Nuttig en fraai



Nuttig en fraai

Onder deze naam vertel ik sinds 25 oktober 2005 over mijn handwerk-leven. Tot augustus 2011 waren mijn verhalen te volgen bij web-log. Tijdens hun verhuizing heb ik de draad opnieuw opgepakt bij blogspot. Omdat ook mijn oude logs nog veel gelezen werden breng ik die over naar mijn nieuwe blogplek. Ik werk in de tijd terug van augustus 2011 tot aan 25 oktober 2005. Vind je het leuk om ook de oude blogjes mee te lezen dan weet je nu in welke volgorde ik de blogjes plaats. Reageren kan zowel op de nieuwe als op de oude blogs. Ik weet niet of ik ook de reacties van de oude blogs terug plaats, dat is weer een flink karwei extra en die tijd besteed ik liever aan...een nuttig of fraai handwerkje.

Behalve aan een enkele quilt besteed ik mijn handwerkuurtjes de laatste jaren vooral aan de nuttige en fraaie handwerken. Een mooie selectie daarvan is bijeen verzameld in een Souvenir de ma Vie. Verder vind je hier stopwerk, merklappen en diverse andere bekende of minder bekende handwerktechnieken. Ook over bezoekjes aan tentoonstellingen en andere handwerkgerelateerde uitstapjes kun je hier het een en ander lezen. Ik exposeer zelf zo nu en dan en ook daarover lees je bij nuttig en fraai.

Ik wens je veel plezier bij Nuttig en fraai,
Marcella

donderdag 31 mei 2007

Aktie is reactie

Wordt dit het laatste nummer van Handwerken zonder grenzen?

Tot grote ontsteltenis van ons allemaal blijkt de uitgever van het blad failliet te zijn verklaard.

We vinden het onacceptabel dat dit vakblad op zeer hoog niveau verloren dreigt te gaan.

Al sinds 1978 wordt het blad gewaardeerd door vele zeer actieve handwerkers, die veel tijd en geld besteden aan hun hobby en door middel van dit blad achtergrondinformatie krijgen over diverse handwerktechnieken van allerlei soort, van overal ter wereld en van alle tijden.

Dit wordt door de lezers zeer gewaardeerd omdat dit nergens anders gevonden wordt.

De hoofdredactrice en de medewerkers hebben het blad tot dit hoge niveau weten te brengen en zij zijn nog lang niet klaar met het uitvoeren van hun inspirerende ideeën.

Daarom is dit tijdschrift uniek in tijdschriftenland en kan het niet gemist worden.

Opvallend aan de reacties op dit droeve nieuws is vooral de verontwaardiging dat zo een prachtig blad verloren dreigt te gaan en dat men zich daar boos over maakt.

Dat de meesten van ons (5000 abonnees, alleen al in Nederland) ook financieel gedupeerd worden door het faillissement wordt bijna vergeten, omdat elke lezer vooral wil dat het blad blijft bestaan.

Niet alleen een financiële strop voor ons allen, maar vooral ook een stop in kennisoverdracht, leesplezier en inspiratie.

Als lezers willen we middels deze actie laten weten dat wij het blad niet willen en kunnen missen en dat wij graag zien dat een andere uitgever het blad over gaat nemen.

Daarbij tekenen we aan dat we er van uit gaan dat het blad blijft bestaan zoals het nu is. Al vaker bleek dat als een blad overgenomen werd, het concept zo omgegooid werd, dat de abonnees het blad niet meer herkenden en afhaakten.

Van de Curator hebben wij vernomen dat er mogelijk gegadigden zijn die interesse hebben om het blad over te nemen.

Om hen te laten zien hoe belangrijk Handwerken zonder Grenzen is voor haar lezers, kunt u hieronder of bij Tijm een reactie achterlaten.

Velen hebben het de afgelopen dagen al gedaan, maar er kan nog meer bij.

Ook belangrijk is het dat lezers die abonnee willen worden, als het blad blijft bestaan, dit mailen naar de curator.De eventuele gegadigden voor de overname willen graag weten of het blad groei vertoont en laten hiervan afhangen of overname financieel aantrekkelijk is voor hen.

Toekomstige abonnees, laat weten dat je het blad wilt hebben en mail dit naar

libosanadvocaten@12move.nl

Natuurlijk worden hier nog geen consequenties aan verbonden, maar is het een inventarisatie voor de eventuele nieuwe uitgever en het kan grote gevolgen hebben voor het al dan niet doorgaan van het blad.

