonde werk. We fantaseerden wat wij zouden kunnen maken als inspiratie op bepaalde fragmenten, welke technieken er mogelijk waren en in welke vorm we het zouden kunnen gieten. Een inspirerende en onverwachte wandeling die voorlopig in onze hoofden blijft en die misschien op een later moment leidt tot transpiratie in plaats van inspiratie.
Ook te zien in de lakenhal: prachtige kragen, wij dachten met naaldkant, op een schilderij van Carel de Moor.
De oude handwerkjes had ik jullie nog beloofd:
Een paar weken geleden werd ik benaderd door een onbekende die mij via een gemeenschappelijke kennis had benaderd; ze had twintig oude bladen van haar moeder met op elk van die bladen een stukje schoolhandwerk.
het schoolwerk bevat o.a. een aantal gebreide lapjes met diverse stoppen. Sommige in breisteken gestopt, andere als weefwerk. Deze is ook nog gemerkt en heeft de letters T V, T Verhoeven. De voornaam van de maakster is mij ook bekend en de werkstukken dateren van omstreeks 1911.
Verder zijn er bladen met een kledingstukje
ook het geschulpte randje van het broekje is met de hand geborduurd!
en ander naaiwerk zoals dit
en dit
Verder nog een merklapje
en een aantal stoplapjes in verschillende moeilijkheidsgraad:
en
Erg leuk om van een maakster zoveel stukjes bij elkaar te zien.
Ik hoop dat ook jullie je laten inspireren door de Lakenhal (er staat op de website nog een mooi filmpje) of door de oude nuttige handwerkjes.

maandag 28 maart 2011

Een nieuwe lente

Het blijft maar door mijn hoofd spoken, die nieuwe lente...
Al had ik de afgelopen tijd weinig tijd en energie om te bloggen, er gebeurde hier wel van alles. Om te beginnen komt er een nieuwe tentoonstelling waar ik aan mee werk. Deze keer is mijn aandeel een stuk kleiner dan ten tijde van Aan de Rol. Zo'n grote tentoonstelling 'doe' je niet ieder jaar. Ik heb mijn aandeel dus flink beperkt door voor te stellen om het werk van onze vier-koppige souvenirgroep, De Pronkvrouwen ten toon te stellen. De plaats van handeling is deze keer Muzee Scheveningen en de handwerktentoonstelling is van 17 september tot en met 13 november 2011.
Deze tentoonstelling heet... Uit de school geklapt.
en wat er zoal te zien en te beleven is zie je (net niet ;) op bijgaande flyer die sinds kort af is:
Van de geschiedenis van de Scheveningse naaischolen en het handwerkonderwijs daar gaan we langzaam richting het 'moderne' werk waaronder mijn souvenir de ma jeunesse ( ik hoop nog een stukje meer af te hebben) en verder recent gemaakt fijn handwerk uit onze groep.
Verder past in mijn nieuwe lente natuurlijk ook een nieuw handwerk. Ik wilde er niet aan beginnen maar ik kon het op enig moment ook niet meer tegenhouden. Het patroon is in 2007 door Margreet Beemsterboer gemaakt en onze borduurgroep kocht het patroon meteen. Het is ook zo mooi!
Basje, ons oudste en meest ijverige lid van het clubje heeft hem al tijden af en telkens als ik hem zag kreeg ik zin om ook te beginnen. Toen zij hem, nota bene op Valentijnsdag in alle pracht en ook nog ingelijst liet zien op haar weblog was ik verkocht. Nog diezelfde avond zat ik met lap en garen op de bank te borduren.
Verslavend en zó leuk. Wat geniet ik iedere avond - al is het soms maar voor een paar steekjes, van het borduren aan de vernaaide linten. Ik geniet van het prachtige garen, een blauw/zwart in kleur verlopend garen op mooi roomwit 16 draads linnen en ik geniet van het prachtige patroon.
Het gaat vrij snel, ik ben al bijna op de helft van het patroon en ik ben er nog steeds heel gelukkig mee. Het garen kocht ik afgelopen september in Frankrijk bij Liezbeth, daar had ik dus niet zo ver voor hoeven rijden :) en ik vind het schitterend voor dit doel!
Kijk eens hoe mooi 'oud' en vergrijsd het is op sommige plekjes
Ook het goudgele garen heeft hier en daar wat donkerder of juist heel lichte stukken.
Heb ik nog meer nieuws? Tsja, wat nieuwe aankoopjes van ebay voor de verzameling handwerkgereedschapjes en een serie oude schoolhandwerkjes die ik kocht van een mevrouw die me hier op 't weblog vond en die afgelopen week met de handwerkjes van haar moeder bij mij op bezoek was. Ik laat de gereedschapjes en de handwerkjes binnenkort hier zien. Komende tijd heb ik weer wat meer tijd en gelegenheid om te bloggen. Natuurlijk moet ik ook nog met het oud goed aan de slag en verder kan ik jullie een bijna affe Rosina Luger laten zien want ook daaraan is hard gewerkt.
Maar eerst vanavond nog wat steekjes aan de "vernaaide linten van Marken".
Basje stuurde me een foto van haar vernaaide linten:
Basje gebruikte alle linten voor haar lap en ze koos haar eigen kleuren: donkerblauw en een prachtig Chinees rood. De lap is ook prachtig ingelijst, een prachtig werkstuk! Dank voor de foto-bijdrage, Basje