De curator is op de hoogte van deze actie en volgt deze op de voet. Hij zal de uitgevers hiervan ook op de hoogte stellen en de reacties doorgeven, net als de gegevens over de nieuwe abonnees.

Deze actie blijft heel het weekend lopen,zodat iedereen de tijd krijgt om zijn of haar steentje bij te dragen.

We hopen dat we binnenkort kunnen laten weten dat de actie succes heeft gehad.

Dat de actie als reactie heeft dat Handwerkenzonder grenzen doorgaat!

maandag 28 mei 2007

Schwälmer Stickerei

Een tijdje geleden vertelde ik hier en later nogmaals iets over mijn Schwälmerwerkje in uitvoering.
Ondertussen ontving ik van Annemieke erg leuke en bijzonder nuttige post uit Frankrijk. Een envelop met mooie postzegeltjes en daarin behalve een gezellig dikke brief met veel informatie ook nog een folder, foto’s en een klein lapje.

Vorige week kwam mijn souvenirgroepje bij elkaar en de envelop ging mee.

Annemieke heeft een cursus Schwälmer Stickerei gevolgd in Duitsland en het lapje is het linnen waarop men in de cursus op werkt. Ook zat er een lijstje in de envelop met de juiste dikte garen voor de verschillende steekjes van het Schwälmer werk. Een goed begin is het halve werk dus ik ga nu uitkijken of ik een dergelijke kwaliteit linnen ergens kan kopen voor mijn volgende borduurwerk en natuurlijk borduur ik in het vervolg met het goede garen ;)

De cursussen worden gegeven door Heidi Baumgartner en op haar website zie je een overzicht van alle lessen die je bij haar kunt volgen. Er zit een heleboel bij waar ik wel belangstelling voor heb.

Annemieke liet me ook weten dat er inderdaad een klein verschil is tussen Hessenstickerei en het Schwälmer borduurwerk. Het verschil zit in de gebruikte motieven: bij het Schwälmisch witborduren worden alleen de klassieke motieven zoals harten, tulpen, granaatappel, bloemkorven en duiven gebruikt en Hessenstickerei is wat vrijer.
De brief stond verder vol met voor ons erg handige tips en trucs waar we verder mee aan de slag kunnen.

We hebben met de neus op de foto’s de details bestudeerd. Wij (en ik in het bijzonder) hebben erg veel plezier aan de Franse envelop beleefd.

Mijn Schwälmer lapje is inmiddels af. Voor ons volgende souvenirproject hebben we een wat eenvoudiger thema gekozen, we gaan wat tussenzetseltjes breien en haken. Daardoor heb ik vast wat tijd over om de komende maanden nog wat verder te gaan met een ander Schwälmer projectje, het is zo leuk om te doen!

de zijkanten heb ik niet afgewerkt, die vallen straks weg in de omslag van mijn souvenirrol

Dank Annemieke voor je uitgebreide en zeer gewaardeerde info!

zondag 27 mei 2007

To Bee or not to be

To Bee...

Nauwelijks terug van vakantie kon ik alweer lapjes bij elkaar sprokkelen voor ons projectje op de bee. Bij toerbeurt verzorgen we de avond en behalve voor de koffie en thee zorgen we er dan ook voor dat we die avond aan de slag kunnen met iets quilterigs.

Vorige keer was het mijn beurt en maakten we biscornu’s en dan bedoel ik de vierkante soort en niet de ronde. Er was hard gewerkt en veel van de biscornuutjes waren af gekomen.

Erg plezierig als je projectje met plezier gemaakt wordt. Deze keer moesten we 16 kleine lapjes meebrengen en de opdracht was "schots en scheef"

dit is wat ik meenam:

en ik denk dat het een goede keus is voor wat er er mee moeten doen. Deze Japanse lapjes had ik al een tijdje in huis; het zijn typisch Japanse lapjes met veel verschil in textuur, kleine stukjes en elk met een – voor mij onleesbaar – kartonnen labeltje eraan. Het lijkt me leuk om daar mee te werken.
We kregen een goed voorbereid lesje tekenen en een prima uitleg en kunnen nu thuis zelf aan de slag.

Het gaat mooi worden, dat weet ik nu al en in mijn hoofd heb ik ook al een ideetje voor een ander kleurschema. Maar eerst maak ik het gekleurde merklapje af waar ik twee weken geleden aan begonnen ben.

or not to be…….

Wat er misschien straks niet meer is, is Handwerken zonder Grenzen.

Tijm heeft het voortouw genomen in een aktie om het blad te behouden. Ik help haar en achter de schermen zijn we inmiddels druk in overleg.

dit schreef ze vanavond op haar log:
Actie is Reactie


De uitgever van het tijdschrift Handwerken zonder Grenzen is failliet.