zondag 13 maart 2011

Een Sp(r)ookje

Een paar weken geleden zaten we aan de lunch bij de plaatselijke horeca. Sophietje mocht kiezen of met mama naar huis ging of bij mij thuis in haar eigen bedje een middagslaapje zou doen. Ze koos het laatste maar zei met grote stelligheid: "ik wil niet onder het spookje slapen"
Na enig nadenken en wat vraagwerk kwamen haar mama en ik erachter dat het spookje het fleece dekentje is waar ze sinds haar geboorte bij ons onder slaapt. Ik kocht het ooit bij Ikea en het zou een zeehondje moeten voorstellen. De fantasie van een driejarige beslist daar anders over, het is en blijft een spook en daar wil je niet onder liggen.
Omdat weggooien van een mooi lapje niet in oma's woordenboek voorkomt beloofde ik ter plekke aan sophie om het dekentje te veranderen in een Roodkapje deken. Het voorstel werd met gejuich ontvangen ;)
Eenmaal door mama naar bed gebracht hoorde ik Sophie bij het weggaan van mama zeggen: Ik kan nog niet slapen, ik heb mijn roodkapje-deken nog niet. Ik ben nog even teruggegaan om haar uit te leggen dat oma's wel wonderen kunnen verrichten maar dat dat dus wel even tijd kost. Ze deed tevreden haar oogjes dicht.
Vandaag komt ze logeren en dus heb ik gisteren hard gewerkt om het dekentje op tijd klaar te hebben.
Ik heb eerst een heel eenvoudig tekeningetje gemaakt (met hulp van meneer Bruna) en heb met eenvoudige middelen een nieuw gezichtje op de deken gemaakt. Omdat de prik-ogen van Het Spook nogal door het nieuwe lapje heen kwamen heb ik zowel aan de voorkant als aan de achterkant het hoofdje van dubbele stof gemaakt.
Mevrouw kapje kijkt een beetje verbaasd maar dat komt omdat ze niet snapt wat dat spookje achter haar rug om uitspookt.
Omdat het dekentje ook een soort staartvinnetje had besloot ik ook daar wat mee te doen. Tenslotte moet er niets maar dan ook niets meer aan het spook van weleer herinneren.
Ik maakte een tas/mandje want die zijn nog altijd zeer geliefd bij Sophie:
Het tasje is ook van dubbele stof en daarna vrijwel rondom op het fleece gestikt, alleen de bovenkant liet ik open, ik ben benieuwd welke schatten sophie daarin gaat verstoppen :)
Het dekentje ziet er nu zo uit:
Ik zie ineens dat een van de hondjes van mevrouw Rafel verstoppertje speelt achter het tasje. Zou mevrouw Rafel dat wel weten?



Het enge dierenbos en de wolf liet ik achterwege, daar komen vast weer nieuwe problemen van, of wacht:

donderdag 10 maart 2011

Van kastdeuren en waslijntjes

Het is al weer even geleden dat ik mijn laatste logje hier schreef; Handwerken zonder Grenzen riep om aandacht en hard ook. De afgelopen twee weken heb ik heel hard gewerkt aan nr 164 die rond eind van de maand op vele deurmatten zal ploffen. Het is ook alweer even geleden dat ik een erg leuk, nuttig en fraai uitstapje had waar ik graag wat over wil vertellen.
Als Merkwaardig lid mag ik me opgeven voor de open dagen. Leden van Merkwaardig die hun mooie collectie willen laten zien aan andere leden stellen een of meerdere dagen hun huis open. Op 17 februari was ik te gast bij Trijnie die maar liefst twee open dagen voor de merkwaardig-leden organiseerde.
Vroeg in de morgen meldde ik me bij Trijnie en bleek me al spoedig in een select gezelschap te bevinden; veel bekenden en ook een aantal bekenden van naam die ik graag eens wilde ontmoeten. Aan prachtig handwerk ontbrak het die dag niet en evenmin aan onderwerpen ter conversatie.
Trijnie was al weken tevoren bezig geweest met een aantal 'voorzieningen' ( ik weet niet hoe ik het anders moet noemen) om haar huis in museum-sferen om te toveren.
Zo kregen alle kast- en gewone deuren een hoesje waaraan ze allerlei moois moeiteloos kon ophangen zonder schade aan deur of handwerk:
Een prachtig systeem waar Trijnie vast nog wel een en ander over zal vertellen bij Merkwaardig.
Ook spande de handige vriend van de familie mooie en stevige 'waslijntjes' waaraan ook de nodige merklappen een plekje vonden:
Met zo'n rijk gevuld waslijntje boven je bed moet het heerlijk slapen zijn.
De uitgebreide souvenir-verzameling van Trijnie kwam ook ruimschoots aan bod. Overal waar maar plaats was hingen de prachtige lange rollen te pronk, zoals dit viertal hier:
Heel bijzonder vind ik de grote pronklap die ingelijst aan de muur hangt:
Iedere keer als ik bij Trijnie ben, bekijk ik deze en geniet van het fijne werk.
Na een heerlijk kopje soep en een meegebracht boterhammetje volgde nog een zeer uitgebreide Show and tell. Wat heb ik daar van genoten! Er kwam zulk mooi werk uit de tassen, maar er waren dan ook Grote Namen op de gastenlijst ;)
Een dag met een gouden randje waar ik jullie natuurlijk heel even van mee wil laten genieten!
Trijnie, nogmaals bedankt voor de heerlijke dag!
en dan nu op naar jullie, om even heerlijk bij te lezen en te genieten van jullie verhalen van de afgelopen twee weken.