Dit prachtige en unieke blad lijkt daardoor gedoemd te verdwijnen.

Als abonnees en toekomstig abonnees willen we dit toch zomaar niet laten gebeuren?

Laat daarom op vrijdag 1 juni van je horen!

Wij hopen dat zoveel mogelijk mensen vrijdag van zich laten horen,
en voor die tijd... horen jullie beslist van ons!

donderdag 24 mei 2007

Quilts van Goede Huize

Tussen het tentoonstellingsbezoek op donderdag en vandaag zit een korte maar drukke vakantie in Parijs.
Gisteravond kwamen we terug. Het was heerlijk om zoveel reacties hier te lezen en ook op andere logs en websites was inmiddels het een en ander over de tentoonstelling in kasteel Cannenburch te vinden.

Annettepatch was er en liet een detail van een quilt zien. Het was mijn "buurquilt" en ook ik vind hem prachtig! hier een foto van de hele quilt:

Wilma gaf deze link door, leuk om te lezen hoe anderen over mijn dekentje schrijven en natuurlijk was Wilma er zelf ook bij in Vaassen.

Een "oude" quilt al en net als de quilt hierboven gemaakt door Nel Meyer. Ik zag hem voor het eerst in Haarlem, jaren geleden en hij is nog steeds verrassend mooi en actueel:

en ook deze vond ik heel bijzonder:

een applicatiequilt in broderie Perse. Prachtig gemaakt en geweldig gequilt.

Er was slechts een baby Jane in Cannenburch en dat was de mijne. De dag dat ik er was had hij niet over belangstelling te klagen en dat was natuurlijk bijzonder leuk voor mij en ook een beetje voor mijn lief want tenslotte heb ik de quilt aan hem opgedragen.

zo hing de quilt in Vaassen:

en zo hangt hij in mijn achtertuin:

een beetje zonlicht doet wonderen ;)

voor wie wat meer wil weten over mijn Dear Jane kan dat elders in dit weblog nog eens nalezen en zelfs de restjes van Sjaan hebben een bestemming gekregen

donderdag 17 mei 2007

Hoe druk het was en hoe ver

Vanmorgen al vroeg op weg naar Vaassen, van hier uit een flinke reis. Het was druk op de weg, erg druk! Hier en daar een flinke dozenrace – ik vraag me af waarom de ene caravan de andere in wil halen als ze eigenlijk allebei niet harder kunnen dan ze al rijden - maar goed, ieder zijn of haar pleziertje en uiteindelijk kwamen we er zo ook wel. Toen wij arriveerden konden we direct naar binnen lopen. Een half uurtje later stond er een stevige rij voor het kasteeltje.

De tentoonstelling was mooi als altijd. Er hangt veel mooi en traditioneel werk, heel kleurig soms en hier en daar echt verrassend aparte dingen. De entourage is prachtig, waar komt zo’n gepatchte deken beter tot z’n recht dan tussen de antieke meubels en oude schilderijen? Het was ook gezellig, ik kwam diverse bekenden tegen met wie ik heb bijgepraat en buiten op het voorterrein waren er grote witte tenten met quiltwinkels.

Mijn quilt hing mooi, dat is ook altijd erg prettig om te ervaren en mijn lief en ik hebben de kijkers een tijdje afgeluisterd en beluisterd; het is ontzettend leuk om te horen hoe men op jouw dekentje reageert. Dames die voor mijn quilt stonden en de blokjes stuk voor stuk bekeken, aanwezen en overleg pleegden ;), commentaar over de kleuren, het naaiwerk. Een jongetje wat kwam vragen of het niet erg veel werk was geweest, zo’n grote quilt maken, hoe lang was ik daar wel niet mee bezig geweest? Zijn moeder quilt ook en ik vond het erg leuk dat hij met zijn vragen kwam! Kortom, het was leuk om dat allemaal mee te maken!

Foto’s gemaakt natuurlijk, niet alleen van mijn eigen quilt met toeschouwers, maar ook van de andere prachtige dekens maar bijde andere quilts lieten we de vele toeschouwers het liefst weg. Laten zien kan ik mijn foto’s nu nog niet, de tentoonstelling is nog een paar dagen. Pas daarna mag het online.

Op het voorterrein zag ik The Stitch Cottage, Petra Prins, the Windmill om er een paar te noemen en ook de quilterij en Lohuis. Er waren er nog veel meer dus als je gaat kun je daar de mooiste lapjes kopen. Met een bescheiden tasje met een erg mooie randstof en een lapje Den Haan en Wagemakers ging ik uiteindelijk zeer tevreden huiswaarts.

de tentoonstelling in kasteel Cannenburg duurt nog tot en met zondag

dinsdag 15 mei 2007

Kiezen

Ik kon niet kiezen. Boven op de stapel met borduurpatronen lagen er twee die ik erg graag wilde maken.
Mijn Schwälmer werkje is inmiddels af en mijn kleine breirol en de steekmouwtjes ook dus er "mocht" een nieuw borduurtje worden toegevoegd aan de werkjes in uitvoering.
Eerlijk gezegd kon ik niet kiezen welke ik eerst zou doen. Ik wilde het nog hier op het web-log vragen aan jullie, om een keus te maken maar ik had bij nader inzien eigenlijk gewoon zin om ze allebei tegelijk te doen.

Ik heb inmiddels een aardig beginnetje. Wilma is aan twee quilts tegelijk bezig en ik maakte er vier in een weekend.

en zeg nou zelf, ze hangen daar toch prachtig tussen de bomen?
Het is maar een klein merklapje, niet groter dan ongeveer dertien bij achttien centimeter, geborduurd met een draadje over twee op zestien draads linnen. Behalve het huisje en de quilts komt er nog een ABC-tje waarbij sommige letters gebruikt zijn voor de naam van een quiltblok. Leuk om zo beide passies in een merklapje te borduren.

Het andere borduurwerkje van mijn keuze is een erg klein schoollapje in rood/wit.
Dit lapje is straks niet groter dan ongeveer elf bij elf centimeter en het wordt geborduurd op 22 draads linnen met een draadje over twee. Het is een weeshuislapje wat je kunt zien aan de vele kronen met initialen.
Omdat dit lapje niet zo gemakkelijk borduurt, 22 draads is wel erg fijn, is het prettig om het borduren af te wisselen met een wat minder fijn lapje.

En ook hier heb ik al een beginnetje aan kunnen maken. Wat ik hier vooral leuk aan vind is de cartouche met wit garen in Stersteek die ik straks in het midden mag borduren. Het duurt wel even voor ik daar ben, maar mooi wordt het, dit lapje!

zondag 13 mei 2007

Moederdag

Een tijdje geleden liet dochter Elise hier een borduurtje zien wat ze maakte naar aanleiding van de adoptie van kleine Sienna. Ruim twee weken geleden ging dochterlief met haar man naar Schiphol om het meisje in Nederland welkom te heten.
Zij waren daar bepaald niet de enigen: de ontvangsthal van Schiphol was letterlijk overvol met familie, vrienden, collega’s en bekenden van de kersverse ouders. Sienna liet alles rustig en met een brede lach op haar toetje over zich heen komen.

Dit is Sienna.

voor haar nieuwe Nederlandse mama en pappa zal het vast een heel bijzondere moederdag zijn.

zaterdag 12 mei 2007

Trousse

E-bay France kopte enkele weken geleden het volgende:

TRES BELLE TROUSSE DE COUTURE ANCIENNE AVEC DE NOMBREUX ACCESSOIRES EN OS OU IVOIRE. ILS SONT CONTENUS DANS UNE TROUSSE EN CUIR BLEU MARINE QUI EST EN BON ETAT DE CONSERVATION. L’ENSEMBLEDATE DES ANNEES 30 .

IL NE MANQUE QUE 2 ACCESSOIRES .

LA TROUSSE OUVERTE MESURE30 CMSSUR 13,50 CMS. LORSQU’ELLE EST FERME ELLE MESURE 8 CMS SUR 13,50 CMS.

BEL OBJET POUR COLLECTIONNEURS

vrij vertaald komt dat hier op neer:
Erg mooi oud naaispulletje met veel onderdelen in been of ivoor in een marine blauw lederen etui,in goede staat.Het is gedateerd jaren 30.
Er ontbreken twee onderdelen.Het open etui is 13,5 cm lang. In gesloten toestand is het 8 x 13.5 cm

verzamelaarsobject.

Ik had nog nooit iets op Ebay gekocht en al helemaal niet op een Franse site. Ik besloot te bieden.
Er was tenslotte nog zo’n 1,5 uur voor de termijn afliep. Het kostte wat extra eurootjes om de hoogste bieder te worden en dat bleef ik. Om 20.00 uur liep de termijn af en ontving ik een felicitatie-mailtje, keurig in het Nederlands en mocht ik mij - na betaling - eigenaar noemen van onderstaand etuitje.

Ik had netjes geboden; mijn bod was € 0.30 boven het bod daaronder.

Binnen enkele dagen kwam de postbode mijn e-bay schat brengen. Ik ben er heel, heel blij mee. Vooral het setje om filetknoopwerk mee te maken vindt ik erg spannend. Dat had ik nu juist eens willen proberen, naar zo’n setje was ik al een tijdje op zoek.

zelfs het frivolité blijft me niet bespaard ;)

de filetknoopnaald en het knooplatje. Daartussen moet nog "iets" gezeten hebben. De zes "pennetjes" naast de knoopnaald zijn haaknaaldjes in verschillende dikte die in het benen houdertje naast het schaartje geschroefd kunnen worden.

woensdag 9 mei 2007

Steekmouwtjes II

Op verzoek nog een gedetailleerd fotootje van mijn oude en nieuwe Markense mouwtjes. Fijn dat er zoveel reacties op zijn en dat het ook weer tot nieuwe logjes leidt: Betty kwam met foto’s en een logje over de Spakenburgse variant. Erg mooi in blauw met ingebreid kleine witte kraaltjes en Marianne'm gaat ze zelf breien in een Huizer patroon waar de kraaltjes alleen in de boord gebreid zijn; ze is inmiddels al aan het rijgen van de honderden kleine kraaltjes begonnen.

Mariax liet al eerder zo’n Spakenburgs mouwtje zien

de linker mouwtjes zijn oud, de iets kleinere aan de rechterkant zijn door mij gebreid.

dinsdag 8 mei 2007

Steekmouwtjes

In de begintijd van Sampler M kwamen het hier al eens ter sprake: het breien van steekmouwtjes.
Steekmouwen werden in de winter door de mannen en jongens op Marken gedragen.
In het boek "de handwerken op het eiland Marken" van Maria van Hemert lees ik het volgende:

"In de winter dragen de mannen zogenaamde "steekmouwen"; dat zijn gebreide ondermouwen, die tot even over de elleboog gaan. Ze zijn van zwarte wol en zijn van boven afgewerkt met een rand die in patronen gebreid is. De jongetjes hebben dergelijke mouwen; hierbij is het onderstuk eveneens van zwarte wol, maar de bovenrand is van witte katoen. Ik vermoed dat mama voor de was meer dan eens de zwarte wollen mouwen los heeft moeten halen van de katoenen boordjes.

Om die patroonranden is het ons hier te doen. Of dit speciaal Markens werk is valt te betwijfelen. Ouderen onder ons die deze patronen zagen, vertelden dat zij die in haar jeugd ook hadden leren breien en zelf zag ik verscheidene van deze randen in een oud brei-boek afgebeeld. Het zou evenwel kunnen zijn, dat die patronen dan toch oorspronkelijk van Marken afkomstig waren. De meisjes leren ze daar op handwerkles; ze hebben nog een schrift dat van die lessen afkomstig is en waar alles netjes in opgetekend staat; terwijl zij daarentegen het andere handwerk van moeder thuis leren.. Dit zou weer tegen de Markense herkomst pleiten.

Maar hoe dan ook, de toepassing is typisch voor het eiland Marken en door de tijd hebben die patronen allerlei namen gekregen, die ze in andere delen van ons land dikwijls niet hebben. Zo zijn er bijvoorbeeld pasiumboord, takkenboord, koffieboon, blaadje, bloemtros, golfjesboord, waaierboord.

Al die randen worden in het rond gebreid en worden van boven begonnen met de "muizetandjes."

uit hetzelfde boekje komt de volgende afbeelding met van boven naar beneden: de bloemtros, de kleine pauwenveer en de grote schulp, ook wel bloempot genaamd.

In een ander boek kwam ik onderstaande tekening van Bing en Braet von Ueberfeldt tegen die in 1865 op de Gouwzee bij Marken deze schaatsende familie vereeuwigde. Het meisje dat knielt om haar schaatsen aan te trekken draagt de hierboven beschreven steekmouwen. Kennelijk zijn de mouwtjes dus ook(soms)door meisjes gedragen.

Ik had juist besloten om te proberen mijn steekmouwtjes na te breien toen Carla M in dezelfde week met patroontje zes van Sampler CM kwam. Tot mijn genoegen was haar patroontje zes identiek aan dat van mijn steekmouwtjes. Nabreien was nu "een eitje".

Onderstaand mijn oude mouwtjes en mijn eigen breisel. Mijn mouwtjes zijn wat kleiner uitgevallen; mijn katoen was wat dunner dan die van het origineel.